Tibetan
པར་ཐལ་བ་ཡིན། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་བཅིངས་པ་དང༌། །གྲོལ་སོགས་རྣམ་གཞག་རུང་མ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་ཐར་པའི་འབད་པ་ཡང༌། །འབྲས་བུ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། གལ་ཏེ་ད་ལྟ་ལ་བསམས་ཏེ། །འཁོར་བའི་རྟོགས་པ་ལ་གནས་ན། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་སྩོགས་དཔྱོད་འདི། །དེ་ལྟར་མི་འབྱོར་པ་མ་ཡིན། །འདོད་སོགས་དེ་ཉིད་མ་ཡིན་ཡང༌། །བྱིས་པའི་རྩེད་མོ་བཞིན་དུ་འདོད། །དེས་ན་འདོད་པ་གྲུབ་དོན་དུ། །ཆོས་སྟོན་མེད་པར་འགྱུར་མ་ཡིན། །འདོད་པ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཡིན་ལ། །དེ་ལས་གཞན་ནི་ཆོས་མ་ཡིན་པའོ། །ཞེས་བྱ་བའི་དབྱེ་བ་འདི་ནི་འཁོར་བར་ངེས་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཐ་དད་པའི་བག་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་གྲོལ་བ་དེའི་ཚེ་ནི་དེ་ལ་འགས་ཀྱང་དོགས་པ་མེད་དོ།།ཕྱིས་རྩེད་ཀྱང་ཡུལ་ལ་འདོད་པ་གྲུབ་པའི་དོན་དུ་དོན་དམ་པར་རིག་པ་དག་མི་འཇུག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར། འགྲོ་ཀུན་གང་ལ་གང་གིས་ནི། །དེ་ཉིད་བློ་ཡོད་པ་ལ་འཇུག །ཆགས་ཕྱིར་སྡུག་པའི་བློ་ཡིས་ནི། །གཟུགས་ངན་མ་ལ་མི་འཇུག་གམ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ཉིད་མིན་པ་ལའང༌། །མི་རྣམས་དེ་ཉིད་བློ་ ཡིས་འཇུག །གླང་ཆེན་ལྟ་བ་བྱས་ནས་ནི། །དེ་དང་དེ་སྟོན་མིན་ནམ་ཅི། །འདིས་དེར་ནན་ཏན་མཛད་པ་ནི། །འགལ་བ་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན། དེ་ཡིད་བསམ་པས་གསུངས་པ་ཡི། །མདོ་སྡེ་དག་གིས་ཅི་ཞིག་གནོད། །དེ་ཉིད་རིག་མེད་གྲགས་པ་ཡིས། །གནོད་པ་གྲུབ་པ་སྒྲུབ་པ་ཡིས། །ཐམས་ཅད་དམིགས་པ་མེད་པ་ནི། །དེ་ལ་ཉེ་བར་སྟོན་པ་ཡིན། །དེ་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་བློ། །ཟད་པར་དམིགས་པ་མེད་པ་མིན། །གང་ཚེ་དེ་ཉིད་རྟོགས་གྱུར་ན། ཐམས་ཅད་མེད་ཀྱང་སྐྱོན་ཡོད་མིན། །དེ་ཚེ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི། །དམིགས་མེད་བདག་ཉིད་ཡིན་པར་འདོད། །གལ་ཏེ་དེ་ཡི་སྒྲུབ་བྱེད་ནི། །དམིགས་མེད་དེ་ལས་མི་འགྲུབ་ན། །སླུ་བ་མེད་པ་ཉིད་དེ་ཡིས། །བསྒྲུབ་ཡིན་དམིགས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ནི་ཆོས་མཐུ་ཅན་དཔེའི་ཕྱིར། །དེ་ཡིས་མ་ངེས་གལ་འགྱུར། །དེ་ལས་གཞན་པ་ཁས་ལེན་པ། །ཡིན་ན་དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་འགྱུར།། དེ་ལས་གཞན་པའི་རྟོགས་པ་ཡང༌། །ལོག་པ་ཡིན་པར་མི་འདོད་མིན། །དེས་ན་ལོག་པ་སྔོན་འགྲོ་ཅན། །སྐྱོན་གྱིས་མི་འདོད་ཇི་ལྟར་སྒྲུབ། །དེ་ལས་གཞན་པ་ཁས་ལེན་ན། །ཐུག་པ་མེད་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་ལ་བདེན་པར་མངོན་རློམ་པ། །དེ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པར་འདོད། །སླུ་བ་མེད་པ་གཞན་ལ་ཡང༌། །དམིགས་པ་མེད་ནི་ངེས་པ་རྟོགས། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་བཟློག་པ་ཡིན། །སྒྲུབ་བྱེད་བསྟན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །གནོད་དང་བྲལ་བའི་བློ་ཉིད་ནི། །མ་གྲུབ་པོ་ཞེས་བསྒྲུབ་ཟིན་ཏོ། །རྨི་སོགས་གནོད་བློ་བདེན་པ་ནི། །མི་དམིགས་པ་ནི་བསྒྲུབ་པ་ཡིན། །དེས་སྐྱེད་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི། །གནོད་བྱེད་ཡིན་ཕྱིར་དམིགས་བཅས་སུ། །སྒྲུབ་ལ་གཏན་ཚིགས་གནོད་པ་དང༌། །བལ་བའི་བློ་ནི་མ་གྲུབ་པོ། །སྐད་ཅིག་ཉིད་སྩོགས་བློ་ཡིས་ནི། །མ་ངེས་པར་ནི་བརྩད་པ་གང༌། །དེ་ནི་མི་རིགས་གང་གི་ཕྱིར། །ཕྱི་བྲལ་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་ཡིན། །རྣམ་ཤེས་ངོ་བོ་སྐད་ཅིག་ཉིད་གྲུབ་པས། །སྐད་ཅིག་བློ་དེ་དམིགས་དང་བཅས་པ་ཡིན། །དེས་ན་དམིགས་བཅས་ཕྱིར་རོལ་ཅན་གྲུབ་པ། །མིན་ཞེས་དེ་ལྟར་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་མེད་དེ། རྨི་ལམ་གྱི་བློ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཁྱད་པར་དང་བཅས་པ་ཕྱོགས་སུ་བྱེད་དོ། སྐད་ ཅིག་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་བློས་མ་ངེས་སོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ལྟ་བ་ལ་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་དཔེས་དེ་ལྟ་བུས་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཅེ་སྟེ་རེ་ཞིག་དམིགས་པ་ཐ་དད་པར་གྲུབ་པོ་ཞེ་ན། སྐད་ཅིག་ཉིད་ཀྱི་བློ་ནི་ཐ་དད་པའི་དམིགས་པ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། སྐད་ཅིག་ཉིད་སོགས་མངོན་སུམ་མམ། །རྗེས་སུ་དཔག་པས་རིག་པ་ཡིན། །རྗེས་དཔག་དེ་ལས་གཞན་པ་ཡིས། །དམིགས་ངང་བཅས་པར་གནས་མ་ཡིན། །སླུ་བ་མེད་པ་ཙམ་ལས་ཏེ། ཤེས་པ་དམིགས་དང་བཅས་མ་ཡིན། །རྗེས་སུ་དཔག་པའི་མི་སླུ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་པ་རྐྱེན་གཞན་གིས་བར་ཆོད་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་གཞན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཚད་མ་ཡིན་གྱི། རང་གི་རྣམ་པར་འཛིན་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་གཞན་ཡང་མངོན་སུམ་ཉིད་དོ། །དངོས་སུ་བྱས་ནས་དངོས་པོ་འཛིན་པར་རློམ་པ་ཡིན། དངོས་སུ་བྱས་པ་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དེ་ཡང་རང་རིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་བདག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་ནི་རིག་པ་གཟུང་བར་མི་ནུས་སོ། །ཅི་སྟེ་བཟློག་པའི་ཚད་མ་ཡོད་པས་རང་རིག་པའི་ཕྱོགས་འདི་ཉིད་མི་འགྲུབ་པོ་ཞེ་ན། དེ་ཡི་རང་བཞིན་རིག་པ་ན། །གང་ཚེ་གཞན་རིག་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ཚེ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད། །མྱོང་བ་གང་གིས་བཟློག་པར་རུང༌། །རིག་པ་མེད་པས་རིག་ཅེ་ན། །ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་ཅིས་མི་རིག །དེ་ལྟར་མཐོང་བ་མེད་ཅེ་ན། །
Chinese
成为过失。如果那样，束缚和解脱等分别就不可能成立。因此，追求解脱的努力也会变成没有结果。那不是这样的，例如，如果现在考虑到，安住在轮回的觉悟中，那么，对于法与非法等的辨别，就不会不出现。贪欲等虽然不是那样的，但却像小孩子的游戏一样。因此，为了实现贪欲的目的，就不会没有佛法的教导。实现贪欲本身就是佛法，除此之外就不是佛法。这种区分是必须在轮回中觉悟的，因为那是与不同的习气没有分离的缘故。当解脱的时候，对于那一点也没有疑惑。即使后来玩耍，为了在对境上实现贪欲的目的，也不会真正地运用智慧。例如，一切众生对于什么，用什么，就会运用对于那一点有智慧。因为贪恋的缘故，难道不会用丑陋的念头去想丑陋的母亲吗？因此，对于不是那样的，人们也会用那样的念头去想。在观察了大象之后，难道不会指示那个和那个吗？这表明在那里努力是没有矛盾的。那些用意识思考所说的，经部又有什么损害呢？仅仅用没有智慧的名声，就成立了损害的成立，这表明一切都是没有目标的。对于那一点，是接近指示的。对于那一点，作为成立的智慧，并不是完全没有目标。什么时候证悟了那一点，即使一切都没有也没有过失。那个时候，一切事物都被认为是无目标的自性。如果那一点的成立，不能从无目标的那一点成立，那么，用不欺骗的自性来成立，就没有目标。那是具有法力的比喻的缘故，因此，用那一点来不定，就变成必要了。如果承认与那一点不同的，那么就会那样觉悟。对于与那一点不同的觉悟，也不会不认为是错误的。因此，具有错误先导的，如何成立不想要的过失呢？如果承认与那一点不同的，就没有穷尽。对于什么真实地显现，那被认为是无目标的。对于不欺骗的其他的，也确定地觉悟到没有目标。如果那样的话，
English
