Tibetan
ས་པའང་ཇི་ལྟར་ཡིན། །མི་བདེན་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་མཐོང་བ་ཉམས་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །བདེན་པ་མཐོང་བཞིན་དུ་ཡང་ཉམས་པར་རྟོགས་ན་ནི། ཀ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཐོང་བ་མཐའ་དག་ཀྱང་མི་ཉམས་པར་རྟག་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་རེ་ཞིག་མཐོང་བའི་ནུས་པ་ཉམས་པ་རང་གི་ངོ་བོས་ནི་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པས་བརྟག་བར་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །ནུས་པ་ནི། ཇི་ལྟར་འབྲས་བུ་མཐོང་བ་ལས་ཡོད་པར་བརྟག་པར་བྱ་བ་དེ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་ཉམས་པ་ལས་ཉམས་པར་བརྟག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འབྲས་བུ་ཡང་མཐོང་བ་ཡིན་ལ། དེའང་བདེན་པའམ་མི་བདེན་པའི། བདེན་པར་མཐོང་ཡང་རྟོགས་པ་ཡིན་ན་ནི་མ་ཉམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་གཞན་གྱིས་བལྟར་མེད་པ་མཐོང་བས་ན། དབང་པོ་ཉམས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན། རབ་རིབ་ཀྱིས་སྦྱངས་གསལ་བའི་མིག །དབང་པོ་ལས་འདས་མཐོང་དེ་ལ། །གཞན་གྱིས་མཐོང་བའི་དོན་དེ་ཡང༌། །ཇི་ལྟ་བུར་ན་གསལ་མ་ཡིན། །གང་ཞིག་གཞན་གྱིས་མི་མཐོང་བ་ཡང་མཐོང་བ་དེ་ཇི་ལྟར་གཞན་གྱིས་མཐོང་བ་གསལ་བར་མི་མཐོང༌། དེ་ལྟར་ནི་མཐོང་བ་མེད་དོ། །གང་ཞིག་གཞན་གྱིས་བལྟར་མེད་པ་ཕྲ་མོ་མཐོང་བ་དེ་ནི་གཞན་གྱིས་བལྟར་ཡོད་པ་ཡོངས་སུ་གསལ་བར་མཐོང་བ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཡང་དག་པ་མཐོང་བ་ཉིད་དུ་མི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དག་པ་ཡིན་པ་དང༌། མཐོང་བར་ཡང་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འགལ་བ་མ་ཡིན་ནམ། གལ་ཏེ་མཐོང་བ་ཡང་དག་ མིན། །ཇི་ལྟར་ཡང་དག་ཡང་དག་ཉིད། །མཐོང་བ་ལས་ནི་མ་གཏོགས་པ། །ཡང་དག་རྒྱུ་མཚན་གཞན་ཡོད་མིན། །མཐོང་བ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བར་རྣམ་པར་འཇོག་ན་ཡང་དག་པ་ཞེས་བྱ་བར་མད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐོང་བ་མི་འཐད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ལེགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་གང་གི་ངོ་བོར་མཐོང༌། །དེ་ནི་ད་ལྟར་ཉིད་རྟོགས་བྱ། །གཞན་དུ་མཐོང་བ་གཞན་དུ་ནི། །ཇི་ལྟ་བུར་ན་ཁས་ལེན་བྱེད། །དབང་པོ་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་རབ་རིབ་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་པ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུས་སྐྱེ་བ་སྐྱེད་པ་ཅན་དང་མྱོང་བའི་རང་བཞིན་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རབ་རིབ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་དག་གི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན
Chinese
那么，这又该如何理解呢？因为见到非真实，所以才说见力衰退。如果明明见到真实，却仍然认为衰退，那么柱子等一切所见都将不会衰退，而是恒常的。像这样，暂时见力的衰退，其自身并不能被直接认识到，因此必须通过推论来考察。这个能力，就像从见到果实来推断它的存在一样，同样也应该从果实的衰退来推断它的衰退。而它的果实也是所见，这所见要么是真实的，要么是非真实的。如果见到真实却仍然是认识，那么就不会有“未衰退”这个说法了。如果它确实存在，但因为见到的是他人无法看到的，所以说是感官衰退，如果是这样的话：被白内障遮蔽而变得清晰的眼睛，对于超越感官的所见，他人所见的意义，又怎么会不清晰呢？如果某人见到他人无法见到的事物，那么他所见到的他人所见之物又怎么会不清晰呢？那样的话，就没有所见了。如果某人见到他人无法见到的微细事物，那么他所见到的就是他人能够见到的、完全清晰的事物。如果不是这样，那么就不应该认为是正确的所见。如果说是正确的，并且也会被见到，这难道不是矛盾吗？如果所见不是正确的，那么又怎么会是正确本身呢？除了所见之外，没有其他正确的理由。如果将所见定义为不正确，那么就会变成没有正确本身，因为没有区别的缘故。如果说不存在不合理的所见，那是不对的。谁以什么的方式见到？这应该立即理解。否则，见到的是一种方式，却以另一种方式承认，这怎么可能呢？感官的变化，追随白内障等现象的出现和消失，所观察到的事物并非由其他原因产生，不具有产生和体验的性质，也不与之后的事物相关联，这种说法是不合理的。应该证明追随白内障等变化本身。
English
Then, how should this be understood? Because one sees the untrue, it is said that the power of sight declines. If one sees the true, yet still thinks it declines, then all sights such as pillars will not decline, but will be permanent. In this way, the decline of the power of sight for a time cannot be directly recognized by its own nature; therefore, it must be examined by inference. This ability is like inferring its existence from seeing the fruit; similarly, it should be inferred from the decline of the fruit. And its fruit is also what is seen, which is either true or untrue. If one sees the true yet still recognizes