Tibetan
ན་པའི་ཡུལ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོང་པ་ཉིད་དོ། །རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་ཐ་དད་པར་འཛིན་པ་ཡང་དང་པོ་ཉིད་འཇིག་པར་འགྱུར་རབ་ཅི། དེ་ཡང་རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་ཕྱི་ནས་དམིགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་འབྲས་བུ་གྲུབ་ཟིན་ན་ད་མ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྩོད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། གཞན་ཡང་འདི་སྔར་བཀོད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་འདིས་ཅི་ཞིག་བྱ། ཉེས་ལྡན་དེ་ཉིད་མི་ཤེས་ཉོན་མོང་གིས། །འཐབ་བྲལ་བུད་མེད་དམངས་རིགས་མཚར་སྐྱེད་པ། །བརྗོད་པ་དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་མདུན་དུ་ནི། །ཕྱིར་ཡང་རབ་ཏུ་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་མིན། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པ་ཐ་དད་པ་དག་གླང་པོའི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས་ཁས་བླངས་ཀྱང་ཕྱིས་དོན་དམ་པ་ལ་འཇུག་པ་ན་དེ་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་སྐྱོན་མེད་དོ། །ངས་རང་གི་སྣང་བ་ཉིད་འབའ་ཞིག་རྟོགས་སོ་སྙམ་པའི་རྟོགས་པ་ལ་གཞན་གྱི་རྟོགས་པས་གནོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། རྟོགས་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ཡང་རང་གི་ཆ་ཙམ་ལས་གཞན་མེད་དོ་སྙམ་པའི་རྟོགས་པ་དམིགས་པ་མེད་པར་བརྗོད་པའི་ཚིག་ལས་རྟོགས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཀྱི་ཐ་དད་པར་འཛིན་པ་མེད་པར་རྟོགས་པ་པོ་རྣམས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་མི་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྟོགས་པ་འདི་ཚད་མ་གང་ལས་ཡིན། འོན་ཏེ་རྟོགས་པ་ཐ་དད་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་རྟོགས་པ་པོ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་རྟོགས་བྱེད་གང་ཡིན་པ། །དེ་འདིར་རྟོགས་བྱེད་མ་ཡིན་རྣམས། །དེ་ཉིད་རྟོགས་བྱེད་མ་ཡིན་ན། །རྟོགས་པ་པོ་ཡི་སྐབས་མེད་དོ། །འོན་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ལྷུང་བས། རྟོགས་བྱེད་ཉིད་ནི་ མེད་ཅེ་ན། །ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བ་ཉིད་ལས་ནི། །གང་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཕན་ཚུན་འགལ་བ་གཉིས་པོ་དག །རྟོགས་པར་བྱ་བ་འཐད་མ་ཡིན། །གཅིག་ལ་རེ་རེ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། །ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན། །དེས་ན་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར། །རྟོགས་བྱེད་གཉིས་ནི་རྩོད་པས་ནི། །རྟོགས་བྱེད་གཞན་དག་ཡིན་པར་ནི། །འགྱུར་ཕྱིར་ཐུག་པ་མེད་པ་ཡིན། །རྒོལ་དག་རྟོགས་བྱེད་ཡིན་ཞེ་ན། །ཕན་ཚུན་རྟེན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །གང་གི་ཕྱིར་ནི་དེ་གཉིས་ཀྱང༌། །ངེས་པར་རང་ཕྱོགས་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང༌། །དེ་ཕྱིར་ཚད་མའི་འོངས་པ་ཡི། དེ་ཉིད་ངེས་པར་ཁས་བླང་བྱ། །དེ་དང་འགལ་བ་སྔར་གྱི་ནི། །ཁས་བླང་གང་ཡིན་དེ་སེལ་ཏོ། །གང་གི་ཚེ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཕྱོགས་དང་རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་དང་བློ་ཐ་དད་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་གལ་ཏེ་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་འོངས་པ་རྒོལ་བའི་ཚིག་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བསལ་བ་དེ་ལ་དེ་དག་གིས་འགལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་བློས་ངེས་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་གི་དེ་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་བས་དེར་གཏན་ཚིགས་ཁས་མ་བླངས་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན། དེས་ན་རྣམ་པ་ཅི་ཞིག་ལྟར་སྔར་གྱི་ཁས་བླངས་པས་འདི་ལ་གནོད་པ་ཡིན་གྱི། ཚད་མའི་སྟོབས་ལས་འོངས་པ་འདིས་ནི་སྔ་མ་ལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་འདི་མ་འབྲེལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསང་སྟེ་བརྗོད་དོ། །གང་ལ་བདེན་པར་རློམ་ཡོད་པ། །དེ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པར་འདོད། །དེ་ཕྱིར་དེ་བདེན་མི་འདོད་པའི། །ཕྱོགས་ལ་གནོད་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །འོན་ཏེ་ཡང་འདི་སྙམ་དུ། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་རྟོགས་པ་དང༌། །སློབ་མ་བདག་ཉིད་དོན་དམ་དུ། །གྲུབ་པ་མེད་པར་ཆོས་ལ་སོགས། །ཉེ་བར་སྟོན་པ་འཐད་མ་ཡིན། །དེ་སྒྲུབ་ཕྱིར་ན་སངས་རྒྱས་རྣམས། །ཐ་དད་བཞེད་ཡིན་གསལ་བར་དེས། །མདོ་སྡེ་དག་ཀྱང་ཁས་བླངས་ཕྱིར། །ལུང་དང་འགལ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ནི་གྲགས་པས་ཀྱང༌། །ཕྱོགས་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །གལ་ཏེ་མ་ལུས་སྒྲུབ་བ་བྱེད་བློ། །ལོག་པར་འདོད་ན་དེ་ཡི་ཚེ། །ཇི་ལྟར་འདོད་ཀུན་མེད་པ་འམ། །མ་ཚང་ལ་སོགས་བརྗོད་པ་ཡིན། །དེ་དག་དམིགས་དང་བཅས་པ་ནི། །དེ་དག་ཉིད་ཀྱིས་མ་ངེས་འགྱུར། །དེ་ལས་གཞན་དུ་ཁས་ལེན་ན། །དེ་ལས་གཞན་པའི་རྟོགས་པ་བརྫུན། །ཕྱོགས་ ༄༅།།སྩོགས་ནང་དུ་མ་འདུས་ཕྱིར། །དེ་ནི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་མིན། །དེ་ནི་ལོག་པར་གྲུབ་ན་ཡང༌། །སྔ་མ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །དེ་ཚེ་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི། །ཤེས་པ་ཐ་དད་མེད་པར་འགྱུར། །ཇི་སྲིད་ཇི་སྲིད་དམ་འཆའ་བ། །དེ་ལྟར་དེ་ལས་གཞན་བརྗོད་པ། །དེ་སྲིད་དེ་སྲིད་ཕྱི་མ་རྣམས། །ལོག་ཕྱིར་སྔ་མ་གནོད་པར་འགྱུར། །རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་པ་ན། །འགལ་བ་མི་འཁྲུལ་ཅན་དུ་འང་འགྱུར། །དེ་ལྟར་ཕྱོགས་ནི་ཐམས་ཅད་ལ། །བཟློག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་བརྗོད་པར་བྱ། །ཕྱི་རོལ་དོན་ཡོད་སྙམ་པ་ཡི། །བློ་འདི་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཡིན། །གནོད་དང་བྲལ་བའི་བློ་ཡིན་ཕྱིར། །དཔེར་ན་རྨི་སྩོགས་གནོད་བློ་བཞིན། །དེ་ཡང་ལོག་ཅེས་སྨྲ་ཞེ་ན། །རྨི་སོགས་དག་ལ་གནོད་མེད་པས། །ད་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་ལ། །ཆོས་མཐུན་ཅན་དཔེ་མེད་པར་འགྱུར། །རྣམ་ཤེས་ཡོད་དང་ཐ་དད་དང༌། །དེ་བཞིན་སྐད་ཅིག་ཉིད་སོགས་བློ། །གལ་ཏེ་བདེན་པར་ཁས་ལེན་ན། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་ངེས་འགྱུར། །དེ་དག་ལོག་པར་རྟོགས་ན་ཡང༌། །ཕྱོགས་ལ་གནོད་
Chinese
显现之处也是世俗谛所生。如果认为立论者和反驳者是不同的，那么最初的观点就会瓦解。就像梦境一样，外在的对境也会消失。那时，如果结果已经成立，那么争论是否成立等等又有什么用呢？此外，这之前已经陈述过了，这场争论又有什么用呢？ 无知烦恼者，不识罪过性， 远离争斗女，生养民众奇。 此等之言说，于证悟者前， 岂非复瓦解，定当无疑矣。 因此，即使以盲人摸象的方式承认了宗派等各种各样的戏论，但之后在进入胜义谛时，证明它们不存在也没有过失。如果有人认为：“我仅仅证悟了自己的显现”，那么其他人的证悟不会妨碍你的证悟吗？对于那些进行证悟的人来说，从说“除了自己的部分之外，没有其他”的无所缘之语中，才能产生证悟。因此，你认为“不执着于差别，证悟者们不会参与证明”的这种证悟是从哪个量产生的呢？或者，如果认为那些不具备不同证悟的人就不是证悟者，那是不对的。因为： 彼即证悟者，此非证悟者。 彼即非证悟，无有证悟者。 或者，如果陷入一边，认为没有证悟者，那么： 从陷入一边中，何能得解脱？ 互相矛盾之二者，不应被证悟。 为一一证悟之故，将陷入于一边。 因此，因为互相矛盾的缘故，两个证悟者通过争论，会变成其他的证悟者，所以没有尽头。如果立论者是证悟者，那么会变成互相依赖。因为那两者都必然会陷入自己的宗派。因此，必须承认从量产生的。与此相矛盾的先前的承诺会被消除。当进行证悟的人是宗派、立论者、反驳者和不同的智慧时，即使是这样，如果……
English
The place of appearance also comes into being as conventional truth. If one holds that the proponent and the opponent are different, then the very first view will collapse. Like a dream, external objects will also disappear. At that time, if the result has already been established, then what is the use of arguing about whether it is established or not? Furthermore, this has already been stated before, so what is the use of this argument? Those with ignorance and afflictions, do not know the nature of faults, Women who are free from strife, give birth to wonderful people. Such words, in front of the enlightened ones, Will they not collapse again? There is no doubt. Therefore, even if one acknowledges various elaborations such as schools of thought in the manner of blind people touching an elephant, there is no fault in proving that they do not exist when one later enters the ultimate truth. If someone thinks, "I have only realized my own appearance," then won't the realization of others hinder your realization? For those who are realizing, realization arises from the words that express the absence of an object of focus, saying, "There is nothing other than one's own part." Therefore, from which valid cognition does your realization that "those who do not cling to differences, the realizers, do not engage in proof" arise? Or, if one thinks that those who do not possess different realizations are not realizers, that is not correct. Because: That is the realizer, this is not the realizer. That is not the realizer, there is no realizer. Or, if one falls into one side, thinking that there is no realizer, then: From falling into one side, how can one be liberated? The two that contradict each other should not be realized. For the sake of realizing one by one, one will fall into one side. Therefore, because of the contradiction, the two realizers, through argument, will become other realizers, so there is no end. If the proponent is a realizer, then it will become mutually dependent. Because both of them will necessarily fall into their own school of thought. Therefore, one must acknowledge what comes from valid cognition. The previous commitment that contradicts this will be eliminated. When those who are realizing are schools of thought, proponents, opponents, and different wisdoms, even so, if...