It becomes a fault. If that is the case, distinctions such as bondage and liberation are not possible. Therefore, the effort to seek liberation will also become fruitless. That is not the case, for example, if we consider now, residing in the realization of samsara, then the discernment of dharma and non-dharma, etc., will not fail to arise. Although desire and so on are not like that, they are regarded as like children's games. Therefore, in order to achieve the purpose of desire, there will be no lack of teachings of the Dharma. Achieving desire itself is the Dharma, and other than that is not the Dharma. This distinction must be realized in samsara, because it is not separated from different habitual tendencies. When liberation occurs, there is no doubt about that. Even if one plays later, one will not truly apply wisdom in order to achieve the purpose of desire in the object. For example, all beings, for what, with what, will apply wisdom to that which has wisdom. Because of attachment, will one not think of an ugly mother with an ugly thought? Therefore, even for that which is not like that, people will think with that thought. After observing an elephant, will one not point out that and that? This shows that there is no contradiction in striving there. What harm do the Sutras do to those spoken with conscious thought? Merely with the fame of lacking wisdom, the establishment of harm is established, which shows that everything is without aim. For that point, it is close to indication. For that point, the wisdom that establishes is not completely without aim. When that point is realized, even if everything is gone, there is no fault. At that time, all things are considered to be of a nature without aim. If the establishment of that point cannot be established from that point without aim, then establishing with the nature of non-deception, there is no aim. That is because of the example of having the power of Dharma, therefore, using that point to be uncertain, it becomes necessary. If one admits something different from that point, then one will realize it in that way. For the realization different from that point, one will not fail to consider it wrong. Therefore, having a wrong precursor, how can one establish an unwanted fault? If one admits something different from that point, there is no end. For what appears to be true, that is considered to be without aim. For others who are not deceptive, one also certainly realizes that there is no aim. If that is the case,
Chinese
