Tibetan
བས་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཅི་སྟེ་ཡིད་ཆེས་པས་རིག་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རྨི་ལམ་དུ་ཡང་དེ་ལྟར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་འདི་ནི་མཚུངས་སོ། །ཅི་སྟེ་རྨི་ལམ་དུ་ཡང་འདི་ནི་རྨི་ལམ་མོ་ཞེས་རེས་འགའ་ཡིད་ཆེས་པ་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཅི་འདི་བདེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་པ་མེད་དམ། དེས་ན་བདེན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྨི་ལམ་ནི་རྣམ་པར་མི་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ཡང་རྣམ་པར་མི་གནས་པ་ཉིད་དེ། ཕྱུག་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེར་རྣམ་པར་མི་གནས་པ་ནི་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ལ་རྨི་ལམ་གྱི་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། །རྨི་ལམ་དུ་མཐོང་བ་ནི་མོད་ལ་འཇིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་བག་ཆགས་བརྟན་པ་ཡིན་གྱི། དེ་ལྟར་དོན་སྒྲུབ་པར་ནུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར། དེར་ཡང་ཡིད་འོང་སྩོགས་མཐོང་བ། །མོད་ལ་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །རྨི་ལམ་དུ་ཡང་ཉིན་ལ་ནི། །རྒྱུན་མི་འཆད་པར་དེ་མཐོང་ཉིད། །གལ་ཏེ་རྨི་ལམ་དང་རྨི་ལམ་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་པ་གཉིས་ཐ་དད་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མའམ། ཚད་མ་མ་ཡིན་ཞེས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་སོ། །གལ་ཏེ་ཚད་མ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་དེ་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མ་ངེས་སོ། །ཅི་སྟེ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་ཕྱོགས་དང་དཔེ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འཇུག་ཅིང་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་ཅེ་ན་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །ཚད་མ་ཐམས་ཅད་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པ་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་ཀྱི་མི་སླུ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་འདིར་ཚད་ མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྨི་ལམ་དང་གཞན་པའི་ཤེས་པ་དེ་གཉིས་ཐ་དད་པར་གྲུབ་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཐ་དད་སྒྲུབ་བྱེད་ནི། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་རྟོགས་པ་ཉིད། །བསྒྲུབ་བྱ་དཔེ་ཡི་དཔྱད་པ་འདི། །སྣང་བ་ལ་ནི་རྟེན་ཕྱིར་རོ། །རེ་ཞིག་འདི་ནི་རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་ཡིན་ལ་འདི་ནི་སད་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཐ་སྙད་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ཕྱིས་གལ་ཏེ་རྣམ་པར་དཔྱོད་ན་འདི་ལ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ
Chinese
如何才能使人相信呢？如果说因为相信而知晓是这样，那么在梦中也会如此，所以这二者是相同的。如果说因为有时在梦中也会相信这是梦，所以不能这样看，那么难道没有认识到这是真实的吗？因此就变成真实了。如果说正因为如此，梦是不真实的，那么这也是不真实的，因为财富等等是不真实的。在那里，不真实是有原因的，而梦是没有原因的。比如：梦中所见虽然众多，但都会消失。这是因为习气稳固，但这样并不能实现目标。比如：在那里见到令人愉悦的事物等等，虽然众多，但都会消失。即使在梦中，白天也会不断地见到这些事物。如果说梦和非梦的知识这二者，是用量，或者非量来成立其差别的，那么这就是两种分别。如果说是量，那么因为它是缘于对境的，所以它本身是不确定的。如果说不是量，那么因为宗和例子没有成立，如何进行推理呢？没有对境又如何成立呢？不是这样的，因为是量，所以没有过失。不是所有的量都是缘于对境的，因为推理是没有对境的。即使没有对境，也是依赖于世俗的不欺骗性，所以在这里是量。如果说梦和其他的知识这二者成立为不同，即使是那样，成立它的知识因为缘于对境，所以并非一切都必然是缘于对境的。成立其不同的原因在于：这是世间人的认识。这个关于所立和例子的分析，是因为依赖于显现。暂时来说，这个是梦的知识，这个是醒时的知识，这是世间人的认识。因此，依赖于它，才有所立和能立的说法。之后，如果进行分析，那么对这个进行区分
English
How can one be made to believe? If it is said that because of belief, it is known to be so, then it would be the same in dreams, so these two are the same. If it is said that because sometimes in dreams one believes it is a dream, it should not be viewed this way, then is there no realization that this is true? Therefore, it becomes true. If it is said that precisely because of this, dreams are unreal, then this is also unreal, because wealth and so on are unreal. There, unreality has a cause, but dreams have no cause. For example: What is seen in dreams is plentiful but vanishes. This is because the habitual tendencies are stable, but in this way, it is