Tibetan
།ཡུལ་གཞན་དུ་མཐོང་བ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེའི་ཚེ་ཡུལ་གཞན་ཡང་མེད་ན་ཇི་ལྟར་སྣང༌། གང་ན་ཡོད་པ་དེར་སྣང་ངོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་གང་ན་ཡང་མེད་ན་ཐབས་ཅི་ཡོད། གདོན་མི་ཟ་བར་འགའ་ཞིག་ན་ཡོད་པར་ནི་སྣང་བ་ཉིད་ལས་ཤེས་ཏེ། དོན་མེད་ན་སྣང་བ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་འབྲེལ་པ་ལས་དེ་ལྟར་རྟོགས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་མ་མཐོང་བ་དེ་ཇི་ལྟར་སྣང༌། དེ་ཡང་སྐྱེ་བ་གཞན་ལ་སོགས་པར་མཐོང་ངོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་མཐོང་བའི་ཡང་སྣང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་འོ་ན། ཡུལ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དུ་ནི། །མ་མཐོང་བར་ཡང་དོན་དུ་ནི། །སྣང་ན་ཐམས་ཅད་དེ་ཡི་ཚེ། །ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་རིག་པར་ཐལ། ། མ་མཐོང་ཡང་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ན་གནས་པ་སྣང་ན་ཐམས་ཅད་རིག་པར་ཐལ་ལོ། །གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མེད་པར་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རབ་རིབ་ལ་སོགས་པས་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། རབ་རིབ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་ཐལ་ལོ། །གཞན་ཡང༌། རབ་རིབ་མཐོང་བ་ཉམས་པར་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ་མཐོང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཐམས་ཅད་མཐོང་བར་ཐལ་ལོ། །གང་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མཐོང་བ་སྐྱེད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན་མ་མཐོང་བ་ཉིད་སྣང་བས་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མཐོང་བར་སྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དོན་མེད་པའི་མཐོང་བ་ནི་སྣང་བ་མེད་དོ་ཞེ་ན། རུང་བའི་ཡུལ་གྱི་གནས་སྐབས་མེད་པར་ཡང་སྣང་བ་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་མ་ངེས་སོ་ཞེ་ན། གཉི་ག་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ། །དེ་ཉིད་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དོན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཉིད་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་འགྱུར་རོ། །འཇིག་རྟེན་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ན་ཐམས་ཅད་འཇིག་རྟེན་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །མཐོང་བ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ཐོབ་པའོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མཐོང་བ་ཉིད་དོ། །གཞན་གྱིས་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་དང་པོའི་ཤེས་པ་དེ། །ཐོབ་པ་ལ་ནི་ལྟོས་པ་བཞིན། །དེ་ཐོབ་པ་ཡང་ཐོབ་པ་ལ། །ལྟོས་ཕྱིར་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་འགའ་ཞིག་རང་ཉིད་ལས། །ཐོབ་པའི་ངོ་བོར་འདོད་ན་ནི། །དང་པོའང་དེ་ལྟའི་དངོས་ཡིན་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་མཚུངས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །འོན་ཏེ་ཐོབ་པ་སྔོན་གྱི་ནི། །ཐོབ་པའི་ངོ་བོས་བདེན་ན་ནི། །ཕན་ཚུན་བརྟེན་ཕྱིར་གཅིག་བདེན་པ། །མིན་པས་གཉི་ག་དེར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་རྒྱུ་ནི་དག་པའི་ཕྱིར། །ཤེས་ཏེ་བདེན་པ་
Chinese
如果说是执持在其他地方见到，如果那时其他地方也没有，那会怎样显现呢？如果说是显现在存在的地方，如果说哪里也不存在，那有什么办法呢？由于不会无缘无故地在某个地方存在，所以是从显现本身知道的，如果无意义，就不会见到显现，所以是从关联中这样理解的。如果是这样，那么没有见到的又是怎样显现的呢？如果说那又在其他生等中见到，不是的，因为没有确定性。如果说没有见到的也会变成显现，如果是这样，那么，在其他地方等处，即使没有见到，实际上，如果显现，那时一切都会变成一切都能知晓了。 即使没有见到，如果其他地方存在的地方显现，那么一切都会变成一切都能知晓了。不是没有状态的差别而显现，如果说是由于眼花等而显现，不是的，因为眼花对一切都是共同的，所以会变成一切都显现了。另外，使眼花消失的见到，那本身就是见到的原因，而且是见到的原因，所以会变成见到一切了。如果说是显现的本身产生见到，那么，没有见到的本身，由于显现，不存在的本身就会变成产生见到了。 如果说无意义的见到是没有显现的，即使没有合适的处境，也没有显现。如果说那本身是不确定的，两者都是一样的。如果说那本身是有意义的，不是的，因为意义本身是不存在的。如果说是变成那样的本身是有意义的，一切都会变成那样。如果不是世俗之人，那么一切都不是世俗之人。已经阐述了，除了见到之外没有其他的差别。如果说是获得，那也是见到本身。也已经阐述了由他人见到等等。如果最初的知识，像依赖于获得一样，那获得也依赖于获得，所以会变成没有尽头。如果有人认为从自己本身，是获得自性的，那么，最初也是那样的事物，所以一切都会变成一样的。或者，如果获得以先前的获得的自性为真实，由于互相依赖，一个不是真实的，所以两者都会变成那样。或者，由于原因是清净的，知道是真实的
English
