Tibetan
་པ་ནི། གལ་ཏེ་འདི་ལ་ཐམས་ཅད་དུ། །དམིགས་མེད་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་བྱེད་ན། །ཁྱད་པར་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། །དཔེ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་དམིགས་པ་མེད་པར་སྒྲུབ་ན་འདི་ལ་དཔེ་གང་ཡོད། འོན་ཏེ་མ་སད་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ན། དེ་ ལྟར་ན་ཡང་དཔེ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དེ། རྨི་ལམ་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཡང་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དུས་དེ་འམ་དུས་གཞན་གྱི་གནས་སྐབས་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་དུས་དེའི་དམིགས་པ་གཞན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་གིས་དམིགས་པ་མེད་པར་བརྗོད་པས་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་ཤེས་པ་རོལ་སོགས་པས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་དུས་སམ་གཞན་གྱི་དུས་ལ་སོགས་པ་ཡང་རུང་སྟེ། གང་ཞིག་གང་གི་ཚེ། ཇི་ལྟར་དམིགས་པ་དེ་ལྟར་དེ་དམིགས་པ་དང་བཅས་པར་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ཡང་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་རོའི་ཤེས་པ་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་དམིགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་ན། དེ་ནི་འདོད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་བློ་ལ་གང་ཞིག་གི །རྣམ་ཡོད་དེ་དམིགས་ཟློག་བྱེད་ན། །རང་གི་རྣམ་པ་ཁས་བླངས་ཕྱིར། །དེ་མེད་པ་ནི་འགལ་བ་ཡིན། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་འཛིན་པའི་ཆ་ལ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཉིད་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཁྱེད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་པས། དེ་ལ་ང་ནི་ཤེས་པའི་གཟུང་བ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ན་འདོད་པ་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གཟུང་བའི་བདག་ཉིད་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དམིགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་དམིགས་པ་མེད་པ་ལའང༌། །གལ་ཏེ་ཕྱི་ཞེས་འཛིན་མེད་ན། །ཀ་ལ་སོགས་པ་བློ་དེ་མེད། །དེ་ལྟར་ན་ནི་གྲུབ་པ་སྒྲུབ། །གང་ལ་བློས་ཕྱི་རོལ་གྱི་བུམ་པ་སྙམ་པ་དེར་ཡང་བུམ་པ་ཉིད་དམིགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་ཡུལ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་དང་གཞི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ནི་བུམ་པ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཀ་བ་ལ་སོགས་པའི། །ངོ་བོས་དམིགས་པ་མེད་བརྗོད་ན། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །དེ་དང་འགལ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཟླ་གཉིས་སྩོགས་ལ་མཚུངས་ཤེ་ན། །དབང་པོ་ཕྲད་པ་མེད་ཕྱིར་དེར། །དམིགས་པ་མེད་པར་བདག་ཅག་བརྗོད། །དོན་རིག་མེད་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན། །མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་དང་མ་ཕྲད་པ་བློས་བཟུང་བའི་ཕྱིར། ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་བློ་དམིགས་པ་
Chinese
如果是这样，如果在此处对一切都成立，如果成立无所缘，那么差别将不会成立，例子也不存在。如果成立一切证悟都无所缘，那么此处有什么例子？如果是不清醒的意识，那样例子也不成立，因为梦中的证悟也有一些行相是具有所缘的，因为是缘彼时或者其他时的状态。如果彼时的所缘本来就没有其他的，那么此时以一些行相说无所缘，就是对已成立的事进行成立，因为眼识空无有味等。彼时或者其他的时等都可以，无论何时，以何种方式缘，就应当承认那是具有所缘的。即使那样也是无所缘，那么味觉的意识也将成为没有色法的所缘，如果是这样，那就是所希望的，因此是对已成立的事进行成立。或者，在意识中，如果有什么行相，能遮遣所缘，因为已经承认了自己的行相，所以没有它是相违的。在识的能取分上，境的行相本来就不存在。那么是什么呢？是意识的行相，因为你们已经承认了。如果我因此推论出意识没有能取，那也不是所希望的。因为在那里，能取的自性会成为所缘。如果说没有外境的所缘，那是不对的，对于没有外境所缘的，如果连执取外境的“外”都没有，那么柱子等意识就不会有。那样就是对已成立的事进行成立。在意识中，如果认为有外境的瓶子，在那里，瓶子本身并不是所缘，然而却是外境的处所。因为与它有共同的基础，所以会那样了知瓶子。或者，如果说柱子等的自性没有所缘，因为已经见到了体验，所以会成为与此相违。如果与二月等相同，因为没有与根相合，所以在那里，我们说没有所缘，不是因为没有对境的觉知。因为没有与眼等根相合，所以由意识执取，二月等的意识是所缘。
English
If so, if it is established for everything here, if it is established that there is no object of focus, then the difference will not be established, and there will be no example. If it is established that all realizations are without an object of focus, then what example is there here? If it is an unconscious consciousness, then even so, the example is not established, because some aspects of dream realizations also have an object of focus, because they focus on that time or another time's state. If the object of focus of that time originally has nothing else, then at this time, saying