Tibetan
ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། མི་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྣང་ན་དོན་གྱི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འཛིན་པར་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་པས་མི་འགལ་ལོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ལྟོས་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཛིན་པར་བྱེད་པ་གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འཛིན་པར་བྱེད་པ་རྒྱུ་ཡིན་པར་ཐལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡོད་པ་ཉིད་ལས་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ཡོད་པ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ན། འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཕྱིས་བརྟགས་པས་གནོད་པར་འགྱུར། དེས་ན་འདི་ནི་གྱི་ནའོ། །འོན་ཏེ་ཉེ་བར་བཀོད་པ་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་གཟུང་བ་ཉིད་དོ། །འཛིན་པར་བྱེད་པའི་བློ་གཞན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་དོན་གྱིས་གོ་བས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན། དེ་ལ་ལྟོས་ནས་རང་རིག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དྲན་པ་དུས་ཕྱིས་འདི་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། འཇིག་རྟེན་རིག་པ་དོན་གོ་བར། །གཟུང་ལས་རང་བཞིན་ཐ་དད་དུ། །ཤེས་མིན་དེ་ཡི་རྣམ་པ་ནི། །གསལ་བར་ངོ་བོ་མ་རྟོགས་ཕྱིར། །གཟུགས་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐ་དད་པར་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པའི་བློ་ནི་དོན་གྱིས་གོ་བས་ཐ་སྙད་དང་ལྡན་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་རྟོགས་པ་མེད་དོ། །ང་ལ་བློ་ཡོད་དོ་སྙམ་ནས་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་ལས་ཐ་དད་པར་སོ་སོར་ངེས་པའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྤྲོས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་འཇིག་རྟེན་ཀུན་དུ་འཁྲུལ་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ། །ཅི་སྟེ་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པར་རྣམ་པར་གནས་པའི་དོན་གྱི་བདག་ཉིད་ལུས་ཅན་དང་ཁོ་ན་སོ་སོ་རང་བཞིན་ངེས་པར་རྟོགས་ཀྱི། བློ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན། དེའི་རང་བཞིན་ནི་གཞལ་བྱ་གསལ་བར་བྱེད་པ་འབའ་ཞིག་ཡིན་པས་དེས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་སོ་སོར་ངེས་པ་འཕྲིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། རང་བཞིན་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱང༌། ། གལ་ཏེ་འཛིན་པ་ཉིད་ཡིན་ན། །རི་བོང་སོགས་ཀྱི་རྭ་དག་ཀྱང༌། །འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཅི་སྟེ་མིན། །གལ་ཏེ་དེ་དག་དེ་ལྟར་ནི། །རྟོགས་མེད་བློ་ལ་རྟོགས་པ་མེད། །ང་ཡི་བློ་ཡོད་དོ་སྙམ་པ་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལས་གཞན་པའི་བདག་ཉིད་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ནང་དུ་ཆུད་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཉིད་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང༌། མ་གྲུབ་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ལ་གསལ་བཞིན་པའི་གཟུགས་ཉིད་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། རིགས་མཐུན་པའི་གཟུགས་ལས་ཀྱང་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ནི་ལྡོག་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ཐ་དད་པ་དེས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་བློ་ཞེས་བརྗོད་པ་གང་ཞེན་པས་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་དུས་དང་དྲན་པའི་དུས་ན་བློ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། རང་རིག་པ་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན། གཟུང་འཛིན་དག་ནི་གཅིག་ཡིན་ན། །དེ་གཅིག་རྟོགས་པར་ངེས་པ་ནི། །གཞན་ཡང་རྟོགས་པ་འམ་གཞན་ཡང་རྟོགས་པར་འགྱུར་ན། གཞན་མ་རྟོགས་ན་གཞན་ཡང་མི་རྟོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དང༌། །གསལ་བར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཡང་རྟོགས་པ་ཉིད་དེ། འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །གང་ཡང་འཇིག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དྲན་