Tibetan
བ་པོ། །གལ་ཏེ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པས་སམ། གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་དྲན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་འགའ་ཞིག་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཡང་ཐམས་ཅད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། བཤད་པ། ཉམས་མྱོང་རྣམ་ཤེས་དེ་ཡང་ནི། །ཆ་གཉིས་ལ་ནི་བརྟེན་གྱུར་པ། །རྣམ་པ་གཅིག་གིས་ཁྱད་པར་ཅན། །དེ་ཤེས་པ་ཡི་དམིགས་པར་འགྱུར། །དྲན་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི། དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་གཉིས་པ་དྲན་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་དམིགས་པར་འགྱུར་ཏེ། རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱེད་ཅིང་ངེས་པར་འཛིན་པར་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཞིག་གིས་ཤེ་ན། ཆ་གཉིས་པ་བརྟེན་པར་འགྱུར་པས་དེ་སྔོན་པོར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་དེ་གཞན་དག་གིས་དོན་གྱིས་གོ་བའི་སྒོ་ནས་ངེས་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་འགའ་ཞིག་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་གྱིས་གོ་བར་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་འགའ་ལ་ཡང་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ན་གང་གིས་ན་དོན་མཐོང་བ་དེས་ན་ང་ལ་བློ་གཞན་ཡོད་དོ་ཞེས་འདི་ལྟར་རྟོགས་པ་ནི་མེད་དོ། །དོན་གྱིས་གོ་བ་དེ་ནི་བློའོ། །རང་བཞིན་རྟོགས་པར་བྱེད་མིན་ཏེ། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་མ་རྟོགས་ པར། །རྟོགས་པར་བྱེད་པར་ནུས་མ་ཡིན། །གཟུགས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་བློའི་རྣམ་པ་གཞན་ནི་འགའ་ཡང་དོན་གྱིས་གོ་འམ། གཞན་གྱིས་ངེས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་ངེས་སོ་ཞེ་ན། རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་མི་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནམ། རྐྱེན་ཐ་དད་པས་ནི་ཁམས་ཀྱི་དོན་ཐ་དད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །རྐྱེན་གྱི་དོན་ཡང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཀྟེ་ན་དང་གྷ་ཉའི་དོན་ཐ་དད་པ་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ཐ་དད་པ་ཅི་ལྟར་ངེས་དེ་འཆད་པ་ལ་འཇུག །དེའི་ཕྱིར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་མ་གཏོགས་པ་དང་བློ་ཞེས་བྱ་བ་རྟོགས་པ་མེད་དོ། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཉིད་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་དེ་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་པོའི་བློ་འམ་སྔོན་པོའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་ཞེའོ། །དེས་ན་སྔོན་པོའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་ང་ལ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་རྟོགས་པ་ཡང་དེའི་རྣམ་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར། སྔོན་པོ་ལས་ནི་ཐ་དད་དུ། །སྔོན་པོའི་ཡུལ་ཅན་ཤེས་པ་ནི། །ཕྱི་མའི་ཤེས་པའི་མཐོང་མེད་དེ། །ཐ་དད་རྟོགས་པའི་བློས་སྤྲུལ་ཡིན། །ག
Chinese
问：如果通过全面考察，或者通过损害性的量（ प्रमाण，pramāṇa，衡量）的力量，某些具有相的念等识，但并非全部，这怎么可能呢？答：已说。体验的识，也是，依赖于两部分，以一种相为特征，那成为识的对境。并非记忆自性的，以蓝色等为境的体验的识，成为其境的第二识，以记忆的自性为对境，即随行并确定地执持。以何种方式呢？依赖于第二部分，即成为显现蓝色的识生起。像那样，其他通过意义理解的方式确定并非如此，然而，像那样的一些是随行的。通过意义理解，对于一些世间人来说，甚至生起本身也不是。在世间，谁通过意义见到，因此我具有其他心，像这样认识是没有的。通过意义理解是心。不是自性认识，如果不是它的自性认识，不能够认识。除了显现为色等之外，其他的心的相有任何通过意义理解，或者被其他确定的吗？如果确定为认识的自性，难道不是不了解认识的自性吗？因为不同的缘，界的意义不会变得不同。缘的意义也不是不同的，因为不承认ཀྟེ་ན་和གྷ་ཉའི་意义是不同的。如何确定不同的意义，开始解释。因此，除了蓝色等之外，没有称为心的认识。蓝色等本身是以自性转变的法的差别而那样说的，即蓝色的心或者以蓝色为境的心。因此，认识到“我生起以蓝色为境的心”也是随行于其相。如此说：从蓝色中分离，以蓝色为境的识，是后识所不见的，是由认识不同的心所造作的。
English
