Tibetan
དངོས་པོ་སྣང་བ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་དེར་ཡང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་ངོ་བོས་སྣང་ན་ནི་དམར་པོ་ཉིད་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་སྣང་བར་ཁས་ལེན་ན། དེ་ཡང་སྣང་བ་མི་གསལ་བས་རང་བཞིན་དེ་རུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་ལྟར་སྣང་བའི་ ཕྱིར། གང་ལས་བློ་ཐ་དད། དེའི་ཕྱིར་སྣང་བར་ཐ་དད་ཀྱང་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང༌། སྣང་བ་དེ་ཡང་ཅིས་མི་གསལ། །བསྒྲིབས་ཕྱིར་དེ་འདིར་ཅིས་མ་ཡིན། །སྲབ་ཕྱིར་སྣང་བ་དེ་ལྟ་ཉིད། །གཞན་དུ་སྲབ་མིན་ཡོད་པ་ཉིད། །གལ་ཏེ་ཡུལ་ཐག་རིང་པོར་སྣང་བ་རྡུལ་གྱིས་བསྒྲིབས་པས་མི་གསལ་བ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་ཡུལ་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར་ཡང་མི་གསལ་བ་ཉིད་དོ། །དེར་ཡང་རྡུལ་གྱིས་བསྒྲིབས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནམ་མཁའ་ཁྱབ་པར་འཐུལ་བ་ནི་འདི་ལ་ཡང་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡོད་ཀྱང་སྲབ་པའི་ཕྱིར། །རྡུལ་གྱིས་བསྒྲིབས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་ཐག་རྒྱང་རིང་པོར་ནི་དེའི་བར་ཐག་རིང་བས་ན། རྡུལ་མང་བ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་གྷོ་དྷ་དང་རི་བོང་གི་ཚུལ་ཡིན་ཏེ། དེར་ནི་སྣང་བ་ཡང་མང་བ་ཉིད་དེ་ལ་ཉེ་བར་ནི་ཇི་ལྟར་རྡུལ་སྲབ་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཡང་ཡིན། འདི་སྐད་སྨྲས་པས་ཅི་བྱ། ཤིན་ཏུ་ཉེ་ལ་སྣང་བ་ནི། །ཆེར་གསལ་དེ་ཡང་གསལ་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་རྡུལ་སྲབ་པ་ཉིད་ཀྱི་སྣང་བ་གསལ་བར་སྣང་བ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར་རྡུལ་སྲབ་པའི་ཕྱིར། ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་དབང་པོའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གཏན་མི་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ།། གལ་ཏེ་དེར་ཡང་མཐོང་མེད་ལ། །བརྟེན་ནས་གཟུགས་གཞན་འབྱུང་འགྱུར་ན། །དེ་དག་རྣམས་ནི་ཕན་ཚུན་དུ། །སྒྲུབ་འགྱུར་དེའི་ཕྱིར་སྣང་བ་ནི། །སྒྲིབ་འགྱུར་དེའི་ཕྱིར་སྣང་བ་ནི། །སྒྲིབ་བྱེད་བྱེད་མཐོང་བའི་མིང་ཅན་སེམས་མེད་པའི་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་གཞན་ཉིད་དེར་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་སྣང་བ་དེ་བསྒྲིབས་ཤིང་བཅད་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལས་གཞན་མི་མཐོང་ངོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེ་ལ་གཅིག་ཉིད་མཐོང་བར་འགྱུར་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྣང་བ་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བར་ནི་སྒྲིབ་པ་དེ་མེད་དོ། །དེ་རྒྱབ་ཏུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ་ཡུལ་གཅིག་ཏུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་ཐག་རིང་པོ་ན་གནས་པས་ཡུལ་ཉེ་བ་ན་གནས་པའི་རྒྱབ་ཏུ་མི་གསལ་བར་འདོད་པའི་རང་བཞིན་དེ་དམིགས་པ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་
Chinese
如果说事物如所显现的那样，并非如此，因为在那里也是同样的缘故。如果以自性显现，那么红色本身就不会显现。如果承认它本身就是它的自性，所以才那样显现，那么，那显现也不清晰，因为会变成那个自性，因为一切都那样显现的缘故。从何处产生不同的智慧？因此，即使显现不同，也不是显现为不同的。另外，那显现为什么不清晰？因为被遮蔽，为什么它不在这里？因为稀薄，显现就是那样。否则，就存在不稀薄。如果说，远处的事物显现不清晰，是因为被尘埃遮蔽的缘故，那么，那时极近的事物也同样不清晰。因为那里也有尘埃遮蔽的缘故。遍布虚空的尘埃，这这里也没有。如果说有，也是因为稀薄的缘故，不是被尘埃遮蔽。远处的事物，是因为其间距离遥远，尘埃多的缘故。这就像གྷོ་དྷ་和兔子的情形一样，在那里显现也多，靠近时，就像尘埃稀薄一样，显现也是如此。说了这些有什么用？极近处的显现，更加清晰，那也会变得清晰。如果说，因为尘埃稀薄的缘故，显现才清晰，那么，那时极近处，因为尘埃稀薄的缘故，会变得非常清晰。如果说，因为感官没有能力，那么，就会变成永远见不到，已经说过了。如果说，在那里也见不到，依靠（它），就会产生其他的形象，那么，那些互相之间，会变成成立，因此显现，会变成遮蔽，因此显现，遮蔽者，依靠具有能见之名的无心之物，其他的形象就在那里产生，因此它遮蔽和阻断了那个显现，因此见不到其他的，如果这样，那么，一切都会见到那一个，而不是其他的，因为显现被遮蔽的缘故。近处没有那个遮蔽。因为那在后面的缘故，如果这样说，并非如此，因为见到同一个事物。因为远处的事物存在于近处的事物的后面，所以认为不清晰的自性，那个目标并非如此。那是错觉。
English
