Tibetan
་ནི་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཏེ། དེ་རང་བཞིན་གཞན་དུ་སྣང་བ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་འཛིངས་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་མེད་པས་ན་ཚད་མ་དོན་མེད་དོ། །འོན་ཏེ་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་གཞན་བཀག་པ་ལས་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། །དེ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། འདི་ལྟར། མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་རྟོགས་པ་ལ། །གལ་ཏེ་གཞན་གྱིས་གནོད་ན་ནི། །མངོན་སུམ་ཚད་མ་མིན་ཉིད་པས། །གཞན་ཡང་ཚད་མ་ཉིད་མི་འགྱུར། །མངོན་སུམ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་ན། གཞན་ལ་ཡིད་བརྟན་དུ་ཅི་ཡོད། །འོན་ཏེ་དངོས་པོ་གཞན་དང་འདྲེས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་དེ་ལས་གཞན་ཚད་མ་བརྒྱས་ཀྱང་དགག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་རང་བཞིན་ནི་གཞན་དུ་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ། །འོན་ཏེ་རང་བཞིན་འགའ་ཞིག་གིས་མ་འདྲེས་སོ་ཞེ་ན། རང་བཞིན་གང་གིས་མ་འདྲེས་པའི་ཚུལ་དེས་ཀྱང་མངོན་སུམ་གྱིས་བཟུང་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་མ་བཟུང་ན་ནི་དོན་ལྡོག་པར་ཅི་ལྟར་ཡིན། གཞན་གྱིས་རྟོགས་པ་ན་ལྡོག་པ་གོ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གཞན་གྱིས་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་ན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡིད་བརྟན་དུ་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏེ། ཉིན་མཚན་ལས་ནི་ཁྱིམ་ཕུགས་སུ། །ཞུགས་མ་ཐག་ཏུ་གཞན་དུ་ནི། །སྣང་ཡང་ཡིན་པ་ཕྱི་མ་ཡི། །མངོན་སུམ་དེས་ནི་སྔ་མ་གནོད། །ཁང་པའི་ཕུགས་སུ་དངོས་པོ་སྐྱེས་པ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་དང་པོའི་མཐོང་བ་དེ་གནོད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི། ཚད་མ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གལ་ཏེ་མངོན་གྱིས་སྒྲ་གཉི་ག་ལས་ལོག་པར་བཟུང་ན་དེའི་ཚེ་གཞན་ལས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའམ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །མཉན་བྱ་ཉིད་ཀྱི་གྲུབ་པ་ལས་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ལྡོག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན། མཉན་བྱ་ཉིད་ལས་ཐེ་ཚོམ་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྡོག་པ་ཅན་མཐའ་དག་པའོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་མ་མཐོང་བ་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྡོག་པ་ཅན་དུ་བསྟན་ཏོ། །འོ་ན་ཅི་ལྟར་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་ཤེ་ན། གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་གདོན་མི་ཟ་བ་ཉིད་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའི་གདོན་མི་ཟ་བ་ཉིད་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་རྟག་པ་དང་མི་ རྟག་པ་ལ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དོན་དམ་པར་ན་ལོག་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་མ་ངེས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་རེ་ཞིག་རྩོད་ཕྱིར་ཁྱད་པར་ཞེས་བྱ་བ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་སྤྱི་བཤད་པར་བྱའོ། །ཅི་ལྟར་ལྡོག་པ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའི་ལྡོག་པ་ཅན་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡང་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར། གཞལ་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །བུམ་བཞིན་སྒྲ་ཡང་མི་རྟག་ཉིད། །ནམ་མཁའ་མེད་ལ་གཏན་ཚིགས་འདི། །ལྡོག་མེད་ཕྱིར་ན་རྗེས་འགྲོ་ཅན། །ནམ་མཁའ་ལ་ནི་ཡོད་པ་འམ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཅན་གཏན་ཚིགས་ནི་གོ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ནམ་མཁའ་མེད་པའི་ཕྱོགས་ལ་ནི། །གལ་ཏེ་དེ་ནི་སྲིད་མིན་ཡང༌། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་གཞལ་བྱ་ཉིད། །འདི་ལ་ཅི་ལྟར་ཡང་མི་ལྡོག །མེད་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་ལྟར་གཞལ་བྱ་ཉིད་ཡོད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན། སྒྲུབ་པ་དང་དགག་པ་དག་ཏུ་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡོད་པ་འབའ་ཞིག་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་དངོས་པོ་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ནི་དོན་བྱ་བས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་དོན་བྱ་བའི་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །རང་དང་གཞན་གྱི་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་མེད་པ་ནི་སུ་ཞིག་གང་ལའམ་ཅིའི་དོན་དུ་ཐ་སྙད་བྱེད་དེ། དེས་ན་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །གཞན་གྱི་ཕྱོགས་མེད་པར་མ་རྟོགས་པར་ནི་རང་གི་ཕྱོགས་གཞུང་གཟུགས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ནམ་མཁའ་ཡང་གདོན་མི་ཟ་བར་