Tibetan
མོང་བ་རྫས་ཉིད་ཀྱིས་གཟུང་བའི་ཕྱིར་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱེད་ལ་ནི་འདི་ཐམས་ཅད་ཅི་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །གཞན་ལ་ཁོ་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་དཔེ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གིས་རྟོགས་པའི་ཐབས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུང་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་ནི། །དོན་དམ་དུ་ན་ཡོད་མ་ཡིན། །གཞན་གྱིས་རྟོགས་མིན་རང་བཞིན་ནི། །དེ་ལྟ་དེ་མིན་ལས་ལྡོག་ཕྱིར། །གང་ལ་གསལ་བར་བྱེད་པ་གཞན་རྟོགས་པ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ལ་བདག་ཉིད་གསལ་བྱེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱིས་ གསལ་བ་ལས་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་གཟུངས་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་ལ་གསལ་བར་བྱེད་པ་གཞན་མེད་པ་དེ་ལྟར་ཡང་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྒྲོན་མ་དཔེ་ཉིད་དོ། །མིག་གི་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱང་མུན་ཁུང་དུ་དོན་མི་རྟོགས་ལ་སྒྲོ་ན་མ་ཉེ་བ་ལས་དེ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །མར་མེ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དབང་པོ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོས་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ལ་ཡང་རིག་པར་བྱེད་པ་གཞན་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་གི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་བ་ཡིན་ན་ནི། ཕྱི་རོལ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །འཕྲོད་པ་འདུ་བས་བསྡུས་པ་ལས་ཡིན་ན་ནི། དེ་ཉིད་རང་རིག་པར་འགྱུར་རོ། །འཕྲོད་པ་འདུ་བ་ལ་ཚད་མ་མེད་དོ། །འདི་ཡང་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་གཟུང་བར་བྱ་བར་མངོན་པར་འདོད་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རང་རིག་པར་ཁས་ལེན་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ་སྙམ་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། བདག་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདེ་བ་དག་ཅེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། ད་ནི་དཀར་ཤམ་སྔོ་བསངས་ཞེས། །དེ་ལྟར་རྟོགས་མངོན་མེད་དམ་ཅི། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ལུས་ལྡན་པའི། །གཟུགས་སྩོགས་གཟུང་བ་ཡིན་པ་ཉིད། །ལུས་ལ་དུ་བའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དག་ནི་ངའོ་སྙམ་པའི་རྟོགས་པས་འཛིན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ཁྱེད་ཀྱི་འདོད་པས་རང་རིག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ང་གཟུགས་སོ་སྙམ་པ་མ་མཐོང་བ་དེས་ན་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་གྱི། རང་རིག་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡོད་ན་ཡང་མ་མཐོང་བ། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་རྒྱུ་མཚན་མིན། །སྔོ་བསངས་ལ་སོགས་གཟུགས་ཉིད་ལས། །མ་རྟོགས་པ་ནི་གནས་པ་མེད། །གལ་ཏེ་གཟུགས་བ་ལ་ངའོ་སྙམ་པའི་རྟོགས་པ་འདིར་མི་འགྱུར་ན། གཟུགས་དཀར་ཤམ་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་འགྱུར་རོ། །གཟུགས་ལ་ནི་ངའོ་སྙམ་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་
Chinese
因为蒙昧本身所执持的缘故，这是合理的。对于您来说，这些全部都不行。对于其他人来说，仅仅因为他非常出名就不是例子，因为这不是自己领悟的方法。如果这样说，那不是这样的，因为：所取和能取的实物，在胜义中是不存在的。他人是否领悟的自性，因为与那样和不是那样相违背。对于谁来说，显现的是没有其他领悟的，就说对于他自己是显现者。因为与他人显现相违背的缘故。像这样，所持等显现上，没有其他显现者，也已经如此显示了。因此，灯就是例子。眼睛的作用本身，在黑暗中不领悟事物，但因为靠近灯而领悟，所以是需要显现的。酥油灯等不是这样的。对于它来说，也不是能执持的根，因为以自己的体性显现的缘故。对于安乐等，也没有其他的能认知产生。如果我的安乐等是被执持的，那就会变成外境。如果是从聚合的结合中产生的，那它本身就会变成自证。对于聚合的结合没有量。这也已经显示了。如果想要显现的所取之色等，承认是自证，就会像我一样，领悟到是色等。同样，也会说那是安乐等。如果这样说，那不是这样的，因为：现在说白色的布和蓝色的，难道没有那样领悟的显现吗？即使那样，有身体的色等，仍然是被执持的。身体上的烟雾等，是被“我”的想法所执持的。因此，按照您的观点，也不是自证。如果因为没有看到“我是色”的想法，所以是被执持的，而不是自证，那也不是这样的，因为：即使它存在，但没有看到，那也不是它的自性原因。从蓝色等色本身，没有领悟是不存在的。如果对于色没有“我是”的想法，那么对于白色的布等也不会有。对于色就没有“我是”的想法。因此
English
