Tibetan
་པ་ལྷན་ཅིག་གཅིག་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་སྔོན་གྱི་རང་བཞིན་ནི་དྲན་པའི་རྣམ་པས་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་གཉིས་ཐ་དད་པར་ཇི་ལྟར་རྟོགས། དེས་ན་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་རིག་པའི་བདག་ ཉིད་དུ་ཤིན་ཏུ་གསལ་ལོ། །གཞན་ཡང༌། ཕྱིའི་དངོས་པོ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དངོས་པོ་ངེས་པར་བྱ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར། ཕྱི་རོལ་སྔོན་མཐོང་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་རྣམ་ཤེས་འབྲས་བུ་ཡིན། །རྣམ་ཤེས་བལྟར་རུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །རྣམ་ཤེས་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་རིག །དེ་བཞིན་དུ། ཡུལ་དང་དུས་སོགས་གནས་སྐབས་ལས། །དེ་འབྲས་གཞན་དུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངེས་པ་ནི། །འཐད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །རིག་པའི་ཕྱོགས་ལ་ནི། རིག་པ་སྔོན་གྱི་རིག་པ་ཉིད་ལས་སྐྱེའོ། །གལ་ཏེ་དུ་བ་མེ་མེད་པར་འབྱུང་བ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དུ་བའི་བག་ཆགས་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །ཆུར་སྣང་བ་ཡང་སྟེ། སྦྲང་བུའི་ཚོགས་དང༌། སྨིག་རྒྱུ་ལ་དུ་བ་དང་ཆུ་བཞིན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་ཉིད་བག་ཆགས་ལས་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཕྱི་རོལ་འདི་ནི་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་མིང་ཙམ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ཉིད་ཀྱིས་ཡིན་པས་ཁྱེད་ཀྱིས་སྐྱེས་བུ་བྱེད་པ་ཅི་ཡོད། གལ་ཏེ་བག་ཆགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་མེད་པ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་བག་ཆགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། ཅི་དུ་བ་གློ་བུར་བ་ལས་མེ་རྟོགས་པ་ལ་མེའི་འབྲས་བུར་སྣང་བ་ཡོད་དམ། བརྟགས་པ་ལས་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བག་ཆགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ། །སྐྱེ་བ་གཞན་ལ་སོགས་པའི་བག་ཆགས་སད་པ་ཡང་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒན་པོ་ལ་བྱིས་པའི་རྩེད་མོ་རྨི་བ་སྲིད་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར། སྐྱེ་བ་གཞན་ལ་སོགས་པར་ནི། །མཐོང་བ་སྣང་བ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད། །བག་ཆགས་སྟོབས་ལས་བྱུང་བ་ཉིད། །སྣང་ངོ་ཞེས་ནི་རྣམ་པར་ངེས། །དེས་ན་སྔ་མ་སྔ་མ་ཡི། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྣང་བ་ཡིན། །རྣམ་ཤེས་ལས་ནི་ཕྱི་རོལ་པ། །ཀུན་དུ་ཕྱི་རོལ་ཉིད་དུ་བསྟན། །རྨི་ལམ་མཐོང་རྣམས་གཅིག་ལ་ནི། །སྣ་ཚོགས་སུ་ནི་སྣང་བ་འདི། །ཐོག་མེད་བག་ཆགས་དང་འབྲེལ་བས།། དབང་དུ་བྱས་པའི་སེམས་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་ཡིན་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ཀུན། །བག་ཆགས་དང་ནི་འབྲེལ་པ་ཡིན། །རྫ་མཁན་ལ་སོགས་འབྲས་བུ་ཡང༌། །རྨི་ལམ་མཐོང་བའི་འབྲས་བུ་བཞིན། །གཙོ་བོ་དབང་ཕྱུག་ལས་དང་ནི། །གཞན་ཡང་བརྟགས་པ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་
Chinese
是一体的。然而，如果先前的自性不是以记忆的方式执持，那么如何了知先前和后来的两者是不同的？因此，没有差别。如果这样，那么智慧的自性就非常明显了。另外，对于外在事物来说，无法确定因果关系。例如，因为外在没有先前的可见性，怎么能说识是果呢？因为识是可以观察的，所以可以认为识是果。同样地，由于处所和时间等情况，那个果会产生其他的果，所以因和果的确定是不合理的。在智慧方面，智慧是从先前的智慧中产生的。如果说烟没有火也能产生，即使那样，也是从烟的习气中产生的，所以不是没有因的。显现为水也是如此，就像蜜蜂的群体和阳焰中的烟和水一样。如果说外在是从习气中转变的，那么这个外在是所希望的，因为是从习气的力量中产生的，所以只是被命名而已。那也是世界本身所为，你（指对方）有什么必要去做呢？如果说习气的果本身没有显现，怎么能说是习气的果呢？难道突然出现的烟，在认识到火时，会有火的果显现吗？如果说是从观察中转变的，那么对于习气的果本身也是一样的。因为其他的生的习气也有可能苏醒，就像老人有可能梦到孩童的游戏一样。因此，对于其他的生等等，说“所见即是显现”。要确定“显现”是从习气的力量中产生的。因此，先前的先前的识是显现。从识中，外道被完全地显示为外道本身。梦境所见在同一个事物上，显现为各种各样，这是与无始的习气相关的，是被控制的心。因为是果，所以一切的果都与习气相关。陶匠等的果，也像梦境所见的果一样。自在天和业，以及其他的观察，那都是
English
