Tibetan
ད་ཕྱིར་བརྒྱ་ལ་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་རྩོད་པ་ཡིན་ནོ། །ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱང་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངའི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ ཡིན་ཞེས་རྟོག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དཀར་པོ་ཉིད་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་གི་མ་ཡིན་ཡང་རྫས་གཞན་གྱི་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལས་ཐ་དད་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་གང་གི་ཚེ་དོན་གྱི་དཀར་པོ་ཉིད་བྲལ་བ་དེའི་ཚེ་གཞན་ལ་འགྲོ་འམ་ཅིག་དེས་ན་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱང་བྲལ་ནས་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན། དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་དོན་ཡང་དེ་མེད་པས་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་དུ་མ་ངེས་སོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་མེ་ཡང་མེའི་རང་བཞིན་མེད་ཀྱང་མེད་པར་མི་འགྲུབ་པོ། །དེ་ལས་ཐ་དད་པའི་མེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་མི་དད་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་ཐ་དད་པར་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་མཚུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་ལས་ཐ་དད་པ་ནི་མེད་པ་ཉིད་དོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་ལས་ཐ་དད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ན། གང་གི་ཚེ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཕྱིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་སྔོན་པོ་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་སྔོན་གྱི་རང་བཞིན་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཅན་གྱི་དྲན་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ཡང་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ། །ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་ལས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལོགས་ཤིག་ཏུ་ནི་དྲན་པའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ན་ཡིན་པར་ཇི་ལྟར་རྟོགས་ཤེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། འདིར་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཉིད་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྔར་གྱི་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་སྤངས་ན་ནི་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་སྔོན་པོའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་བཏང་བར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་ནི་དྲན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་དྲན་པ་ཡིན་ལ་ལྷག་པར་རྟོགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷག་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་དེ་ལྷག་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཚད་མ་ཡིན་ཞེ་ན། དང་པོ་ཉིད་དུ་ཁྱབ་ པ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་དུ་བ་མེ་ལས་འབྱུང་བར་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ། ཡུལ་གཞན་དང་གཞན་མེ་དང་འབྲེལ་པ་འདི་ལྟར་རྟོགས་ཏེ། གང་དང་གང་ན་མེ་འདི་ཡོད་པ་དེ་དང་དེར་དུ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ། ཡུལ་གཅིག་པོ་ནི་ཡུལ་གཞན་དང་འབྲེལ་པ་མ་ཡིན་ནོ།། དེས་ན་གལ་ཏེ་གཞན་ན་ཡང་མེ་ཡོད་ན་དེར་ཡང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་དུ་བའི་ཡུལ་དུ་མེ་རྟོགས་པ་ཉིད་དོ། །དུ་བའང་མེ་འབྱུང་བ་དེ་ཡང་དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ལྷག་པའི་དུ་བ་མཐོང་བ་ལས་ལྷག་པའི་མེ་རྟོགས་སོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་སྔ་མ་བར་འགྱུར་བའི་ཡུལ་གྱི་མེ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་མེད་པ་ཁོ་ནར་དུ་བ་མཐོང་བའི་མདོ་ཁོ་ན་ལ་རྟོགས་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེ་ཡང་སྤྱིར་འབྲེལ་པ་མེད་པར་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར། གལ་ཏེ་མོད་ལ་རྟོགས་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་གང་གི་ཚེ་འདི་ན་དུ་བ་ཡོད་མོད། མེ་ཡོད་པ་ཅི་སྟེ་ཞེས་རྒོལ་ཞིང་རྟོག་པ་ན། དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་སྔོན་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བརྗོད་དགོས་སོ། །མཐོང་བ་དེར་ཡང་དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོ་ན་ཡང་མཐོང་བ་དང་ལྷག་པར་བརྟགས་པ་དག་གཅིག་ཏུ་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐོང་བ་ལས་ཐ་དད་པར་ནི་བརྟག་པར་མི་ནུས་སོ། །གལ་ཏེ་མཐོང་བ་ལས་ཐ་དད་པར་རྟོགས་ན་མཐོང་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །མཐོང་བ་དོན་དུ་གཉེར་བར་སྟོན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །མཐོང་བ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་མེད་པ་ནི་མཐོང་བ་དོན་དུ་གཉེར་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡོད་པ་གང་ཡིན་པའི་རྟོགས་སོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་མཐོང་བ་དང་འབྲེལ་པར་མ་བཟུང་ན། ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་ཙམ་རྟོགས་པ་པོ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན། དེ་བས་ན་སྣང་བ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་དེ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་མ་རྟོགས་པ་ནི་དེ་དོན་དུ་གཉེར་བར་མ་མཐོང་ངོ༌། །དེས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པའམ་གཞན་ཡང་རུང་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་གྱིས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་ལས་ཐ་དད་པར་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ཞེ་ན། ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་སྔ་མ་སྒྲོ་འདོགས་ པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་དེས་དེ་ན་མེ་ཡོད་པར་རྟོགས་ཤེ་ན་སྒྲོ་འདོགས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྨིག
Chinese
现在争论说，是否会变成一百倍。如果说为什么非隐蔽本身不是那样呢？那不是因为会变成非隐蔽不改变，而是因为是别人的非隐蔽。不会认为那是我的隐蔽，就像白色等等一样。如果说，白色本身即使不是一个瓶子等等的，也是其他事物的。因此，从非隐蔽本身之外，没有与它不同的蓝色等等。如果说，当事物的白色本身分离时，会到别处去吗？因此，如果说非隐蔽本身也分离并到别处去，那不是的。如果那样，那么，因为与它无差别，事物也会因为没有它而消失。如果说，无差别本身是不确定的。那么，即使火没有火的自性，也不会消失。如果说，因为没有与它不同的火。那不是的，因为无差别没有成立。因为没有看到与它不同，这在所有情况下都是一样的。因此，没有与非隐蔽不同的东西。比量也不是为了证明与非隐蔽不同。如何不是为了证明呢？因为当隐蔽的状况也被证明时。如果说，后来会被认识到的蓝色是存在的。那不是的，因为它是跟随先前的自性而被认识到的。那是具有跟随经验的记忆，而经验也是非隐蔽的自性。从隐蔽的自性之外，蓝色等等不会单独成为记忆的对象。如果问，如何在这里认识到它是存在的？那不是的，因为在这里也只是假定了那样的自性。如果说，如果舍弃了先前的非隐蔽的自性，那么因为与它无差别，蓝色的自性也会被舍弃。如果区分开来，那就不是记忆了。如果说，比量是记忆，并且会没有额外的认识。那不是的，因为没有额外的认识的原因。
English
Now the argument is whether it will become a hundred times. If you ask why the non-obscured itself is not like that, it is not because it would become that the non-obscured does not change, but because it is the non-obscured of others. It will not be thought that it is my obscured, just like white and so on. If you say that white itself, even if it is not one of a vase and so on, is the substance of other things. Therefore, from the non-obscured itself, there is no blue and so on that is different from it. If you say, when the white itself of the thing separates, will it go somewhere else? Therefore, if you say that the non-obscured itself also separates and goes somewhere else, that is not the case. If so, then, because it is no different from it, the thing will also disappear because it does not have it. If you say that non-difference itself is uncertain. Then, even if fire does not have the nature of fire, it will not disappear. If you say, because there is no fire different from it. That is not the case, because non-difference has not been established. Because it is not seen as different from it, this is the same in all cases. Therefore, there is nothing different from the non-obscured. Inference is also not to prove that it is different from the non-obscured. How is it not to prove it? Because when the state of being obscured is also proven. If you say that the blue that will be recognized later exists. That is not the case, because it is recognized by following the previous nature. That is the memory that has followed the experience, and the experience is also the nature of the non-obscured. From the nature of the obscured, blue and so on will not become the object of memory separately. If you ask, how is it recognized here that it exists? That is not the case, because here too, only that kind of nature is assumed. If you say that if you abandon the previous non-obscured nature, then because it is no different from it, the blue nature will also be abandoned. If you distinguish it, then it is not memory. If you say that inference is memory, and there will be no additional recognition. That is not the case, because there is no cause for additional recognition.
