Tibetan
་དུ་མཐོང་བ་ནི་གཞན་དུ་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་པ་མེད་པས་དེར་དེ་མེད་པར་སྒྲུབ་པའི་དོན་མེད་དོ། །འོན་ཏེ་བསྟན་བཅོས་འགའ་ཞིག་གམ་ཚད་མ་ལྟར་སྣང་བ་གཞན་ལས་གཞན་དུ་ཡང་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་པ་མ་མཐོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་ནི། །ཚད་མས་མཐོང་ན་འཁྲུལ་གང་ཡིན། །དེ་ནི་ཡུལ་སོགས་འགའ་ཞིག་ཏུ། །ཚད་མས་བཟློག་པར་བྱ་བ་ཡིན། །འཁྲུལ་པ་ཉིད་ནི་ཇི་ལྟར་བཟོད། །རེས་འགའ་འཁྲུལ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་བཟློག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན། གཏན་འཁྲུལ་པ་དེ་བཟློག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཅི། དེ་བཟློག་ན་སྐྱེས་བུའི་བྱ་བ་ཆེན་པོར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ནི་གཞན་དུ་གནོད་པའི་ཚད་མ་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་བཟློག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན། རྟག་ཏུ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་གོ་ཇི་ལྟར་བཟློག་པར་བྱ། གནོད་པར་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་འཁྲུལ་པར་ཡང་ཇི་ལྟར་བརྗོད་ཅེ་ན། དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེད་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ལྟར། གནོད་པར་བྱེད་པ་དེ་གཅོད་པའམ། འོན་ཏེ་གཟུང་བ་འཇིག་བྱེད་དམ། །གཟུང་བ་མེད་པར་ཤེས་བྱེད་ཡིན། །ཕྱོགས་གསུམ་ལས་གཞན་ག་ལ་ཡོད། །གལ་ཏེ་གནོད་པར་བྱེད་པ་གནོད་པར་བྱ་བའི་ཤེས་པའམ། དེའི་དམིགས་པ་མེད་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་དེ་སྐྱེས་པའམ་མ་སྐྱེས་ལ། མ་སྐྱེས་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ན། དེ་ཡི་དངོས་པོ་མེད་པར་སྐྱེད། །མ་སྐྱེས་རི་བོང་རྭ་ལ་ནི། །འགས་ཀྱང་འཇིག་པར་བྱེད་པ་མེད། །དེ་བཞིན་སྐྱེས་པའི་དངོས་པོ་ཡང༌། །མེད་པ་བྱེད་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །རྒྱུ་ལས་དེ་ཡོད་གནོད་བྱེད་ལས། །དེ་མེད་ཅེས་བྱ་བྱུང་ རྒྱལ་ཆེས། །གལ་ཏེ་དེ་མི་སྐྱེས་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་པས་གང་གིས་དེ་མེད་པར་བྱེད་དེ། རང་བཞིན་གྱིས་དམར་བའི་ཀིང་ཤུ་ཀ་འདི་ཡང་ཁ་བསྒྱུར་དགོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་སྐྱེས་པ་དེ་ལྟར་ཡོད་པས་ཇི་ལྟར་དེ་ལ་འཇིག་པ་འཇུག ། དེ་ལྟར་གྱུར་ན་དེ་ཉིད་ནི་ཞིག་པ་ཡང་ཡིན་ལ་དེ་ཉིད་ཡོད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆལ་བ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཇི་ལྟར་མ་སྐྱེས་པ་དེ་ལྟར་འཇིག་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན། གཞན་གྱི་ངོ་བོས་སྐྱེས་པ་དག །གལ་ཏེ་གཞན་གྱིས་འཇིག་ན་ནི། །སྔོན་སོགས་སེར་པོ་ལ་སོགས་པ། །གཞན་གྱི་ངོ་བོས་འཇིག་པར་འགྱུར། །དེ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དམར་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ངོ་བོས་ཀྱང་དེ་ཕྱིས་འཇིག་གམ། འོན་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་གལ་ཏེ་ཕྱི་ན
Chinese