是返回。 如何成为证明的指示？ 远离损害的心识本身， 已被证明为不成立。 梦等损害心识的真实性， 不现见是证明。 由此产生的随后的推论， 因为是损害者，所以是有所缘。 对于证明，理由是损害， 以及迟钝的心识是不成立的。 以刹那等心识， 争辩不确定性。 那是因为什么不合理？ 外离的知识是刹那。 自性识的刹那性已成立， 所以刹那的心识是有所缘的。 因此，有所缘故成立外境， 不是的，那是他者的宗派。 没有外境的所缘的因， 如同梦境的心识一样，以差别来作为宗派。 如果说以刹那等心识是不确定的，不是的，在瑜伽行派的观点中，刹那即是必须证明的自性识。 因此，以自性识的所缘的例子，那样就成为有所缘。 如果说暂时成立了不同的所缘，刹那的心识不是具有不同的所缘，如下： 刹那等是现量还是， 以比量来认知？ 比量之外的其他， 不具有所缘的自性。 仅仅是不欺骗，知识不是有所缘。 凡是不欺骗的比量，那是知识被其他因所阻隔。 因此，像那样转变的知识，因为产生其他，所以比量是量，但不是以自己的行相来执取。 其他的知识也是现量。 实际上做了之后，就自以为执取事物。 实际上做了的知识的自性，刹那性也不是以自证来成立，因为成为它的自性，就不能执取知识。 如果说因为有遣返的量，所以自证的这一方不成立，在那自性的知识中， 何时没有他证， 那时自己的自性， 以什么经验来遣返？ 如果说因为没有知识而知，为什么不是一切都知？ 如果说没有那样见到，
English
Is returning. How does it become an indication of proof? The mind itself, free from harm, has already been proven to be unestablished. The truth of harmful minds such as dreams, Non-apprehension is the proof. The subsequent inference arising from it, because it is a harmer, is with an object. For proof, the reason is harm, and the dull mind is unestablished. With moments and other minds, contending uncertainty. Why is that unreasonable? Knowledge separate from the external is momentary. The momentariness of the nature of consciousness has been established, so the momentary mind is with an object. Therefore, having an object, the external is established, no, that is the tenet of others. There is no cause for the object of the external, like the mind of a dream, making it a tenet with distinction. If it is said that it is uncertain with moments and other minds, it is not so. In the view of the Yogacara school, momentariness itself is what must be proven as the nature of consciousness. Therefore, with the example of the object of the nature of consciousness, it becomes with an object in that way. If it is said that different objects are temporarily established, the mind of a moment is not one with different objects, as follows: Are moments and others manifest, or are they known by inference? Other than that inference, it does not abide with the nature of an object. Only without deception, knowledge is not with an object. Whatever inference is without deception, that is knowledge obstructed by other causes. Therefore, since the knowledge that has transformed in that way produces others, inference is a valid cognition, but not by apprehending its own aspect. Other knowledge is also manifest. Having actually done it, it presumes to grasp things. The nature of knowledge that has actually done it, that momentariness is also not established by self-awareness, because having become its nature, it cannot grasp knowledge. If it is said that because there is a refuting valid cognition, this side of self-awareness is not established, in that nature of knowledge, when there is no other awareness, what experience can refute one's own nature at that time? If it is said that it is known because there is no knowledge, why is not everything known? If it is said that there is no such seeing,