Tibetan
ཉིད་ཀྱིས་སོ། །རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡུལ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡིན་ན་ནི་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆུར་ཤེས་པའི་ཡུལ་དུ་ཡུལ་གཞན་ན་གནས་པའི་ཆུར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་གཉི་ག་ལ་བརྟེན་ཏོ། །དེ་མེད་ན་ནི་ཡུལ་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པ་མེད་པར་མི་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མྱོང་བ་ཉིད་དང༌། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཡང་བླ་སྟེ། དེའི་རྣམ་པའི་ཡུལ་རྣམ་པར་འཇོག་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟོགས་པ་དང་གཞན་པའི་གནས་སྐབས་དག་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་དེ་རྟོགས་ན་གཞན་གྱིས་ཅི་བྱ་སྟེ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་མ་རྟོགས་ན་དེའི་ཚེ་ཡང་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་རྟོགས་པ་ནི་རྟོགས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྟོགས་སོ་ཞེན་ནི། དེ་ཉིད་དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །བྱ་བ་གཞན་དང་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལན་བརྒྱར་བསྟན་ཏོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པ་གྲུབ་ན་རྣམ་པ་ཚད་མ་ཡིན་ལ་རང་རིག་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ན་ཞེས་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་ཅེ་ན། འདི་ལ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཞན་ཡང༌། ཡུལ་ཤེས་དེ་ཡི་ཤེས་པ་ཡི། །བྱེ་བྲག་ལས་ནི་ཚུལ་གཉིས་ཉིད། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གྱི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་དོན་དང་རང་སྣང་བ་ཡིན་ལ། ཡུལ་ཤེས་པའི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་དང་འདྲ་བའི་ཤེས་པ་སྣང་བ་དང༌། རང་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡུལ་གྱི་ཤེས་པ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་འབའ་ཞིག་གམ། རང་གི་རྣམ་པ་འབའ་ཞིག་ཡིན་ན་ཡུལ་ཤེས་པའི་ཤེས་པ་ཡང་དེ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡུལ་གྱི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་དང་རང་སྣང་བའི་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །དེའི་འོག་མ་དག་ནི་གཏན་ཚིགས་སོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་ལ་ཤེས་པ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་བྱུང་བར་གྱུར་ཞེས་གང་གི་ཚེ་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་དོན་སྣང་བ་ཉིད་དྲན་པས་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་མོས་པས་ཡུལ་དུ་བྱས་པས་དེ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བ་ལང་ཞེས་མོས་པས་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་ཁྲ་བོ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་ལྟར། འདི་ནི་དེ་ལྟ་ བུ་སྣང་ན། །དོན་ནི་ཇི་འདྲ་མི་ཤེས་ཞེས། །དེ་ནི་དོན་ཉིད་ཡོངས་དོར་ཏེ། །ཤེས་པ་རྣམ་པར་ངེས་པ་ཉིད། །གལ་ཏེ་འགའ་ཞིག་འདི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁྱེད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཞེས་འདྲི་བ་དེའི་ཚེ་དོན་དུ་སྣང་བ་འདི་འདྲ་བར་གྱུར་ན། དོན་ནི་དེ་ན་ཡོད་དམ་མེད་དམ། དེ་འདྲ་བ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཞེས་མི་ཤེས་ཞེས་ལན་ལྡོན་པར་བྱེད་དོ། །དེས་ན་དོན་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས་ཤེས་པ་ཉིད་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དོན་དང་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི། དེ་ཉིད་ལ་ངེས་པ་དང་དེ་ཉིད་མ་ངེས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། ངེས་པ་དང་མ་ངེས་པ་དག་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་རགས་པའི་སྣང་བ་ཙམ་ངེས་པ་ཡིན་ལ། ནང་གི་ཁྱད་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདི་ལ་འདྲ་བར་སྣང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདི་ཙམ་ཞིག་སྣང་གི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོན་ཉིད་ངེས་པ་དང་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆ་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་ཕྱིས་བཤད་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང། དོན་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ལ་ནི། །དོན་རྣམས་མེད་པར་དོགས་ན་ཡང༌། །འདས་པའི་དོན་ནི་འཛིན་པ་ལ། །ཚུལ་གཉིས་རང་རིག་གྲུབ་པ་ཉིད། །གང་དག་ཤེས་པ་ནི་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་རིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུ་དོན་ཉིད་དྲན་པའི་ཕྱིར་རོ།། དེ་ལ་ཇི་ལྟར་དོན་ཤེས་པའི་དོན་གྱིས་གོ་བས་ན་ཤེས་པ་ཡོང་སུ་བརྟགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་དྲན་པ་མི་འཐད་པས་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །ཤེས་ནི་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ལ། །དེ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཤེས་པ་ཚུལ་གཉིས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