Tibetan
འདིའི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ལྟར་ཤེས་པ་རང་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་མ་ལྟོས་པར་དོན་དུ་སྣང་བ་ཉིད་འདིའི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དོན་དེ་ནི་དེས་གཞལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་དོན་གྱི་རྣམ་པ་སྡུག་གུ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་ལ་གནས་པ་དེའི་རང་བཞིན་དུ་ཡུལ་དེ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །ཚད་མའི་རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་ཇི་སྙེད་པ་གཞལ་བྱ་ལ་ཉེ་བར་འདོགས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། དེ་ཚེ་དོན་སྣང་འདི་ཉིད་ནི། །ཚད་ཡིན་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ནི། །དོན་གཞན་མིན་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་ལ། །འཛིན་བདག་ལྟོས་པར་བྱ་བ་མིན། །ཅིའི་ཕྱིར་དོན་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འཇོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་མེད་པར་རང་རིག་པ་ནི་དོན་གཞན་དུ་རྣམ་པར་འཇོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་ལ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གང་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དོན་བདག་སྟེ། །ཤེས་ལ་གནས་པ་དེ་ལྟ་བུར། །འདི་ནི་དེ་ལྟར་གནས་སོ་ཞེས། །ངེས་འབྱེད། རྣམ་པའི་དབང་གིས་དོན་ལ་དེ་ལྟར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་རྣམ་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་སོ། །དེས་ན་དོན་དུ་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ནི་རྣམ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་དོན་རིག་པ་ཉིད་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་ད་རང་རིག་པས་ཅི་བྱ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དོན་དུ་རྟོག་པ་དེ་ནི་བདག་རིག་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་བཤད་པ་ནི། བདག་ཉིད་རིག་པ་ཡིན། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་དོན་རིག་འདོད། །འདི་ལྟར་དོན་བདག་སྣང་མ་ཡིན། །གང་གི་ཕྱིར་མི་སྣང་བ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་གཞལ་བྱ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་ལ་མངོན་སུམ་འཇུག །མངོན་སུམ་གྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་སྐབས་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོ་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་རིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་རིག་པ་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡི་སྒྲུབ་བྱེད་བློ་ལ་ནི། །གནས་དོན་དེ་ཡི་བྱ་བ་དེ། །གང་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དོན་དེ་ནི། །གནས་པ་དེ་ལྟར་དེ་རབ་གསལ། །དོན་འཇོག་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་ཕྱིར། །རང་རིག་ཡིན་ཡང་དོན་རིག་འདོད། །དེའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་བློ་ལ་གནས་པའི་དོན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་བྱ་བ་ནི་དེ་ཡིན་ཏེ། དེས་དེ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་དེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། དེ་དེའི་རང་བཞིན་དུ་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་རྣམ་པ་ཚ
Chinese
据说这是量。像这样，虽然认识是自证，但不依赖于自己的体性，显现为义即是此量。因为那个义是由它来衡量的。就像义的形象存在于蓝色等显现中，它以那种自性的方式来理解境。量的所有不同形象都接近于所量。如果因为没有差别，为什么执着的形象也不是量呢？这里说到：那时义显现此本身，虽已确定是量，但因不是其他义，故对外境，不依赖于执着者。为什么不与那个义相符呢？因为不是其他义的缘故。没有形象的自证不是将它安立为其他义，因为对一切都是相同的缘故。 因为如何是义的自体，如其存在于识中，此亦如是存在，而作决定。以形象的力量，义如是蓝色等存在于自己的形象中而了知。因此，了知义的原因是形象本身。因此，那本身就是量。如果是这样，那么义的认识本身就是果，那么自证有什么用呢？不是这样的，像这样，对义的认识与自证是相符的。那本身就是所说：是自性之识。因此，那本身被认为是义之识。像这样，义的自体不显现。因为不显现的不是现量所量。现量如何作用于隐蔽的义上？是安立现量之果的时候。因此，因为自己的体性是现量，并且没有他证，所以自证是果。它的能立在识中，存在义的那个作用，因为如何那个义，如其存在，它非常清楚。因为安立义是它的自体，所以虽然是自证，但也认为是义之识。它的能立是存在于识中的义本身。它的作用就是它，因为它做那个。因此，它是它的果，因为它以它的自性而显现。如果是这样，那么形象
English
