Tibetan
ཅེ་ན། སྤྱིར་རྟོགས་པ་ནི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པས་གནོད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་སྔར་མ་མཐོང༌། །ཙམ་གྱིས་རྟོག་པ་དང་བྲལ་ལས། །གང་ཚེ་ལྷག་མ་དང་ལྡན་པའི། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་འཇུག་བྱེད་པ། །ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་དེ་ལ། །གསལ་བར་ཁྱད་པར་གནོད་བྱེད་ཡིན། །དེས་ན་དེ་ལས་གཞན་ཉིད་ལ། །སྔ་མ་དེ་ནི་འཇུག་བྱེད་ཉིད། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་སྔར་མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་སྤྱིར་མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་མངོན་སུམ་མམ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་གཞན་གྱིས་གནོད་པར་མི་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ནི་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དག་ལ་གནོད་པར་བྱ་བ་དང༌། གནོད་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། དོན་དེ་སྟོན་པའི་ཚིག་དག་གི་གནོད་པར་བྱ་བ་དང་གནོད་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་སློབ་དཔོན་ཅིའི་ཕྱིར་སྤྱིར་མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་མཚན་ཉིད་འཆད་ཅེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་ཁྱད་པར་དུ་མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་དོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཚིག་གཅིག་གིས་བསྟན་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། དམིགས་ཀྱིས་བསལ་བ་དང་བས་ཏེ་བརྗོད་དོ། །འོ་ན་སྤྱིའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་སྨོས་པ་དང༌། ལྷན་ཅིག་ཏུ་མ་འཁྲུལ་པ་སྨོས་པ་མ་བྱས། གླང་པོ་ཆེའི་འཁྲུལ་ཁས་བླངས་པས་ཅི་བྱ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་ཀྱིས་བསལ་བ་རབ་རིབ་བཅས་པ་སྨོས་པས་མ་འཁྲུལ་པ་སྨོས་པའི་དོན་ཐོབ་བམ། གཞན་དུ་ཡང་རུང་སྟེ། ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད། རྟོག་པ་དང་ བྲལ་བ་སྨོས་པའི་དེ་མ་ཐག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དུ་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་པ་དག་ལ་དེ་མ་ཐག་པ་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །ཚད་མའི་ཡུལ་གྱི་གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡང་ཅི་ནས་བསྟན་པར་འགྱུར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བྱས་སོ། །གནོད་པར་བྱེད་པ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་མ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་སྨོས་པར་མི་བྱེད་ཅེ་ན། དེ་ནི་བདེན་ཏེ། མངོན་སུམ་ནི་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་མ་འཁྲུལ་པ་སྨོས་པས་བསྟན་པར་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རྣམ་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་མ་འཁྲུལ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕ་རོལ་དག་ནི་རྟོག་པ་དང་བཅས་པས་ཀྱང་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རྣམ་པ་མ་འཁྲུལ་པ་འདོད་པས་དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འདི་གཉིས་བརྗོད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་གཞན་གྱི་ལུགས་ལ་ལྟོས་ནས
Chinese
如果这样，通常的认识是被特殊的认识所损害的，就像这样： 不合的一方先前未见， 仅凭此便脱离了分别念。 何时具有剩余之， 随后的比量起作用， 过于极端之处， 清晰的差别是损害者。 因此，从那之外的自身， 前者是起作用者。 仅仅因为不合的一方先前未见，通常所见的随后的比量，不是被现量或者其他的比量所损害。 因此，对于共同和特殊，成为损害的对象和成为损害的主体的事物，是通过现量成立的，并且显示那个意义的词语的损害的对象和损害的主体的事物也是那本身。 那么，论师为什么从通常所见的比量来解释定义呢？不是的，论师是想要特殊所见的比量。 因为那个意义是什么，不能用一个词来表示，所以用排除和添加的方式来说明。 那么，为什么没有说为了共同而脱离分别念，也没有说同时不迷惑呢？承认了大象的迷惑，该怎么办呢？不是的，说了排除带有模糊，就获得了说不迷惑的意义吗？或者其他也可以，有什么差别呢？脱离分别念说了之后，立刻就能获得吗？不是的，因为没有差别。 实际上，对于不相同的事物来说，立刻就是原因。 为了如何显示量之境的损害对象和损害主体的自性，所以那样做了。 损害的主体不是必然立刻就转变的。 为什么不说不迷惑本身呢？那是真实的，现量是显现者，那也能通过说不迷惑来显示。 不是显现的方式就不会不迷惑，因为具有分别念就是迷惑。 其他宗派认为，即使具有分别念，显现的方式也是不迷惑的，所以按照他们的观点来说这两个。 也像那样，依赖于其他的宗派
English
If so, ordinary cognition is harmed by special cognition, just like this: The opposing side was not seen before, Merely by this, it is free from conceptual thought. When does it have the remainder, The subsequent inference takes effect, In the extremely excessive place, Clear difference is the harmer. Therefore, from that other itself, The former is the one that takes effect. Just because the opposing side was not seen before, the subsequent inference of what is generally seen is not harmed by direct perception or other inferences. Therefore, for the common and the special, the object to be harmed and the subject that harms are established by direct perception, and the object to be harmed and the subject that harms of the words that show that meaning are also that itself. Then, why does the teacher explain the definition from the inference of what is generally seen? No, the teacher wants the inference of what is specially seen. Because what that meaning is cannot be expressed in one word, it is explained by way of exclusion and addition. Then, why didn't you say to be free from conceptual thought for the common, and didn't you say not to be confused at the same time? What should be done if you admit the delusion of the elephant? No, did you get the meaning of saying not to be confused by saying to exclude with blur? Or others are also okay, what is the difference? Can you get it immediately after saying to be free from conceptual thought? No, because there is no difference. In fact, for things that are not the same, immediately is the cause. In order to show how the nature of the object to be harmed and the subject that harms of the realm of validity will be shown, it was done that way. The subject that harms does not necessarily change immediately. Why don't you say not to be confused itself? That is true, direct perception is the manifester, and that can also be shown by saying not to be confused. Not being the way of manifestation will not be unconfused, because having conceptual thought is confusion. Other schools think that even with conceptual thought, the way of manifestation is not confused, so according to their point of view, these two are said. Like that, relying on other schools
Tibetan
་མཚན་ཉིད་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་སོ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན། གནོད་བྱ་དང་ནི་གནོད་བྱེད་ཀྱི། །ཚུལ་ཀུན་རྟོག་པ་པོ་ལ་ལྟོས། །གནོད་བྱེད་མཐོང་བ་མེད་པས་སྔར། །སྤྱི་ཉིད་དུ་ནི་རྟོགས་པ་ཡིན། །འདིར་ཁྱད་པར་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་མ་ཤེས་པ། གནོད་བྱེད་བྱེད་པ་མཐོང་བ་ལས་ཕྱིས་ཁྱད་པར་དེ་ཡང་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པའི་ཚིག་ལ་ནི་ཚད་མའི་རྩ་བ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེས་བུས་བྱས་པ་ལ་ནི་སྔར་གྱི་བློ་འཁྲུལ་པ་ཚད་མའི་རྩ་བ་ཅན་གྱི་བློ་ཕྱི་མས་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །རིག་བྱེད་ལས་ནི་བློ་འཁྲུལ་པ་ཡང་མི་སྐྱེའོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། ཐམས་ཅད་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གནོད་པ་མེད་ན་ཚད་མ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། བརྟགས་ན་དོན་གཞན་ཉིད་དོ་ཞེས་ཕྱིས་ཡང་གནོད་པར་བྱེད་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཚད་མ་ལ་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་ནི་བརྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་རིག་བྱེད་སྨྲ་བ་དག་གིས་ཚད་མ་དང་འགལ་བའི་ལུང་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དོན་བརྗོད་པ་བཤད་པ་རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་ནི་ སྐྱེས་བུས་བྱས་པའི་ཚིག་ཁོ་ན་ལ་ཡིན་ནོ། །རབ་རིབ་བཅས་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་མིག་སེར་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བཤད་པ་དེས་ནི་ཉེ་བར་གནོད་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །རབ་རིབ་ནི་ཉེ་བར་གནོད་པ་མཚོན་པ་ཡིན་གྱི། ཉེ་བར་གནོད་པ་གཞན་བཟློག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར། རབ་རིབ་དོན་གྱིས་སྟོང་ཉིད་ཀྱིས། །མངོན་དུ་བྱེད་ཉིད་མ་ཡིན་ཕྱིར། །མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་བར་བསམས་ཏེ། །མངོན་སུམ་ཉིད་ནི་བསལ་བར་བྱས། །དོན་གྱིས་སྟོང་པ་དེ་ནི་མིག་སེར་གྱི་སྟོབས་བདོ་བས་མིག་གི་སྟོབས་འགྲིབས་པ་དག་གི་ཤེས་པ་ལ་ཡང་ཆ་ཙམ་ཡང་མ་གོད་པར་ཡོད་དོ། །དེས་ན་རིག་པ་སྨྲ་བ་དག་གིས་རབ་རིབ་བཅས་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་མཚོན་པ་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །རབ་རིབ་ནི་ཉེ་བར་གནོད་པ་མ་ལུས་པ་མཚོན་པར་བྱེད་པའོ། །གཞན་དག་ན་རེ། འདི་ནི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་མོས་པའི་བཟློག་པའི་དཔེ་ཡིན་གྱི། དམིགས་ཀྱིས་བསལ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་བཤད་པ་ནི། དེ་ཡང་ཡིད་ཀྱི་ཞེས་ཁ་ཅིག །སྡོ་དང་ཟླ་གཉིས་ལ་སོགས་བློའི
Chinese
说是已经做了特性的区分。一切都是没有分别念的，这是要说的。再者，损害和能损害的，所有方式都取决于分别者。因为没有见到能损害，所以之前是作为共相来认识的。因为不了解这里是想要区分，从见到能损害的行动之后，也会认识到那个差别。对于非人所造的语言来说，因为没有量（ प्रमाण ）的根本，所以不存在所损和能损。对于人所造的语言来说，之前的错乱心会被后来的具有量之根本的心所知晓。从吠陀中也不会产生错乱心。如果是那样，那就不是量了，因为一切都会变成那样。如果说没有损害就是量，那不是的，因为考察之后会是其他的意义，之后也可能会造成损害。如果是那样，也会变成量吗？不是的，因为量是稳固的。如果是那样，吠陀论者们就会舍弃与量相违背的教证，如果不是那样，那么陈述意义的说法就会变得没有理由。因此，所损和能损只是存在于人所造的语言中。如果说“伴随昏眩”本身就是损害，而不是黄眼病等等，那么，那样的说法是说由近损害所生的一切。昏眩是代表近损害，但不是遮止其他的近损害。就像这样，昏眩以意义的空性，不是显现的缘故，被认为是似现量，从而遮止了现量本身。那个意义的空性，即使是由于黄眼病的力量增强而导致眼睛的力量减弱的那些人的意识，也没有丝毫的损害。因此，有知者们所说的“伴随昏眩”应当理解为是代表。昏眩是代表所有的近损害。其他人说，这是远离分别念的意乐的遣除的例子，但不是特意排除。对此的解释是：那也是心识的，有些人说，嗔恚和二月等等是心的……
English
It is said that the distinction of characteristics has been made. It is to be said that everything is only without conceptualization. Furthermore, all the ways of what is to be harmed and what can harm depend on the discriminator. Because the one who can harm is not seen, it is previously understood as a generality. Because the teacher's intention is not understood that here is wanting to distinguish, after seeing the action of the one who can harm, that difference will also be understood. For words not made by a person, there is no basis for validity, so there is no what is to be harmed and what can harm. For what is made by a person, the previous mistaken mind will be known by the later mind that has the basis of validity. From the Vedas, a mistaken mind will not arise either. If that is the case, then it is not valid, because everything would become like that. If you say that what is not harmed is valid, that is not so, because after investigation it will be another meaning, and it may cause harm later. If that is the case, will it also become valid? No, because validity is stable. If that is so, the Vedic speakers would abandon the scriptures that contradict validity, and if that is not so, then the statement of meaning would become without reason. Therefore, what is to be harmed and what can harm only exist in words made by a person. If you say that "accompanied by dizziness" itself is the harm, and not yellow eyes, etc., then that statement is saying everything that arises from near harm. Dizziness is a representation of near harm, but it is not preventing other near harms. Like this, dizziness, because of the emptiness of meaning, is not manifested, it is considered as apparent perception, thus eliminating perception itself. That emptiness of meaning, even for the consciousness of those whose eye strength is weakened by the increased power of yellow eyes, there is not even a bit of harm. Therefore, it should be understood that what the knowledgeable ones say as "accompanied by dizziness" is a representation. Dizziness is a representation of all near harms. Others say that this is an example of the removal of desire that is free from conceptualization, but it is not specifically excluded. The explanation for this is: that is also of the mind, some say that hatred and February etc. are of the mind...