Chinese
如果问：如何更进一步地认识它呢？不是的，因为不存在的缘故。如果问：如何是量呢？因为最初就成立了周遍的缘故。例如，当看到烟从火中产生时，就能这样认识到其他地方与火的关系：无论哪里有火，那里就会产生烟。一个地方本身与另一个地方没有关系。因此，如果其他地方也有火，那么那里也一定会产生烟。因此，在有烟的地方就能认识到火。烟从火中产生，也只是将它执着为火的自性，而不是其他的，因为做不到的缘故。因此，从看到更多的烟就能认识到更多的火。那么，如果只是在看到烟的瞬间，没有执着于先前经历过的火，那又是怎么回事呢？这也是因为通常不会在没有关联的情况下认识事物。比如，即使立即认识到烟，当有人反驳并思考“这里有烟，为什么一定有火呢？”时，就必须说“因为以前见过”。虽然那次见到并非是究竟真实的，但因为执着于所见和进一步的推断为一体。不能将推断与所见区分开来。如果将推断与所见区分开来认识，那么就不会去追求所见之物，也不会指示去追求所见之物。如果不能认识到所见本身，就不会去追求所见之物。如果问：认识到的是什么存在呢？如果它没有与所见联系起来，那么如何能让仅仅认识到存在的人去追求呢？因此，正是因为认识到显现，才会去追求它，而不是其他。没有认识到蓝色等，就不会看到去追求它。因此，无论是比量还是其他，有分别念者都不会将蓝色等与所见区分开来认识。那么，比量如何成为以隐蔽之境为对境的呢？因为并非隐蔽，而是执着于先前的缘故。如果问：如何通过它认识到那里有火呢？因为执着就是那样的缘故，比如海市蜃楼。
English
If asked, how is it further realized? It is not, because it does not exist. If asked, how is it a valid cognition? Because pervasion is established from the very beginning. For example, when seeing smoke arising from fire, one can recognize the relationship between fire and other places in this way: wherever there is fire, there smoke will arise. One place itself is not related to another place. Therefore, if there is fire in other places as well, then smoke will certainly arise there as well. Therefore, one can recognize fire in the place where there is smoke. The smoke arising from fire is also only clinging to it as the nature of fire, and not something else, because it cannot be done. Therefore, from seeing more smoke, one can recognize more fire. Then, if one only recognizes smoke at the moment of seeing it, without clinging to the fire experienced before, what is going on? This is also because one usually does not recognize things without a connection. For example, even if one immediately recognizes smoke, when someone refutes and thinks, "There is smoke here, why must there be fire?" then one must say, "Because I have seen it before." Although that seeing was not ultimately true, it is because one clings to what is seen and further inference as one. One cannot distinguish inference from what is seen. If one recognizes inference as different from what is seen, then one will not pursue what is seen, nor will one indicate to pursue what is seen. If one cannot recognize what is seen itself, one will not pursue what is seen. If asked, what existence is recognized? If it is not connected with what is seen, then how can one make someone who only recognizes existence pursue it? Therefore, it is precisely because one recognizes appearance that one pursues it, and not something else. Not recognizing blue and so on, one will not see to pursue it. Therefore, whether it is inference or something else, those with conceptual thought do not recognize blue and so on as different from what is seen. Then, how does inference become an object with a hidden realm? Because it is not hidden, but clinging to the previous reason. If asked, how does one recognize that there is fire there through it? Because clinging is just like that, such as a mirage.