Tibetan
ཉིད་ཡིན་ན། །དེ་བདག་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་ཉིད། །ཕྱིས་འབྱུང་ཕྱིར་ན་བསྒྲུབ་བྱ་ནི། །རྒྱུ་ཉིད་དུ་ནི་རིགས་མ་ཡིན། །ཕྱིས་འབྱུང་བའི་འཇིག་པ་ནི། སྔར་བྱུང་བའི་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུ་ལས་གདོན་མི་ཟ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་མེད་པ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ག་ལས་འཇིག་པ་རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཏེ། ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཀྱང་དེ་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པ། དངོས་པོ་ཕྱིས་ འབྲེལ་མེད་པ་ཡི། །བདག་ཅན་དངོས་པོ་མེད་འཇིག་ན། །དེར་ནི་སྔར་ཡང་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །ཅི་ལྟར་འཇིག་བྱེད་རྒྱུ་ཅན་ཡིན། །གང་ཞིག་གང་མེད་པར་ཡང་མཐོང་བ་དེ་ཅི་ལྟར་དེའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཙམ་གྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ལན་ཅིག་མ་ཡིན་པར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ཅི་ལྟར་འཇིག་པར་བྱེད་པ་ཉེ་བས་གྱོ་མ་ལ་སོགས་པར་གྱུར་པ་ན་བུམ་པ་ཕྱི་མ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པར་རྟོགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེས་མ་ཐག་པར་ཡང་ཡིན་ནོ། །སྔར་ཡང་ཕྱི་མའི་རང་བཞིན་དང་འབྱོར་པ་ནི་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཆི་བའི་མཐར་ཐུག་པར་རྟོགས་པར་ཐལ་ལོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིས་ཀྱང་ཕྱི་མ་དང་འབྲེལ་པ་ཙམ་ཉིད་འཇིག་པ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་འབྱོར་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་རུང་སྟེ། འདི་ལྟར། མི་ནུས་པ་དང་མི་དགོས་ཕྱིར། །འཇིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བྱས་མིན། །འབྱོར་ནི་མ་འབྱོར་པ་ལ་ཡང༌། །འཇིག་པའི་ནུས་པ་སྲིད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་འདི་རྒྱུ་ལས་འབྱོར་པ་ཉིད་དུ་སྐྱེས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་མངོན་སུམ་གྱིས་བཟུང་བས་ན། དེར་འཇིག་པ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། དེའི་ཚེ་ནི་དེའི་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་འདི་རང་གི་རྒྱུ་ལ་མ་འབྱོར་པ་ཉིད་དུ་སྐྱེས་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་འཇིག་པ་དོན་མེད་དེ། བྱས་པ་ལ་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོས་སྐད་ཅིག་མར་གྱུར་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྟོགས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་གཞན་དུ་རྟོགས་པར་ནུས་པ་དེ་ནི་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར
Chinese
是您自己吗？ 那么，这就是我所要建立的能立。 因为是后来的，所以所要建立的，就不是原因本身了。 后来的坏灭，不应成为与先前生起具有的原因本身。 因为果不是不可避免地从因中产生的。 因此，它不是原因本身的理证。 如果没有原因，那么它就会变成它的自性，那么，坏灭怎么会没有原因呢？ 因为它遵循获得等等的随行和返回，并且果的法也仅此而已。 对此进行说明：事物后来 没有关联的，有主的事物没有坏灭，因为在那里以前也见过。 怎么会是坏灭的因呢？ 无论在没有什么的情况下也能看到，那怎么会是它的原因呢？ 仅仅是随行不是原因，这已经不止一次地说明了。 就像坏灭临近，变成瓦片等等时，认识到瓶子与后来的瓶子没有关联一样，刚出生时也是如此。 先前也没有认识到后来的自性和获得，因为已经说明了会推及到认识到死亡的终结。 后来也仅仅是与后来的关联才是坏灭。 坏灭本身使之不获得吗？ 那是不行的，就像这样：因为不能和不需要，所以坏灭本身没有这样做。 获得对于不获得，坏灭的能力是不可能的。 如果这从因中生起为获得本身，那么，既然已经被现量所把握，在那里坏灭有什么必要接近呢？ 那时它就变得没有意义了。 或者，如果这在自己的因中生起为不获得本身，那么，坏灭就没有意义了，因为所作没有原因。 因此，以自己的体性成为刹那，这才是现量所认识到的，如果不是这样，认识是不可能的。 凡是能够认识到其他的，那就不是变成其他的本身，因为变成其他的本身被现量所损害。 因此，
English
Is it yourself? Then, that itself is the establisher to be established. Since it is later, the to-be-established is not the cause itself. Later destruction should not become the cause itself that possesses the earlier arising. Because the result does not inevitably arise from the cause. Therefore, it is not a reason itself. If there is no cause, then it will become its own nature, then how can destruction be without a cause? Because it follows the following and returning of attainment and so on, and the dharma of the result is also only that much. To this, it is stated: Things later Without connection, the possessed thing without destruction, because it has been seen there before. How can it be the cause of destruction? Whatever is seen even in the absence of something, how can that be its cause? Merely following is not the cause, this has been shown more than once. Just as when destruction is near, becoming tiles and so on, it is realized that the vase has no connection with the later vase, so it is also immediately after birth. Previously, the nature and attainment of the later were not realized, because it has been shown that it would extend to realizing the end of death. Later, only the connection with the later is destruction. Does destruction itself make it not attain? That is not possible, like this: Because it is impossible and unnecessary, destruction itself did not do that. Attainment for non-attainment, the ability of destruction is not possible. If this arises from the cause as attainment itself, then, since it has been grasped by direct perception, what is the need for destruction to approach there? At that time, it becomes meaningless. Or, if this arises in its own cause as non-attainment itself, then destruction is meaningless, because the made has no cause. Therefore, becoming momentary by its own nature is what is realized by direct perception, if it is not so, realization is impossible. Whatever is able to realize others, that is not becoming others itself, because becoming others itself is harmed by direct perception. Therefore,
Tibetan
་ངེས་པ་ནི་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། གཞན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་ཚོགས་པ་ཐ་མ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཉི་མ་ནུབ་པ་དང༌། །འཆར་བ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཡང་གདོན་མི་ཟར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། ལྟོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་འཆར་བ་དང་ནུབ་པའི་དེ་མ་ཐག་པ་དེ་ཁོ་ནར་ནུབ་པ་དང་ཤར་བར་འགྱུར་རོ། །ཚོགས་པ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་ངེས་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་དོན་གཞན་ལ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དཔེ་དེས་དེ་བཟློག་པ་ཉིད་དུ་ འགྱུར་གྱི་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདིར་བརྗོད་པ། ཉི་མ་ནུབ་དང་ཤར་བ་ནི། །ཤར་དང་ནུབ་པས་ཁྱབ་མ་ཡིན། །རེས་འགའ་གཞན་དུ་འང་འགྱུར་སྲིད་དོ། །མི་འགྱུར་བ་ལ་ཚད་མ་མེད། །གལ་ཏེ་ཕལ་ཆེར་མཐོང་བ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཚད་མེད་པའི་ཕྱིར་འཆར་བ་དང་ནུབ་པ་དག་གིས་ནུབ་པ་དང་འཆར་བའི་དངོས་པོ་དག་ལ་མ་ཁྱབ་པོ། །འདི་ལྟར་བདག་པོ་ལ་གུས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལོ་རྒྱུས་ཐོས་པ་ཡིན་ནོ། །དགུན་ཀ་ཕྱི་མོར་འཆར་བ་དང༌། །མྱུར་བར་ནུབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། །སྲིད་པའང་ཡོད་ཡིན་དེ་བཞིན་དུ། །གཞན་པ་ཉིད་ཀྱང་སྲིད་པ་ཉིད། །ནུབ་པ་ནི་ཉི་མའི་མ་ཡིན་གྱི། །འོན་ཀྱང་རི་ལ་སོགས་པས་བཅད་པ་ཡིན་ནོ། །རབ་ཏུ་དཔྱད་པ་ཉིད་དེ་ཡང་བདག་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་གྱི། རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་གཞན་དུ་ཡང་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གལ་ཏེ་འགའ་ཞིག་གདོན་མི་ཟ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཡང་གཞན་དག་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པས་ཐེ་ཚོམ་ཟའོ། །ཚོགས་པ་ཐ་མ་ནི་དངོས་པོ་ཐ་དད་པ་ལ་ངེས་པ་ཡིན་ལ། འཇིག་པར་ཐ་དད་པར་གྱུར་པ་ལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་བརྗོད་པ་དེ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། འདི་ལྟར། ངོ་བོ་གཞན་ལ་རང་རྒྱུ་ལས། །ངེས་པ་གང་དེས་གསལ་བར་