Tibetan
ང་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །མཐོང་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གཟུང་བ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་རྟོགས་པ་ཉིད་དོ། །ང་མེད་ཀྱང་གཞན་གྱིས་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལོག་པར་སྒྲོ་བཏགས་ནས་དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་བྱེད་དོ། འདི་ལྟར་མཐོང་བ་ནི་ང་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་ནི་གཞན་གྱིས་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་སོ། །འདི་ལྟར་ནི་དཔྱོད་པར་མི་བྱེད་དེ། གཞན་གྱིས་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་བདག་གིས་ཇི་ལྟར་མཐོང་བར་འགྱུར། གཞན་གྱིས་ཀྱང་འདི་ལྟར་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་དེ་ཡང་བདག་གི་མྱོང་བ་བཞིན་དུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་རོ། །འོན་ཏེ་དེ་ཡང་བདག་གིས་མཐོང་ངོ་ཞེས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་ལས་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཕན་ཚུན་རྟེན་པའི་ཉེས་བར་འགྱུར་རོ།། འབྲས་བུ་མཐོང་བ་ལས་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་ཉིད་དུ་མི་རྟོགས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དུ་བ་ལས་མེ་ཤེས་པ་ན་ཚང་བ་ན་ཡོད་པ་ཉིད་ནི་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དུ་བ་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། སྤུ་ལྡང་བ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་གཞན་དང་གཞན་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་སྤུ་ལྡང་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མྱོང་བ་ལས་ཡིན་གྱི། དོན་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མཐོང་བ་གཉིས་ཀྱང་མཐོང་བས་འདྲེས་པར་འགྱུར་བ་ནི་མི་རྟོགས་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ལྟོས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །མངོན་སུམ་ལ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འཇུག་པ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་མངོན་སུམ་ཡིན་གྱི། གཞན་གྱིས་མཐོང་བ་ཉིད་ནི་དེ་ལ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གཞན་གྱིས་མཐོང་བ་ཉིད་དེ་ལ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ཡང་ཚད་མ་མེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་ཟའོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་སྔོན་པོའི་རང་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་ལ་ཡང་སེར་པོའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཡུལ་དུ་ཅི་སྟེ་མི་འགྱུར། ཕྱིས་དམིགས་པར་འགྱུར་བའི་མེ་ལ་མེའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ཕྱིས་དམིགས་པ་ཉིད་ལས་སོ། །འདིར་ནི་གཞན་གྱིས་མཐོང་བ་ཉིད་ལ་ཕྱིས་ཀྱང་དམིགས་པ་འཇུག་པ་མ་ ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གཞན་གྱིས་མཐོང་བ་ཉིད་དུ་མ་རྟོགས་ན་ཐ་སྙད་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། མ་ཡིན་ཏེ། འདྲ་བ་ཙམ་གྱིས་ཐ་སྙད་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་ཉིད་མེད་པར་ཐ་སྙད་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ག་ལས་ཡིན། གལ་ཏེ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་
Chinese
我已经讲完了。那些颠倒的见解者，所执取的自性并非是能被执取的，然而，它仅仅是证悟。即使我不在，别人也能看见，像这样错误地妄加臆测，并如此进行称谓。像这样，看见的就是我，外境就是别人所能看见的。不应如此思辨：别人所见，我如何能见？别人也不像这样了解，因为那也是如同我的体验一样，是独一无二的。如果说，那也是我所见，是从推测而知晓的。如果这样，就会有互相依赖的过失。如果说，因为是从见到果而转变，那是不对的，因为会陷入不能证悟为一体的过失。从烟知道火时，并非是知道完整之处存在。如果说，因为烟是其他的，那么，毛发竖立等果也是其他的，所以执取的方式也是各不相同。此外，毛发竖立等是从体验而来，并非是从事物本身而来。两种见，也不能证悟为被见所混杂，如果不是这样，就不需要依赖推测了。对于现量而言，推测是无法介入的。如果说，本体是现量，但别人所见对于它来说不是现量，因此是推测。那么，说别人所见存在于它之上，这不也是没有量吗？正因为如此而产生怀疑吗？如果是这样，那么，对于见到蓝色自性，为何不会对黄色自性产生怀疑呢？对于后来才显现的火，说具有火的自性，也是从后来的显现而来。在这里，对于别人所见，即使是后来，显现也无法介入。如果不能证悟为别人所见，那么称谓本身不就消失了吗？不是的，因为仅仅是相似就能很好地成立称谓。如果没有一体性，就不会有称谓，这又是从何而来呢？如果说，隐蔽的事物是推测
English