It is said that this is valid cognition. In this way, although cognition is self-awareness, it is valid cognition because it appears as an object without depending on its own nature. Because that object is to be measured by it. Just as the appearance of an object, such as blueness, abides, it understands that object as its own nature. All the different aspects of valid cognition are closely related to the object to be measured. If, because there is no difference, why is the aspect of apprehension not valid cognition? Here it is said: At that time, this appearance of the object itself, although it has been determined to be valid cognition, is not dependent on the apprehender because it is not another object. Why is it not in accordance with that object? Because it is not another object. Self-awareness without an appearance does not establish it as another object, because it is the same for all. Because how the self of the object is, as it exists in consciousness, so it also exists, and makes a determination. By the power of appearance, the object, such as blueness, is known to exist in its own appearance. Therefore, the cause of knowing the object is the appearance itself. Therefore, that itself is valid cognition. If that is the case, then if the cognition of the object itself is the result, then what is the use of self-awareness? It is not like that, in this way, the cognition of the object is in accordance with self-awareness. That itself is what is said: It is the awareness of self-nature. Therefore, that itself is considered the awareness of the object. In this way, the self of the object does not appear. Because what does not appear is not measured by direct perception. How does direct perception act on a hidden object? It is the time to establish the result of direct perception. Therefore, because one's own nature is direct perception, and there is no other awareness, self-awareness is the result. Its proof is in the mind, the function of that existing object, because how that object, as it exists, is very clear. Because establishing the object is its self, so although it is self-awareness, it is also considered the awareness of the object. Its proof is the object itself that exists in the mind. Its function is it, because it does that. Therefore, it is its result, because it appears as its nature. If that is the case, then the appearance
Tibetan
ད་མ་ནི་ཕྱིའི་དོན་ཡིན་ལ། འབྲས་བུ་རང་རིག་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཐ་དད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། དོན་འཇོག་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་ཕྱིར། །རང་རིག་ཡིན་ཡང་དོན་རིག་འདོད། །འདི་དོན་དམ་པར་ནི་རང་རིག་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། ཐ་སྙད་དུ་ནི་དོན་རིག་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ལྟོས་ཏེ། དོན་ཉིད་ལ་འབྲས་བུ་ཡིན་ལ་ཚད་མ་ཡང་དོན་ཉིད་ལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཐ་དད་པར་ག་ལས་འགྱུར། དོན་དམ་པ་ལ་ལྟོས་ན་ཡང་གཉི་ག་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ག་ལས་ཡིན། དེ་ཉིད་བཤད་པ་ནི། དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཐ་དད་པ་འང་མིན། །འོ་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གཞལ་བར་བྱ་བ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་རང་རིག་པ་འབྲས་བུར་བཤད་ཅེ་ན། བཤད་པ། རང་གི་ངོ་བོས་དཔྱོད་པ་ན། །རང་རིག་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་བཤད། །དོན་རིག་དེའི་བདག་ ཉིད་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པ་ལ་ལྟོས་ནས་འདིའི་དོན་རིག་པ་ཡིན་ཡང་རང་རིག་པ་ཉིད་དོ། །རིག་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་མ་དཔྱད་པ་ན་དེ་དོན་རིག་པ་ཡིན་ཡང་ངེས་པར་དཔྱད་པ་ནི་རང་རིག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དོན་རང་གི་ངོ་བོས་མི་སྣང་གི་ཤེས་པ་ཉིད་རང་གི་རང་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་དོན་གཞལ་བྱ་ཡིན། དོན་དེ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་འདྲའོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་ཤེས། རྣམ་པར་རིག་པ་རྣམ་པ་དུ་མ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདིར་བརྗོད་པ། དེ་དང་འདྲ་བ་འམ་གཞན་འདྲ་འང་རུང༌། །ཤེས་པ་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡི། །རྒྱུ་ཡི་དོན་ཡང་སྣང་བས་ན། །དོན་ནི་གཞལ་བྱ་ཉིད་དུ་འདོད། །གལ་ཏེ་ཡང་ཆུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཆུར་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྨིག་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཅི་ཞིག་ལྟར་དོན་ནི་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བས་དོན་ལ་དམིགས་པར་བརྗོད་དོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་ཉིད་ལས་དམིགས་པ་ཡིན་ན། བག་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཅན་ཉིད་དུ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ནི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བག་ཆགས་ནི་རྣམ་པ་དེ་སྐྱེད་པ་ལ་ནུས་པ་མཐོང་བའི་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཁྱེད་ཀྱིས་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་བུའི་དོན་མེད་པར་རྣམ་པ་དེ་མི་འབྱུང་བ་ཡིན་ན། དོན་རིག་པར་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་ལྟར། །དོན་དངོས་མེད་པ་སྣང་ཅན་ཏེ། །ཇི་ལྟར་དོན་འཛིན་ཅེ་ན་བདེན། །དེ་འདྲ་ངས་ཀྱང་མི་ཤེས་སོ། །གང་གི་ཚེ་དོན་ཉེ་བར་གནས་པ་མེད་པའི་ཡང་དེའི་རྣམ་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ན་རེ་ཞིག་དེ་དོན་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནོ།
Chinese
如果说，量是外境，果是自证，因为自证是进入自己的体性，所以境是不同的。 这不是的。 就像这样： 因为是境的安立的自性， 即使是自证也认为是境证。 这在胜义谛中是自证，但在世俗谛中是境证。 因此，从世俗谛来看，境本身是果，而且量也是境本身，怎么会是境不同呢？ 从胜义谛来看，两者也都是自己的体性，那样又怎么会是境不同呢？ 宣说那个道理是： 因此境也不是不同的。 那么，对于要衡量外境的事物，为什么说自证是果呢？ 宣说： 如果用自己的体性来观察， 就说自证是果。 因为是境证的自性。 从胜义谛来看，即使这是境证，实际上也是自证。 如果不观察识的自己的体性，那么它是境证，但如果一定要观察，那就是自证。 如果境不是以自己的体性显现，而是识本身显现为自己的自性，那么，境怎么是所量呢？ 如果是因为和那个境相似呢？ 那么，怎么知道是相似的呢？ 也有宣说“识是具有多种相的”啊。 在这里说： 和那个相同或者和别的相同都可以， 识是那样显现的， 因为显现了因的境， 所以认为是境是所量。 如果又在没有水的地方，生起显现为水的相的识，即使是那样，也是依靠海市蜃楼而生起的，因此，就像什么一样，境是依靠因而生起的，所以说是缘于境。 如果仅仅是缘于因， 那么不是更应该是具有习气的因吗？ 那不是不是因，习气是对于生起那个相有能力显现的决定。 就像那样，你也是成立的。 如果没有那样的境，那个相就不会产生，那么，认为是境证是可以的。 如果不是那样， 就像某些相一样， 显现没有实物的境， 怎么执持境呢？这是真实的。 那样我也不知道。 在任何时候，当没有近处安住的境，又是那个相的时候，暂时那不是执持境。
English
If it is said that valid cognition is an external object, and the result, self-awareness, is different because it enters into its own nature, then that is not so. Like this: Because it is the nature of the establishment of the object, Even though it is self-awareness, it is considered object-awareness. This is self-awareness in the ultimate sense, but in the conventional sense, it is object-awareness. Therefore, looking at it conventionally, the object itself is the result, and the valid cognition is also in the object itself, so how can the object be different? Even if we look at the ultimate truth, both are also in their own nature, so how can it be? The explanation of that is: Therefore, the object is also not different. Then, why is self-awareness said to be the result for measuring external objects? Explanation: When examining with one's own nature, It is said that self-awareness is the result. Because it is the nature of object-awareness. From the ultimate point of view, even though this is object-awareness, it is actually self-awareness. If the nature of consciousness itself is not examined, then it is object-awareness, but if it is definitely examined, then it is self-awareness. If the object does not appear with its own nature, but consciousness itself appears as its own nature, then how is the object measurable? If it is because it is similar to that object? Then, how do you know it is similar? It is also said that "consciousness has many aspects." Here it is said: Whether it is the same as that or different, It is the way consciousness appears, Because the object of the cause also appears, Therefore, it is considered that the object is measurable. Furthermore, if a consciousness arises that appears as water in a place where there is no water, even so, it arises dependent on a mirage, therefore, in what way is the object said to be focused on the object because it arises dependent on the cause? If it is only focused on the cause, then isn't it more appropriate to have a cause of habitual tendencies? That is not not a cause, habitual tendencies are the certainty of seeing the ability to generate that appearance. In that way, you are also establishing it. If that appearance does not arise without such an object, then it is appropriate to consider it object-awareness. If it is not like that, Like some appearances, The appearance of a non-existent object, How does it grasp the object? That's true. I don't know that either. At any time, when there is no object dwelling nearby, and it is that appearance, then for the time being, that is not grasping the object.