English
Thus, since the result arises from the cause, this is because it is contained within its own nature. In the explanation of the excellent differentiation of reasoning, no example is given as different. In terms of the nature of emptiness, the non-existence of things is not something that can be analyzed and observed in the realm of valid cognition, and although it is established only in its own essence, it is not established in the slightest. This is what those who have the view of understanding things as confused think. In this regard, if things, by their very nature, possess distinct places, times, and natures, if they are different, then what is the use of examining the non-existence of other things? However, if it is not different by its own nature, then in that case, the non-existence of other things is also meaningless. It is meaningless for one, and impossible for the other, as has already been stated. Therefore, the non-existence of things, such as a vase, which has become its own nature, is shown in this way as a separate mode of being devoid of other things. Thus, the nature of the meaning that one wishes to express, the self-nature that is devoid of it, whatever is the object of one meaning, that which is the direct experience of self-awareness, when memory is brought to the fore from that, one's own mind arises, realizing the thought, "This is not seen." From that, the very object of the direction is what is not seen by others, and why is that? This is because it is not seen as the nature of the other. Here, the meaning is that it is not seen as its nature, and this is what is meant by saying that this is not its nature. If it is said that the vase does not exist here, is it to be established that this is not its nature? If one asks how to say it the other way around, if the other is also not contained within this, if there is a truth, then it must be contained within that. Thus, by the nature of that place, it is either empty or this can also be a vase. For the wise, in any case, there is no appearance of distinction. If it is not devoid of this nature, then this will also not be devoid of it, so what need is there to say anything else about the extremely clear meaning? Therefore, being devoid of it is the non-existence of that thing here. Why is that? Because seeing the place devoid of it is what is meant by not seeing it, or the nature of something other than it.
Tibetan
དུ་དམིགས་སོ་སྙམ་པའི་བློ་སྐྱེ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དམིགས་པ་དང༌། མ་དམིགས་པ་དག་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་ཉིད་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདི་ཤེས་པ་གཞན་མི་དམིགས་པ་ཡིན་དུ་ཆུག་ན། ཤེས་བྱ་གཞན་མི་དམིགས་པ་ཅི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་དག་ཐ་དད་པ་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཡང་ན་འམ་གྱི་སྒྲ་ནི་དེ་བཞིན་གྱི་དོན་ཏོ། །ཅི་ལྟར་འདི་མི་དམིགས་སོ་སྙམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་ལྟ་ངེས་པའི་དམིགས་པ་དམིགས་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་མ་དམིགས་སོ་སྙམ་པའི་ངེས་པ་ལས་ཀྱང་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་མེད་པར་བསྒྲུབ་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དངོས་པོ་རྣམས་ཁྱད་པར་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཅི་ལྟར་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་འཆོལ་བར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། གཅིག་དམིགས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས། །འདི་ནི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འམ། མི་དམིགས་སོ་ཞེས་རྟོག་ཅན་གྱི། །བློ་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན། །མྱོང་བ་ཁྱད་པར་ཅན་ཉིད་ལས། །དོན་རྣམས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་རྟོགས། །དེ་ལྟའི་བདག་ཉིད་ཅན་མྱོང་མིན། །འདི་ཡི་ཐ་སྙད་བློ་རྒྱུ་ཡིན། །གལ་ཏེ་མྱོང་བ་ཁྱད་པར་དུ་ན་མྱོང་བ་གཞན་གྱིས་དབེན་པ་མེད་ན་ནི། མྱོང་བར་བྱ་ བའི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པ་ལ། གལ་ཏེ་རང་རིག་པར་དེའི་རང་བཞིན་གྱིས་མྱོང་བ་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་ན་དེའི་ཚེ་ཁྱད་པར་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དངོས་པོ་མེད་པར་རིགས་པས་རྟོགས་སོ་ཞེ་ན། དབྱེ་བ་མེད་པར་མྱོང་བ་ལ་དངོས་པོ་ཆོད་པ་རིག་པར་ནུས་པ་ཡོན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མས་བཟུང་བ་གཞན་དུ་བྱ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་བསྟན་ཟིན་པས་མི་བརྗོད་དེ། འདི་ལྟར། དྲན་པ་མེད་པར་དངོས་མེད་ཀྱི། །ཚད་མ་ཡོད་པར་སྲིད་མ་ཡིན། །ཁྱད་པར་གཞན་གྱི་མེད་པར་ཡང༌། བཟློག་པའི་ཟླ་བོ་དྲན་མ་ཡིན། །བཟློག་ཟླ་དྲན་པ་མེད་པར་ནི། །དངོས་པོ་མེད་པའི་ཚད་མ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ལ། །བཟློག་པའི་ཟླ་དྲན་པར་ཡང་ཁྱད་པར་ཅན་ཡང་རིགས་མེད་པར་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་སྔར་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་མྱོང་ངོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་འདི་ཡང་ཡིན་པས་དངོས་པོ་མེད་པ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །འོན་ཏེ་དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་ཉིད་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་བསྒྲུབ་པོ་ཞེ་ན། གཞན་གྱིས་འགྲུབ་པ་གཞན་གྱིས་བསྒྲུབས་པས་ཅི་བྱ། ཐ་སྙད་བསྒྲུབ་པ་ལ་ནི། རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི
Chinese
仅仅因为生起“是所缘”之念，所以缘和非缘都是它的自性，因此缘本身就是非缘。如果允许这是其他的识不缘，那么其他的所知如何不缘呢？因为已经显示了识和所知没有差别，所以没有过失。或者“或”字是“如是”的意思。因为这是“如何不缘”之分别念的对境，所以像那样确定的缘是缘一样，从“非缘”之念的确定中也是非缘本身。如果以成立无事物的无事物本身，事物们不是就成就了差别吗？那样如何无事物不会混乱呢？那不是的，如下：从体验一个所缘中，就生起“这是所缘”或者“非所缘”之有分别的识。从体验的特殊性本身中，就了知诸事物的特殊性。不是具有那样自性的体验，这是名言识的因。如果体验是特殊的，如果体验没有其他的间隔，那么对于了知所体验的特殊性。如果自证没有以它的自性体验，那么那时就不会了知差别。如果以理证了知无事物，那么对于没有差别的体验，能够识别事物是不能成立的，因为不能把量所取的事物变成其他的缘故。这已经显示了，所以不说了，如下：没有忆念，无事物的量存在是不可能的。没有其他的差别，也不忆念遣除的对立面。没有遣除的对立面忆念，就不会生起无事物的量，忆念遣除的对立面，没有特殊性也是不可能的。或者以前体验过特殊性，如果是那样，这也是，所以无事物本身是无意义的。或者无事物本身成立为没有的名言，那么，已经由其他成立的，由其他成立有什么用呢？对于成立名言来说，自性因的自性，就是那个不缘。
English
Just because the thought of "it is the object" arises, therefore, both object and non-object are its nature, so the object itself is the non-object. If it is allowed that this is other consciousness that does not perceive, then how can other knowable things not be perceived? Because it has already been shown that consciousness and knowable things are not different, there is no fault. Or the word "or" means "thus." Because this is the object of the discriminating thought of "how not to perceive," therefore, just as the definite object is the object, from the certainty of the thought of "non-object," it is also the non-object itself. If the non-thing that establishes the non-thing itself, wouldn't the things achieve distinction? How can the non-thing not be confused in that way? That is not the case, as follows: From experiencing one object, the discriminating consciousness of "this is the object" or "non-object" arises. From the particularity of the experience itself, the particularity of things is known. It is not the experience that has such a nature, this is the cause of the nominal consciousness. If the experience is special, if the experience has no other interval, then for knowing the particularity of what is experienced. If self-awareness does not experience with its own nature, then at that time, the difference will not be known. If the non-thing is known by reasoning, then for the experience without difference, the ability to recognize the thing is not established, because it is impossible to turn what is taken by the valid cognition into something else. This has already been shown, so I won't say it, as follows: Without memory, it is impossible for the valid cognition of non-things to exist. Without other differences, the opposite of removal is not remembered either. Without the memory of the opposite of removal, the valid cognition of non-things will not arise, and it is also impossible to remember the opposite of removal without particularity. Or if you have experienced particularity before, if that is the case, this is also the case, so the non-thing itself is meaningless. Or if the non-thing itself is established as the name of non-existence, then what is the use of establishing what has already been established by others? For the establishment of names, the nature of the nature of the reason of self-nature is that non-perception.