དམ་འཆའ་བ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་ཐེ་ཚོམ་ལ་བརྗོད་ཕྱིར། །བསམ་པ་གཏན་ཚིགས་རྟེན་མ་ཡིན། །གཏན་ཚིགས་འཇུག་པའང་དཔེ་ལ་ནི། །འབྲེལ་པ་བཟུང་བ་ལས་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ལ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་རྩོད་པའི་གཞིར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གང་ལ་དོན་ཡོད་པ་དེ་ལ་འདི་ནི་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་དོགས་པར་འགྱུར་ཡང་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་དང༌། སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་དོན་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་སེམས་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་དང་མྱོང་བ་ཉིད་གྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཉིད་མངོན་སུམ་ གྱིས་གནོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དཔེ་མཐོང་བས་ན་འབྲེལ་པ་འཛིན་ཏོ། །དེས་ན་དེ་ལྟ་བུར་སྣང་ངོ་ཞེས་དེའི་སྒོ་ནས་བྱུང་བའི་ངེས་པ་ཇི་ལྟར་དོན་གྱི་ཡིན་པར་འགྱུར། ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་དེ་ལྟར་ངེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་གྲུབ་པོ། །ཡུལ་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བ་ཙམ་དུ་ངེས་པའི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་དེའི་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །འོན་ཏེ་བརྒྱ་ལ་དེར་ཡ
Chinese
您自己等等。如果是因的对境，那么眼等也变成对境了。如果是以它的相来成立，那么在海市蜃楼等处，作为知道水的对境，也会变成存在于其他地方的水。因此依赖于两者。如果那不存在，就不会变成对境。没有相就不能领悟的自性之识，就是体验本身。即使不是那样，也是愚蠢的。不能安立它的相的对境。因为领悟和其他的场合是不允许的，这已经说明了。如果领悟了它，那么其他人做什么呢？因为没有意义。如果没领悟，那么那时也不能。没领悟就不是领悟的对境。如果认为领悟了，那么就是领悟了它本身的自性。也不是具有其他的所作，这已经说了百次了。如果相成立，那么相就是量，而自证就是果，这样不是成立了吗？那本身如何成立呢？这已经说明了。另外， 境识彼之识，差别生二理。 色等的对境的识是什么，就是义和自显现。对境之识的识是什么，那就是与义相似的识显现，以及自显现。不是那样的。如果对境的识仅仅是义的相，或者仅仅是自己的相，那么对境之识的识也会和它没有差别。对境的识是什么，那就是义和自显现，这是要成立的。它的下面那些是因。不是那样，等等，是损害的量。我生起了什么样的识，当什么时候完全领悟的时候，那时就是以忆念来命名义显现，其他时候不是。如果以信解作为对境，那么它就是那样。比如，以牛作为信解的对境的花牛等等。如此， 此乃如是显，义为何不识。 彼乃尽弃义，识相而决定。 如果有人说这是义，那么您如何知道？
English
Yourself, etc. If it is the object of the cause itself, then the eye, etc., also become the object itself. If it is established by its own aspect, then in mirages, etc., as the object of knowing water, it will also become water existing in other places. Therefore, it depends on both. If that does not exist, it will not become an object. The self-nature of consciousness that cannot be understood without an aspect is experience itself. Even if it is not like that, it is foolish. It is not possible to establish the object of its aspect. Because understanding and other occasions are not allowed, this has already been explained. If it is understood, then what do others do? Because it is meaningless. If it is not understood, then it is not possible at that time either. Not understanding is not the object of understanding. If it is thought that it is understood, then it is understanding its own self-nature. It is not possessing other actions either, this has been said hundreds of times. If the aspect is established, then the aspect is valid cognition, and self-awareness is the result, is it not established like that? How is that itself established? This has already been explained. Furthermore, The object-consciousness, that consciousness, From the difference, two principles arise. Whatever is the consciousness of the object of form, etc., is the meaning and self-appearance. Whatever is the consciousness of the object-consciousness is the appearance of consciousness similar to the meaning, and self-appearance. It is not like that. If the consciousness of the object is only the aspect of the meaning, or only its own aspect, then the consciousness of the object-consciousness will also become indistinguishable from it. Whatever is the consciousness of the object is the meaning and self-appearance, this is to be established. Those below it are the reason. It is not like that, etc., is the valid cognition that harms. What kind of consciousness has arisen in me, when is it that it is fully understood, at that time it is naming the appearance of meaning with memory, not at other times. If one makes faith the object, then it is just like that. For example, the speckled cow, etc., which is made the object of faith as a cow. Like this, This appears as such, What is the meaning, not knowing? That is completely abandoning the meaning, Determining the aspect of consciousness. If someone says this is the meaning, then how do you know?