在其他事物中见到，并非是在其他事物中推测，因为没有错乱，所以在那里证明它不存在是没有意义的。然而，某些论典或看似正确的量，是从其他事物中认识到的，如果说没有见到错乱就不是这样，那么，如果是这样，那么：如果量见到，哪里有错乱？那是在某些地方等处，量可以驳斥的。错乱本身如何能忍受？有时，凡是错乱的，就应该驳斥，难道不应该驳斥彻底的错乱吗？如果驳斥它，就会变成人的大事。如果那是为了显示其他有害的量而驳斥的，那么，总是凡是错乱的，又怎么能驳斥呢？如果因为没有损害者，又怎么能说那是错乱呢？那也不是，因为所谓的损害者，实际上是不存在的。例如：损害者是切断，或者是破坏所取，或者是知晓没有所取。除了这三种情况，还有其他情况吗？如果损害者是损害所要损害的知识，或者使它的对境不存在，那么，那时它是已生还是未生呢？如果是未生的，那怎么能使它的事物不存在呢？未生的兔角，没有任何东西能破坏。同样，已生的事物，也没有东西能使它不存在。从因产生它存在，从损害者产生它不存在，这是胡说八道。如果它不生，因为它是不存在的，那么谁能使它不存在呢？这也不需要改变自然红色的金雀花。然而，如果是从因产生的，如果是那样，既然它是如何产生的，它就是如何存在的，那么毁灭又如何能作用于它呢？如果那样，那么它本身既是毁灭的，又是存在的，这真是太荒谬了。然而，如果未生是如何毁灭的呢？如果是那样，如果是以其他的自性而生的，如果被其他的自性所毁灭，那么，先前等黄色等，就会被其他的自性所毁灭。因为它不是它的自性，它本身就是自性红色的。它的自性也会在之后毁灭它吗？或者在所有的时候，如果从外
English
Seeing in other things is not speculating in other things, because there is no confusion, so there is no point in proving that it does not exist there. However, some treatises or seemingly valid pramanas are also understood from other things. If it is said that it is not so because confusion is not seen, then, if that is the case, then: If pramana sees, where is the confusion? That is in some places, etc., where pramana can refute. How can confusion itself be tolerated? Sometimes, whatever is confusion should be refuted. Shouldn't thorough confusion be refuted? If it is refuted, it will become a great task for people. If that is to show other harmful pramanas to be refuted, then, always, how can whatever is confusion be refuted? If there is no harmer, how can it be said to be confusion? That is also not the case, because the so-called harmer is actually non-existent. For example: The harmer is cutting off, or destroying the grasped, or knowing that there is no grasped. Are there any other situations besides these three? If the harmer is harming the knowledge to be harmed, or making its object non-existent, then, at that time, is it born or unborn? If it is unborn, then how can it make its thing non-existent? There is nothing that can destroy the unborn rabbit horn. Similarly, there is nothing that can make the born thing non-existent. From the cause it exists, from the harmer it does not exist, this is nonsense. If it is not born, because it is non-existent, then who can make it non-existent? It is also not necessary to change the naturally red kimshuka. However, if it is produced from a cause, if that is the case, since it exists as it is produced, then how can destruction act on it? If that is the case, then it itself is both destroyed and existent, which is very absurd. However, if the unborn is how it is destroyed? If that is the case, if it is born with other natures, if it is destroyed by other natures, then the previous yellow, etc., will be destroyed by other natures. Because it is not its nature, it itself is naturally red. Will its nature also destroy it later? Or at all times, if from the outside
Tibetan