that there is no object of focus in some aspects is establishing what has already been established, because the eye consciousness is empty of taste, etc. That time or other times, etc., are all right, whenever, in whatever way, one focuses, one should acknowledge that it has an object of focus. Even if that is the case, it is still without an object of focus, then the consciousness of taste will also become without the object of focus of form, if that is the case, then that is what is desired, therefore it is establishing what has already been established. Or, in the mind, if there is any aspect that can reject the object of focus, because one has already acknowledged one's own aspect, so not having it is contradictory. On the part of the grasping aspect of consciousness, the aspect of the object itself does not exist. Then what is it? It is the aspect of consciousness, because you have already acknowledged it. If I therefore infer that consciousness has no grasper, then that is not what is desired either. Because there, the nature of the grasper will become the object of focus. If you say that there is no object of focus of external objects, that is not right, for those without an object of focus of external objects, if even the "external" that grasps external objects is not there, then the consciousness of pillars, etc., will not exist. That would be establishing what has already been established. In consciousness, if one thinks there is an external pot, there, the pot itself is not the object of focus, but it is the place of the external object. Because it has a common basis with it, the pot will be understood in that way. Or, if you say that the nature of pillars, etc., has no object of focus, because the experience has already been seen, it will become contradictory to this. If it is the same as the double moon, etc., because there is no contact with the sense faculty, we say there is no object of focus there, not because there is no awareness of the object. Because there is no contact with the eye and other sense faculties, it is grasped by consciousness, the consciousness of the double moon, etc., is an object of focus.
Tibetan
མེད་པར་བརྗོད་ཀྱི། དེ་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ།། འདི་ནི་སྟོན་ཟླ་བ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་སོ་ཞེས་དབང་པོ་དེ་དང་གཉིས་ལྡན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་མེད་པ་ཡིན་གྱི། ཐམས་ཅད་དུ་དོན་མེད་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཟླ་བ་གཅིག་མཐོང་བ་དེ་ལས་བཟློག་པ་དམིགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དམིགས་པ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་སྟོན་པ་ནི། དབང་པོ་དོན་དང་འབྲེལ་པ་དང༌། །མ་འབྲེལ་པས་ན་ཐམས་ཅད་དུ། །བདག་ཅག་མྱོང་བ་ཡོད་པ་ལ། །མེད་པ་འཛིན་པར་འཇོག་པ་ཡིན། །ཁྱེད་ལ་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ། །མེད་ཕྱིར་འཛིན་དང་བྲལ་བས་ན། །དམིགས་པ་ཉིད་ནི་རྒྱུ་མེད་འགྱུར། །དགག་པ་ཉིད་ནི་འཐད་མ་ཡིན། །རྟོགས་པ་དང་དམིགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་སོ། །འདི་ནི་མི་བདེན་པའི་རྟོགས་པའི་དྲི་མས་སྦགས་པའི་སེམས་ང་རྒྱལ་དང་བཅས་པར་ཕ་རོལ་སྟོན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ཆེར་རྨོངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར། དམིགས་མེད་སྒྲ་ཡི་བརྗེད་བྱ་བ། །རང་གི་ཆ་ལ་དམིགས་པ་ཉིད། །གལ་ཏེ་ཚད་མས་གྲུབ་གྱུར་ན། །སུན་འབྱིན་ཇི་ལྟར་སུན་འབྱིན་ཡིན། །སྒྲ་འདི་ནི་གཞན་གྱིས་བརྟགས་པ་བཟུང་བ་ལ་དམིགས་པ་བཀག་ནས་རང་གི་ཆ་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་ལ་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྐབས་ལ་སོགས་པ་ལ་རྟོགས་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་སྒྲ་ལས་དོན་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སྒྲ་ལས་དོན་འདི་ལ་འཇིག་རྟེན་ན་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་འདི་བརྟག་པར་མི་ནུས། གལ་ཏེ་དེ་ལ་ཡང་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་གཞན་ལས་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་སྒྲའི་དོན་ཙམ་ཆོས་ཅན་དུ་འགྱུར་ཞེས་བརྗོད་ཟིན་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། བརྗོད་པ་ནི་བདེན་ན་རིགