Tibetan
མ་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། གལ་ཏེ་མེ་ལོང་ལྟར་གསལ་བ། །ཉེ་བར་གཞག་པས་བསྒྱུར་ཕྱིར་ན། །དེ་ཚེ་མིག་སོགས་སྣང་འགྱུར་ན། །དེ་ལྟར་ཡང་ནི་མཐོང་བ་མེད། །མེ་ལོང་ལ་ནི་ཇི་སྲིད་པ། །ཉེ་བར་དེ་ཀུན་སྣང་འགྱུར་ བ། །དེ་ཕྱིར་གཟུགས་སོགས་ཐམས་ཅད་ནི། །སྣང་བ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །འོན་ཏེ་མིག་ནི་མེ་ལོང་བཞིན། །སྣང་བ་ཡི་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ན། །མེ་ལོང་སོགས་བཞིན་དེར་ཤར་བ། །ཆེན་པོ་མིན་པར་མཐོང་བར་འགྱུར། །དེས་ན་རང་བཞིན་ཅི་འདྲ་དང༌། །ཚད་ཅི་ཡིན་པ་ཤེས་མི་འགྱུར། །ལིང་ཏོག་ལ་སོགས་མིག་ནད་ཀྱིས། །མདོག་ཀྱང་གཞན་དུ་སྣང་བ་ཉིད། །འོན་ཏེ་མིག་འབྲས་ན་ཐོན་ཏེ། །གཟུགས་སོགས་ལ་ནི་ཞུགས་པ་ཡིས། །ཆེ་སོགས་རང་གི་རང་བཞིན་ལ། །འཛིན་པར་བྱེད་པ་སྐྱེ་འགྱུར་ན། །གལ་ཏེ་མར་མེ་སྣང་བ་དང༌། །འབྲེལ་ལས་ངོ་བོ་ཁྱད་པར་ཅན། །སྐྱེས་པས་རང་བཞིན་རིག་འགྱུར་ན། །མར་མེ་སྣང་བ་དང་འབྲེལ་བཞིན། །འགྱུར་མིན་དེ་ན་གཞན་གྱི་ནི། །བྱེད་ཡོད་པས་ན་ཐུག་མེད་འགྱུར། །འོན་ཏེ་རང་རིག་དེ་ཡི་ཚེ། །དེ་དག་ཇི་ལྟར་འོད་ཟེར་ཡིན། །དེས་ན་ཤེས་པ་དོན་གནས་པས། །དེ་ཡི་རྣམ་པར་འཇུག་པ་ཡིན། །དེ་ལས་སྐྱེས་ཙམ་ལས་ཤེས་ན། །ཀུན་གྱིས་རྣམ་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་གང་ལས་དེ་སྐྱེས་པ། །དེ་ཉིད་རྣམ་པ་ཅན་འགྱུར་ན། །མིག་རྣམ་ཡང་འགྱུར་དེ་ལས་ཀྱང༌། །གང་ཕྱིར་རིག་པ་སྐྱེས་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་བཤད་པ། ཡུལ་རྣམས་ལས་ནི་བྱུང་བ་ཡིས། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་དག །དེ་ལས་གཞན་རྒྱུ་ཡིན་ན་ཡང༌། །རྣམ་འགས་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་འགྱུར། །གང་ལས་སྐྱེ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། དཔེར་ན་ཟས་དང་དུས་ལ་སོགས། །བུ་སྐྱེ་བ་ཡི་རྒྱུ་ཡིན་ཡང༌། །དེ་ནི་ཕ་མ་གཅིག་གི་གཟུགས། །འཛིན་འགྱུར་གཞན་འགའི་མ་ཡིན་བཞིན། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་བུ་ནི་ཕ་མ་གཉི་ག་དང་ཡང་མཚུངས་པའི་རྣམ་པ་ནི་འཛིན་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་འགའ་ཞིག་ཉིད་ཀྱིའོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་ཉིད་ལས་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར། ཐག་རིང་ཡུལ་རྣམས་ཤིང་ལས་ནི། །རྣམ་ཤེས་དེ་ཡི་རྣམ་པར་ནི། །སྐྱེས་འགྱུར་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ནི། །མིན་ཞེས་བྱ་བ་ཀུན་ཚེ་མཐོང༌། །དེ་ལས་གཞན་དང་ཡུལ་དག་ནི། །དེ་རྒྱུ་ཉིད་དུ་མཚུངས་ན་ཡང༌། །དེ་ཆས་ཡུལ་ནི་ཡིན་འདོད་དེས། །དེ་མེད་པར་ནི་དེར་མི་འགྱུར། །རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཡུལ་མ་ཡིན་གྱི། །འོན་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེའི་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་
Chinese
说“与无”是不合理的。例如：如果像镜子一样清晰，因为靠近放置而改变，那时眼睛等显现变化，那样也看不到。镜子上有多少，靠近的那些都显现变化。因此，所有色等都将变成仅仅是显现。然而，眼睛像镜子一样，是显现的原因，像镜子等一样在那里显现，会看到不是很大。因此，无法知道自性如何，尺度如何。白内障等眼病，颜色也显现为其他。然而，如果眼球突出，进入色等，以大等自己的自性，产生执持，如果产生，如果灯光与显现，因为关联而具有特殊的本体，因为产生而认识自性，像灯光与显现关联一样，不变，那么因为有其他的作者，将变成无穷。然而，当自证时，那些如何是光芒？因此，识安住于义，进入它的形状。仅仅从那产生而知，一切都将变成形状。如果从哪里产生，那本身变成形状，眼睛的形状也改变，也从那，因为产生了智慧。对此的解释是：从境产生，所有分别识，即使有其他原因，一些形状也变成境的形状。从哪里产生就变成那的形状，不是这样的。例如：食物和时间等，是产生孩子的原因，但那不是执持父母一方的形象，像不是其他一些一样。从那产生的孩子不是执持与父母双方都相同的形象，然而，仅仅是一些。因此，仅仅从义就是义的形状。例如：遥远的境，从树木，分别识产生为那的形状，不是感官的形状，这在一切时都可见。即使那之外的其他和境，在那原因上相同，因为想要那具有境，没有那就不在那。仅仅原因是境，然而，是分别识变成那形状的原因。