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། བདག་ཅིག་ཞིག་མཐོང་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་དྲན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ལ་ཁྱད་པར་ནི་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན་ལ། སྤྱི་ལ་ནི་གཟུང་བ་ལའང་ཐེ་ཚོམ་མི་ཟ་བ་ཡིན་ནོ། །ངའི་ཞེས་བྱ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལུས་དང་འབྲེལ་པ་སྟོན་པ་ཡིན་ལ། ལུས་དེ་ཡང་གསལ་བྱ་ཉིད་ཡིན་གྱི་གསལ་བར་བྱེད་པ་གཞན་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཡང་བཤད་ཟིན་པ་ཉིད་དོ། །འོན་ཏེ་གཞན་གྱི་བསམ་པ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་བློ་གཞན་ཡང༌། ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བདེན་པ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་རང་རིག་མིན། །དེ་ནི་གཞན་གྱིས་འཛིན་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ན། དེ་ནི་མི་རུང་སྟེ། དེ་དངོས་ཅན་མིན་བློ་ཡིས་ནི། །ཤེས་ འགའ་ཇི་ལྟར་མྱོང་བ་ཡིན། །དེས་རང་ངོ་བོ་མྱོང་མེད་ཕྱིར། །ཉམས་སུ་མྱོང་ལུས་ལྡོག་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དེའི་དུས་ཕྱིས་འབྱུང་བ་དོན་གོ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་བློ་གཞན་གྱིས་ཤེས་པར་འདོད་ན། དེའི་ཚེ་རིག་པ་འགག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ཏེ། བློ་གཞན་གྱི་དུས་སུ་ནི་སྡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མྱོང་བ་ཕྱི་མའི་དུས་སུ་མྱོང་བ་སྔ་མ་འགགས་པས་ཇི་ལྟར་མྱོང་བ་ཡིན། རང་གི་ངོ་བོ་ཡང་རིག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཟུང་བར་བྱ་བའི་རང་བཞིན་ཡང་མེད་པས་མྱོང་བ་མ་ལུས་པ་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ། །རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པ་ནི་མྱོང་བར་ནུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མྱོང་བ་ནི་ཐམས་ཅད
Chinese
如果问：为什么呢？不是的。因为如果显现为不美等差别，就不是意义的自性。互相违背的自性不可能成为一体。如果说依靠执持者就不相违，这也是不能说的，因为依靠是不允许的。依靠其他的执持者也不会变成那样，因为这样会变成执持者是因。如果说从不美等自性存在本身来显现，如果真是从它存在本身来显现，那么为什么后来观察会造成损害呢？因此，这只是臆测而已。然而，所有这些近取都是所取。如果是执持者的其他心识，在那个时候通过意义的理解来认知，那么依靠它就不是自证。因此，如果说记忆在后来像这样认知，这也是不合理的。世间知识理解意义时，从所取自性各别处，不知彼之相，不明本体故。具有与色等各别之相的心识，不被具有名言的世间所认知，因为通过意义的理解。我具有心识的想法，也只是分别念的戏论，因为没有从所取的相各别确定自性，因此在世间一切都只是错乱而已。如果说，处等确定为安住于相的意义自体，有情和各自的自性确定认知，但心识不是那样的自性。它的自性只是显现所量，因此不像色等那样，各自的自性确定是欺骗，如果这样说，这也是不合理的。未认知自性者们，如果真是执持，兔子等的角，为何不是执持者？如果那些是那样，无认知的心识没有认知。我具有心识的想法，也不是与色等相异的自体认知，而是包含在显现之中，依靠色等的差别本身成为自性的法之差别来那样显示。所
English
If asked, why is that? It is not so. Because if it appears as distinctions such as ugliness, it is not the nature of meaning. It is not reasonable for mutually contradictory natures to be one. If it is said that it is not contradictory because it depends on the grasper, that cannot be said either, because dependence is not permissible. It does not become so by depending on another grasper, because then the grasper would be the cause. If it is said that it is made clear from the very existence of the nature of ugliness, if it is truly made clear from its very existence, then how could later examination cause harm? Therefore, this is just conjecture. However, all these proximate objects are the grasped. If it is the other mind of the grasper, which is to be cognized by understanding the meaning at that time, then it is not self-cognition by relying on it. Therefore, if it is said that memory cognizes in this way later, that is also unreasonable. When worldly knowledge understands meaning, From the grasped, natures are distinct, Not knowing its aspect, Because the essence is not clearly understood. The mind that has aspects distinct from form and pleasure is not understood by the world that has terms, because of understanding the meaning. The thought that I have a mind is just the elaboration of conceptual thought, because there is no separate determination of the nature from the aspect of the grasped, therefore everything in the world is just delusion. If