are one together. However, if the previous nature is not held in the form of memory, then how can one understand that the previous and the later are different? Therefore, there is no difference. If that is the case, then the nature of wisdom is very clear. Furthermore, for external objects, it is impossible to determine the nature of cause and effect. For example, since the external has no prior visibility, how can consciousness be the result? Because consciousness is observable, it can be considered the result. Similarly, due to circumstances such as place and time, that result will produce other results, so the determination of cause and effect is not reasonable. In terms of wisdom, wisdom arises from previous wisdom itself. If smoke arises without fire, even so, it arises from the habit of smoke, so it is not without cause. The appearance of water is also like that, like smoke and water in a mirage and a swarm of bees. If the external transforms from habits, then this external is what is desired, because it arises from the power of habits, so it is merely named. That is also done by the world itself, what need is there for you (the opponent) to do? If the result of habit itself does not appear, how can it be said to be the result of habit? Does suddenly appearing smoke, when fire is recognized, have the appearance of the result of fire? If it transforms from investigation, then it is the same for the result of habit itself. Because the habits of other lives may also awaken, just as an old man may dream of a child's games. Therefore, for other lives and so on, it is said that "what is seen is appearance." It is certain that "appearance" arises from the power of habit. Therefore, the previous previous consciousness is appearance. From consciousness, outsiders are completely shown to be outsiders themselves. Dreams appear in various ways on the same thing, this is the mind that is controlled, related to beginningless habits. Because it is the result, all results are related to habits. The results of potters and so on are also like the results seen in dreams. The Lord, power, karma, and other considerations, those are
Tibetan
བག་ཆགས་འབྲེལ་ པ་ལ། །རྨོངས་པའི་སེམས་ཀྱིས་གཡོ་བ་ཡིན། །དེ་ནི་གཙོ་བོ་རྣམས་ཀྱི་གཙོ། །དེ་བཞིན་དབང་ཕྱུག་རྣམས་ཀྱི་ནི། །དབང་ཕྱུག་འགྲོ་ཀུན་བྱེད་པོ་དེ། །ལྷ་ཡི་མཆོག་ནི་བག་ཆགས་ཡིན། །དེ་ལྟ་མིན་ན་འགྲོ་བ་ཡི། །བྱེད་པོ་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ། །ཅི་རུང་བར་ནི་གནས་པ་དང༌། །སྐྱོ་ཆེན་འཇུག་པ་ཇི་ལྟར་བྱེད། །རང་དབང་དུ་གནས་ནུས་པ་དང༌། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཐོད་ཐོད་དུ། །གལ་ཏེ་འཇུག་པར་བྱེད་ན་གོ །གང་ལ་གང་གིས་བསླབ་པར་བྱ། །འདི་ནི་རང་དོན་སྐྱེ་བ་ལ། །ལུང་འབོགས་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན། །བྱེད་པོ་རང་ཚུལ་མི་སྡུག་པ། །དེ་ལ་རིགས་པ་སྨྲ་བ་སུ། །ཅི་རུང་བ་ནི་བསྒྲུབ་བྱས་ཏེ། །གལ་ཏེ་ལེགས་པ་སྒྲུབ་བྱེད་ན། །མི་གཙང་འཁྲུལ་བར་བྱེད་པ་བས། །མ་རིག་པར་ནི་བསྲིངས་པ་མཆོག །གཞན་དུ་བྱེད་པར་མི་ནུས་ན། །འདི་ལ་ནུས་པ་ཇི་ལྟར་འདོད། །བག་ཆགས་སྟོབས་ལས་དེ་ཡང་ནི། །དེ་ལས་དེ་ལྟར་འཇུག་པ་ཡིན། །དེ་ལྟར་གཙོ་བོ་དབང་ཕྱུག་དང༌། །བྱེད་པོ་སྨྲ་བའི་ཆུ་ཀླུང་ནི། །མྱུར་འབབ་འཇུག་རྣམས་ཆད་མེད་པ། །བག་ཆགས་རྒྱ་མཆེར་ཞུགས་ཟད་འགྱུར། །རྨོངས་པ་ལེགས་པའི་ཐབས་རྣམས་ཀྱི། །བག་ཆགས་ཉིད་ནི་བརྟེན་པ་མཆོག །དེ་ཉིད་ལས་ནི་འདོད་པ་ཀུན། །རབ་ཏུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །དེ་བས་ན་ཇི་ལྟར་དོན་འཛིན་ཅེས་ང་ལ་འདྲི་བར་མི་བྱ་སྟེ་དེའི་བསམ་པ་མཐར་ཐུག་པ་བསྟན་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ནོ། །ངས་ནི་ཁྱེད་ལ་འདི་འདྲ་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་སོ། །ཤིན་ཏུ་ཉེས་པར་བྱས་པ་ལ། །སྒྲུབ་པར་ནུས་པ་སུ་ཞིག་ཡོད། །ས་བོན་ཤིན་ཏུ་རུལ་པ་ལ། །ཆུན་པ་ཡིས་ནི་ཅི་ཞིག་བྱ། །གལ་ཏེ་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་བུའི་ཐ་སྙད་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདི་ཡང་ཁྱེད་ཀྱི་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་རིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མྱོང་བའི་རང་བཞིན་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་སྙད་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ལྟར། བློ་བདག་རྣམ་པར་དབྱེར་མེད་ཀྱང༌། །མཐོང་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རྣམས་ཀྱིས། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་མྱོང་བ་དག །ཐ་དད་ལྡན་བཞིན་རྟོགས་པར་འགྱུར། །དཔེར་ན་དབང་པོ་སྔགས་སོགས་ཀྱིས། །བསླད་པ་རྣམས་ལ་འཇིམ་དུ་མ་སོགས། །དེ་ཡི་གཟུགས་དང་བྲལ་བ་ཡང༌། །རྣམ་པ་གཞན་དུ་སྣང་བ་ བཞིན། །བློ་བདག་རྣམ་པར་དབྱེར་མེད་ཀྱང༌། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡ
Chinese
习气关联上，是愚昧的心在摇动。那是诸主之主，同样也是诸自在之自在，是造作一切众生的自在者，习气是天神中的至尊。如果不是这样，那么众生的作者具有觉悟，安住于适宜之处，又如何会进入巨大的悲伤？能够安住于自主，并且完全通晓一切，如果真的要进入，那么谁又该向谁学习呢？这如果是为了自身利益而生，确实是灌输教义，那么作者自身的状态并不美好，谁会对此说理呢？如果安住于适宜之处得以成就，如果成就了善，胜过造作不净的错乱，不如延伸到无明。如果不能改变，又怎么会想要这种能力呢？也是从习气的力量，从那之中那样进入。如此这般，主、自在和作者，说法的河流，急速流动进入永不停止，进入习气的海洋中终将耗尽。对于愚昧的良好方法，习气本身是最殊胜的依赖。从那之中，一切愿望都将圆满成就。因此，不要问我如何执持意义，因为这就是揭示其终极意图的意义。我无法以各种方式为你成就这样的事。对于做了非常错误的事情，谁有能力去成就呢？对于已经完全腐烂的种子，用串珠又能做什么呢？如果所取和能取的相状都不存在，那么又怎么会有这样的名言呢？这也只是你的完全愚昧而已。所取等等的名言也不是智慧，因为已经融入了体验的自性。名言就是它的本体，这就是它的意义。如此：虽然心性本体无有分别，但由于颠倒的见解，所取和能取的体验，却像具有差别一样被认知。例如，被咒语等迷惑的人，对于陶土等，即使脱离了它的形状，也会显现出其他的形象。 虽然心性本体无有分别，这说明这是通过自证现量而成立的。就是这样。
English
Connected to habitual tendencies, it is the deluded mind that wavers. That is the lord of all lords, and likewise the sovereign of all sovereigns, the sovereign who creates all beings. Habitual tendency is the supreme among gods. If it were not so, how could the creator of beings, endowed with realization, abide in what is suitable, and enter into great sorrow? Being able to abide in self-mastery, and fully knowing everything thoroughly, if one were to enter, then who would learn from whom? If this is for the sake of one's own benefit, it is indeed the infusion of teachings, then the state of the author himself is not good, who would reason about this? If abiding in what is suitable is accomplished, and if it accomplishes good, it is better to extend to ignorance than to create impure confusion. If one cannot change it, how would one desire this ability? It is also from the power of habitual tendencies, from that, one enters in that way. Thus, the lord, the sovereign, and the author, the river of speech, flows rapidly and enters without ceasing, entering the ocean of habitual tendencies, it will eventually be exhausted. For the good methods of delusion, habitual tendency itself is the most excellent reliance. From that alone, all desires will be completely fulfilled. Therefore, do not ask me how to hold meaning, for this is the meaning of revealing its ultimate intention. I cannot accomplish such a thing for you in every way. Who has the ability to accomplish something that has been done very wrongly? What can one do with beads for a seed that is completely rotten? If the aspects of what is grasped and what grasps do not exist, then how can there be such expressions? This is just your complete delusion. The expressions of what is grasped and so on are not wisdom either, because they have merged into the nature of experience. Expression is its very essence, that is its meaning. Thus: Although the nature of mind is without differentiation, due to inverted views, the experiences of what is grasped and what grasps are perceived as if they have differences. For example, for those who are deceived by mantras and so on, clay and so on, even if they are separated from their form, appear in other forms. Although the nature of mind is without differentiation, this shows that it is established by self-cognizant direct perception. That is so.