Tibetan
ས་ན་ཤེས་པ་འགའ་ཞིག་དྲན་པ་འམ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། རྫ་མཁན་ལ་སོགས་པ་ནི་འབའ་ཞིག་པར་ཡང་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་དེ་ཡང་རང་གི་ཕྱོགས་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར། ཁྱད་པར་གང་ལས་ཤེས་པ་ནི། །དོན་དང་འདྲེ་བ་བརྟེན་པ་སྟེ། །འདྲ་བ་ལས་གཞན་ཅིར་འགྱུར་ཏེ། ། མཚེ་མ་ལ་སོགས་མཐོང་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་འཛིན་པ་དང༌། ལྷན་ཅིག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། དྲན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ངེས་པ་འདི་ཅི་ཞིག་ཡོད། དོན་དེ་ནང་དུ་ཆུད་པ་ཡིན་ན་ནི་ངེས་པར་ད་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་པ། ཡིན་པའི་ཕྱིར་ངེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་དང་འདྲ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་དོན་འཛིན་པ་མེད་པར་མི་འཛིན་པ་དང༌། དེ་དྲན་པ་མེད་པར་མི་དྲན་པ་ཡིན་ནོ། །མཚེ་མ་དག་ལས་གཅིག་བཟུང་ན། །དེ་ལས་གཞན་སྣང་བ་དང༌། དེ་ཉིད་འདིའོ་ཞེས་དྲན་པར་མཐོང་བ་ཡིན་ལ། སྔོན་པོའི་ཤིང་གི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཤིང་བཟུང་བར་མངོན་པར་རློམ་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་པོ་གཉི་གའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ཏེ། འཛིན་པའི་རྣམ་པ་འབའ་ཞིག་དུ་ཟད་ན་དེ་གཉིས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ། དང་པོ་རང་བཞིན་གཉིས་ཡིན་ན། །གཉིས་པ་རང་བཞིན་གཅིག་ལ་ནི། །རྣམ་གནས་ངེས་པར་འཛིན་པ་ཡི། །སེམས་ཀྱིས་འབྱེད་པར་འགྱུར་མ་ཡིན། །ངེས་པར་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཏེ། །གཉིས་པ་ངེས་པར་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱིས་གཉིས་པ་དང་པོ་ལས་ཐ་དད་པར་རྣམ་པར་འཇོག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ཡང་དེའི་ཚེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་པོའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་ན། རང་བཞིན་གཅིག་ཉིད་ལས་རྣམ་པར་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ། འཛིན་པའི་རྣམ་པ་འབའ་ཞིག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ་དེས་ན་གང་ལས་ཐ་དད་པར་ངེས་དེས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན། དེ་ཕྱིར་སྔོ་སོགས་ངོ་བོ་རུ། །མདུན་ན་གནས་པར་གྱུར་བའི་བློ། །དོན་སྲེ་བ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན། །བློ་གཉིས་པས་ནི་དམིགས་པར་འགྱུར། །དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་བློ་སྔ་མ་བློ་གཉིས་པས་མདུན་དུ་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ། །དོན་སྲེ་བ་དང་འབྲེལ་པས་ན་དོན་སྲེ་བ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་ཏེ། འབྲེལ་པས་ན་འབྲེལ་པ་འམ། འདི་དོན་སྲེ་བས་འབྲེལ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་འབྲེལ་བའོ། །བློ་དེ་བློ་གཉིས་པས་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གལ་ཏེ་དེའི་རྣམ་པར་གྱུར་ན་ནི་འབའ་ཞིག་ཀྱང་དམིགས་པར
Chinese
在彼处，有些识不是忆念或执持。如果说瓶子等和陶匠等也是唯一地执持，那么那也会损害自己的宗派。如下：从何差别而知晓，是与义混合所依，从相似之外有何变，为见双生子等故。如果识不是义之相状的自性，那么识执持义，以及一同执持，和名为忆念的决定，这有什么用？如果义融入其中，那么定然是执持者执持，因为是故定然会成为。因此，与义相似的识本身，没有执持义便不执持，以及没有忆念便不忆念。如果从双生子中执持一个，则从那之外显现，并且见到忆念这就是此。并且显现上认为是以青色树木的相状而执持树木。如果第一个识不是二者的自性，而只是执持的相状，那么第二个也同样会成为。彼时，如果第一个是二自性，第二个是单自性，以相状安住决定的心，不会分别。以决定的心，第二个决定的心不会将第二个从第一个中分别开来。因为那在彼时会成为体验第一个的自性，从一个自性中会成为相状安住，意思是只是执持的相状，因此从何而决定是不同的，因此识是境的相状本身。因此：因此青等自性中，于前而住之智，具有与义混合关联，由第二智而缘。因为是义之相状，因此先前的智由第二智于前而缘。因为与义混合关联，所以是具有与义混合关联，因为关联所以是关联，或者，这是因为与义混合而成为关联，所以是关联。那个智由第二智缘，是这个意思。如果成为那的相状，那么即使是唯一也会缘
English
In that place, some consciousnesses are not recollection or grasping. If it is said that pots and so on, and potters and so on, are also grasped as unique, then that will also harm one's own tenets. As follows: From what difference is it known, it is dependent on being mixed with meaning, what else changes from similarity, for the sake of seeing twins and so on. If consciousness is not the nature of the aspect of meaning, then what is the use of the determination that consciousness grasps meaning, and grasps together, and is called recollection? If the meaning is integrated into it, then it is certain