ནི། །རང་གི་རང་བཞིན་བདག་ཉིད་ཅན། །འཇིག་པ་དེ་ལྟར་ཅིས་མི་རྟོགས། །འཇིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གཞན་ཉིད་ནི་མ་ཡན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཕྱི་མ་དང་འབྲེལ་པར་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། མཆི་གུའི་ལུས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོའི་འཇིག་པ་ཞེས་དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ལྟར་ཚོགས་པ་ཐ་མ་དེ་མྱུ་གུ་སྐྱེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་ངེས་པར་དངོས་པོ་ཡང་དེའི་ཕྱིས་ཀྱི་དངོས་པོ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཅི་སྟེ་མི་འདོད། གཞན་ཡང་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྤྱིར་དེ་ལ་ངེས་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ
Chinese
确定性就是不依赖他者，而不是其他的，就像最后的因缘聚合一样。如果太阳西落和升起是依赖他者的，难道就不是不可避免的吗？如果不依赖他者，那么升起和西落的紧接着的那一刻，就会变成西落和升起。聚合对于不存在的事物来说也不是确定的，而是对于苗芽等等其他事物来说是确定的。因此，如果用那个例子来反驳它，就不能证明这个论题了。这里要说的是：太阳西落和升起，并不是被升起和西落所遍及的，有时也会变成其他的，对于不变的事物没有 प्रमाण（pramāṇa，量， प्रमाण），即使大多数时候看到的是那样，但因为没有 प्रमाण（pramāṇa，量， प्रमाण），所以升起和西落并不能遍及西落和升起的事物。就像听到尊敬主人的故事一样。因为冬天迟升起，早西落，存在也是如此，其他也是可能存在的。西落不是太阳的，而是被山等等阻挡了。深入的思考也是依赖于自己的，瑜伽士则看到其他的景象。另外，对于依赖他者的事情来说，并不是不可避免的，如果有些是不可避免的，但其他的就不是这样，所以会产生怀疑。最后的聚合是对于不同的事物来说是确定的，对于变成不同的毁灭来说是不确定的，这样说也是不行的，就像这样：从其他的体性中，从自己的因中，确定性显现出来，具有自己的自性，为什么不这样理解毁灭呢？毁灭，是指不存在的事物的其他自性，但却是与后来的事物联系起来理解的体性，就像用“水泡的身体”这样的方式，事物的毁灭就变成了这样理解的对象。为什么不认为最后的聚合确定是产生苗芽的自性，事物也确定是与后来的事物没有联系的名称呢？另外，应该用不依赖他者来普遍证明对它的确定性。事物和事物
English
Certainty is precisely non-dependence on others, and not otherwise, like the final aggregation of causes. If the setting and rising of the sun are dependent on others, is it not inevitable? If it were non-dependent, then the very moment of rising and setting would become setting and rising. Aggregation is also not certain for non-existent things, but for other things such as sprouts. Therefore, if that example is used to refute it, it cannot prove the thesis. Here it is said: The setting and rising of the sun are not pervaded by rising and setting. Sometimes it may also become something else. There is no प्रमाण (pramāṇa, measure, प्रमाण) for the unchanging. Even if it is mostly seen that way, because there is no प्रमाण (pramāṇa, measure, प्रमाण), rising and setting do not pervade the things that set and rise. It is like hearing the story of respecting the master. Because winter rises late and sets early, existence is also like that, and other things are also possible. Setting is not of the sun, but is blocked by mountains and so on. Deep thought is also dependent on oneself, but yogis see other visions. Furthermore, for things that are dependent on others, it is not inevitable. If some are inevitable, but others are not, then doubt arises. The final aggregation is certain for different things, but uncertain for becoming different destructions. It is not right to say that, like this: From other entities, from one's own cause, certainty manifests, possessing one's own nature, why not understand destruction in this way? Destruction refers to the other nature of non-existent things, but it is the entity that is understood in connection with later things, just as in the manner of "the body of a bubble," the destruction of things becomes the object of such understanding. Why not consider that the final aggregation is certainly the nature of producing sprouts, and things are certainly names that have no connection with later things? Furthermore, one should use non-dependence to universally prove certainty about it. Things and things