it, then there will be no such thing as "undeclined." If it truly exists, but because what is seen is unseen by others, it is said that the senses are declining, if that is the case: The eye cleared by cataracts, for the sight beyond the senses, how is the meaning of what others see not clear? If someone sees what others cannot see, then how can what he sees of what others see not be clear? In that case, there is no sight. If someone sees subtle things that others cannot see, then what he sees is what others can see, which is seen as completely clear. If that is not the case, then it should not be considered a correct sight. If it is said to be correct and will also be seen, is this not a contradiction? If the sight is not correct, then how can it be correctness itself? Apart from sight, there is no other correct reason. If one defines sight as incorrect, then it will become that there is no correctness itself, because there is no difference. If one says that there is no unreasonable sight, that is not right. Who sees in what way? This should be understood immediately. Otherwise, seeing one way, yet admitting it in another way, how is that possible? The changes of the senses, following the appearance and disappearance of phenomena such as cataracts, the observed things are not produced by other causes, do not have the nature of producing and experiencing, and are not related to subsequent things; this statement is unreasonable. It should be proved that following the changes themselves, such as cataracts.
Tibetan
་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཕྱི་རོལ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་ན་ནི་ཚིག་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །འདི་ལྟར། སྣང་དབང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས། །གཞན་ནི་གཅིག་གིས་ནུས་རྟོགས་པ། །དེས་ན་གཞན་ནི་རྒྱུ་མ་ཡིན། །སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་གཞན་ནི་མར་མེ་ཉིད་ཀྱི་ནུས་པ་དམིགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྒྱུ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །སྣང་བའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་མི་འཐད་དེ་སྣང་བ་ནི་འཁྲུལ་པ་ལ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་ངོ་བོས་ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཞེ་ན། རང་གི་ངོ་བོས་སྣང་བ་ནི་རང་རིག་པ་ཡིན་གྱི་ཡུལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་སྣང་བས་ན་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རང་གི་ངོ་བོས་སྣང་བ་ཇི་ལྟར་གཞན་དུ་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བར་རུང༌། གང་དུ་སྣང་བ་དེ་ཡང་གཞན་དུ་སྣང་བ་དེ་ཡིན་ན། ཐུག་པ་མེད་པ་སྣང་བ་ཡིན་ན་ནི། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་སྣང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་རང་རིག་པ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་ཕན་ཚུན་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཕན་ཚུན་དུ་སྣང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མྱོང་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བ་ལ་གནས་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱང་མྱོང་བའི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་ ལས་ནུས་པ་ངེས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱུ་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །རྨ་བྱའི་མདོངས་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་ལས་ནུས་པ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་འདི་ནི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །མྱོང་བ་ལས་གནས་པའི་རང་བཞིན་ལས་གཞན་པའི་རྣམ་པ་འཇོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀ་བ་ལ་སོགས་པ་སད་པས། དམིགས་པ་དག་ནི་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་མཐོང་བཞིན་ཕྱིར་ཐ་དད་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