ས་འཇིག་ན་ནི། སྔར་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་འགྱུར། དེ་ཡི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པ་ནི། །ཇི་ལྟར་ཕྱི་ནས་འཇིག་པ་ཡིན། །དེ་ཡི་ངོ་བོ་དེ་ཚེ་ཉིད། །སྐྱེས་པ་ཕྱི་ནས་འཇིག་པར་འགྱུར། །ཕྱི་ནས་ངོ་བོ་དེ་མེད་ན། །རང་བཞིན་གྱིས་དམར་ཀིང་ཤུ་ཀ །འདི་ནི་སྔར་ཉིད་འཇིག་ཅེ་ན། །དེ་རྒྱུ་ཉིད་ལས་དེ་ལྟར་འགྱུར། །དེ་ལ་འཇིག་པོས་བྱ་བ་གཞན། །ཅི་ཡོད་ཅེས་ནི་ངེས་པར་རྟོགས། །འདི་ནི་དམིགས་པ་འཇིག་པ་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ། །འདི་ལྟར། འདི་ཡི་ཇི་ལྟར་སྐྱེས་པ་ཡི། །རང་བཞིན་དེས་ནི་དེ་མི་འཇིག །ཇི་ལྟར་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་པའི། །རང་བཞིན་དེས་ཀྱང་འཇིག་མ་ཡིན། །མི་ནུས་ཕྱིར་དང་མི་དགོས་ཕྱིར། །ཚད་མས་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །སེམས་དང་ལྡན་པ་དོན་འདི་ནི། །རྟོག་པ་ཙམ་དུའང་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །འོན་ཏེ་གནོད་པར་བྱེད་པ་དམིགས་པ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་དེ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། གང་ཚེ་དངོས་དེ་མཐོང་གྱུར་པ། །དེ་ཚེ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཡིན། །གང་ཚེ་དངོས་པོ་མཐོང་མིན་པ། །དེ་ཚེ་མ་མཐོང་དེའི་གནོད་བྱེད། །དེ་ཚེ་དངོས་པོ་མ་གྲུབ་ན། །མེད་པ་ཁྱད་པར་བཅས་མི་འགྱུར། །ཁྱད་པར་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་ན། །ཁྱེད་ལ་མེད་རྟོགས་ཇི་ལྟར་མིན། །འོན་ཏེ་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་ཡི། །ཁྱད་པར་རྗེས་སུ་རྗོད་བྱེད་ན། །དེ་དངོས་རང་བཞིན་ཡིན་ཕྱིར་དེར། །མེད་པ་ཡི་ནི་ཁྱད་པར་མིན། །དེ་ཉིད་གཞན་ན་མེད་དོ་ཞེས། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་སྒྲུབ་བྱེད་ན། དེ་ལྟ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ པ་དེའི། །འགལ་བ་ལ་ནི་དོན་ཅི་ཡང༌། །དེ་ལྟར་མིན་ན་རྟོགས་ཡིན་པ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་འགག་མེད་འགྱུར། །འདིར་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར། །ཡང་ནས་ཡང་དུ་མི་བརྗོད་དོ། །གང་ཚེ་དངོས་པོ་མཐོང་མེད་པ། །དེ་ཚེ་འགག་པར་འགྱུར་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་དེར་ནི་དྲན་པ་ཡིས། །བཟུང་ནས་དེ་ནི་འགོག་ཅེ་ན། །དྲན་པས་རང་བཞིན་བཟུང་ན་ནི། །ཇི་ལྟ་བུར་ཡང་འགག་པ་མེད། །དྲན་པས་རང་བཞིན་མིན་བཟུང་ན། །དངོས་པོ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་མིན། །འོན་ཏེ་དྲན་དང་རྣམ་རྟོག་ལ། །གང་ཞིག་སྣང་བར་གྱུར་པ་དེ། །དེ་ཙམ་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་དེ། །ཕྱི་ཡི་ངོ་བོ་ཡོད་མིན་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་འདི་འོ་ན། །འཇིག་རྟེན་རྟོགས་དང་གཞན་དག་ལ། །ཕྱི་རོལ་ཞེས་བྱར་སྣང་བ་གང༌། །དེ་ནི་དེ་ཙམ་ཉིད་ཡོད་ཀྱི། །དེ་ཉིད་དུ་ནི་རྟོགས་པ་མེད། །རྟོགས་པ་ཙམ་ཉིད་དམིགས་པ་དེ། །ཕྱི་རོལ་དུ་ནི་རྟོགས་པ་མིན། །རྨི་ལམ་ལ་སོགས་རྟོགས་པ་ལ། །འདི་ནི་ཁྱད་པར་བཟུང་བ་མེད། །བག་ཆགས་སྟོབས་ཀྱིས་སྦྲུལ་པའི་ཕྱིར། །འ
Chinese
如果大地毁灭，就会变成原来的自性。从它的本体所生的事物，怎么会从外部毁灭呢？它的本体即是那时，所生的事物会从外部毁灭。如果从外部没有那个本体，自性就会像红色的金雀花一样。如果说这原本就会毁灭，那是从因本身变成那样的。对于它来说，毁灭者还有什么其他的作用呢？一定要这样理解。这与目标毁灭也是一样的。就像这样，它的如何产生的自性，不会毁灭它。不是如何产生的自性，也不会毁灭。因为不能，因为不需要，因为没有以量成立。有心者对于这个道理，怎么会仅仅是分别呢？然而，如果知道损害者没有目标，那也是不行的。当事物被看见时，那时就会认识到没有。当事物没有被看见时，那时没有看见就是它的损害者。那时如果事物没有成立，就不会成为具有差别的没有。如果差别没有完全成立，你怎么会没有认识到呢？然而，如果说是在其他地方成立的差别的随说者，那是因为它是事物的自性，所以在那里，不是没有的差别。如果说它在其他地方没有，如果那样成立，对于那样认识的，与矛盾有什么意义呢？如果不是那样，就是认识，即使那样，也不会没有止息。这里因为之前已经说过了，所以不再重复。当事物没有被看见时，那时不会变成止息。如果说在那里被忆念抓住，然后它就止息了，如果忆念抓住自性，无论如何也不会止息。如果忆念没有抓住自性，就不是事物没有的差别。然而，对于忆念和分别，显现的任何事物，仅仅是存在的那样，如果不是外部的本体，如果是那样，那么这哦，对于世间认识和其他，显现为外部的任何事物，仅仅是存在的那样，但不是在那样的认识。仅仅是认识的目标，不是在外部的认识。对于梦等认识，这没有抓住差别。因为习气力量的推动。