it is said that objects and so on are definitely the self of meaning that abides in aspect, and sentient beings and their own natures are definitely cognized separately, but the mind is not such a nature. Its nature is only to clarify the measurable, therefore it is not deceptive that the separate natures are definitely like form and so on, if it is said so, that is also unreasonable. Those who have not cognized the nature, If it is truly the grasper, Then why are the horns of rabbits and so on Not the grasper? If those are like that, The mind without cognition has no cognition. The thought that I have a mind is not the self-cognition that is different from form and so on, but is contained within the clarification, and is shown in that way by relying on the distinction of the Dharma that has become the nature itself, which is the distinction of form and so on. The
Chinese
诸如色等的隐蔽和未成立的非共同显现之色，以其本身就是色的特点，也与同类色相违背。因此，由于相违特点的法不同，所以凡是被称为色等之识，都是以执着而进入的。因此，在见之时和忆念之时，由于没有其他的识，仅仅以色等的形象，自证成立，这是成立的终点。因此：能取所取若为一，彼一了知定知他，若不了知他亦然，则彼亦不能知他，这也显而易见。色等之自性，以及，显现之自性也是了知，对此有何怀疑？凡是毁灭者即是忆念，我曾见过某物毁灭，因为忆念之故，所以说，其差别在于对执持者产生怀疑，而对总的所取则不会产生怀疑。我的，是指显示与世间身体的关联，而该身体也是所显现之物，因为没有其他的显现者。这也已经说过了。然而，他人的想法，了知色等的其他识，并非存在，那是真实的。即使如此，也不是自证，因为那是被他人所执持的。如果是这样说，那是不行的，因为那不是实物，识如何体验？因为他没有体验自己的本体，所以体验的身体会颠倒。如果想要以彼时后产生的，并非理解意义等自性的其他识来了解，那么此时觉性就会停止，因为那是刹那性的，因为已经承诺在其他识存在时不会停留。因此，在后来的体验之时，由于先前的体验已经停止，如何体验？因为自己的本体也不是觉性，也没有所取的自性，所以所有的体验都会毁灭。没有自己的本体就不能体验，因为所有的体验
English
The hidden and unestablished uncommon appearances of forms, etc., by their very nature as characteristics of form, are also contrary to similar forms. Therefore, since the characteristics of contradictory qualities are different, whatever is called the consciousness of forms, etc., enters through attachment. Therefore, at the time of seeing and at the time of remembering, since there is no other consciousness, merely by the appearance of forms, etc., self-awareness is established, and this is the culmination of establishment. Therefore: If the grasper and the grasped are one, then knowing that one certainly knows the other, if one does not know the other, then the other also cannot be known, this is also clear. The nature of forms, etc., and also, the nature of manifestation is also knowledge, what doubt is there about this? Whatever is destructive is itself remembrance, I have seen something destroyed, because of remembrance, therefore it is said that the difference lies in doubting the holder, but there is no doubt about the general object. "Mine" refers to showing the connection with the worldly body, and that body is also what is manifested, because there is no other manifester. This has also been said. However, the thoughts of others, other consciousnesses that know forms, etc., do not exist, that is true. Even so, it is not self-awareness, because it is held by others. If it is said like this, that is not right, because that is not a real thing, how does consciousness experience? Because he has not experienced his own essence, the body of experience will be reversed. If you want to understand with another consciousness that arises later, which is not the nature of understanding meaning, etc., then at this time awareness will stop, because it is momentary, because it has been promised that it will not stay when other consciousnesses exist. Therefore, at the time of later experience, how is it experienced since the previous experience has stopped? Because one's own essence is not awareness, and there is no nature of what is to be grasped, all experiences will be destroyed. Not having one's own essence is not capable of experiencing, because all experiences