Chinese
形状和蓝色的形状。因为没有对不同进行识别，所以是一；通过仔细研究对立面，则是两种方式。那是什么原因呢？因为那样体验和记忆的缘故。因此，因为没有其他知识，所以对境的知识不是结果，体验两种形状是结果，这是结论。对境的知识不是证悟吗？如何是自证呢？对此进行解释：何时识相是因，其他意愿或非意愿，未成为它的事物，那是那样体验的。那时，因为没有以它的事物成立的因，所以体验本身就是知识，因为是蓝色的自性。因为那样体验蓝色等等本身，因此那在胜义中是自证本身，体验事物本身也不是对境的知识，就像在梦中的知识一样。或者，对境的知识本身就是结果，就像这样：何时大的所知是对境，因为安住，所以知识是有境的。那时，自性体验什么，那本身被确定为对境。又，何时没有其他对境的认识，仅在认识的部分，由它确定为对境，那时，知识形状的自性体验什么，那本身因为从习气中确定，所以称为对境。那时， 通过确定的力量，对境的知识是结果，这样进行安立。那时，对于说识相的人来说，对境的知识也是结果。那时，所取的形状是可测量的，能取的形状是量，它的知识是结果。或者，认识到那本身是对境，而且那也是知识，因此知识本身是结果。此外，即使承认外境，自证本身也是结果。就像这样：如果这些我所希望的事物，以其他形状体验，那么意愿或非意愿，也会变成对境的知识。不能说知识是其他的，对境是其他的。因此，仅仅通过跟随知识来安立对境，因为与它、成立和安乐不同，所以外道知识是自证本身。因此，接近
English
The shape and the shape of blue. Because there is no recognition of difference, it is one; by carefully examining the opposite, there are two ways. What is the reason for that? Because of experiencing and remembering in that way. Therefore, since there is no other knowledge than the two shapes, the knowledge of the object is not the result, experiencing the two shapes is the result, this is the conclusion. Is the knowledge of the object not realization? How is it self-awareness? This is explained: When the aspect of consciousness is the cause, other desires or non-desires, not becoming its object, that is how it is experienced. At that time, because there is no cause established by its object, experience itself is knowledge, because it is the nature of blue. Because it is experienced as blue and so on, therefore that is self-awareness itself in the ultimate sense, and experiencing the object itself is not the knowledge of the object, just like knowledge in a dream. Or, the knowledge of the object itself is the result, like this: When the great knowable is the object, because it abides, knowledge is with an object. At that time, whatever the self-nature experiences, that itself is determined as the object. Also, when there is no other recognition of the object, only in the part of recognition, it is determined as the object by it, at that time, whatever the self-nature of the knowledge shape experiences, that itself is called the object because it is determined from habit. At that time, Through the power of determination, the knowledge of the object is the result, thus it is established. At that time, for those who speak of the aspect of consciousness, the knowledge of the object is also the result. At that time, the aspect of what is grasped is measurable, the aspect of what is grasped is measure, its knowledge is the result. Or, realize that itself is the object, and that is also knowledge, therefore knowledge itself is the result. Furthermore, even if the external object is admitted, self-awareness itself is the result. Like this: If these things that I desire are experienced in other shapes, then desire or non-desire will also become the knowledge of the object. It cannot be said that knowledge is other and the object is other. Therefore, the externalist knowledge is self-awareness itself because it establishes the object merely by following knowledge, because it is different from it, establishment, and happiness. Therefore, approaching
Tibetan