English
If the earth is destroyed, it will become its original nature. How can something born from its essence be destroyed from the outside? Its essence is that very time, what is born will be destroyed from the outside. If there is no that essence from the outside, the nature will be like a red kimshuka flower. If it is said that this will be destroyed from the beginning, it will become like that from the cause itself. What other function does the destroyer have for it? It must be understood in this way. This is the same for the destruction of the target. Like this, the nature of how it is born, will not destroy it. The nature of what is not born, will also not destroy it. Because it cannot, because it is not needed, because it is not established by valid cognition. How can a sentient being merely discriminate about this reason? However, if it is known that the harmer has no target, that is also not possible. When the thing is seen, then it is recognized as non-existent. When the thing is not seen, then not seeing is its harmer. If the thing is not established at that time, it will not become a non-existence with differences. If the difference is not completely established, how can you not recognize the non-existence? However, if it is said to be a follower of the difference established elsewhere, that is because it is the nature of the thing, so there, it is not the difference of non-existence. If it is said that it does not exist elsewhere, if it is established that way, what is the meaning of the contradiction for that kind of recognition? If it is not like that, it is recognition, even if it is like that, it will not be without cessation. Here, because it has been said before, it will not be repeated again. When the thing is not seen, then it will not become cessation. If it is said that it is grasped by memory there, and then it ceases, if memory grasps the nature, it will not cease in any way. If memory does not grasp the nature, it is not the difference of the thing's non-existence. However, for memory and discrimination, whatever appears, just that much exists, if it is not the external essence, if it is like that, then this oh, for the world's recognition and others, whatever appears as external, only that much exists, but it is not recognition in that way. The target of mere recognition is not recognition in the external. For dreams and other recognitions, this has not grasped the difference. Because of the force of habitual tendencies.