Because it is reasonable that ignorance itself is grasped, it is reasonable. For you, none of this is acceptable. For others, it is not an example merely because it is very famous, because it is not a method of self-realization. If you say that, it is not like that, because: The objects of grasping and holding, in ultimate truth, do not exist. The nature of whether others realize it or not, because it contradicts that and not that. For whom it is said that what makes it clear is the self-illuminating one, because there is no other realization. Because it is contrary to being illuminated by others. Like this, it has already been shown that there is no other illuminator for the appearance of things like supports. Therefore, the lamp is the example itself. The function of the eye itself does not understand things in the dark, but it understands them because it is close to the lamp, so it needs to be illuminated. Butter lamps and the like are not like that. For it, it is not the sense that holds, because it is clear by its own nature. For happiness and the like, there is no other cognition that arises. If my happiness and the like are grasped, then they will become external objects. If it arises from the combination of aggregates, then it itself will become self-aware. There is no measure for the combination of aggregates. This has also been shown. If you acknowledge that the forms and so on that you want to be grasped are self-aware, then you will realize that they are forms and so on, just like me. Likewise, it will be said that they are happiness and so on. If you say that, it is not like that, because: Now, is there no manifestation of understanding that says "white cloth, blue color"? Even so, the forms and so on of those with bodies are indeed grasped. The forms and so on of smoke on the body are indeed grasped by the thought of "I". Therefore, according to your view, it is not self-awareness either. If you say that because you have not seen the thought "I am form", it is indeed to be grasped, but it is not to be self-aware, that is not so either, because: Even if it exists, not seeing it is not a reason for its nature. From the very nature of blue and other forms, there is no place where there is no understanding. If the thought "I am" does not change here for form, then it will not change for white cloth and so on. For form, there will be no thought of "I am". Therefore
Tibetan
ངའོ་སྙམ་པའི་རྟོགས་པ་ནི་གཟུང་བ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་མ་ཡིན་ལ། གཟུང་བ་ཉིད་དང་འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་བདག་འབྲེལ་པའི་བདག་ཉེ་བར་བཏགས་ནས་བདག་དཀར་ཤམ་མོ་ཞེས་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ་ངའི་གཟུགས་ཞེས་ཐ་དད་པར་མཐོང་བའི་ ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་ངའི་དཀར་ཤམ་ཞེས་བྱ་བར་མི་འགྱུར་ལ། ངའི་གཟུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་བ་འདི་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཞིག་ཡོད། དེས་ན་རྟོགས་པ་འདི་ནི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ངའི་སྙམ་པའི་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ་ངའི་གཟུགས་ལ་སོགས་རང་རིག་པ་མ་ཡིན་པར་མི་འགྲུབ་པོ། །ང་དཀར་ཤམ་མོ་སྙམ་པ་ནི་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ལས་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངའི་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ངའོ་སྙམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཡུལ་གྱི་དམིགས་པ་ཐ་དད་པའི་རང་བཞིན་ནི་འགའ་ཡང་དམིགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །དཔེར་ན་མཆི་གུའི་ལུས་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །འདི་ལྟར། མཆི་གུའི་སྒྲ་ཡི་བརྗོད་བྱ་ནི། །རྡོ་བ་ཉིད་ནི་ཡིན་པར་མཐོང༌། །ལུས་ཀྱི་སྒྲ་ཡི་བརྗོད་བྱ་ཡང༌། །དེ་ཉིད་ཁོ་ན་རྟོགས་པ་ཡིན། །དེ་བཞིན་ང་ཡི་ཞེས་བྱའི་སྒྲའི། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལུས་སུ་རྟོགས། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་ལ་ཡང༌། །གཞན་ཡང་རྟོགས་པ་ཡོང་མ་ཡིན། །ཏེ་པོར་བཏགས་ཀྱང་ངའོ་སྙམ་པའི་དམིགས་པ་ནི་ལུས་ལ་བརྟེན་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལས་གཞན་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ནི་མེད་དོ། །དེས་ན་ངའི་བདེ་བའོ་སྙམ་པའི་ལུས་དང་འབྲེལ་པ་ཉིད་དམ། ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ཀུན་དུ་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་རང་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལུས་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ངའོ་སྙམ་པའི་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་རྩིག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྩིག་པའོ་སྙམ་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་ལུས་ལ་ལྟོས་ནས་རྩིག་པ་མདུན་ན་འདུག་བ་དེ་བཞིན་དུ་ལུས་ཀྱང་རྩིག་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཡིན་པར་འགྱུར་ན། འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་རྩིག་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་རིག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པ། ཇི་ལྟར་རང་རིག་མིན་ཉིད་ཀྱང༌། །རྩིག་སོགས་ངར་འཛིན་བྱེད་མིན་པ། །དེ་བཞིན་རང་རིག་ཉིད་ཡིན་ཡང༌། །རྩིག་སོགས་ངར་འཛིན་བྱེད་མིན་པ། །ཇི་ལྟར་བག་ཆགས་དང་འབྲེལ་ལས། །རྩིག་པ་ལ་སོགས་ལུས་མིན་པ། །དེ་བཞིན་བྱེད་ངེས་དེ་ཉིད་ལས། །ངར་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན། །དཔེར་ན་རྩིག་པ་དང་ལུས་གཉིས་བག་ཆགས་ངེས་པའི་མཐུ་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ངར་ འཛིན་པའི་ཡུ
Chinese
認為是「我」的覺悟，並非是能取本身的理由，也並非與能取本身相違背。然而，由於與我相關聯的事物被近取，所以才會認為「我是白色的下裙」，因為將「我的身體」視為不同的事物。如果這樣說，那麼因為沒有不同，所以不會變成「我的白色下裙」，但變成「我的身體」有什麼理由呢？因此，這種覺悟是沒有理由的。因此，會有「我的」這種覺悟，如果沒有「我的身體」等等的自證，就無法成立。認為「我是白色的下裙」並非來自近取，因為沒有其他事物。在「我的快樂」這個詞中，認為是「我」的對象，其目標各異的自性，沒有任何一個會成為目標的行境。例如，就像「孔雀的身體」一樣。就像這樣：孔雀的聲音所表達的，顯現為石頭本身；身體的聲音所表達的，也僅僅是覺悟那個本身。同樣地，「我的」這個詞的表達對象，覺悟為身體；對於身體等等的聲音，也不會產生其他的覺悟。即使是假借，認為是「我」的目標，除了依賴身體的身體等等之外，沒有其他可以近似表示的。因此，認為是「我的快樂」與身體相關聯嗎？還是從無始以來的習氣所產生的普遍覺悟的差別而覺悟的呢？如果這樣，既然是自證，那麼就像身體的身體等等會變成認為是「我」的覺悟一樣，牆壁等等也會變成認為是「牆壁」一樣。就像相對於身體，牆壁在前面一樣，身體也會相對於牆壁而存在嗎？也不會變成這樣，因此牆壁等等並非是自證。對此回答：就像不是自證，也不會對牆壁等產生我執一樣；同樣地，即使是自證，也不會對牆壁等產生我執。就像與習氣相關聯，牆壁等等不是身體一樣；同樣地，從那種必然的行為中，遠離了我執。例如，牆壁和身體兩者，由於習氣決定的力量而相互不同，同樣地，對於我執的境
English
The realization of "I" is not the reason for the grasper itself, nor is it contradictory to the grasper itself. However, because things related to the self are closely taken, one realizes "I am a white lower garment," because one sees "my body" as something different. If you say that, then because there is no difference, it will not become "my white lower garment," but what reason is there for it to become "my body"? Therefore, this realization is without reason. Therefore, there is a realization of "my," because without the self-awareness of "my body" etc., it cannot be established. The thought "I am a white lower garment" does not arise from close appropriation, because there is no other object. In the term "my happiness," the object of the realization of "I," the nature of the different aims, none of them become the object of experience. For example, like "the body of a peacock." Like this: The expression of the sound of a peacock is seen as the stone itself; the expression of the sound of the body is also realized as that very thing. Similarly, the object expressed by the word "my" is realized as the body; for the sound of the body etc., no other realization arises. Even if it is assumed, the object of the thought "I" is nothing other than the body etc. that depends on the body. Therefore, is the thought "my happiness" related to the body? Or is it realized from the distinction of the universally arising awareness of beginningless habit? If so, since it is self-awareness, just as the body etc. of the body become the realization of "I," so too the wall etc. will become the realization of "wall." Just as the wall is in front in relation to the body, so too will the body exist in relation to the wall? It will not become so, therefore the wall etc. are not self-awareness. To this I say: Just as not being self-awareness, one does not grasp at a self in relation to the wall etc.; similarly, even if it is self-awareness, one does not grasp at a self in relation to the wall etc. Just as the wall etc. are not the body in relation to habit; similarly, from that definite action, one is separated from grasping at a self. For example, the wall and the body are different from each other due to the power of definite habit, similarly, for the object of grasping at a self