Chinese
当被问到“是”的时候，如果显现出这样的现象，那么，事物在那里存在还是不存在呢？是这样的吗？或者变成了其他的，不知道，这样回答。因此，完全舍弃了事物，知识本身就是显现。如果与事物本身相同，那么，如何能对它确定和不确定呢？因为确定和不确定是相违背的。或者，只是粗略的显现是确定的，而内在的差别则不是。因此，说“这看起来像”的意思是，只有这一点显现，其他的则不是，事物本身既是确定的又是不确定的，因为具有两个部分，如果这样说，这将在后面讨论。另外，对于具有事物的心的，即使怀疑事物不存在，对于执持过去的事物，两种方式的自证是成立的。有些知识不是显现，因为没有自证。也不是忆念，因为在所有情况下，忆念的都是事物本身。对此，就像通过理解事物来理解知识一样，同样，认为忆念不合理也是如此。知识不是体验，也不是事物的形象。因此，如果立誓说知识有两种方式，这与现量相违背。因为陈述犹豫不决的理由，思考不是理由的依据。理由的运用也在于例子，是从把握关联性而来。这也不存在，因为在所有情况下，事物的形象都成为了争论的基础，如果这样说，对于具有事物的那一方，如果说这不是知识的形象，那么就会产生怀疑，但是头发的纹理等等，以及黄色等等的显现，不是具有事物的心的，那么两种形象和体验本身就是成立的。对此，说“识是隐蔽的”，这本身就与现量
English
When asked "is it?", if such a phenomenon appears, then, does the thing exist there or not? Is it like that? Or has it become something else, I don't know, that's how one answers. Therefore, by completely abandoning the thing, knowledge itself is the appearance. If it is the same as the thing itself, then how can it be certain and uncertain about it? Because certainty and uncertainty are contradictory. Or, only the gross appearance is certain, but the inner difference is not. Therefore, saying "this looks like" means that only this much appears, and the other is not, the thing itself is both certain and uncertain, because it has two parts, if you say so, this will be discussed later. Furthermore, for the mind that possesses things, even if you doubt that things do not exist, for holding onto past things, the self-awareness of two ways is established. Some knowledge is not an appearance, because there is no self-awareness. Nor is it recollection, because in all cases, what is recollected is the thing itself. In this regard, just as understanding knowledge through understanding the thing, similarly, it is also unreasonable to think that recollection is unreasonable. Knowledge is not experience, nor is it the image of the thing. Therefore, if you vow to say that knowledge has two ways, this contradicts direct perception. Because stating the reason for hesitation, thinking is not the basis of the reason. The application of reason also lies in the example, it comes from grasping the connection. This also does not exist, because in all cases, the image of the thing has become the basis of the argument, if you say so, for the party that possesses the thing, if you say that this is not the image of knowledge, then doubt will arise, but the texture of hair and so on, and the appearance of yellow and so on, which is not the mind that possesses the thing, then the two images and the experience itself are established. To this, saying "consciousness is hidden" itself contradicts direct perception.