Tibetan
་ག་ཡང་རང་རིག་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ཅི་སྟེ་ཕྱི་རོལ་མེད་ན་འདི་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་བློ་མེད་པར་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་ཉིད་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་ཉིད་ནི་མཐོང་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་གཞན་བརྟག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བློ་ཡང་མཐོང་བ་ཉིད་པས་གཞན་བརྟགས་པས་ཅི་བྱ། འདི་ལྟར། མཐོང་བའི་ཁྱད་པར་དང་བྲལ་བ། །མི་འཛིན་དེ་འཛིན་ ན་འཛིན་ཕྱིར། །སྔོན་པོར་སྣང་བ་མཐོང་བ་ཡིན། །ཕྱི་རོལ་ཡན་གར་དོན་ཡོད་མིན། །མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །འདི་ལྟར་སྣང་བའི་ནང་དུ་ཆུད་པའི་སྔོན་པོ་ཉིད་སྣང་གི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྣང་བ་ལས་ཐ་དད་པར་ནི་ཚད་མ་མེད་དོ། དེས་ན་ཁས་བླང་བར་མི་བྱའོ། །འོན་ཏེ་དེ་ནི་སྣང་བའི་ནང་དུ་ཆུད་པར་མི་སྣང་དེ། སྣང་བ་ནི་ནང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཐ་དད་པ་ཡིན་ན། དེ་སྣང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པས་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར། གལ་ཏེ་ཐ་དད་ཡིན་ན་ནི། །སྔོན་པོ་ལྐོག་གྱུར་མིན་མི་འགྱུར། །ངོ་བོས་ལྐོག་གྱུར་མིན་པ་ལས། །དེ་ལས་ལྐོག་གྱུར་མིན་གཞན་མེད། །དཔེར་ན་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་རང་གི་རང་བཞིན་གྱིས་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་ཡིན་གྱི། འཛིན་པར་བྱེད་པ་གཞན་ཡོད་པ་ལས་ནི་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། དེ་དང་དུས་མཚུངས་པ་ཅན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པ་མིག་ལ་སོགས་པ་ལས་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། དེ་དང་དུས་མཚུངས་པ་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ནི་དེ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་གྱི་སྔོན་དང་ཕྱིས་ཡོད་པ་ནི་ཚད་མས་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་ལ་མངོན་སུམ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་སྔོན་ནམ་ཕྱིས་འདི་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཇི་ལྟར་རྟོགས་ཤེ་ན། བློ་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་སྔོན་ཡོད་པར་མི་བརྟག །འོན་ཏེ་བདག་རྟག་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་ཡང་སྔ་ཉིད་ཡོད་དོ་ཞེས་ཅི་སྟེ་མི་བརྟག །འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་རྟོགས་པ་ནི་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པར་མི་འཐད་དོ། །ཐ་དད་པའི་དོན་ནི་རྟོགས་པ་མེད་ཀྱང་འཐད་དོ་ཞེ་ན། ཐ་དད་དོ་ཞེས་གང་གིས་རྟོགས། དེ་ཉི
Chinese
已经阐述了一切皆为自性明智。如果外境不存在，那么这个自身也会消失吗？如果这样，那么没有意识而未被隐藏的事物本身就不会改变。然而，未被隐藏的事物本身就是所见。如果是这样，那就不需要去考察其他事物了吗？具有那种形态的意识也是所见，考察其他事物有什么用？就像这样： 远离所见之差别， 不执彼执因执故。 显现蓝色即所见， 外境徒劳无意义。 应当承认凡是所见。就像这样，包含在显现之中的蓝色本身不是显现之外的其他事物。因此，没有能证明与显现不同的量。因此，不应承认。然而，它并不显现为包含在显现之中，因为显现是内在的，而蓝色等则显现为外在的。如果是不同的，那它就不会显现，因为它以自己的本性未被隐藏而显现。就像这样： 若彼为异则， 蓝色非隐蔽。 自性非隐蔽， 彼无余非隐。 例如，执着的形态以其自身的本性未被隐藏，但并非由于存在其他的执着者。同样，与它同时存在的蓝色等也是如此。又如，执着者的形态来自眼睛等，同样，与它同时存在的所取之形态也是如此，因为因和果的事物具有随其存在与否而变化的特征。事物在时间上的先后存在并非由量所确定，因为显现不会介入先前和之后。然而，如果说先前或之后不存在，那又如何理解呢？为什么不考察意识和快乐等执着的形态也先前存在呢？如果说因为自我恒常所以就是那样，那么为什么不考察未被隐藏的事物也先前存在呢？因为有矛盾。不理解与未被隐藏是不合理的。如果说即使不理解不同的事物也是合理的，那么是谁理解了不同呢？那个自身
English
It has already been explained that everything is self-awareness. If the external does not exist, then will this self disappear? If so, then that which is not hidden without mind will not change. However, that which is not hidden is itself seeing. If that is the case, then is there no need to examine other things? The mind with that form is also seeing, so what is the use of examining other things? Like this: Free from the distinction of seeing, Not grasping, grasping because of grasping. The appearance of blue is seeing, The external is vain and meaningless. Whatever is seen should be acknowledged. Like this, the blue itself contained within the appearance is not something other than the appearance. Therefore, there is no valid cognition that proves it to be different from the appearance. Therefore, it should not be acknowledged. However, it does not appear to be contained within the appearance, because the appearance is internal, and blue and so on appear to be external. If it is different, then it will not appear, because it appears by its own nature being unhidden. Like this: If it is different, Blue will not be hidden. By nature unhidden, There is no other unhidden from it. For example, the form of grasping is unhidden by its own nature, but not because there is another grasper. Similarly, blue and so on, which exist simultaneously with it, are also the same. Again, just as the form of the grasper comes from the eye and so on, so too does the form of the grasped, which exists simultaneously with it, because the objects of cause and effect have the characteristic of changing according to their existence or non-existence. The prior and subsequent existence of things is not determined by valid cognition, because manifestation does not intervene in the prior and subsequent. However, if it is said that there is no prior or subsequent, then how is it understood? Why not examine whether the forms of grasping, such as consciousness and happiness, also exist prior? If it is said that it is so because the self is permanent, then why not examine whether that which is unhidden also exists prior? Because there is contradiction. Not understanding is not reasonable for that which is unhidden. If it is said that it is reasonable even without understanding different things, then who understands the difference? That itself