not possible to achieve the goal. For example: There, seeing pleasant things and so on, although plentiful, they vanish. Even in dreams, during the day, one continuously sees these things. If it is said that the two cognitions of dream and non-dream are established as different by means of valid cognition or non-valid cognition, then these are two kinds of conceptualization. If it is valid cognition, then because it is connected with an object, it is itself uncertain. If it is not valid cognition, then because the subject and example are not established, how can inference proceed? How can the absence of an object be established? It is not like that, because it is valid cognition, there is no fault. Not all valid cognitions are connected with an object, because inference has no object. Even without an object, it relies on the non-deceptive nature of convention, so here it is valid cognition. If it is said that the two cognitions of dream and other are established as different, even so, because the cognition that establishes it is connected with an object, it does not necessarily follow that everything is connected with an object. The reason for establishing their difference is: this is the understanding of worldly people. This analysis of what is to be established and the example is because it relies on appearance. For the time being, this is dream cognition, and this is waking cognition, this is the understanding of worldly people. Therefore, relying on it, there is the terminology of what is to be established and what establishes it. Afterwards, if one analyzes, then to differentiate this
Tibetan
འི་རྒྱུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐ་མི་དད་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་གཞན་ལ་ཉིས་པ་ཅི་ཡོད་གལ་ཏེ་ཉེས་པ་ཡོད་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་རིག་བྱེད་ཚད་མར་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡང་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་རིག་བྱེད་ནི་ཆོས་ཆན་ཡིན་ནོ། །དེ་ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་པའི་ཚིག་ལས་ཐ་དད་ཅེས་བརྒལ་ཞིང་བརྟགས་ན་ཇི་སྐད་བརྗོད་པར་བྱ། །གལ་ཏེ་ཚད་མ་མེད་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ཚིག་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དེ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཚིག་ལས་ཐ་དད་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན། འོན་ཏེ་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཚད་མས་གྲུབ་པར་བརྗོད་ན། དེ་ལྟ་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དགོད་པ་ལ་འབྲས་བུ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །དེའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་འདི་ཇི་ལྟར་སྤང་བར་བྱ། གལ་ཏེ་དབྱངས་དང་ཡི་གེའི་གོ་རིམས་ཁྱད་པར་གཞན་ཉིད་ལས་རིག་བྱེད་ཀྱི་ཚོགས་ཐ་དད་པར་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་རྒྱུ་འདི་ཡོད་པ་ཡིན་ན། ཅི་འདི་རིག་བྱེད་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་མ་ཡིན་ཞེས་དཔྱད་པ་ན། གལ་ཏེ་ཚད་མ་ཡིན་ན་ནི་རིག་བྱེད་ཉིད་དོ། །དེ་སྟེ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན། འདིས་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་འདིར། །རོ་ཡང་དེ་ལྟར་ཤེས་པ་ནི། །རེ་ཞིག་མཚུངས་པར་མཐོང་བ་ཡིན། །རྨི་ལམ་གྲུབ་པ་འདི་ལས་ཅི། །གཞན་ན་མིན་ཞེས་རྟོག་པ་ན། དམ་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཡིན་པ། །དེ་ལྟར་བལྟའོ་ཞེས་བྱ་ཡང༌། །གལ་ཏེ་ཕྱིས་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་འམ་གཞན་དག་དོན་དམ་པར་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་འམ་ཐ་མི་དད་པར་འགྱུར་ བ་དེ་ལྟར་གཟུང་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་བརྟགས་ན་ཐ་དད་པ་ལ་ཚད་མ་འགའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐ་མི་དད་པར་རྟོགས་སོ། །དེས་ན་འདི་ལ་འགལ་བ་ཅི་ཡོད། །སྔར་གྱི་ཐ་དད་པར་འཛིན་པ་ཚད་མར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་གྱུར་མོད་སྐྱོན་ཅི་ཡོད། ཕྱོགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་གྱུར་མོད་ད་ལྟ་ངེད་ལ་ཆད་པ་ཅི་ཡོད། ཐ་དད་པ་མེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་འོ་ན། ཆོས་ཅན་ཐུན་མོང་བ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་ཚད་མ་མིན། །དེ་ལྟར་ཡིན་དང་དེ་ལྟ་བུའི། །སྒོ་ཅན་ཕྱི་རོལ་གཞན་ཡང་མིན། །རིག་བྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཚད་མ་དང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཐུན་མོང་དུ་ཆོས་ཅན་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཕྱིས་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་བསྒྲུབས་པས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཆོས་ཅན་སྒྲུབ་བྱེད་ཚད་མ་མ་
Chinese
因为没有稍微的认识，所以成立为无差别。如果这样，对其他有什么过失？如果存在过失，这样一来，成立吠陀为量也就会变成过失。如此，吠陀是法性。如果辩驳考察它如何与世俗语不同，那该如何说呢？如果无量，因为与世俗语相同，那它如何是与世俗语不同的法性？如果说不同之处由量成立，那么，嘲笑成立者有什么结果呢？因此，这个争论该如何避免？如果说仅仅因为音调和字母的顺序不同，吠陀的集合就成立为不同，那不是的。因为其他的也同样成立为互相不同。如果这个原因存在，那么，这是吠陀吗？或者不是？如果考察，如果是量，那就是吠陀本身。如果不是那样，因为这个没有必要，所以应该舍弃，如果这样，那么，在这里。 味道也如此知晓是， 暂时见到相似。 梦的成立除了这个还有什么？ 如果在其他处思索不是， 如何变成殊胜的呢？ 也应当如此观察。 如果之后详细分析，梦的知识或其他事物，究竟是真实地互相不同还是无差别，应当如此理解。对此，如果考察，因为对于不同没有丝毫的量，所以认识为无差别。因此，这有什么矛盾？如果说先前执持为不同的不成为量，即使不成为量，有什么过失？如果说会变成没有方等差别，即使不变成，现在我们有什么惩罚？如果说成立无差别的非量是什么，就是这个本身，如果这样，那么，凡是认识到法性共同之处的，就不是量。 如是存在和如是之， 门具外道也不是。 吠陀的体性，量和非量共同作为法性来认识，会变成非量，因为之后成立为非量而遮止。因此，法性成立者非量。
English
Because there is not even a slight understanding, it is established as non-difference. If this is the case, what fault is there in others? If there is a fault, then establishing the Vedas as valid cognition will also become a fault. Thus, the Vedas are a dharma-nature. If one argues and examines how it is different from worldly speech, then what should be said? If there is no valid cognition, since it is similar to worldly speech, how is it a dharma-nature different from worldly speech? If it is said that the difference is established by valid cognition, then what is the result of mocking the establisher? Therefore, how should this dispute be avoided? If it is said that the collection of Vedas is established as different only because of the difference in the order of tones and letters, that is not the case. Because others are also similarly established as mutually different. If this reason exists, then is this a Veda? Or is it not? If one examines, if it is valid cognition, then it is the Veda itself. If it is not so, since this is unnecessary, it should be abandoned. If this is the case, then here. The taste is also known in this way, For a while, it is seen as similar. What else is there besides the establishment of dreams? If one thinks it is not elsewhere, How does it become excellent? It should also be observed in this way. If one analyzes in detail later, whether the knowledge of dreams or other things are truly mutually different or non-different, it should be understood in this way. Regarding this, if one examines, because there is not the slightest valid cognition for difference, it is recognized as non-difference. Therefore, what contradiction is there in this? If it is said that the previous holding as different does not become valid cognition, even if it does not become valid cognition, what is the fault? If it is said that it will become without distinctions such as directions, even if it does not become, what punishment do we have now? If it is said that what is not a valid cognition that establishes non-difference is this itself, if this is the case, then whatever recognizes the commonality of dharma-nature is not valid cognition. As it is and as it is, The gate-possessing outsider is also not. The nature of the Vedas, valid cognition and non-valid cognition jointly recognize as dharma-nature, will become non-valid cognition, because it is later established as non-valid cognition and prevented. Therefore, the dharma-nature establisher is non-valid cognition.