Tibetan
ལ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ཡུལ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འཛིན་པར་བྱེད་པ་གཞན་གྱི་བྱེད་པའི་ཡུལ་དུ་མི་འཐད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་རིག་པ་ཉིད་དེ། འདི་ལ་ནི་དཔེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་བྱིན་གྱིས་རློབས་པའོ། །གཞན་མེད་པར་རྟོགས་པ་དེ་ནི་རང་དབང་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། རྩིག་པ་ལ་སོགས་པ་རིག་པ་དག་ལས་ཡང་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་པོ་འགའ་ཡང་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་རང་རྒྱུད་དུ་རིག་པ་མ་ཡིན་པས་རང་རིག་པའི་ངོ་བོར་གྲུབ་པོ། །མིག་ནི་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གཟུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་རྒྱུ་ལས་ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཅིང་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཐ་དད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ནི་རྒྱུའི་དངོས་བོ་ཉིད་དོ། །གསལ་བར་བྱ་བ་ནི་རང་རིག་པ་ལས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་རིགས་སོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱང་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དྲན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང༌། འབྲེལ་མི་རྟག་ཕྱིར་རྩིག་པ་ལ། །དར་འཛིན་པ་ནི་འབྱུང་མི་འགྱུར། །རྟག་ཏུ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ཡིས། །དེ་ནི་ལུས་ལ་འབྲེལ་པ་ཡིན། །དེའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ངར་འཛིན་པའི་རྒྱུན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་རྩིག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །ངར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ནི་རང་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་རིག་པ་དེ་ལྟར་གནས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་དེ་ནི་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། མིག་སྩོགས་ལས་ནི་མ་གཏོགས་པ། །དེ་ཡི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཕྱིར། །དེ་ཀུན་གཟུང་བའི་རང་བཞིན་དུའང༌། །ཕྱི་རོལ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་འདོད། །དེ་ལས་མ་གཏོགས་པར་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཐམས་ཅད་ལྟོས་པ་མེད་པར་རིག་པའི་ཕྱིར་རང་རིག་པ་ཉིད་དོ། །ལུས་དང་ཅིག་ཤོས་སུ་མྱོང་བའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དག་པས་ནི་ཐ་དད་པར་འཛིན་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་གཞན་དམིགས་པ་མེད་དོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ལུས་ལ་སོགས་ལས་མ་གཏོགས་པ་མེད་དོ། །དེ་དག་ ནི་རྟོགས་ཀྱང་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་ཙམ་གྱི་མཐར་ཐུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་ན་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཐ་དད་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །འགྱུར་བ་ཉིད་དེ་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པ་ས་མི་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའི་
Chinese
也不是和他者的境。因此，执持者不应成为他者行为的境，因为这本身就是自证。这没有例子。什么是加持？认识到没有他者就是认识到自主。从墙壁等知识中也没有任何加持者。因此，由于它不是自身相续中的知识，所以它被确立为自证的本质。眼睛不是执持者，因为它是色等自性的所取。已经表明并将要表明，显现者与因没有任何区别。因此，依赖于差异，显现的本质就是因的实体。可以认为，所显现的是来自自证。因为看到的就是那样，因为记住的就是那样，所以这是合理的。此外：由于关系无常故，于墙壁，不生起执持绳索。以恒常随逐故，彼与身体有关系。因此，由于恒常随逐是执我的相续，所以不会执持墙壁等，这是区分。由于执我故，不是自证，因为没有依赖于他者而如此存在的知识。如果说那是执持者的识，那也不是，如下所说：除了眼等之外，彼之识的作者故，彼等一切所取的自性中，外道论者们认为。除了那之外，快乐等不是所缘。因此，由于一切都不依赖于他者而知，所以是自证。身体和另一者所体验的色等，由于是不同的，所以会执持，除此之外没有所缘。快乐等也离不开身体等。那些 虽然被认识，但不是执持者，因为它们只是达到自身本质的终点。如果快乐等是不同的，那么所取本身也会变得不同。确实会改变，因为欲望等不同的事物会显现为不净土等。
English
Nor is it the object of the other. Therefore, the grasper should not be the object of another's action, because it is itself self-awareness. There is no example for this. What is blessing? Realizing that there is no other is realizing autonomy. There is also no blesser from knowledge such as walls. Therefore, since it is not knowledge in one's own continuum, it is established as the essence of self-awareness. The eye is not a grasper, because it is the object of grasping in the nature of form, etc. It has been shown and will be shown that the illuminator has no difference from the cause. Therefore, depending on the difference, the nature of the illuminator is the entity of the cause itself. It is reasonable to say that what is to be illuminated is from self-awareness. Because what is seen is like that, because what is remembered is like that, this is reasonable. Furthermore: Because the relationship is impermanent, on the wall, the grasping of a rope does not arise. Because of constant association, it is related to the body. Therefore, since constant association is the continuum of grasping at self, there will be no grasping at walls, etc., this is a distinction. Because of grasping at self, it is not self-awareness, because there is no knowledge that exists in this way without depending on others. But if it is said that it is the consciousness of the grasper, that is not so, as follows: Apart from the eye, etc., because it is the maker of that consciousness, all of them are considered by the externalists to be of the nature of what is to be grasped. Apart from that, happiness, etc., are not objects. Therefore, since everything is known without depending on others, it is self-awareness. Form, etc., experienced by the body and another, because they are different, will grasp, and there is no other object apart from that. Happiness, etc., are also inseparable from the body, etc. Those Although they are known, they are not graspers, because they only reach the end of their own essence. If happiness, etc., are different, then what is to be grasped will also become different. It will indeed change, because different things such as desire, etc., will appear as impure lands, etc.