Tibetan
་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །གང་ལ་བག་ཆགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཉིད་ལས་འཆུགས་པ་མེད་པ་དེ་ནི་རྨི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་ཡང་བག་ཆགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་རྨི་ལམ་དང་ཅི་ཤོས་པའི་དབྱེ་བ་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། ། དཔེར་ན་རྨི་ལམ་ཉིད་ན་རྨི་ལམ་དང་ཅིག་ཤོས་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་རྨི་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་ཉིད་ཡིན་ལ་རག་མོད། དེ་ལ་ཡང་མི་མཁས་པ་རྣམ་འཇུག་པར་འགྱུར་བས་འདི་ཁྱེད་ལ་ཆད་པ་ཅི་ཞོག་ཡོད། དོན་དམ་པ་ལ་མཁས་པ་མི་གཙུག་གི་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་དམ་པར་འགྱུར་བ་ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ནི་བདེ་བ་ཐམས་ད་བྱིས་པའི་རྩེད་མོ་དང་འདྲ་བར་མངོན་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་པས་འཇུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བ་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ལྟར། ཐར་འདོད་བཟོད་པ་དང་ལྡན་དག །འཁོར་བའི་བདེ་བ་དོན་གཉེར་མིན། །དེས་ན་དེ་དག་ཆོས་ལ་ནི། །འཇུག་པ་དེ་བཟློག་གྲུབ་ཕྱིར་ཡིན། །འཁོར་བའི་བདེ་བའི་དོན་དུ་ཆོས་སྒྲུབ་མཐའ་དག་བྱིས་པའི་རྩེད་མོ་དང་འདྲ་བར་མཐོང་བའི་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཐར་པ་འཕེན་པ་རྣམས་ནི་འཁོར་བའི་ཐ་སྙད་འདྲི་བའི་ཆོས་ལ་བཟློག་པ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མའི་ཡུལ་ནི་སྣང་བ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་མེ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་ནི་བག་ཆགས་དང་འབྲེལ་པ་ཉིད་ཡིན་ལ་དེ་འང་རིགས་མཐུན་པའི་བག་ཆགས་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ན། འོ་ན་ནི་དུ་བར་སྣང་བ་དེའི་བག་ཆགས་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་གྱི། ཇི་ལྟར་མེའི་བག་ཆགས་རྟོགས་པར་བྱེད། །འདི་ལྟར། གང་གི་ངོ་བོར་སྣང་བ་ཡིས། །རབ་ཏུ་སྦྱར་པའི་བག་ཆགས་ནི། །དེ་ཡིན་ངོ་བོ་སྣང་བ་ཡི། །རྒྱུ་ཡིན་སྣང་བ་གཞན་གྱི་མིན། །མེའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་དུ་བར་སྣང་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་དུ་བའི་བག་ཆགས་ཉིད་ཀྱིས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་གྱིས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བས་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་གཞན་གོ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པ། སེམས་རྒྱུད་དེ་རུང་བག་ཆགས་ཀྱི། །སྙིང་པོ་ཅན་ནི་དུ་བས་ནི། །སྣང་བའི་བློ་དག་གསལ་བྱེད་པ། །དེས་ན་མེ་ལས་དུ་བ་ཡིན། །འཁོར་བའི་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་ནི་སེམས་ཉིད་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མེར་སྣང་རུང་བའི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས་མེར་སྣང་བ་ཡིན། །རྒྱུད་དེ་ཡང་དུ་བའི་བག་ཆགས་སད་པར་བྱེད་པའི་སེམས་གཞན་གྱིས་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་བ་ལས་དུ་བར་སྣང་བ་སྐྱེད་པར་བྱེ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་མེའི་བག་ཆགས་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ
Chinese
有什么呢？对于任何没有从习气差别中出错的东西，那不是梦的真相。对于唯识宗来说，习气的差别与梦的区别是存在的。比如在梦中，梦与另一件事是有区别的。或者完全取决于梦的差别。对此，不精通的人也会介入，那么你有什么惩罚呢？对于精通胜义谛的人来说，就像是珍贵人头上的宝珠装饰，那些想要解脱的人不会像渴望世间安乐如同儿童游戏一样，因此不会介入，这已经成立了，无需再证明。就像这样：想要解脱的人必须具备忍耐力，不追求轮回的安乐。因此，他们对于佛法的介入是相反的，因为已经成立了。所有为了轮回安乐而修习佛法的人，都像看到儿童游戏一样，具备这种觉悟的想要解脱的人，对于询问轮回世俗谛的佛法是相反的介入。因此，世俗谛的量之境是显现本身。如果显现为火等与习气有关，而且是与同类习气有关，那么，显现为烟的那个习气本身就会被认识到，怎么会认识到火的习气呢？就像这样：以何者的自性显现，与之紧密相关的习气，就是那个自性显现的原因，而不是其他显现的原因。火的习气不会产生显现为烟，因为是由烟的习气本身所产生的。如果说，不是由它产生的，就不会使人理解其他事物，对此回答说：心相续即使是习气的本质，烟也能使显现的智慧清晰，因此烟来自火。所有轮回的戏论都来自心本身。因此，从具有能够显现为火的习气的觉悟的心相续中，显现为火。那个心相续也是由唤醒烟的习气的其他心来辅助，从而产生显现为烟。因此，火的习气一起作用
English