Question: If through thorough examination, or through the power of a damaging pramana ( प्रमाण，pramāṇa，measure), some cognitions, such as memory, that possess aspects, but not all, how is that possible? Answer: It has been said. That experiential consciousness also depends on two parts, characterized by one aspect, that becomes the object of cognition. The experiential consciousness that is not of the nature of memory, with objects such as blue, becomes the object of the second cognition of its object, with the nature of memory, that is, it follows and firmly holds. In what way? By depending on the second part, that is, the cognition that appears as blue arises. Like that, others do not determine it through understanding the meaning, however, some like that are followers. Understanding through meaning, even the arising itself does not occur for some worldly people. In the world, whoever sees through meaning, therefore, I have another mind, such recognition does not exist. Understanding through meaning is mind. It is not self-knowing, if its own nature is not known, it cannot know. Apart from appearing as form, etc., is there any other aspect of mind that is understood through meaning, or determined by others? If it is determined as the nature of cognition, is it not not understanding the nature of cognition itself? Because of different conditions, the meaning of the realm does not become different. The meaning of conditions is also not different, because the difference in meaning between kte na and gha nya is not accepted. How to determine different meanings, begins to explain. Therefore, apart from blue, etc., there is no cognition called mind. Blue, etc., itself is said in that way by the difference of dharma that has transformed into self-nature, that is, blue mind or mind with blue as its object. Therefore, recognizing "I have a mind with blue as its object" is also following its aspect. It is said like this: Separated from blue, the cognition with blue as its object, is unseen by the subsequent cognition, it is fabricated by the mind that recognizes difference.
Tibetan
ལ་ཏེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་བློ་ཞེས་ཐ་དད་པར་བསྙད་པ་ཡིན་ན། འོ་ན་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ། །བློ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་སྣམ་བུ་ལས་ཐ་དད་པའི་དཀར་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་བློ་ཉིད་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །འདོད་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་དེ་ལྟར་མི་རུང་སྟེ། འདེ་ལྟར། ལ་ལར་འགའ་ཞིག་ལ་བརྟེན་ནས། །འགའ་ཞིག་ཉིད་ནི་འགོག་པར་བྱེད། །ཚད་མས་གྲུབ་འགྱུར་གང་ཡིན་པ། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་གཞན་འགོག་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དོན་ཚད་མས་གྲུབ་ནི་དེའི་ཚེ་དེ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་བློ་གཞན་མེད་དོ་ཞེས་བློ་ཡོངས་སུ་དོར་བར་བྱའོ། །དེ་སྟེ་བློ་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་ནི་དོར་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་དོན་ནི་བློས་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་ན། དོན་དང་ལྡན་པས་ནི་བློ་དོར་བར་མི་ནུས་སོ། །བློ་དང་ལྡན་པས་ནི་དོན་གྱི་ཐབས་ཀྱིས་བློ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་རིག་པས་གྲུབ་པའི་ ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དོན་མེད་ཀྱང་ཁས་བླངས་པར་ནུས་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་བློ་ཁས་བླངས་ནས་དེ་ལས་གཞན་པའི་དོན་ཡོངས་སུ་དོར་བ་ཉིད་དོ། །འོན་ཏེ་དོན་ཡང་རང་རིག་པས་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་དེ་མྱོང་བ་ཉིད་ཡིན་གྱི་དོན་ཐ་དད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་ནི་མ་མཐོང་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་དམིགས་པས་དེ་དོན་དོར་བར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། བློ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པས་དོར་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དཀར་པོ་ལས་ནི་ཐ་དད་པའི། །རྫས་ནི་མེད་པར་རབ་བརྗོད་པའི། །དེ་བཞིན་བློ་ལས་མ་གཏོགས་པའི། །དོན་མེད་པར་ནི་རབ་ཏུ་བརྗོད། འདི་ལྟར། སྐད་ཅིག་ཉིད་སོགས་ཇི་ལྟར་ཡང༌། །སྔོ་སོགས་ལས་ནི་གཞན་ཡོད་མིན། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་སྐད་