ཏགས་ནས་ཕྱི་རོལ་རིག་པར་བརྗོད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ཤེས་པ་འདི་བདག་ཉིད་འདོད་པ་རྣམ་པ་ཡིན་པ་དང༌། དོན་ཡང་རྣམ་པ་གཞན་དུ་མྱོང་བར་འགྱུར་ན། འདོད་པའམ་མི་འདོད་པ་སྟེ། འདོད་པ་མི་འདོད་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་དེས་དངོས་ཀྱི་འཇུག་པས་དོན་རིག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ནི་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་ཕྱིའི་དོན་ལ་ཡང་རང་རིག་པ་ཉིད་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་དོན་ཡོད་པ་ལ་ནི་དོན་རིག་པ་ཉིད་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རྟེན་མེད་པས་རང་རིག་པར་རིགས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཕྱི་རོལ་དོན་ནི་ཡོད་ན་ཡང༌། །ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་ཉིད་དེ། །ངེས་པའི་བདག་ཉིད་རང་ངོ་བོས། །མ་ཡིན་དུ་མའི་བདག་སྐྱོན་ཕྱིར། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྨྲ་བ་ལ་ཡང་རང་རིག་པ་ཉིད་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར། རང་རིག་པ་ཁས་ལེན་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་དེ་ཉིད་དུ་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟེན་མེད་པས་ཁས་ལེན་ན་ནི་ཕྱིའི་དོན་ཉིད་ཅི་སྟེ་ཁས་མི་ལེན། འདི་ལྟར། གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་དོན་མེད་པས། །གང་རིག་གལ་ཏེ་རྟེན་མེད་པས། །རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་རིག་ན། །ཕྱི་ཉིད་རིག་པར་ཅིས་མི་འདོད། །རྟེན་མེད་པ་ནི་མཚུངས་སོ། །དེས་ན་རང་གི་ངོ་བོས་རིག་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རྟེན་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་ ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་ཕྱིའི་དོན་ལ་ཡང་རང་རིག་པ་ཉིད་མཐོང་བས་དེ་ཉིད་ཡིན་མོད། དོན་རིག་པ་ནི་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་གཏང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །རིག་པ་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་སོ་སོ་ལ་རྣམ་པ་དུ་མར་རིག་པ་འཐད་ཀྱི། དོན་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་རྣམ་པ་དུ་མར་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཉིད་དུ་མར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོགས་པར་བྱེད་པས་རྣམ་པ་དུ་མར་རིག་ཀྱང་དོན་ནི་གཅིག་ཉིད་དོ་ཞེས་ཕྱི་རོལ་གྱི་ལྟ་བ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གཅིག་ལ་རང་བཞིན་དུ་མར་རིག་པ་མི་འཐད་དོ། །དོན་དུ་མའི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཁས་བླངས་ན་ཡང་གཉིས་པོ་དག །ཐ་དད་པར་ནི་མྱོང་མི་འགྱུར། །དོན་གཅིག་ཉིད་ལ་གཉིས་ཉམས་སུ་མྱོང་ངོ་ཞེས་མི་འགྱུར་ཏེ། རང་གི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པ་གཞན་ཡང་དེ་ཉིད་དུ། རྗེས་སུ་ཞུགས་པར་སྣང་ན་དེའི་ཚེ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་གཉིས་པོ་དག་ཐ་དད་པར་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དངོས་པོའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན་གཅིག་གི་མཐར་ཐུག་པས་ཐ་དད་པར་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པ་དུ་མར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་མཐོང་བསྒྲིབས་ཕྱིར་འགྱུར་ཞེ་ན། །དོན་གྱི་དབང་གིས་རྟོགས་མི་འགྱུར། །གལ་ཏེ་མ་མཐོང་བས་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར་གཉིས་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་མ་མཐོང་བས་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་ལ་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་ལ་ཚད་མ་ག་ལ་ཡོད། མ་མཐོང་བ་ནི་རབ་རིབ་ལྟ་བུར་འགྱུར་རོ། །ཟླ་བ་ནི་གཉིས་ཉིད་དེ་གཅིག་ནི་མཐོང་བ་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི་མ་མཐོང་བས་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར་མ་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདིར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་མ་མཐོང་བའི་རབ་རིབ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་དོན་གྱི་དབང་གིས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མ་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིའི་དོན་གྱིས་སྟོང་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་དོ་ཞེས་ཅི་སྟེ་ཁས་མི་ལེན། འོན་ཏེ་མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་མི་ནུས་ན། རུང་བའི་ཡུལ་ན་གནས་པའི་དོན་རྟོགས་པའི་སྒྲིབ་པར་ཇི་ལྟར་ནུས་པ་བརྗོད་དགོས་སོ། །དུ་མའི་བདག་ཉིད་དངོས་དེ་ལ། །གཅིག་གི་བདག་ཉིད་མཐོང་བྱེད་པ། །མ་མཐོང་བ་དེ་ཇི་ལྟར་ན། །དོན་མཐོང་བྱེད་པར་ འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བའོ། །གཞན་ཡང༌། འདོད་པའི་མི་འདོད་དོན་རིགས་ནི། །གོམས་པའི་དབང་གིས་འབྱུང་བར་མཐོང༌། །འདི་ལ་མ་མཐོང་བ་ཡི་ནི། །བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་རྟོགས། །དེ་ཉིད་མ་མཐོང་ཡིན་ཞེ་ན། །མཐོང་བར་འདོད་པ་གྲུབ་པ་ཉིད། །ཐམས་ཅད་བག་ཆགས་སྟོབས་ལས་ནི། །འབྱུང་བ་ཡིན་པར་གྲུབ་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དོན་ནི་འདོད་པ་འམ། མི་འདོད་པར་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ནི་རྟོགས་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པ། གལ་ཏེ་འདོད་དང་མི་འདོད་པར། །སྣང་བ་རྟོག་ཡིན་དོན་བློ་མིན། །དེ་ལའང་འཆི་ལྟས་ལ་སོགས་པར། །མཚམས་སྦྱོར་མེད་སེམས་མཐོང་བ་ཡིན། །འཆི་ལྟས་ཀྱིས་ཟིན་པ་རྣམས་ལ་དོན་བློ་ཡང་རྣམ་པ་གཞན་དུ་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་གཞལ་བྱ་ལའང༌། །རང་ཉིད་ཉམས་མྱོང་འབྲས་ཡིན་རིག །གང་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་འདི་རང་བཞིན། །དེ་ལྟར་དོན་ནི་རྣམ་ངེས་དེས། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱིའི་དོན་ལ་ཡང་རང་རིག་པ་ཉིད་འབྲས་བུ་ཡིན་གྱི་དོན་རིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་རིག་པ་འམ་རྗེས་སུ་མ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་འདི་ལ་ཡང་ཚད་མ་ནི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་སློབ་དཔོན་གྱིས་གང་གི་ཚེ་ཕྱི་རོལ་ཉིད་གཞལ་བྱ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ནི་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ཉིད་
Chinese
因此，被称作外道。因为如果这个知识是自我的意欲之相，而事物也以其他相状被体验，无论是意欲还是非意欲，如果是意欲或非意欲之相，那时，它会通过真实的进入而认知事物。如果不是那样，那就是近取。因此，也显示了对于外境来说，自证就是结果。如果事物存在，那么认知事物本身不是更合理吗？因为它存在，没有所依，所以理应是自证，如果这样说。那也是不合理的。即使外境存在，如何体验呢？以确定的自性，不是以自身，因为有众多的过失。对于识的说法来说，也因为自证没有其他的相状，所以不是承认自证，然而，因为在那之中认知。如果没有所依而承认，那么为什么不承认外境本身呢？就像这样。如果外境不存在，所认知的是什么？如果无所依，认知自己的自性，为什么不认为外境被认知呢？没有所依是相同的。因此，应当说因为以自己的自性见到认知本身。不是因为没有其他的所依。对此，如果对于外境也见到自证，那它就是自证了，但是，因为认知事物不合理，所以应当舍弃。因为识以自己的自性是各别的，所以对于各个众生来说，以多种相状认知是合理的。但是，事物不是以自己的自性以多种相状认知，因为会变成多个自体。即使通过认知者以多种相状认知，事物也是唯一的，这就是外道的观点。因此，对于一个事物以多种自性认知是不合理的。如果是多种事物的自性，如果这样说，那也是不对的。即使承认，两者也不会被体验为各别。不会说在一个事物上体验到两个，因为自己的相状是完全的。如果其他的相状也显现在其中，那时就会认知为一个。或者，两者不会被体验为各别，这就是事物的意义。或者，因为一个的究竟而体验为各别
English
Therefore, it is called an outsider. Because if this knowledge is the aspect of self-desire, and things are also experienced in other aspects, whether it is desire or non-desire, if it is the aspect of desire or non-desire, then it will recognize things through real entry. If not, then it is close taking. Therefore, it also shows that for the external environment, self-awareness is the result. If things exist, then isn't it more reasonable to recognize things themselves? Because it exists, there is no dependency, so it should be self-aware, if you say so. That is also unreasonable. Even if the external environment exists, how to experience it? With a definite self-nature, not with oneself, because there are many faults. For the saying of consciousness, also because self-awareness has no other aspects, so it is not admitting self-awareness, however, because of cognition in it. If you admit without dependency, then why not admit the external environment itself? Like this. If the external environment does not exist, what is recognized? If there is no dependency, recognize your own self-nature, why not think that the external environment is recognized? No dependency is the same. Therefore, it should be said that because one sees cognition itself with one's own self-nature. It is not because there is no other dependency. In this regard, if self-awareness is also seen in the external environment, then it is self-awareness, but because recognizing things is unreasonable, it should be abandoned. Because consciousness is separate with its own self-nature, it is reasonable to recognize in various aspects for each sentient being. However, things are not recognized in various aspects with their own self-nature, because it will become multiple selves. Even