I have finished speaking. Those with inverted views, the nature that is grasped is not what can be grasped, however, it is merely realization. Even if I am not there, others can see, like this, they falsely speculate and thus make designations. Like this, what is seen is me, the external environment is what others can see. One should not contemplate like this: how can I see what others see? Others also do not understand like this, because that is also unique, just like my experience. If it is said that I also see that, and it is known through inference, then if that is the case, there will be the fault of mutual dependence. If it is said that it is because it changes from seeing the result, that is not correct, because it would lead to the fault of not realizing it as one. When knowing fire from smoke, it is not knowing that the complete place exists. If it is said that because the smoke is different, then the results such as hair standing on end are also different, so the ways of grasping are also different. Furthermore, hair standing on end and so on come from experience, not from the thing itself. The two kinds of seeing also cannot be realized as being mixed by seeing, if it were not like that, there would be no need to rely on inference. For direct perception, inference cannot enter. If it is said that the essence is direct perception, but what is seen by others is not direct perception for it, therefore it is inference. Then, isn't it also without valid cognition to say that what is seen by others exists on it? Is it because of this that doubt arises? If that is the case, then why wouldn't doubt arise about the yellow nature when seeing the blue nature? For the fire that appears later, saying that it has the nature of fire is also from the later appearance. Here, for what is seen by others, even later, appearance cannot enter. If one cannot realize it as what is seen by others, then wouldn't the designation itself disappear? No, because the designation can be well established by mere similarity. If there is no oneness, there will be no designation, where does this come from? If it is said that hidden things are inference
Tibetan
འཇུག་ན་ནི་གཅིག་ཉིད་ལ་ཡང་འཇུག་གོ །མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི། འདྲ་བ་ལ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། འདི་ནི་བདེན་ཏེ་འདྲ་བར་ཡང་ག་ལས་རྗེས་སུ་དཔོག །འདི་ནི་མཐོང་བ་དང་རྣམ་པར་བརྟག་པར་བྱ་བའི་དོན་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་ཙམ་གྱིས་ཐ་སྙད་ཙམ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ། །དོན་དམ་པར་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ཙམ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཡུལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་ཡུལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པར་ཇི་ལྟར་རིག །གལ་ཏེ་དེར་སྣང་འདིར་ནི་ལྐོག་གྱུར་ཅི། །ཅི་སྟེ་སྣང་བ་སྤངས་བས་ལྐོག་དོན་ན། །དེས་རྟོགས་ཞེས་འདི་དག་ཚུལ་རྐྱང་པ་ཉིད། །དེ་ལས་མི་སླུ་བ་ཡི་ཕྱིར་ན་དེ། །གལ་ཏེ་རྟོགས་ཞེས་འདོད་ན་ནི། །ཐོབ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེ་དེར། །ཐོབ་པའི་དུས་སུ་ཡོད་པར་བརྗོད། །སྔར་གོ་དེ་ནི་དངོས་ཡོད་པར། །ཚད་མར་གང་གིས་རྟོགས་པར་འགྱུར། །དེ་ཚེ་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་ནི། །དངོས་ཡོད་མིན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །རྗེས་སུ་དཔག་མེད་ན་འབྱུང་བ་ཡིས། །དངོས་པོ་ཡོད་པར་ཇི་ལྟར་རྟོགས། །ཐམས་ཅད་དུ་ནི་འབྱུང་བ་ཡི། །རང་བཞིན་རྟོགས་ཞེས་ངས་པ་མིན། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་འབྱུང་འགྱུར་བ། །གཉི་གའང་རྟོགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། རང་བཞིན་གཅིག་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ། །ཇི་ལྟར་བྱུང་དང་འབྱུང་འགྱུར་ཡིན། །དེས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས། །དོན་དམ་དུ་ནི་རྟོགས་པ་མེད། །ལྐོག་གྱུར་བུམ་པ་མེད་ཅེ་ན། །ཇི་ལྟར་ཕྱི་ནས་རྟོགས་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དེ་ཚེ་ཉིད་སྐྱེས་ན། །རྒྱུ་མེད་པར་ནི་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །དེ་ལྟ་ཉིད་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །འདི་ལ་དྲི་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །མཐོང་ཕྱིར་དེ་ནི་སྔར་ཡོད་པའི། །དངོས་པོར་ཅི་ཡི་ཕྱིར་མི་བརྟག །དེ་ལྟར་མཐོང་བ་མིན་དེས་ན། །དེ་ལྟར་བརྟག་པར་བྱ་བ་མིན། །ཅི་སྟེ་གཞན་གྱིས་མཐོང་བར་ནི། །རྗེས་དཔོག་མེད་ན་དེ་བཞིན་ཏེ། །ཡོད་ཅེས་གཞན་གྱིས་ཇི་ལྟར་ཤེས། །ཞེས་བྱ་བའང་ལན་དུ་རུང་མ་ཡིན། །གང་གི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་གཞན་གྱིས་ཤེས་སོ་ཞེས། །དེ་ལྟར་རྟོགས་ པར་འགྱུར་བ་མིན། །དེ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིས། །ཤེས་ན་ཕན་ཚུན་རྟེན་པར་འགྱུར། །གཞན་དང་ཐུན་མོང་པར་ཤེས་ན། །དེའི་ནི་ཡོད་ཅེས་བརྗོད་པ་ཡིན། །དེ་ཡོད་ཉིད་ན་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཚད་མ་ཉིད། །དེས་ན་ཡོད་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱིས། །ཤེས་ན་དེ་ལ་རྗེས་དཔོག་འགྱུར། །རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཡོད་པ་ཉིད། །ཤེས་ན་འང་མངོན་སུམ་གྱིས་དེ་འཛིན། །དེ་ལྟར་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པའི་ཕྱིར། །གཅིག་ཀྱང་སྲིད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ག
Chinese
如果进入，也是进入于一个自性之中。如果说不是这样，那么，对于相似的，又该如何呢？这确实是真实的，对于相似的，又从何处进行推断呢？这仅仅是将见到和分别观察的事物合为一个，仅仅是名言而已。究竟而言，推断是缘于其自身的体性。如果说是境是隐蔽的，那又如何呢？不是这样的，对于所知的境是隐蔽的，又怎么能成立呢？如果那里显现，而这里是隐蔽的，如果舍弃显现，就是隐蔽的意义，以它来证悟，这些仅仅是方式而已。因为从那不欺骗的缘故，如果是想要证悟，因为存在获得，所以它在那里，在获得的时候说存在。先前所知的，对于那真实的，以量又如何证悟呢？那时，那证悟本身，就成了不是真实的。如果没有推断，以产生，又如何证悟事物是存在的呢？在一切时，产生的自性，不是说证悟。如果那样，产生和将要产生，如果说是二者都证悟，以一个自性来证悟，又怎么会是已生和将生呢？因此，从推断，究竟上是没有证悟的。如果说是隐蔽的瓶子不存在，又怎么能从外面证悟呢？如果说是那时才产生，又怎么会成为无因呢？因为如是见到的缘故，对于此有什么疑问呢？因为见到，所以对于那是先前存在的，为什么不去观察事物呢？因为不是那样见到，因此，不是那样去观察。如果说是被他人见到，如果没有推断，也是如此，他人又如何知道是存在的呢？这也不应作为回答。因为什么呢？另外，他人知道，不是那样去证悟的。那也是以推断，如果知道，就成了互相依赖。如果和他人共同知道，那就是说它存在。因为它存在，所以有关联，推断是量。因此，如果以现量知道存在，那么就会对它进行推断。如果以推断知道存在，那么现量也会执取它。因此，因为互相依赖的缘故，一个也不会成立。
English
If entering, it also enters into one self-nature. If you say it is not so, then how about the similar? This is indeed true, but from where do you infer for the similar? This is merely making seeing and discriminating observation into one, just a mere term. Ultimately, inference is based on its own nature. If you say that the object is hidden, then how is it? It is not so, how can it be established that the object of knowledge is hidden? If it appears there, but is hidden here, if abandoning appearance is the hidden meaning, using it to realize, these are just methods. Because it does not deceive, if you want to realize, because there is attainment, so it is there, it is said to exist at the time of attainment. What was previously known, how can it be realized as true by measurement? At that time, the realization itself becomes not true. If there is no inference, how can one realize that things exist by arising? At all times, the nature of arising is not said to be realized. If so, arising and what will arise, if it is said that both are realized, how can it be born and will be born when realizing with one's own nature? Therefore, from inference, there is no realization ultimately. If you say that the hidden vase does not exist, how can it be realized from the outside? If it is said that it is born at that time, how can it become causeless? Because it is seen as such, what question is there about this? Because of seeing, why not observe the thing that existed before? Because it is not seen that way, therefore, it is not to be observed that way. If it is said to be seen by others, if there is no inference, it is the same, how do others know that it exists? This should not be answered either. Why? Also, others know, it is not realized that way. That is also by inference, if you know, it becomes mutually dependent. If you know it in common with others, then it is said to exist. Because it exists, there is a connection, inference is valid. Therefore, if existence is known by direct perception, then there will be inference about it. If existence is known by inference, then direct perception will also grasp it. Therefore, because of mutual dependence, none will be established.