Tibetan
ཐ་དད་ཐ་མི་དད་པ་ཡི། །རྟོགས་པའི་སྤྱི་ནི་ཁྱེད་ཅག་ལ། །ཡོད་མིན་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་ཀྱང༌། །འདྲ་བ་དང་ནི་ལྡོག་པ་ཡང༌། །ངེད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་འགའ་ཡོད་མིན། །དེས་འདི་གོ་བྱེད་ཉིད་མི་འགྱུར། །དེ་ནི་གཉི་ག་ལ་སྒྲུབ་པའི། །གཏན་ཚིགས་སྤྱི་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །འདི་ནི་མི་རིགས་ཏེ། འདི་ལྟར། ཐ་དད་ཐ་དད་མེད་པ་ཡི། །རྟོགས་པའི་སྤྱི་ཉིད་མི་འདོད་མིན། །ལྡོག་པར་མཚུངས་ཉིད་དངོས་པོར་ནི། །རྗེས་འགྲོ་མེད་ཅེས་བཤད་པར་འགྱུར། །དེའི་ཕྱིར་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། རྟོགས་པ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དེ། བརྒྱུད་པས་དངོས་པོ་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་ཅི་ཞེ་ན། ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྟེ། བདག་གི་རང་བཞིན་མྱོང་བ་ཙམ་མོ། །དེས་ན། ཕྱོགས་དང་དེ་འདྲ་ལ་གནས་པའི།། ཁྱད་པར་དག་ནི་གཏན་ཚིགས་མིན། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཉམས་ཕྱིར་རམ། །དེ་ཡི་ཆོས་སུ་མ་གྲུབ་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་མ་གྲུབ་པོ། །དེ་བཞིན་དུ། དོན་མེད་པར་ནི་དེ་ཡི་བློ། །གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་འགྱུར་མ་ཡིན། །གཞི་ཡང་མ་གྲུབ་པར་བརྗོད་དེ། །ཁྱད་པར་ཅན་ནི་མ་གྲུབ་ཕྱིར། །དེ་བཞིན་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་དང༌། །དཔེ་ནི་བསྒྲུབ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད། །ཁྱད་པར་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པ། །དོན་གྱི་རྣམ་རྟོག་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས། །འདི་ཐམས་ཅད་ནི་སྔར་སྤངས་ཟིན་ཏོ། །དེས་ན་འདི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྨི་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་དམིགས་པ་མེད་པ་དེས་ན། དེས་ན་གཞན་རིག་མེད་པའི་ཕྱིར། །རང་རིག་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་འདོད། །རང་རིག་པ་ཉིད་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་རང་ཉིད་སྐྱེ་བ་ནི། །རང་རིག་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་དོན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ལ་དེ་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དོན་རྟོགས་པ་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་བརྗོད་པ། གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་མྱོང་གྱུར་ན། །ཉེས་པ་ཅི་ཡོད་ཅི་ཡང་མེད། །ཕྱི་རོལ་དོན་དེ་མྱོང་གྱུར་པ། །འདི་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཅིར་བརྗོད་འགྱུར། །རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ཞིབ་མོ་འདིས་ཅི་བྱ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་དོ། །འབད་པ་འདི་ལ་འབྲས་བུ་ཅི་ཞིག་ཡོད། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟ་ཡིན་ལ་རག་མོད། དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ན་ནི་གཞན་དུ་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཐ་སྙད་ལ
Chinese
各异与非各异的， 觉悟之共相于汝等， 有否纵然极各异， 相似以及相违亦， 吾等之方些许亦无。 故此不成能知性。 彼乃二者皆成立， 共同之理因实无有。 此乃异类，如此，各异非各异的， 觉悟之共相不欲否？ 相违相似事物上， 说为无有随行也。 是故，以具有执著为一之故，觉悟觉悟之义即是理因，以经由与事物相关之故。觉悟之义为何耶？乃是体验，仅仅是体验自性而已。因此，于方及如是处所安住的， 差别诸法非理因， 随行体验已失故， 或彼之法未成故。 此说不成也。如是，无意义的彼之识，不成理因也。说为所依亦不成，以具有差别者不成之故。如是，理因不成与，譬喻即是所立空性。差别极不成，以义之分别念而了知。此一切皆已先舍弃矣。是故此非也。是故，一切觉悟皆是无所缘，以是分别念之故，如梦中之觉悟般，此说无有过失也。一切觉悟皆是无所缘，是故，是故以无有他识之故，立自识为果。自识即是果也。识自身生起乃是，显明自识而非是义，以于了知义彼无能力之故，且无有见义之了知故。此处说，若时体验外境，有何过失，何亦无有。若时体验外境之义，此即以何而说耶？以何作此精细之分别观察耶？乃是外境之体验也。于此勤作有何果耶？端赖世间之名言如何而定。若了知为无所缘，则不作其他名言也。名言
English