if recognized in various aspects by the cognizer, things are unique, this is the view of outsiders. Therefore, it is unreasonable to recognize one thing with multiple self-natures. If it is the self-nature of multiple things, if you say so, that is also wrong. Even if admitted, the two will not be experienced as separate. It will not be said that two are experienced in one thing, because one's own aspect is complete. If other aspects also appear in it, then it will be recognized as one. Or, the two will not be experienced as separate, this is the meaning of things. Or, because of the ultimate of one, it is experienced as separate
Chinese
不会改变，因为一切都陷入多种形态之中。如果说因为未见而遮蔽所以改变，那么，从意义的角度来说，认识不会改变。如果说因为未见而遮蔽，所以不是见到二，那么，未见遮蔽了认识为一，那么认识为一的量又在哪里呢？未见就像眼翳一样。月亮是二，一个是见到的，第二个是因为未见遮蔽所以未见，这样的分别念也会改变。因此，因为与未见的眼翳相似，所以不是从意义的角度来认识。为什么不承认仅仅是未见就产生了空于外境的识呢？如果仅仅是未见不能，那么，安住于堪能之境的遮蔽认识事物又是如何能做到的，必须说明。多种自性的事物，见到一个自性，未见的那样，如何能成为见到事物呢？这是总结。另外，想要的、不想要的意义种类，见到的是由串习的力量而生。对于此，未见的，如何能认识为所证呢？如果说那本身就是未见，那么，想要见到就成立了。因为一切都成立为从习气力而生。如果说事物不是显现为想要或者不想要，而是事物的形态本身。如果那样，那就是认识本身，对于此要说的是，如果显现为想要和不想要，那是分别念，不是事物之智。对于那，在死亡预兆等等中，见到的是没有联系的心。被死亡预兆所抓住的，事物之智也见到其他的形态。因此，那不是，因此对于外境所量，自我的经验是果，这是合理的。因为如何这是自性，那样事物就是决定的。因此，对于外境来说，自证本身是果，而不是事物之智，因为那是认识或者没有随顺。对于这个果来说，量就是事物的形态本身，如论师所说，什么时候外境本身是所量的时候，那就是显现为境
English
It will not change, because everything falls into many forms. If it is said that because it is unseen it is obscured and therefore changes, then, from the point of view of meaning, cognition does not change. If it is said that because it is obscured by not seeing, it is not seeing two, then, if not seeing obscures the cognition as one, then where is the valid cognition for cognizing as one? Not seeing is like a cataract. The moon is two, one is seen, and the second is not seen because it is obscured by not seeing, this kind of conceptualization will also change. Therefore, because it is similar to the unseen cataract, it is not cognition from the point of view of meaning. Why not admit that merely not seeing produces a consciousness that is empty of external objects? If merely not seeing cannot, then how can the obscuration of cognizing objects that abides in a suitable realm be said to be able to do so? That object which is the nature of many, seeing the nature of one, how can that which is unseen become the seer of objects? This is the summary. Furthermore, the kinds of objects that are desired and undesired are seen to arise from the power of habituation. For this, how can the unseen be understood as the object to be proven? If that itself is unseen, then the desire to see is established. Because everything is established as arising from the power of habit. If it is said that the object does not appear as desired or undesired, but is the form of the object itself. If that is the case, then that is cognition itself, to this it is said, if it appears as desired and undesired, that is conceptualization, not object-wisdom. For that, in death omens and so on, what is seen is the mind without connection. Those who are seized by death omens, object-wisdom also sees other forms. Therefore, that is not, therefore for the external object to be measured, one's own experience is the result, this is reasonable. Because how this is the nature, so the object is determined. Therefore, for external objects, self-cognition itself is the result, and not object-wisdom, because that is cognition or not following. For this result, the valid cognition is the form of the object itself, as the teacher said, when the external object itself is the object to be measured, then it is the appearance as the object.