If it is said that things are as they appear, it is not so, because it is the same there as well. If it appears by its own nature, then red itself will not appear. If it is admitted that it itself is its nature, so it appears that way, then that appearance is also not clear, because it will become that nature, because everything appears that way. From where does different wisdom arise? Therefore, even if the appearances are different, they do not appear as different. Furthermore, why is that appearance not clear? Because it is obscured, why is it not here? Because it is thin, the appearance is just like that. Otherwise, there is non-thinness. If it is said that the distant object appears unclear because it is obscured by dust, then at that time, even the very near object is also unclear. Because there is also dust obscuring it there. The dust that pervades the sky is also not present here. If it is said that it is present, it is because it is thin, not obscured by dust. Distant objects are distant because of the long distance between them, because there is a lot of dust. This is like the case of the ghoda and the rabbit, where there are many appearances, and when it is near, just as the dust is thin, so is the appearance. What is the use of saying this? The appearance that is very near, is more clear, and that will become clear. If it is said that the appearance is clear because the dust is thin, then at that time, because the dust is thin very near, it will become very clear. If it is said that it is because the senses have no power, then it will become that it will never be seen, it has already been said. If it is said that it is not seen there either, and relying on it, another form will arise, then those, among each other, will become established, therefore the appearance, will become obscured, therefore the appearance, the obscurer, relying on a mindless object with the name of seeing, another form is produced there, therefore it obscures and cuts off that appearance, therefore one does not see the other, if that is the case, then everyone will see that one, and not the other, because the appearance is obscured. There is no obscuration near. Because it is behind, if you say so, it is not so, because you see the same thing. Because the distant object is behind the near object, the nature of thinking that it is unclear, that object is not so. That is an illusion.
Tibetan
ནོ་ཞེ་ན། དོན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་ལ་འཁྲུལ་པ་ག་ན་སྲིད། ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དེ། ཉི་མ་ཤིང་གི་རྩེ་མོ་དང་འབྱར་བར་མཐོང་བ་བཞིན་ ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ན་མེད་པ་ཡི། །དངོས་པོར་འང་ཡུལ་དེར་མཐོང་ན་ནི། །དུས་དེར་ངེས་པར་དེར་མཐོང་དང༌། །འབྲེལ་པ་ཅི་སྟེ་འགྱུར་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་དེ་ཡི་དུས་སུ་ནི། །མེད་པ་མཐོང་ན་ཐམས་ཅད་ནི། །དོན་རྣམས་ཐམས་ཅད་མཐོང་ཞེས་པར། །འགྱུར་ན་དེ་ཡང་མཐོང་བ་མིན།། གལ་ཏེ་མ་མཐོང་དང་འབྲེལ་པས། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་གཞུང་འཛུགས་ན། །གཞན་ཡང་དེ་ཕྱིར་མ་མཐོང་ལས། །མཐོང་བ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །གང་གི་ཚེ་ཁྱེད་གཞན་གྱི་ལྟ་བ་སུན་ཕྱུང་བའི་ཕྱིར་ཁྱད་ཅུང་ཟད་ཅིག་བརྗོད་པ་དེའི་ཚེ་གཞན་ཡང་ཁྱེད་ལ་སྐྱོན་སྣང་གི ། གཞུང་བསྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་པ་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་མ་མཐོང་བའི་མཐུས་ཡིན་པས་འདི་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་ཉེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་ནུས་པ་ཉིད་དོ། །ཇི་ལྟར་ཡོད་པའི་མཐོང་བའི་མཐོང་བ་བཟློག་པ་དེ་བཞིན་དུ་མེད་པ་ཉེ་བར་སྟོན་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཁྱེད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་ལས་སྤོབས་ཤིང་ཡོད་པ་ཡིན་ཡང་གཞུང་མི་ཚུགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའི་ཚིག་ཀྱང་ཡིན་པས་འགའ་ཡང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དངོས་གང་ཇི་ལྟར་མཐོང་འགྱུར་བ། །དེ་ནི་དེ་ལྟ་ཉིད་རྟོགས་བྱ། །མི་གསལ་སྒྲིབ་པ་དེ་ཡི་ནི། །རྒྱབ་ཏུ་མེ་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱ། །སྒྲིབ་པ་དེ་འགའི་ཡང་རྒྱབ་ཏུ་མ་ཡིན་པས་ན། མདུན་ན་གསལ་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མི་གསལ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྒྲིབ་པ་གཅིག་པུ་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་མ་བསྒྲིབས་པ་ཡིན་ན་ནི་ཡུལ་ཐག་རིང་པོ་ན་གནས་པས་ཀྱང་གཅིག་པར་གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡང་གཅིག་པར་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་པ་ནི། དེ་ལ་གཅིག་ཏུ་སྣང་བར་འགྱུར། །དེ་མ་བསྒྲིབས་ནས་གཅིག་པར་ནི། །གསལ་དང་མི་གསལ་རང་བཞིན་དག །མཐོང་འགྱུར་ཅི་སྟེ་ཡང་གཅིག་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་མཐོང་བ་ནི་མ་མཐོང་པས་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བརྗོད་དོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བཤད་པ། གལ་ཏེ་དེ་ལས་མཐོང་མེད་ཀྱིས་གཅིག་བསྒྲིབས། །མ་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་ལྷག་མའོ། །དེ་ནི་མི་འཐད་དེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གིས་དོན་དང་དོན་མིན་བྱེད། །དེ་ལ་མ་མཐོང་བ་ཅི་བྱེད། །མ་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པས། གློ་བུར་དུ་དོན་དང་དོན་མ་ཡིན་པའི་ཉེ་བར་གྱུར་པས་རྟོགས་པ
Chinese
如果这样说，见到事物的真实性怎么会有错乱呢？是境上有错乱，就像太阳和树梢相连一样。 如果这样说，如果那里没有，事物也在那里显现，那么那时一定在那里显现，和它的联系怎么会不改变呢？如果在那个时候，没有的也显现，那么一切事物都显现，如果变成这样，那也不是显现了。如果和不显现有关联，用这些建立宗义，那么其他一切显现都从不显现中产生。当你们为了驳倒别人的观点而稍微说出一点差别的时候，别人也会觉得你们有错处。建立宗义不是这样的，这一切都是因为不显现的力量，所以这是你们的过失。就像否定存在的显现一样，也同样是显示不存在。因此，你们因为不存在的过失而自满，即使存在也无法成立宗义。同样，这也是认识的语言，所以任何事物都不是真实的。事物如何显现，就应该如实地认识它。不清楚的遮蔽物的后面，应该认识到有火。因为遮蔽物不在任何东西的后面，所以在前面清楚地显现，因为一切事物都有不清楚的自性，所以只能看到遮蔽物。如果它没有被遮蔽，即使位于遥远的地方，也会同样地显现，无论清楚还是不清楚的特征，都会同样地显现。已经说过：在那里会显现为一体。如果它没有被遮蔽而显现为一体，清楚和不清楚的自性，怎么会显现呢？如果仍然显现为一体，是因为别人的显现被不显现所遮蔽。如果这样说，对此进行解释：如果从那里用不显现遮蔽了一个，那么“不显现”这个词就是多余的。那是不合理的，为什么呢？什么区分了有意义和无意义？在那里不显现做什么呢？不显现这个词 是有法和非法（梵文，adharma，अधर्म，不法）的特征。突然和有意义和无意义接近而认识
English
If you say so, how can there be confusion in seeing the true nature of things? It is the environment that is confused, just like the sun appears to be attached to the top of a tree. If you say so, if it is not there, but things also appear there, then it must appear there at that time, how can its connection not change? If at that time, what is not there also appears, then all things appear, and if it becomes like this, then it is not appearance. If it is related to non-appearance, and you establish the tenet with these, then all other appearances will arise from non-appearance. When you say a little difference in order to refute other people's views, others will also feel that you have faults. Establishing the tenet is not like this, all this is due to the power of non-appearance, so this is your fault. Just like negating the appearance of existence, it is also showing non-existence. Therefore, you are complacent because of the fault of non-existence, and even if it exists, you cannot establish the tenet. Similarly, this is also the language of cognition, so nothing is real. How things appear, one should recognize it as it is. Behind the unclear obscuration, one should recognize that there is fire. Because the obscuration is not behind anything, it appears clearly in front, because all things have an unclear nature, so only the obscuration can be seen. If it is not obscured, even if it is located in a distant place, it will appear the same, whether it is clear or unclear characteristics, it will appear the same. It has been said: There it will appear as one. If it is not obscured and appears as one, how will the clear and unclear nature appear? If it still appears as one, it is because the appearance of others is obscured by non-appearance. If you say so, explain this: If you obscure one with non-appearance from there, then the word "non-appearance" is redundant. That is unreasonable, why? What distinguishes meaningful and meaningless? What does non-appearance do there? The word non-appearance is the characteristic of dharma and adharma (Sanskrit, adharma, अधर्म, non-dharma). Suddenly approaching meaningful and meaningless and recognizing