Tibetan
། །དབང་པོའང་རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི། །གཞུང་འདི་དང་ནི་དེ་དག་འགལ། །ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་འདི་ནི་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་ཤེས་པ་ལྟར་ཡིད་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་སྨིག་རྒྱུ་དག་ལ་དང་པོར་ནི་དབང་པོའི་ཤེས་པ་མ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་སྐྱེ་ལ། ཕྱིས་ཆུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བག་ཆགས་སད་པ་ལས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པས་ཆུར་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །སད་པ་དེ་ཡང་སྨིག་རྒྱུ་མཐོང་བ་ཉིད་ལས་ཡིན་ཏེ། འདྲ་བ་ལ་བརྟེན་པའི་སྨིག་རྒྱུ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་དང་པོ་ནི་ཟླ་བའི་ཡུལ་ཅན་མ་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། ཕྱིས་ནི་ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། གཡོ་བ་མེད་པའི་མིག་གཉིས་ཀྱི་དབུས་ན་གནས་པའི་ཟླ་བ་དེ་ཉིད་ཟུར་གཉིས་སུ་རིམ་གྱིས་དམིགས་པ་ན་དུས་ཕྲ་བའི་ཕྱིར་ཅིག་ཅར་བཞིན་དུ་མཚོན་པ་ཡིན་ལ། ཟུར་གཉིས་སུ་གཉིས་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་དག་ནི། དབང་པོ་རྣམ་པར་རེག་པའི་རྒྱུ། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་དག་ཡིན་མོད་ཀྱི། །དེར་མི་སྣང་ཕྱིར་དེ་ཡུལ་ནི། །རྡུལ་ཕྲན་མ་ཡིན་དབང་པོ་བཞིན། །དེ་ལྟ་བུ་འམ་རྣམ་པ་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དེ་དག་ཉིད་ཟླ་བ་གཉིས་ དང། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་གཞུང་དང་འགལ་ལོ། །ཟླ་བ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཡིད་ཡིན་ནོ། །དབང་པོའི་རྒྱུ་ཡིན་པར་བརྗོད་མི་ནུས་སོ། །ཅི་སྟེ་ཡིད་ཡིན་ཡང་བརྒྱུད་པས་དབང་པོ་རྒྱུ་ཡིན་པར་མི་འགལ་ལོ། །དངོས་སུ་དབང་པོ་རྒྱུ་ཡིན་ན་ནི། ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡིད་ཡིན་པར་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བཤད་པ། གལ་ཏེ་བརྒྱུད་པས་རྒྱུ་ཡིན་ན། །དབང་པོའི་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དག །དཔྱད་པ་འདི་ལ་ཡིད་ཀྱི་ནི། །སྐབས་སུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་ཡིན། །དབང་པོའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་གང་ཡིན་ཞེས་བརྒལ་ཞིང་བརྟགས་པ་ན། དེའི་རྣམ་པ་ཅན་ནམ་གཞན་དུ་དངོས་སུ་གང་ལས་དབང་པོའི་ཤེས་པ་སྐྱེའོ་ཞེས་ཕ་རོལ་གྱིས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རེ་ཞིག་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཡུལ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་དག་ལ་རིལ་པོ་གཅིག་གི་རྣམ་པ་རགས་པ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ། དེའི་རྣམ་པ་ཅན་མ་ཡིན་ཡང་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡུལ་ཡིན་ན། དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། རྣམ་པ་གཞན་གྱི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ན་དབང་པོ་བཞིན་དུ་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་སློབ་དཔོན་བརྒྱུད་པས་རྒྱུ་ཡིན་པར་དགོངས་ན། དེའི་ཚེ་དེ་ལྟ་བུའམ། རྣམ་པ་གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གིས་གཞན་ལ་དབང་པོ་ཡུལ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་མི་མཛད་དེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་དག་དངོས་སུ་རྒྱུ་ཡིན་ན་ཡུལ་ཡིན་པར་གཞན་གྱིས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ནི་ཐལ་བ་ཉིད་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་ཡིད་ཀྱི་ནི། སྐབས་སུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་བརྗོད་པས་ཅི་བྱ་ཞེ་ན། བསམ་པ་ནི། རྡུལ་ཕྲན་ཕན་ཚུན་དབེན་པ་དག །དང་པོ་སོ་སོར་སྣང་བ་ཡིན། །རྣམ་པར་རྟག་པའི་ཤེས་པ་ལས། །རིལ་པོའི་རྣམ་པར་སྣང་བར་འགྱུར། །གཞན་དག་ན་རེ། རིལ་པོ་གཅིག་ཏུ་སྣང་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་དེ་དག་ནི་བརྒྱུད་པས་དེའི་ཡང་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་དྲན་པའི་ཡུལ་དོན་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། སློབ་དཔོན་གྱིས། དེར་མི་སྣང་ཕྱིར་དེ་ཡུལ་ནི། །རྡུལ་ཕྲན་མ་ཡིན་དབང་པོ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དཔེར་ན་དབང་པོ་བརྒྱུད་པར་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ཡང་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་དག་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་གྱུར་པའི་དབང་པོ་ནི། ། ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱི་ཤེས་པའི་བརྒྱུད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་བརྗོད་པ། དབང་པོའི་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དག །དཔྱད་པར་འདི་ལ་ཡིད་ཀྱིས་ནི། །སྐབས་སུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་ཡུལ་དཔྱད་པ་ལེགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འདི་ལ་ཚད་མ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གྱི་ལ་རིགས་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི། ཐལ་བར་འགྱུར་བས་བརྩད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་བརྗོད་པ་ཡིད་ཀྱི་ནི། །སྐབས་སུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་བརྗོད་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱིས་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ལ་དབང་པོའི་རྒྱུར་བརྗོད་ན་ནི། དེའི་ཚེ་ཡིད་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་དཔྱོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་སྐབས་སུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །དབང་རྟེན་གང་ཡིན་གལ་ཏེ་གང༌། །དབང་པོ་ཡོད་མེད་རྗེས་འཇུག་ཅན། །དེ་མཚུངས་གལ་ཏེ་ལྡན་འགྱུར་ན། །དེ་འདི་ཉིད་ན་ཅི་ཕྱིར་འགོག །རེ་ཞིག་གལ་ཏེ་ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་འདི་ཡིད་ཡིན་ན་ནི། དབང་པོ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དབང་པོ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་ཀྱང་དེ་ཡིད་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་ཀ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ཡང
Chinese
这些和说感官也是原因的论典相违背。像把海市蜃楼误认为水一样的，见到两个月亮等等的知识是心识。就像在海市蜃楼中，首先生起的是不错误的感官知识，之后从体验过水的习气苏醒过来，通过伴随分别念而认知为水。那种苏醒也源于见到海市蜃楼本身，因为依赖于相似性的海市蜃楼就是那样的法性。同样，在这里，最初是不错误的以月亮为对境的知识，之后是具有两个月亮形象的伴随分别念的知识。对此，有些人说，位于不动的两只眼睛中间的月亮，当依次瞄准两个角落时，因为时间短暂，所以像是同时显现一样，而两个角落的“二”是虚构的。那些是：感官完全接触的因，是微细的微尘，虽然是这样，但在那里不显现，因此那里的境不是微尘，如同感官一样。像那样或者变成其他样子的眼睛等等的微细微尘本身，与说的是显现为两个月亮和蓝色等等的原因的论典相违背。显现为两个月亮是心识。不能说是感官的原因。如果说是心识，但通过间接的方式，感官是原因也不矛盾。如果直接感官是原因，那么就与两个月亮的知识是心识相矛盾，如果这样说，对此解释说：如果间接是原因，那么感官知识的行境，对于这个分析，心识的情况会变成怎样呢？当反驳和考察感官知识的对境是什么时，对方应该说，从具有那种形象的或者其他的什么直接产生感官知识。暂时，具有那种形象本身就不是对境，因为不可能。因为微细的微尘没有一个球体的粗大形象。如果说，即使不具有那种形象，但作为原因的那个就是对境，那也不合理，因为如果是其他形象的知识的原因，那么就像感官一样，本身就不是对境。对此，如果老师认可间接是原因。
English
These contradict the treatises that say the senses are also causes. Like mistaking a mirage for water, the knowledge of seeing two moons, etc., is mind. Just as in a mirage, the first thing that arises is the unerring sense consciousness, and later, from the awakening of the habit of experiencing water, it is recognized as water through the accompaniment of conceptual thought. That awakening also comes from seeing the mirage itself, because the mirage, which relies on similarity, is of such a nature. Similarly, here too, the first is the unerring knowledge with the moon as its object, and later it is the knowledge with the appearance of two moons, accompanied by conceptual thought. Some say that the moon, which is located in the middle of the two motionless eyes, appears as if simultaneously because the time is short when aiming at the two corners in succession, and the "two" in the two corners is fabricated. Those are: The cause of the complete contact of the senses, are the subtle dust particles, although this is the case, they do not appear there, therefore the object there is not dust particles, like the senses. Those subtle dust particles of the eyes, etc., which are like that or have become different, contradict the treatises that say they are the cause of appearing as two moons and blue, etc. Appearing as two moons is mind. It cannot be said to be the cause of the senses. If it is said to be mind, but through indirect means, it is not contradictory that the senses are the cause. If the direct senses are the cause, then it contradicts that the knowledge of two moons is mind, if you say so, the explanation for this is: If the indirect is the cause, then the object of sense consciousness, for this analysis, what will be the situation of mind? When refuting and examining what the object of sense consciousness is, the other party should say, from what directly arises sense consciousness that has that appearance or something else. For the time being, having that appearance itself is not the object, because it is impossible. Because the subtle dust particles do not have the gross appearance of a single sphere. If you say that even if it does not have that appearance, but that which is the cause is the object, that is also unreasonable, because if it is the cause of the knowledge of another appearance, then like the senses, it is not the object itself. To this, if the teacher approves that the indirect is the cause.
Chinese
如果这样，那时像那样或者，用“其他方式”等词语，不会使对方的感官成为境，因为微尘如果实际上是因，则会被他人说成是境。那么就应该说这本身是不合理的。对此，心识的，在这种情况下会如何变化呢？如果这样说有什么用呢？想法是：微尘彼此分离，最初是各自显现的。从分别常识中，会显现出整体的形象。其他人说，显现为一个整体是与分别念相关的意识，而那些微尘通过传递也是它的因，因此是境，例如记忆的境是事物一样。对此，论师说：“在那里不显现，因此那境，不是微尘如感官。”意思是说，例如感官虽然是传递的因，但不是境，微尘也是如此。已经变成其他的感官，是二月识的传递之因。对此说，感官的意识的行境，进行分析，对此心识的，在这种情况下会如何变化呢？是这样说的。如果是心识本身，那么分析境是不好的，因为没有境。即使那样，因为对此没有任何衡量标准，所以论师说的是道理，而不是用推论来争辩。那就是说，心识的，在这种情况下会如何变化呢？是这样说的。另一种说法是：如果说二月识等是心识的感官之因，那么那时心识本身的境就会被分析。因此，如果说“在这种情况下会如何变化呢？”是回答，那么这已经表明是不合理的。如果感官的所依是什么，如果，具有感官存在与否的随行性，如果同样具有，那么为什么阻止它成为这个呢？暂且，如果二月等知识是心识，那么就不会随行感官的存在与否。如果随行感官的存在与否，但那是心识，那么柱子等的知识也
English
If so, then like that or, using words such as "in another way," it will not cause the other's senses to become the object, because if atoms are actually the cause, then others will say that they are the object. Then it should be said that this itself is unreasonable. Regarding this, what will happen in this case with the mind? If you say what is the use of saying that? The idea is: atoms are separated from each other, and at first they appear separately. From the consciousness of distinction, the image of the whole will appear. Others say that appearing as one whole is the consciousness associated with discrimination, and those atoms are also the cause of it through transmission, so they are the object, just as the object of memory is the thing. To this, the teacher said: "It does not appear there, so that object, is not an atom like the senses." It means that, for example, although the senses are the cause of transmission, they are not the object, and so are the atoms. The senses that have become other, are the cause of the transmission of the two-moon consciousness. To this it is said, the object of the consciousness of the senses, is analyzed, regarding this, what will happen in this case with the mind? That's what it says. If it is the mind itself, then analyzing the object is not good, because there is no object. Even so, because there is no measure for this, the teacher is saying the reason, not arguing with inference. That is to say, what will happen in this case with the mind? That's what it says. Another saying is: if it is said that the two-moon consciousness etc. is the cause of the senses of the mind, then at that time the object of the mind itself will be analyzed. Therefore, if you say "what will happen in this case?" is the answer, then it has already been shown that it is unreasonable. If what the senses depend on is what, if, it has the concomitance of the existence or non-existence of the senses, if it is the same, then why prevent it from becoming this? For the time being, if the knowledge of the two moons etc. is the mind, then it will not follow the existence or non-existence of the senses. If it follows the existence or non-existence of the senses, but that is the mind, then the knowledge of the pillar etc. is also