Distinct and non-distinct, The commonality of realization for you, Whether it exists, even if extremely distinct, Similarity and difference also, On our side, there is none. Therefore, this does not become a knower. That which is established for both, The common reason does not exist. This is a different kind, like this, distinct and non-distinct, The commonality of realization, is it not desired? On the contrary, on similar objects, It is said there is no following. Therefore, because of possessing attachment to one, the meaning of realization, realization, is the reason, because it is related to objects through transmission. What is the meaning of realization? It is experience, merely experiencing one's own nature. Therefore, those distinctions that abide in the subject and such, Differences are not reasons, Because the following experience is lost, Or because it is not established as its property. This statement is not established. Likewise, without meaning, that mind of it does not become a reason. It is said that the basis is also not established, because the distinguished one is not established. Likewise, the reason is not established, and the example is empty of what is to be proven. The distinction is extremely unestablished, it is understood by the conceptual thought of the object. All of this has already been abandoned. Therefore, this is not it. Therefore, all realizations are without an object, because they are conceptual thoughts, like the realization in a dream, this statement is without fault. All realizations are without an object, therefore, therefore, because there is no other-consciousness, it is asserted that self-consciousness is the result. Self-consciousness itself is the result. The arising of consciousness itself is, it makes self-consciousness clear, but it is not the object, because it has no ability to know the object, and because there is no seeing the knowledge of the object. Here it is said, if one experiences external objects, what fault is there, there is none. If one experiences the meaning of external objects, what is said by this? What is the purpose of this detailed analysis? It is the experience of external objects. What fruit is there in this effort? It depends on how the world's conventions are. If one realizes that it is without an object, then one does not make other conventions. Conventions
Tibetan
ས་གཞན་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། གལ་ཏེ་ཐ་སྙད་བསྒྲུབ་བྱ་ན། །ཐ་སྙད་ཇི་ལྟ་དེ་ལྟར་དེ། །རིག་བྱེད་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་ལ། །ཁྱེད་ཀྱི་འབད་པ་འབྲས་ཅི་ཡོད། །གང་ཞིག་གང་མེད་པར་མེད་པ་གཞན་གྱི་མཆོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ནི་སྐྱེས་བུས་བྱེད་པ་ལས་གཞན་གྱིས་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་དེ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་བྱས་པས་དོན་དམ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་གཞན་དུ་ཡང་དཔྱད་པར་བྱའོ། །འོན་ཏེ་སྐྱེས་བུས་བྱས་པ་ཉིད་ལ་ཚད་མ་ཉིད་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་གཞན་ལ་ཡང་མཚུངས་ཏེ། སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་ཉིད་ལ་ ཡང་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་གང་ཚེ་ཕྱི་རོལ་འཛིན་མེད་པ། །དེ་ཚེ་ཆགས་སོགས་སྤོང་བར་འགྱུར། །གོམས་པའི་དབང་གིས་འཇུག་པས་ན། །དེ་མེད་ན་ནི་བཟློག་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་དཔྱད་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཟད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ཡང་སྐྱེས་བུའི་དོན་གྱི་མཆོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །དེས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པར་བརྟག་པར་བྱའོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་དེ། འདི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཅི་ཡིན། ཅི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱེད་དམ། འོན་ཏེ་མ་ཞུགས་པ་ཉིད་དུ་ཡིན། དེས་ན་འདི་སྐད་བརྗོད་དེ། གལ་ཏེ་བློ་ནི་དེ་རྣམ་ཅན། །རྣམ་པ་རྗེས་ཞུགས་ཅན་དེ་ཡོད། །དེ་ནི་ཕྱིའམ་གཞན་ལས་ཞེས། །འདི་ནི་དཔྱད་པར་རིགས་པ་ཡིན། །དེ་ཡི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བློ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཅི་ཡིན། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །དེའི་རྣམ་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ག་ལས་ཡིན་ཞེས་འདི་ཉིད་ད་ལྟར་དཔྱད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་བློ་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དེ་ཉིད་བལྟ་བར་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །མཐོང་བ་དེ་ལ་ཡང་དེའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐུག་པ་མེད་དོ། །འོན་ཏེ་རྣམ་པ་མེད་པས་མཐོང་ན། དེའི་ཚེ་དེ་ཉིད་མཐོང་བ་ཡིན་པས་རྣམ་པ་བརྟགས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། འོན་ཏེ་དེའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པ་འམ། མཐོང་བའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་ངེས་པར་རྟོགས་པ་དང་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཅི་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཉིད་བརྩད་པར་བྱའོ། །ཅི་སྟེ་གཉི་ག་ཡང་མཐོང་ངོ༌། །ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་གཉི་ག་རང་གི་ངོ་བོས་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཕན་ཚུན་འཛིན་པར་བྱེད་པ་འམ། འགའ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཉི
Chinese
如果说没有其他的结果，那也不是这样的。如果说要建立名言，那么名言如何，它就是如何。不是有知者所造作的，你们的努力有什么结果呢？凡是没有某物的，其他的供养等名言，是人所造作的，不是其他所能改变的。如果对它进行分析，就会变成胜义谛吗？如果是这样，那么也应该对其他进行分析。如果人所造作的本身不会成为量，那么这对于其他也是一样的，因为没有被有知者造作的本身也没有量。此外，当没有对外境的执着时，那时就会舍弃贪欲等。因为习惯的力量而进入，如果没有它，就会返回。如果仅仅分析它，贪欲等就会灭尽，这也已经显示是人的最佳利益。因此，必须确定地考察它。外境是没有体验的，那么，所谓体验外境是什么意思呢？是进入体验而称为体验吗？还是根本没有进入？因此，这样说：如果心是它的相，相随之而入，它存在，那么这是从外部还是从其他而来？这是应该分析的。所谓“它的相的心”是什么意思呢？是具有蓝色等的相。所谓“它的相”是从哪里来的呢？难道现在不应该分析这个吗？因此，为了知道心是它的相，也应该观察它。对于所见之物，也是它的相，因此没有穷尽。如果无相而见，那时因为见到它本身，分析相有什么用呢？如果所谓“它的相”是确定认识它的相，或者是见到的相，那么，那时就应该追问，所谓确定认识和见到是什么意思呢？如果两者都见到，那么两者都是以自己的自性见到的，因此是互相执持，或者因为都不是，所以是二。
English
If it is said that there are no other results, that is not the case. If the term is to be established, then how the term is, so it is. It is not made by a knowing person, what is the result of your efforts? Whatever does not exist without something, other offerings and so on are made by people, and cannot be changed by others. If it is analyzed, will it become the ultimate truth? If so, then others should also be analyzed. If what is made by a person does not become a valid measure, then this is the same for others, because what is not made by a knowing person does not have a valid measure. Furthermore, when there is no attachment to external objects, then greed and so on will be abandoned. Because of the power of habit, it enters, and if it does not exist, it will return. If only it is analyzed, greed and so on will be exhausted, and it has already been shown that it is the best interest of man. Therefore, it must be determined and examined. External objects are not experienced, so what does it mean to experience external objects? Is it called experience because it enters into experience? Or is it not entered at all? Therefore, it is said: If the mind is its aspect, the aspect follows and enters, it exists, then is it from the outside or from others? This should be analyzed. What does "the mind of its aspect" mean? It is the aspect with blue and so on. Where does "its aspect" come from? Shouldn't this be analyzed now? Therefore, in order to know that the mind is its aspect, it should also be observed. For what is seen, it is also its aspect, so there is no end. If it is seen without aspect, then because it sees itself, what is the use of analyzing the aspect? If the so-called "its aspect" is the aspect of definitely knowing it, or the aspect of seeing, then at that time, it should be questioned, what does it mean to definitely know and see? If both are seen, then both are seen by their own nature, so they are mutually grasping, or because they are not, so they are two.