that the grasper grasps, because it is so, it will certainly become. Therefore, the consciousness itself that is similar to meaning, without grasping meaning, it does not grasp, and without recollection, it does not recollect. If one is grasped from twins, then from that, another appears, and it is seen to recollect that this is it. And it is manifestly assumed that the tree is grasped by the aspect of the blue tree. If the first consciousness is not the nature of both, but is only the aspect of grasping, then the second will also become the same. At that time, if the first is two natures, the second is one nature, the mind that definitely grasps the aspect, will not differentiate. By the definite mind, the second definite mind will not separate the second from the first. Because that will become the nature of experiencing the first at that time, from one nature it will become the abiding of the aspect, meaning it is only the aspect of grasping, therefore from what is it determined to be different, therefore consciousness is the aspect of the object itself. Therefore: Therefore, in the nature of blue and so on, the intelligence that dwells in front, has a connection mixed with meaning, is cognized by the second intelligence. Because it is the aspect of meaning, therefore the previous intelligence is cognized in front by the second intelligence. Because it is connected mixed with meaning, it is connected mixed with meaning, because of connection it is connection, or, this is because it becomes connected by being mixed with meaning, therefore it is connection. That intelligence is cognized by the second intelligence, is the meaning of this. If it becomes the aspect of that, then even the unique will be cognized
Tibetan
་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་འབའ་ཞིག་ཀྱང་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནམ། འདི་ལྟར། དེའི་ཚེ་བདག་གིས་ཅི་ཞིག་མཐོང་བ་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དྲན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུང་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་ཕྱིར་དེར། །འཛིན་པ་ལ་ཡང་ཐེ་ཚོམ་ཟ། །འཛིན་པ་དེར་ནི་སྤྱིར་ངེས་ན། །ཚུལ་འདི་གཟུང་བ་ལ་ཡང་མཚུངས། །འཛིན་པ་སྤྱིར་དྲན་ན་ཚུལ་འདི་ནི་གཟུང་བ་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ། །འདི་ལྟར། བདག་གིས་ཅི་ཞིག་མཐོང་ངོ་ཞེས་མཐོང་བ་སྤྱིའི་རྣམ་པར་དྲན་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གཟུང་བའི་བྱ་བ་དང་བྲལ་པ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དྲན་པ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དེའི་རང་བཞིན་ནི་དེ་ཉིད་ཡིན་པས་ན། གཟུང་བ་ཉེ་བར་མི་གནས་ན་གཞན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་གཞན་གྱིས་ཕྱིས་དྲན་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན། ཅི་སྟེ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་དྲན་ན་གཟུང་བ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་རང་བཞིན་ཡིན་པས་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་འབའ་ཞིག་དྲན། དེའི་ཕྱིར་དེ་སྣང་བ་ཉིད་འདི་ནི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་རྣམ་པར་དབྱེ་བས་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་གཅིག་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རང་བཞིན་གཉིས་པ་མ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་དང་པོ་ཉིད་སྔོན་པོའི་རྣམ་པར་འགྱུར་གྱི་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་སློབ་དཔོན་གྱི་ཤེས་པ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ལ་ཡང་སྔ་མ་སྔ་མའི་ཡུལ་སྣང་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་དེའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར། གཞན་དུ་དང་པོ་གཅིག་པུ་ཉིད། །དོན་ལས་བྱུང་ཕྱིར་འབྲེལ་འགྱུར་གྱི། །སྔ་མའི་དོན་དང་འབྲེལ་མཐོང་མེད། །ཤེས་པ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་མིན། །ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི། ཤེས་པ་སྔ་མ་ཡུལ་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་དམིགས་པར་འགྱུར། གལ་ཏེ་དང་པོའི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ཡིན་པས་དེའི་ཚེ་ནི་དེ་ལས་གྱུར་པ་གཉིས་པ་ཡང་དེའི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་མྱོང་བའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར། དེའི་ཚེ་རྣམ་ཅན་ཤེས་པ་ལས། །ཤེས་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེས་པ་ན། །དེ་ཡི་རྣམ་པར་ལྡན་གྱུར་ཏེ། །ཐག་རིང་ཤིང་ལས་འབྱུང་ཇི་ལྟར། །འོན་ཏེ་ཤེས་པ་འབའ་ཞིག་དྲན་པར་མི་ནུས་པས་དོན་དང་ལྷན་ཅིག་པ་ཉིད་དྲན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་བྱེད་པའི་ མཚན་ཉིད་དེ་གནས་པ་ཉིད་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དོན་དང་བཅས་པ་དྲན་པ་ཡིན་ནོ། །བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་འབའ་ཞིག་པ་ཡང་རང་བཞིན
Chinese
会转变的。如果仅仅只是目标，那不是吗？ 比如，如果有人认为：“那时我记不起自己看到了什么。”那也不是，因为对所取境产生怀疑，因此，对能取境也产生怀疑。如果对能取境普遍确定，那么这种方式也同样适用于所取境。如果普遍忆念能取境，那么这种方式也同样适用于所取境。比如，我忆念到自己看到了什么，这是以普遍的方式忆念所见。 如果忆念的是与所取境的活动分离的能取境的自性，那么那时，它的自性就是它本身。如果所取境不接近，就会变成其他的。因此，那种并非能取境的自性，后来被其他所忆念，那样的能取境怎么可能存在呢？如果像它本身一样忆念，那么与所取境相连就是它的自性，那时怎么可能仅仅忆念呢？因此，仅仅显现的这个就是自性，因为无法区分，所以是色等自性唯一的。 如果识不是第二种自性，那么最初的识会变成蓝色的显现，而之后的识则不会。正如论师所说：“后来的识也不会显现先前识的对境，因为它不是它的对境。” 因为什么原因呢？ 否则最初唯一者， 从义产生故有关联， 不见与先前义有关， 后后识非是。 后后的自性之识，不是先前识的对境之有境。 不是对境又怎么能成为目标呢？如果最初是事物之相，那么从它产生的第二个识也是体验那个事物之相的方式。 比如： 那时从有相识中， 产生识之识时， 具有它的相， 如何从远树生？ 然而，因为无法仅仅忆念识，所以是与事物一起忆念的，因为在那里的作用的 特征，它存在就是它的自性。因此，是忆念与事物一起的。瓶子等仅仅是自性。
English
will transform. If it is just the target, isn't it? For example, if someone thinks, "At that time, I can't remember what I saw," that is also not the case, because doubt arises about the object taken, therefore, doubt also arises about the subject taking. If the subject taking is generally certain, then this method also applies to the object taken. If the subject taking is generally remembered, then this method also applies to the object taken. For example, I remember what I saw, which is remembering the seen in a general way. If what is remembered is the self-nature of the subject taking, which is separate from the activity of the object taken, then at that time, its self-nature is itself. If the object taken does not approach, it will become other. Therefore, how can such a subject taking exist, which is not the self-nature of the subject taking, and is later remembered by others? If it is remembered as it is, then being connected with the object taken is its self-nature, how can it be remembered only at that time? Therefore, this mere appearance is the self-nature, because it cannot be distinguished, so it is the one self-nature of form and so on. If consciousness is not a second self-nature, then the initial consciousness will become a blue appearance, but the later consciousness will not. As the teacher said, "The later consciousness will also not appear as the object of the previous consciousness, because it is not its object." For what reason? Otherwise, the first unique one, Arises from meaning, hence related, No connection seen with previous meaning, Later consciousness is not. The consciousness of the later self-nature is not the object-possessor of the previous consciousness's object. How can something that is not an object become a target? If the first is the aspect of a thing, then the second consciousness arising from it is also the way of experiencing the aspect of that thing. For example: At that time, from the consciousness with aspects, When the consciousness of consciousness arises, Possessing its aspect, How does it arise from a distant tree? However, because it is impossible to remember only consciousness, it is remembered together with things, because the characteristic of the function there, its existence is its self-nature. Therefore, it is remembering together with things. Pots and so on are merely self-nature.