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཙམ་དུ་གཞལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་གོམ་གང་ཡང་ནི་འགྲོར་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཡོད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་སོ་སོར་ངེས་པར་རྣམ་པར་འཇོག་པས་དངོས་པོ་མེད་པ་གཞལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་དེ་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཚད་མས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞལ་བྱ་ཉིད་དོ། །དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་འབའ་ཞིག་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་ནི་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པས་རྣམ་པར་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་རང་གི་ཡུལ་ལ་གཞན་གྱིས་གནོད་པ་མ་བྱས་ནའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐ་ སྙད་མི་སླུ་བ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པས་གཅད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པ་གཞལ་བྱ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞལ་བྱ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཐུན་མོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་གཞལ་བྱ་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་གཅད་པར་བྱ་བ་ལ་བརྗོད་ན་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་
Chinese
即是仅仅如此。完全舍弃它，那就是显现为其他自性。如果不是这样，因为认识到是混杂的，没有名称，所以量是无意义的。如果说量是从其他遮止其他而产生名称，这也是不行的。就像这样：现量对于认识，如果被其他损害，现量就不是量，其他也不会变成量。如果现量不是量，对其他有什么可信任的呢？如果事物本身与其他混合，那么即使其他量用百种方法遮止也不是遮止，因为不能把自己的自性变成其他。如果说有些自性没有混合，那么没有混合的自性也已经被现量所抓住。如果不是这样，没有抓住的话，怎么会是意义相反呢？如果被其他认识到，就是理解为相反，如果被其他认识到不是这样，那么就已经说明对一切都不可信任了。从白天晚上到房屋深处，刚一进入就变成其他，虽然显现，但却是后面的，现量损害了前面的。房屋深处产生的事物不是量。因此，最初的见解会被损害，但不是量本身。因此，如果现量从两种声音中抓住相反的，那么那时就会怀疑其他，或者不会那样。从可听闻的成立来说也是这样。因此，因为没有相反，所以会从可听闻本身产生怀疑。同样，一切有相反的。论师仅仅依靠没有见到就显示为有相反。如果问：那么，怎么会确定为一而相反呢？回答说：确定为一的无疑虑本身就是相反，这不是，但却是确定为一的无疑虑本身就是相反。那不是恒常和无常确定为有和没有，因此，从胜义谛来说，没有相反。因此，是不确定的。这样，暂时为了辩论而说了差别。现在要总说了。怎么会相反确定为一呢？
English
It is just like that. Completely abandoning it, that is what appears as another nature. If it is not like this, because it is recognized as mixed, there is no name, so the measure is meaningless. If it is said that the measure is named from other blocking other, that is also not possible. Like this: For direct perception to recognize, if it is harmed by others, direct perception is not a measure, and others will not become a measure. If direct perception is not a measure, what is there to trust in others? If the thing itself is mixed with others, then even if other measures block it in a hundred ways, it is not blocking, because one's own nature cannot be turned into another. If it is said that some natures are not mixed, then the way in which the nature is not mixed has also been grasped by direct perception. If it is not like that, if it is not grasped, how can it be the opposite meaning? If it is recognized by others, it is understood as the opposite, if it is recognized by others that it is not like this, then it has already been shown that everything is not trustworthy. From day and night to the depths of the house, as soon as you enter, it becomes something else, although it appears, it is the latter, and direct perception harms the former. The thing that arises in the depths of the house is not a measure. Therefore, the initial view will be harmed, but it is not the measure itself. Therefore, if direct perception grasps the opposite from the two sounds, then at that time it will doubt others, or it will not be like that. It is the same from the establishment of what can be heard. Therefore, because there is no opposite, doubt will arise from what can be heard itself. Similarly, everything has opposites. The teacher showed that there are opposites only by relying on not seeing. If you ask: Then, how can it be determined as one and opposite? The answer is: The certainty of being one without doubt is the opposite, this is not, but it is the certainty of being one without doubt that is the opposite. That is not the constant and the impermanent are determined as having and not having, therefore, from the ultimate truth, there is no opposite. Therefore, it is uncertain. In this way, the difference has been explained temporarily for the sake of debate. Now I will explain it in general. How can the opposite be determined as one?