English
It is unreasonable to say "with non-existence." For example: If it is as clear as a mirror, because it is placed close and changes, then the eyes and other things appear to change, but that is not seen. As much as there is on the mirror, all those that are close appear to change. Therefore, all forms and so on will become merely appearances. However, if the eye is like a mirror, it is the cause of appearance, and it appears there like a mirror and so on, it will be seen as not being very large. Therefore, one cannot know what the nature is like, and what the measure is. With eye diseases such as cataracts, the color also appears as something else. However, if the eyeball protrudes and enters into forms and so on, and grasping arises with its own nature such as size, if it arises, if the light and appearance of a lamp, because of the connection, have a special entity, and because it arises, one recognizes the nature, just as the light and appearance of a lamp are connected, if it does not change, then because there is another agent, it will become infinite. However, when self-awareness occurs, how are those rays of light? Therefore, consciousness abides in meaning and enters into its form. If one knows only from what arises from it, everything will become form. If that from which it arises becomes that form, the form of the eye also changes, and also from that, because wisdom arises. The explanation for this is: From the objects arise all the consciousnesses. Even if there are other causes, some forms change into the form of the object. It is not the case that what arises from something becomes its form. For example: food and time, etc., are the cause of the birth of a child, but that does not hold the form of one of the parents, just as it is not some other. The child born from that does not hold the same form as both parents, but only some. Therefore, the form of the object is only from the object itself. For example: distant objects, from trees, the consciousness arises as the form of that, not as the form of the senses, which can be seen at all times. Even if other things and objects besides that are the same in that cause, because it wants that to have the object, it will not be there without that. The cause itself is not the object, but it is the cause of the consciousness becoming that form.