ཅིག་ཉིད། །དངོས་མེད་པར་ནི་གསལ་མ་ཡིན། །དེའི་ཕྱིར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་བློ་ཡིན་ཏེ། བློ་གཞན་གྱིས་དེ་ལྟར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཆ་གཉིས་ཀ་སྤངས་ནས་ནི་བློ་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་པས་ན། དེ་ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་མ་ཡིན། །ཡང་ན་བློ་ནི་རྣམ་པ་གཅིག་གིས་ཁྱད་པར་ཅན་ཤེས་པ་གཉིས་པས་དམིགས་པར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པ་གཅིག་གིས་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་གཅིག་གང་གིས་ཤེ་ན། དེ་སྨྲས་པ་ནི་ཆ་གཉིས་པོ་ལ་ནི་རྟེན་གྱུར་པ་སྟེ་ཆ་གཉི་ག་ཁྱབ་པས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆ་གཉིས་སུ་རྟོགས་པ་ཡི
Chinese
如果将蓝色等自性称为异于心的“心”，那么就只有蓝色等而已了。名为“心”的将不复存在，例如如同异于布匹的白色等一样。因此，心本身就不是胜义谛了。如果认为所欲是外境不是胜义谛，那是不可以的。如下所说：有时依赖于某事物，某事物本身就会被遮止。以量成立的任何事物，依赖于它就能遮止其他事物。如果境以量成立，那么那时除了境以外就没有其他心了，所以应该完全舍弃心。如果心以量成立，那么那时就不应该舍弃。对此，暂且境是由心来安立的，因此具有境就不能舍弃心。具有心就不能通过境的方式来成立心，因为它是自证成立的缘故。因此，即使没有境也能承诺。因此，承诺心之后，就应该完全舍弃异于它的境。然而，如果境也是由自证来成立的，那么它就是体验本身，而不是异于心的境。境即使没有被看见也是存在的，因此因为没有见到它，就应该舍弃境，但心不是这样，所以不应该舍弃。此外，如同很好地说没有异于白色的事物一样，同样很好地说没有异于心的境。如下所说：刹那等无论如何，都不存在异于蓝色等的事物。即使那样，刹那也不是在没有事物的情况下显现的。因此，蓝色等的行相本身就是心，因为其他心是如此确定的。因此，舍弃了两个部分之后，心本身就是没有对境的，那它怎么不是两种行相呢？或者，心是以一种行相为特点，以两种了知来作为对境的，以一种行相作为对境是它的定义。以何种方式成为一种行相呢？对此回答说，它是两个部分的所依，即遍及两个部分。正因为如此，才会认识到两个部分。
English
If the nature of blue, etc., is called "mind," which is different from it, then there will only be blue, etc. The so-called "mind" will cease to exist, just like white, etc., which are different from cloth. Therefore, the mind itself is not the ultimate truth. If it is thought that the desired is that external objects are not the ultimate truth, then that is not permissible. As it is said: Sometimes, relying on something, that thing itself is prevented. Whatever is established by valid cognition, relying on it, other things can be prevented. If the object is established by valid cognition, then at that time there is no other mind other than that object, so the mind should be completely abandoned. If the mind is established by valid cognition, then at that time it should not be abandoned. In this regard, for the time being, the object is established by the mind, therefore, having the object, the mind cannot be abandoned. Having the mind, the mind cannot be established by means of the object, because it is self-cognized. Therefore, even without an object, it can be promised. Therefore, after promising the mind, one should completely abandon the object that is different from it. However, if the object is also established by self-cognition, then it is the experience itself, not an object different from the mind. The object exists even if it is not seen, therefore, because it is not seen, the object should be abandoned, but the mind is not like that, so it should not be abandoned. Furthermore, just as it is well said that there is no object different from white, it is also well said that there is no object different from the mind. As it is said: Momentariness, etc., in any case, there is no object other than blue, etc. Even so, the moment is not manifest without an object. Therefore, the aspect of blue, etc., itself is the mind, because other minds are so certain. Therefore, after abandoning both parts, the mind itself is without an object, so how is it not two aspects? Or, the mind is characterized by one aspect, and becomes an object with two knowledges, and to take one aspect as an object is its definition. In what way does it become one aspect? In response to this, it is said that it is the basis of the two parts, that is, it pervades both parts. Precisely because of this, the two parts are recognized.