Chinese
同样，不是理解反向关系的，也是确定唯一的随同关系。例如：因为是可测量的缘故，如瓶子一样，声音也是无常的。对于虚空不存在而言，这个理由，因为没有反向关系，所以是随同的。因为虚空既不是存在也不是不存在，因为它不存在。如果说，那个随同关系没有错乱的理由，是能够理解的，那么，那不是的。因为对于虚空不存在的方面来说，即使那不是存在，即使那样，可测量性，对于这个来说，无论如何也不会反转。对于不存在来说，也像某些方面一样，只有可测量性存在。如果不是那样，那么，在肯定和否定中进行称谓本身就会消失。仅仅存在是不能进行称谓的。互相舍弃而存在的自性，也是事物称谓的对境。如果不是那样，因为是空无意义的，所以对于为了意义而努力的人们来说，努力本身将变得毫无意义。如果不能区分自己和他人，那么谁会为了谁或为了什么而进行称谓呢？因此，一切都将变成仅仅不存在。如果不理解他者的方面，就不能正确地塑造自己的方面。虚空也无疑是作为没有障碍的物体而可以测量的。如果不是那样，那么一步也无法行走。因此，通过存在的自性，将事物分别确定下来，事物的不存在是可以测量的，因为那样进行区分是由量进行区分的缘故，所以是可测量的。仅仅以事物为对境不是量，因为量是区分的特征，所以能够进行区分本身就是量，如果其他没有损害自己的对境的话。因此，因为不欺骗的称谓是可以通过进行证实的知识来确定的缘故，所以事物的不存在仅仅是可测量的缘故。因为仅仅是可测量的缘故，所以说“仅仅是可测量的缘故”就不是没有错乱的随同关系。因此，由于是共同的缘故，所以是不确定的。或者说，如果说可测量性本身是对可以通过现量完全确定的事物进行表达，那么那样的话
English
Similarly, that which does not understand the inverse relationship is also a certain and unique concomitance. For example: Because it is measurable, like a pot, sound is also impermanent. For the non-existence of space, this reason, because there is no inverse relationship, is concomitant. Because space is neither existent nor non-existent, because it does not exist. If it is said that the reason for that unerring concomitance is understandable, then that is not the case. Because for the aspect of the non-existence of space, even if that is not existence, even so, measurability, for this, will not reverse in any way. For non-existence, too, like some aspects, only measurability exists. If that is not the case, then the very act of naming in affirmation and negation will disappear. Mere existence is not capable of being named. The nature of existing by mutually abandoning each other is also the object of the naming of things. If that is not the case, because it is empty of meaning, the very effort for those who strive for meaning will become meaningless. If one cannot distinguish oneself from others, then who would name for whom or for what? Therefore, everything will become merely non-existent. If one does not understand the aspect of the other, one cannot properly shape one's own aspect. Space, too, is undoubtedly measurable as merely the absence of an obstructive object. If that is not the case, then not even a single step can be taken. Therefore, by definitely distinguishing things through the nature of existence, the non-existence of things is measurable, because that distinction is made by valid cognition, it is measurable. Merely having things as objects is not valid cognition, because valid cognition is the characteristic of distinguishing, so the very act of distinguishing is valid cognition, if others do not harm one's own object. Therefore, because the unerring naming can be determined by the knowledge that proves it, the non-existence of things is only measurable. Because it is only measurable, saying "because it is only measurable" is not an unerring concomitance. Therefore, because it is common, it is uncertain. Or, if it is said that measurability itself expresses something that can be completely determined by direct perception, then that is the case.