What is there? Whatever does not err from the difference of habit, that is not the truth of dreams. For those who speak of consciousness, there is indeed a distinction between the difference of habit and dreams. For example, in the dream itself, there is a difference between the dream and something else. Or it depends entirely on the difference of dreams. To this, even the unskilled will intervene, so what punishment do you have? For those who are skilled in the ultimate truth, it is like a precious jewel ornament on the head, those who desire liberation do not desire happiness as if it were a child's game, so there is no intervention, which has been established and needs no further proof. Like this: Those who desire liberation must have patience and not seek the happiness of samsara. Therefore, their involvement in the Dharma is the opposite, because it has been established. All those who practice Dharma for the sake of the happiness of samsara see it as a child's game, and those who desire liberation with this realization have the opposite involvement in the Dharma that inquires about the conventional truth of samsara. Therefore, the object of the measure of conventional truth is appearance itself. If the appearance of fire and so on is related to habit, and it is related to habit of the same kind, then the habit of the appearance of smoke will be recognized, how will the habit of fire be recognized? Like this: By whatever's nature it appears, the habit that is closely related to it is the cause of that nature's appearance, not the cause of another appearance. The habit of fire does not produce the appearance of smoke, because it is produced by the habit of smoke itself. If it is said that it is not produced by it, it will not make one understand other things, to which it is said: Even if the mind stream is the essence of habit, smoke can clarify the wisdom of appearance, therefore smoke comes from fire. All the elaborations of samsara arise from the mind itself. Therefore, from the mind stream that has the realization of the habit that can appear as fire, it appears as fire. That mind stream is also assisted by another mind that awakens the habit of smoke, thereby producing the appearance of smoke. Therefore, the habit of fire acts together
Tibetan
་ཙམ་གྱི་དུ་བའི་བག་ཆགས་དུ་པར་ སྣང་བའི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་མེར་སྣང་བའི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་བག་ཆགས་ཀྱང་སད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། དུ་བར་སྣང་བ་འམ། དུ་བའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེས་མེ་དང་མེའི་འབྲས་བུ་དུ་བ་དག་ཚོགས་པ་གཅིག་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་གོ་བྱ་གོ་བྱེད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡིན་པས་ན་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཚོགས་པ་གཅིག་ལ་རག་ལས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ན། གོ་བྱ་གོ་བྱེད་ཀྱི་དངོས་པོ་གང་དུས་མཚུངས་པ་ཡིན་གྱི། མ་འོངས་པ་ནི་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་པའོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། ཐམས་ཅད་དུ་ནི་མ་འོངས་པ། །གོ་བྱ་ཉིད་ཅེས་སྒྲུབ་པ་ཡིན། །དུ་བ་ལས་ཀྱང་ཐོབ་བྱའི་མེ། །སྐད་ཅིག་དེར་གོ་མིན་ནམ་ཅི། །ཚད་མའི་ཡུལ་ནི་མ་འོངས་བ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་དུ་བ་ལས་མེའི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ཡོད་དོ་ཞེས་རྟོགས་ཀྱི། ཕྱི་ནས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་འགའ་ཡང་ཚད་མར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་དུས་སུ་འབྱུང་བའི་མེས་ནི་དེ་ལ་དགོས་པ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་ནི་ཇི་ལྟར་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན། དེས་ཐོབ་པ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མས་གཉའ་བོའི་ཚུལ་གྱིས་དུས་གཞན་གྱི་དོན་བསྟན་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བསྟན་པ་དེས་ནང་དོན་བྱ་བ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན། དེ་དོན་མེད་པ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནམ། འབྱུང་བར་འབྱུང་བས་དོན་བྱ་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ན། འདི་ཡང་ཉེ་བར་བཏགས་ནས་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན་ཡང་དེའི་དུས་སུ་གོ་བར་བྱ་བ་བག་ཆགས་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །དོན་བྱ་བ་བྱེད་བ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་དེས་ཅི་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ནི་དོན་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ། །འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་དོན་གྱི་སྒོ་ནས་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདིའི་བག་ཆགས་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ། །དོན་ལ་ཡང་དེའི་དུས་སུ་བག་ཆགས་ཙམ་གོ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱིས་གོ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བག་ཆགས་ཀྱང་གཞན་གྱིས་གོ་བ་ཉིད་དོ། བག་ཆགས་ཀྱང་ཐ་སྙད་ལས་གཞན་གྱིས་མི་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཕྱིའི་དོན་དང་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་དག་གི་ རྗེས་སུ་དཔག་པ་འདྲ་བ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་རིགས་སོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཕྱིའི་དོན་ལ་ཡང་རྣམ
Chinese
仅仅是烟的习气，是显现为烟的近取因，并且也是唤醒将要产生的显现为火的近取因的习气，因此，显现为烟，或者说是与烟的习气共同作用。因为火和火的果实烟等依赖于一个集合，所以是能知和所知的法，因此是合理的。如果仅仅依赖于一个集合就能认知，那么能知和所知的法在何时是同时的呢？未来不是证悟，而是错乱吗？这不合理，就像这样：无论何时，未来，都被认为是所知。从烟中也能获得应得的火，在那一瞬间难道不是认知吗？量（梵文：pramāṇa，天城体：प्रमाण，罗马音：pramāṇa，汉语字面意思：量）的境是未来。如果从烟中认知到火的当下存在，而不是未来将要产生，那么那时任何时候都不会成为量。那时产生的火对它没有必要。如果对将要产生的（火）产生怀疑，又怎么会是量呢？因为它显示了所获得之物，所以是量，但量不是以肩负的方式显示其他时间的意义。如果这样显示却不进行内在的活动，那不就是毫无意义吗？因为将要产生的（火）会进行活动，所以这也是通过比附来进行活动的，因为将果安立在因上。如果是这样，那么按照唯识宗的观点，那时所知的也仅仅是习气。因为没有进行活动，那它做什么呢？这在意义上也相同。因为通过将要产生的意义来进行活动，所以它也是进行活动的。这与习气也相同。在意义上，那时也仅仅是习气是所知的。如果是被其他（人）认知，那么习气也是被其他（人）认知。习气也不是不能被语言之外的其他（人）理解。因此，外境和唯识宗所说的比量是相似的。因此，唯识宗才是合理的。那么，导师是如何对外境也...
English
Merely the habit of smoke is the proximate cause of appearing as smoke, and it also awakens the habit of the proximate cause of appearing as fire that will arise. Therefore, it appears as smoke, or it is a co-actor with the habit of smoke. Because fire and the fruit of fire, such as smoke, depend on a single collection, they are knowable and known phenomena, therefore it is reasonable. If it is the case that cognition occurs solely by depending on a single collection, then when are the knowable and known phenomena simultaneous? Is the future not realization, but rather confusion? This is not reasonable, like this: At all times, the future is asserted to be the knowable. From smoke, one can also obtain the fire to be obtained. Is it not cognition at that instant? The object of valid cognition (pramāṇa) is the future. If one cognizes that the fire exists at that very moment from the smoke, and not that it will arise in the future, then at that time it will never become valid cognition. The fire that arises at that time is not necessary for it. If one has doubt about what will arise, how can it be valid cognition? Because it shows what is obtained, it is valid cognition, but valid cognition does not show the meaning of another time in a shoulder-carrying manner. If such a showing does not perform an inner activity, is it not simply meaningless? Because what will arise performs the activity, this also performs the activity by approximation, because the result is established on the cause. If that is the case, then according to the views of those who assert consciousness-only, at that time what is to be known is merely habit. Since there is no activity, what does it do? This is the same in terms of meaning. Because it performs the activity through the meaning that will arise, it also performs the activity. This is the same for the habit. In terms of meaning, at that time only habit is to be known. If it is known by others, then habit is also known by others. Habit is not something that cannot be understood by others apart from language. Therefore, the inference of those who assert external objects and consciousness-only is similar. Therefore, consciousness-only is reasonable. Then, how does the teacher also...