འབྲས་བུ་ས་གཞི་ཚིག་པ་ཡང་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཡང་རབ་རིབ་ཀྱིས་བསླད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཚུངས་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ལ་ཡང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁྲུལ་པས་དམིགས་པའི་མེ་ལ་ནི་ས་གཞི་ཚིག་པའི་འབྲས་བུ་མ་དམིགས་སོ། །དེས་ན་གཉི་ག་ཡང་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་མེ་དེ་ནི་སྲེག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པ་ལ་དེ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ལ་ལྟོས་ནས་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དོན་ཉིད་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ལ་ལྟོས་པ་ཁོ་ནའོ། །རང་གི་ངོ་བོར་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་
Chinese
否。即使那样，如果承认是外境，也只是说说而已。例如：从显现的自在生起于意，其他由一者能领悟，因此其他不是因。从显现等之外，不是如灯火般的能力，而是所缘的坛城。因此，因为没有其他的因，所以不是境，已经阐述了不是因就不是境。因为显现的缘故是境，这种说法不合理，因为显现也存在于错觉中。如果问：以自性如何是错觉？以自性显现是自证，而不是境。如果说：因为显现为他，所以不是自性。那么，以自性显现如何能说成显现为他呢？如果显现的那个也是显现为他的那个，那么，如果显现是无止境的，同样，其他也是因为显现为自己的自性，所以是自证。如果说是互相显现，那么蓝色等也因为是互相显现，就会变成是体验，因为安住在体验中的蓝色等也只是体验的自性。从随行和违逆中，能确定作用的自性之因是境。孔雀的羽毛不是从随行和违逆中确定作用，因此，这不是境。因为没有安住在体验的自性之外安立其他的相状。柱子等醒来时，所缘是其他的识所见，因此是分别安立为不同的。因为也见到了它的果——土地烧焦。如果这里也被被翳障所蒙蔽的人们视为相同，那么，不是的，因为对他们来说也是相同的。对于由错觉所缘的火，没有见到土地烧焦的果。因此，两者都是错觉。或者，那个火根本就不是燃烧的吗？不是的，因为没有那样的认识。对于不是那样的事物认识成那样，就是错觉。如果说：是根据世间的说法才是错觉。那么，真谛也只是依赖于世间的说法。因为显现为自己的自性，所以一切
English
No. Even so, if you admit that it is external, it is just talk. For example: From the arising of appearance's power in the mind, others can understand the ability through one, therefore others are not the cause. Other than appearances, it is not like the power of a lamp, but the mandala of the object. Therefore, since there is no other cause, it is not an object, it has already been explained that what is not a cause is not an object. It is not reasonable to say that it is an object because of appearance, because appearance also exists in illusion. If you ask: How is it an illusion by its own nature? Appearance by its own nature is self-awareness, not an object. If you say: Because it appears as other, it is not self-nature. Then, how can appearance by its own nature be said to appear as other? If that which appears is also that which appears as other, then, if appearance is endless, similarly, others are also self-awareness because they appear as their own self-nature. If it is said that they appear mutually, then blue and so on will also become experience because they appear mutually, because blue and so on that abide in experience are only the nature of experience. From following and reversing, the cause of the nature that determines the function is the object. The peacock's feathers do not determine the function from following and reversing, therefore, this is not an object. Because there is no establishing another aspect other than the nature that abides in experience. When pillars and so on are awakened, the objects are seen by other consciousnesses, therefore they are separately established as different. Because the result of it, the burning of the ground, is also seen. If here also those who are obscured by cataracts see it as the same, then, no, because it is the same for them also. For the fire that is objectified by illusion, the result of the ground burning is not seen. Therefore, both are illusions. Or, is that fire not actually burning? No, because there is no such understanding. To understand something that is not like that as being like that is illusion. If you say: It is an illusion based on worldly conventions. Then, the truth itself also depends only on worldly conventions. Because everything appears as its own nature,