If it is said that it is holding seeing in another place, if at that time there is no other place, how will it appear? If it is said that it appears in the place where it exists, if it is said that it does not exist anywhere, what can be done? Since it will not exist in some place for no reason, it is known from the appearance itself, if it is meaningless, the appearance will not be seen, so it is understood in this way from the connection. If this is the case, then how does the unseen appear? If it is said that it is seen in other lives, etc., it is not, because there is no certainty. If it is said that the unseen will also become apparent, if this is the case, then, in other places, etc., even if it is not seen, in reality, if it appears, then everything will become all-knowing. Even if it is not seen, if the place where other places exist appears, then everything will become all-knowing. It is not that it appears without the difference of state, if it is said that it appears due to blurred vision, etc., it is not, because blurred vision is common to all, so it will become that everything appears. Furthermore, the seeing that makes blurred vision disappear is the cause of seeing itself, and because it is the cause of seeing, it will become seeing everything. If it is said that the appearance itself produces seeing, then the unseen itself, due to appearance, the non-existent itself will become producing seeing. If it is said that meaningless seeing has no appearance, even without a suitable situation, there is no appearance. If it is said that it itself is uncertain, both are the same. If it is said that it itself is meaningful, it is not, because meaning itself does not exist. If it is said that becoming like that itself is meaningful, everything will become like that. If it is not a worldly person, then everything is not a worldly person. It has been explained that there is no other difference except seeing. If it is said that it is obtained, that is also seeing itself. It has also been explained by others seeing, etc. If the initial knowledge, like relying on obtaining, then obtaining also relies on obtaining, so it will become endless. If someone thinks that from himself, it is the nature of obtaining, then the initial is also such a thing, so everything will become the same. Or, if obtaining is true with the nature of previous obtaining, because they depend on each other, one is not true, so both will become like that. Or, because the cause is pure, knowing is true
Tibetan
ཡིན་ཞེ་ན། །དེ་ཡི་ཤེས་པའང་བདེན་པ་ཉིད། །དེ་རྒྱུ་དག་པ་ལས་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལྟར་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྟེན་ཕྱིར། །ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་ལ་བག་ཆགས་ལས། །དེས་ན་དེ་ཀུན་དེ་ལྟར་ཞེས། །རྟོག་པ་ལ་ནི་འཁྲུལ་པ་མིན། །ཐོག་མེད་འབྲེལ་པའི་བག་ཆགས་དང༌། །འབྲེལ་པས་སྔོ་སོགས་ལ་སོགས་པ། །འཇུག་པ་གང་ཡིན་དེ་ལ་ནི། །དེ་ལ་ཉེས་པ་མཐོང་བ་མེད། །གལ་ཏེ་ཤེས་པའི་བདག་ ཉིད་རང་རིག་པ་ཡིན་ན་བག་ཆགས་དང་འབྲེལ་པར་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྱུར། གལ་ཏེ་འབྲེལ་པ་རང་བཞིན་ལས། །ཐ་དད་ཡིན་ན་གང་གིས་འཛིན། །གལ་ཏེ་དེ་ནི་རང་བཞིན་ཉིད། །ཡིན་ན་མིང་ཙམ་བྱས་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་འབྲེལ་པ་དང་ཡུལ་རང་གི་ངོ་བོ་ལས་ཐ་དད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་ཐ་དད་པར་གྱུར་པར་བཟུང་བས་རང་རིག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཐ་དད་པར་འགྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི། འོ་ན་ནི་འབྲེལ་པ་ཅན་གཉིས་ཉིད་དུ་ཟད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་འབྲེལ་པ་འཛིན་པ་མི་སྲིད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར། འདི་ནི་བག་ཆགས་དང་འབྲེལ་པར། །བདེ་བླག་ཏུ་ནི་རྟོགས་པ་ཡིན། །དྲན་པ་རྣམ་ཤེས་སྔ་མ་དང༌། །འབྲེལ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད། །དྲན་པ་ནི་ཉེ་བར་སྐྱེ་བ་ཉིད་ན་བདག་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་འབྲེལ་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཞེན་པའི་དབང་གིས་དེ་སྐད་བརྗོད་དོ། །འོ་ན་དྲན་པ་མེད་པ་ལ་ཇི་ལྟར་བག་ཆགས་དང་འབྲེལ་པར་རྟོགས། འདི་ལྟར། མྱོང་བ་ཡོད་ན་བདག་གིས་དེ། །མཐོང་ཞེས་དེ་ལྟར་དྲན་པར་འགྱུར། །དྲན་པ་མེད་པར་བདག་ཉིད་ནི། །ཤེས་པ་འགའ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །དྲན་པ་ཉིད་འདི་མཐོང་ངོ་ཞེས་ངེས་པར་རྟོག་གི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་མཐོང་བ་ངེས་པར་བརྟག་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲན་པ་མེད་པའི་རིག་པ་ནི་མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་རྟོགས་པ་མེད་དེ། དེས་ན་དེ་བག་ཆགས་དང་འབྲེལ་པར་ཇི་ལྟར་རྟོགས་ཤེ་ན། དེ་ལ་ཡང་མཐོང་ངོ་ཞེས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་དྲན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དེ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན། ཐ་སྙད་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དྲན་པར་བྱ་བ་དང་བལྟ་བར་བྱ་བ་དག་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཐམས་ཅད་བག་ཆགས་དང་འབྲེལ་པ་ཉིད་དོ། །འོན་ཏེ་མཐོང་བ་དང་དྲན་པ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། གནོད་པར་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་འདིར་དྲན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ནི་གནོད་པར་བྱེད་པ་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་དྲན
Chinese
如果是这样，那么它的知识也是真实的。它来自于纯净的因，因此，一个依赖于另一个。将会导致没有终结。从海市蜃楼的水的习气中，因此，所有这些都是如此。对于分别念来说，不是错觉。无始关联的习气，以及关联所产生的蓝色等等。无论进入什么，对于它来说，没有见到过失。如果知识的自性是自证，那么又怎么会与习气相关联呢？如果关联是自性上的，与他者不同，那么由谁来执持呢？如果它就是自性，那么就只是命名而已。如果关联和境是与自身体性相异的体性，那么，那时执持所变的相异，就不是自证了。如果不是变成相异，那么，如果是那样，那么就只是两个有关系的事物而已，因为没有关系，所以执持关系是不可能的。那也不是，因为什么呢？这个与习气相关联，很容易就能理解。记忆使先前的识与关联而得以理解。记忆在临近产生时，就与自身体验相关联而得以理解。由于它的执着的力量，所以那样说。那么，对于没有记忆的，如何理解与习气相关联呢？像这样，如果存在体验，我就会，说我看到了，这样就会变成记忆。如果没有记忆，自身就，不会有任何知识。记忆本身确定地认为我看到了这个，如果不是这样，就不能确定地考察所见。没有记忆的觉知，不会理解为跟随所见，因此，它怎么会理解为与习气相关联呢？对于它来说，也会理解为我看到了。因为它与记忆一起合一地理解，如果不是那样，就不能进行表达。应该记忆的和应该看到的事物被理解为一体，因此，一切都与习气相关联。或者，如果认为将所见和记忆理解为一体是错觉，那不是的，因为没有损害。以前所见的，就是现在所记忆的。对于这个，没有损害。因此，记忆。
English
If so, then its knowledge is also true. It is from a pure cause, therefore, one relies on the other. It will lead to having no end. From the habit of the water of a mirage, therefore, all of these are like that. For conceptualization, it is not an illusion. The habit of beginningless connection, and the connection causes blue and so on. Whatever enters, for that, no fault is seen. If the nature of knowledge is self-awareness, then how can it be related to habits? If the relation is different from its own nature, then by what is it grasped? If that is its own nature, then it is just a name. If the relation and the object are of a nature different from their own essence, then, at that time, grasping what has become different is not self-awareness. If it is not becoming different, then, if that is the case, then there are only two related things, and because there is no relation, it is impossible to grasp the relation. That is also not the case, because of what? This is related to habits, it is easy to understand. Memory makes the previous consciousness understood as related. Memory, when it is about to arise, makes itself understood as related to experience. Because of the power of its attachment, it speaks like that. Then, for the one without memory, how is it understood as related to habits? Like this, if there is experience, I will, say I saw it, and it will become memory. If there is no memory, self, there will be no knowledge at all. Memory itself definitely thinks I saw this, if it is not like that, then it cannot definitely examine what is seen. Awareness without memory does not understand following what is seen, therefore, how does it understand being related to habits? For that, it will also understand I saw it. Because it understands together as one with memory, if it is not like that, then it cannot be expressed. What should be remembered and what should be seen are understood as one, therefore, everything is related to habits. Or, if it is thought that understanding what is seen and memory as one is an illusion, that is not the case, because there is no harm. What was seen before, is what is remembered here. For this, there is no harm. Therefore, memory.