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེས་ཅི་བྱ། གང་ལས་ཐ་དད་པར་མི་འགྱུར་བ་འདི་ད་ལྟར་ཁོ་ན་གཉིས་མེད་པའི་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་རྟོགས་པ་ནི་རྟོགས་པ་གཞན་དག་དང་ཕན་ཚུན་ཡང་ཐ་དད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་བུམ་པའི་སྒྲ་ལས་ནི་རྟོགས་པ་གཞན་ཡིན་ལ་སྣམ་བུའི་སྒྲ་ལས་ཀྱང་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྒྲས་ནི་སྔར་བཟུང་བའི་དོན་ཉིད་དྲན་པའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་ཤེས་པ་གང་དག་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་ཡིན་པར་ཁྱེད་ཀྱི་རྟོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་དེ་དག་དམིགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཞན་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ལ་མི་རིགས་པ་ཅི་ཡོད། གལ་ཏེ་འགའ་ ཞིག་གིས་དུ་བ་མེ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་པ་དེ་ལ་ཁྱེད་ཀྱི་དུ་བ་མེ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་པ་དེ་ནི
Chinese
说是没有，但那无缘本身却并非没有。 这是说，认识到（月亮）是一个月亮，因为没有与那个根识二者兼具，所以是无缘的。但并非完全没有意义。从看到一个月亮这件事来说，相反的是无缘，这是认识到无缘的原因。这本身说明：根识与境相关联，以及不相关联，所以在一切时，我们有体验，却安立为执着于没有。你们没有根识等等，因此没有执着和分离，缘本身就变成无因，否定本身是不合理的。说是认识和缘是不存在的。这是因为以不真实的认识的垢染所染污的心，以傲慢向他人显示，所以非常愚昧。就像这样：无缘之语的忘却对象，是对自己部分的缘。如果以量成立，如何驳斥，又如何驳斥？这个声音是遮止缘于抓住他人所考察的，而与自己部分的缘相结合，这是通过场合等来认识的。如果不是这样，就不可能从声音中认识到意义。因此，因为世间从声音中认识到这个意义，怎么能不考察这个呢？如果也对那个说，因为能说和所说与其他的没有差别，怎么仅仅声音的意义会变成有法呢？如果问不是已经说过了吗？回答是，说是真实，但因为不合道理，那又有什么用呢？从什么没有差别，这个现在唯一不是二取的转变。然而，认识与其他认识之间也是相互有差别的。例如，从瓶子的声音中认识是不同的，从毡子的声音中认识也是不同的等等。声音使先前抓住的意义变成记忆的对象。因此，对于那些蓝色等等是缘的，成为你的认识的行境的那些知识，说它们是无缘的，对于使他人认识有什么不合理？如果有人认识到烟不是从火中产生的，那么你认识到烟不是从火中产生的那个认识是……
English
It is said to be non-existent, but that very absence of focus is not non-existent. This means that recognizing (the moon) as a single moon is without focus because there is no duality with that sense faculty. However, it is not entirely meaningless. From the perspective of seeing a single moon, the opposite is without focus, which is the cause of recognizing the absence of focus. This itself demonstrates: the sense faculty is related to the object, and unrelated, so at all times, we have experience, yet we establish it as clinging to non-existence. You do not have sense faculties, etc., therefore, without clinging and separation, the focus itself becomes causeless, and denial itself is unreasonable. It is said that recognition and focus are non-existent. This is because the mind, stained by the impurity of untrue recognition, displays arrogance to others, and is therefore extremely ignorant. Like this: the object of forgetting of the word "without focus" is the focus on one's own part. If it is established by valid cognition, how can one refute it, and how can one refute it? This sound is the prevention of focusing on grasping what others have examined, and is combined with focusing on one's own part, which is recognized through occasions, etc. If it were not so, it would not be possible to recognize meaning from sound. Therefore, since the world recognizes this meaning from sound, how can one not examine this? If one also says that because the speaker and what is spoken are no different from others, how can the mere meaning of sound become a subject? If one asks if it has not already been said? The answer is, saying it is true, but since it is unreasonable, what is the use of that? What is not different from, this is now the only transformation that is not dualistic. However, recognition is also mutually different from other recognitions. For example, recognition from the sound of a pot is different, and recognition from the sound of felt is also different, and so on. Sound makes the previously grasped meaning become the object of memory. Therefore, for those knowledges that are blue, etc., are the focus, and have become the object of your recognition, saying that they are without focus, what is unreasonable about making others recognize? If someone recognizes that smoke does not arise from fire, then your recognition that smoke does not arise from fire is...