Chinese
以正量之力量而来的反驳之语，消除颠倒，对此，那些（反驳）并非相违。以自己的智慧确定地了知，那些（智慧）将完全清净，在那里怎能不承认因？因此，以何种方式先前的承诺会损害此（观点）？因为以正量之力量而来的此（观点）并非针对先前（的承诺）。如何秘密地说此（观点）是不相关的呢？ 对于拥有真实自诩者，则认为其无所缘。因此，对于不欲其为真实的宗派，有何损害？ 然而，又如是想：对于法与非法之了知，以及作为学生的自身，在胜义中无有成立，因此，对于法等，就近指示是不合理的。为了成立此（观点），诸佛显明地认为（法等）是各异的。因此，由于也承诺了经部，则会与圣教相违。世间的名声也将会损害宗派。 如果想要全部成立的作意是错误的，那么在那时，如何说一切所欲皆无，或者不完整等？那些具有对境者，会被那些（对境）本身所不定。如果承诺与此不同，那么与此不同的了知是虚假的。 宗派等未包含在内，因此，那不是宗派等。即使那被证实是错误的，也不会成立先前的一切。那时，所证与能证之知识将变得无有差别。只要立誓，那样说与此不同，那么只要那样，后来的（誓言）是错误的，因此会损害先前的（誓言）。 如果被比量所损害，也会变成不欺骗的相违。因此，对于一切宗派，都应说出相反的能立。认为外境存在的这种心识是真实的，因为是远离损害的心识，例如梦等损害心识。如果说那也是错误的，因为梦等没有损害，现在你的能立就没有同法喻了。如果承认有识与各异，以及刹那性等心识是真实的，那么仅凭此就会变得不定。即使了知那些是错误的，也会损害宗派。
English
Those (refutations) that come from the power of valid cognition, eliminating what is inverted, are not contradictory to those (previous statements). How can one not accept the reason there, since those (cognitions) that one determines to understand with one's own intellect will become completely pure? Therefore, in what way does the previous commitment harm this (view)? Because this (view) that comes from the power of valid cognition is not directed at the previous (commitment). How can it be secretly said that this (view) is irrelevant? For those who boast of truth, it is considered to be without an object. Therefore, what harm is there to the faction that does not want it to be true? However, one might also think this: For the understanding of Dharma and non-Dharma, and for the student himself, there is no establishment in the ultimate sense. Therefore, it is not reasonable to closely indicate Dharma and so on. In order to establish this (view), the Buddhas clearly consider (Dharma and so on) to be different. Therefore, since the Sutra Pitaka is also promised, it will contradict the scriptures. The fame of the world will also harm the faction. If the mind that establishes everything is considered to be wrong, then at that time, how can one say that all desires are non-existent, or incomplete, etc.? Those that have objects will be uncertain by those (objects) themselves. If one promises something different from this, then the understanding that is different from this is false. Since factions and so on are not included within, therefore, that is not a faction and so on. Even if that is proven to be wrong, it will not establish everything that came before. At that time, the knowledge of what is to be proven and what proves it will become undifferentiated. As long as one makes a vow, saying something different from that, then as long as that is the case, the later (vows) are wrong, therefore they will harm the previous (vows). If it is harmed by inference, it will also become a non-deceptive contradiction. Therefore, for all factions, one should state the opposite proof. This mind that thinks that external objects exist is true, because it is a mind that is free from harm, like the mind that is harmed by dreams and so on. If you say that that is also wrong, because there is no harm in dreams and so on, now your proof has no example with similar properties. If you admit that consciousness exists and is different, and that the minds of momentariness and so on are true, then by that alone it will become uncertain. Even if you understand that those are wrong, it will harm the faction.