Tibetan
་དུ་རང་གི་ངོ་བོ་མྱོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་གྱི་མྱོང་བ་ཉེ་བར་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི། རང་གི་ངོ་བོ་ནི་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མྱོང་བ་སྔ་མ་མྱོང་བ་ཕྱི་མས་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་རང་བཞིན་ཡང་མྱོང་བར་མི་འདོད་དོ། །མཐོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡིན་ཡང་རང་རིག་པར་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར། ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་ཅིང་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་བློ་གཞན་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་མི་རུང་སྟེ། འདི་ལྟར། དོན་དུ་སྣང་བ་དང་ལྡན་ཞེས། །དེ་ནི་ཕྱི་རོལ་མངོན་ཕྱོགས་སྣང༌། །བློ་ལ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་བློ། །རྟག་ཏུ་བདག་ལ་ནང་མངོན་ཕྱོགས། །གཞན་གཞན་གྱིས་འཛིན་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བློ་ལས་རྟག་ཏུ་ནང་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་བདག་ཉིད་ཀྱི་བློ་ནང་གི་ངོ་བོར་སྣང་ཞེ་ན། དྲན་པས་འཛིན་པས་ན་ཡང་བློ། །ནང་ཉིད་དུ་ནི་གསལ་བར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་བདག་གི་པའི་བློ་དྲན་པས་དམིགས་པ་དེའི་ཚེ་ཡང་ཕྱི་རོལ་དུ་སྣང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་དེ་ནི་དུས་ཐ་དད་པས་དེ་ལྟར་སྣང་ངོ་ཞེ་ན། འདིར་རང་གི་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཅི་སྟེ་མི་འདོད། ཐད་དད་པའི་རྣམ་པ་མི་སྣང་བ་ནི་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ལས་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ནང་ཉིད་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བློ་ནི་རང་རིག་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ་ཞེས་རིགས་སོ། །ཡུལ་མཚུངས་ པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་མྱོང་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་མཚུངས་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །འདྲེས་པས་རྣམ་པར་དབྱེར་མེད་པ་ནི་གསལ་བ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་གྱི་བློ་གཞན་གྱིས་འཛིན་པ་དེའི་ལྟར་ན་དེ་ཕྱི་རོལ་ཉིད་དུ་སྣང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་རིགས་སོ། །གཞན་ཡང༌། ཡུལ་གང་གིས་ནི་སྣང་བ་གང༌། །དེས་དེ་མྱོང་མིན་ཞེས་པའང་འཐོབ། །ཡུལ་གང་གང་གི་སྣང་བ་གང་ཞིག་ཤེས་པ་ལ་གནས་པའི་དོན་དེ་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་ཤེས་པས་རིག་པ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོར་འགྱུར་བའི་དོན་དུ་སྣང་བ་མྱོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་རིག་པས་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་ན་ནི། དོན་གྱིས་ན་དོན་དེ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །དོན་མྱོང་བ་ནི་འདི་ཉིད་ཡིན། །ཤིང་ལ་སོགས་པ་མེ་ལོང་གི་རྣམ་པས་འཛིན་པ་བཞིན་ནོ། །རང་རིག་པ་མ་ཡིན་ན་ནི། ཐམས་ཅད་ཅིར་ཡང་མི་རུ
Chinese
因为在那里体验到自己的本性。先前的体验不是近在咫尺，因为自己的本性是不存在的，所以先前的体验不是后来的体验所体验的。也不希望体验自己的自性。也不是见到，因为那是与身体的形态相关的缘故。即使是身体的形态，也不承认是自证，所以会变成没有边际的过失，这样显示和宣说。另外，说由其他的智慧来体验也是不行的。就像这样：所谓具有显现的意义，那是外境显现的方向。在智慧上执持的智慧，总是对我来说是内在显现的方向。由其他来执持，是不可能了悟不是外境的。因为从智慧上总是显现为内在的。如果说是自己的智慧显现为内在的体性，那么即使是被忆念所执持的智慧，也会清楚地显现为内在。当自己的智慧被忆念所缘的时候，也不会显现为外境。如果说那是由于时间不同所以才那样显现，那么为什么不承认这是因为各自的体性不同呢？不能确定不显现不同的形态是与执持者不同的。因此，可以推断在内在体验的智慧就是自证的自性。如果说是由于境相同才那样体验，那是不对的。即使境相同，也是执持为各自的体性不同。混合而没有分别就是清楚。因此，可以推断由其他的智慧来执持，那么那就会显现为外境。另外，任何境所显现的任何，那也不成立由它来体验。任何境的任何显现，安住在知识上的意义，不会成为由显现为境的知识所了知的，因为没有体验显现为成为自己体性的意义。如果自证体验境的显现，那么实际上那个意义也不会改变。体验意义就是这个。就像用镜子的形态来执持树木等一样。如果不是自证，那么一切都不会
English
Because there one experiences one's own nature. The previous experience is not close at hand, because one's own nature is non-existent, so the previous experience is not experienced by the later experience. One also does not wish to experience one's own self-nature. It is also not seeing, because that is related to the form of the body. Even if it is the form of the body, it is not admitted to be self-awareness, so it will become the fault of being without limit, thus it is shown and declared. Furthermore, it is also not right to say that it is experienced by other wisdom. Like this: So-called having the appearance of meaning, that is the direction of external appearance. The wisdom that holds onto wisdom, is always the direction of inner appearance for me. It is not possible to realize that holding by others is not external. Because it always appears as internal from wisdom. If it is said that one's own wisdom appears as the inner essence, then even the wisdom held by memory will clearly appear as internal. When one's own wisdom is focused on by memory, it will also not appear as an external object. If it is said that it appears that way because of different times, then why not admit that it is because the respective natures are different? It cannot be determined that the non-appearance of different forms is different from the holder. Therefore, it can be inferred that the wisdom experienced inwardly is the very nature of self-awareness. If it is said that it is experienced that way because the object is the same, that is not right. Even if the object is the same, it is held as the respective natures being different. Mixing without distinction is clarity. Therefore, it can be inferred that if it is held by other wisdom, then it will appear as an external object. Furthermore, whatever appearance is from whatever object, it is also not established that it is experienced by it. Whatever appearance of whatever object, the meaning that abides in knowledge, will not become known by the knowledge that appears as an object, because there is no experience of the appearance of the meaning of becoming one's own nature. If self-awareness experiences the appearance of an object, then in reality that meaning will also not change. Experiencing meaning is this. Just like holding trees and so on with the form of a mirror. If it is not self-awareness, then everything will not