Tibetan
དེར་ཡང་རང་གི་རང་བཞིན་ཉིད་མཚན་ཉིད་ཡིན་པས་འདི་ནི་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པ། རང་བཞིན་ཙམ་དུ་སྣང་བས་ནི། །དངོས་པོ་དངོས་པོར་གནས་མ་ཡིན། །རང་གི་ངོ་བོར་སྣང་བ་ནི། །འཁྲུལ་དང་ཅིག་ཤོས་ཤེས་པ་མཚུངས།། སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཙམ་དུ་སྣང་བ་ནི་འཁྲུལ་པ་དང་མ་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མི་འགྲུབ་པོ། །རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུས་བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ །རང་བཞིན་ཅི་ལྟར་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་བརྗོད་པ། ཅི་ལྟའི་རང་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་ནས། །རང་བཞིན་མེད་ན་མི་འབྱུང་བར། །ཤེས་བྱ་འཇིག་དང་བྱས་པ་ཉིད། །གོང་དུ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན། །འཇིག་པ་ནི་དངོས་པོ་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོན་འདི་སྔར་བསྟན་ཟིན་ཏེ། དེས་ན་ཡང་སྐྱུག་ལྡད་མི་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་པས་བདག་དང་སྲོག་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་མཐའ་དག་ཀྱང་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ག་ལས་ཤེ་ན། ལྡོག་ཅན་མཚུངས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །མཉན་བྱ་ཉིད་ནི་བརྗོད་མཛད་ལས། །གཏན་ཚིགས་མིན་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡི། །ཚུལ་འདིས་ཐམས་ཅད་དཔག་པར་བྱ། །ལྡོག་པ་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་དཔེར་བརྗོད་པ་མཚུངས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སློབ་དཔོན་གྱིས་ལྡོག་པ་ཅན་མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་མ་ངེས་པར་བསྟན་པར་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཚུལ་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་རེ་ཞིག་ལྡོག་པ་ཅན་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ལྡོག་པ་ཅན་ཐམས་ཅད་མཉན་བྱ་ཉིད་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ཡང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར། མཐུན་ཕྱོགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དག་ལས། །ལྡོག་པ་ཡང་དག་ཉིད་དུ་ནི། །སྲིད་མིན་མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས། །ལྡོག་པ་ཅན་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན། །རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དང༌། བདག་དང་བཅས་པ་དང་བདག་མེད་པའི་ཕུང་པོ་གཉིས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཕུང་པོ་གཞན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་འགལ་བ་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པས་འགྲོ་བ་རྩོལ་མེད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཕྱོགས་གཉིས་ལས་མ་གཏོགས་པ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་གཉི་ག་ལས་ལྡོག་པ་ཡིན་འོ་ན་ནི་མེད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ། རྟེན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲ་ནི་རྟེན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་སྒྲ་ལ་ཡང་ཉེས་པ་མཚུངས་ཏེ། དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་ལས་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར། སྒྲ་རྟགས་མི་རྟག་ཐེ་ཚོམ་ནི། །ཟ་ན་གཏན་ཚིགས་ ཚོལ་བ་ཡིན། །དེ་ནི་གཉི་ག་དང་བྲལ་ན། །དེ་དག་ལ་འདིར་ཐེ་ཚོམ་ཅི། །དེ་ལས་ལྡོག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་དེ་ཉིད་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་མི་སྲིད་དོ། །འོ་ན་ནི་མཉན་བྱ་ཉིད་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་ཙམ་ཉིད་ལས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཅི་སྒྲ་ཉིད་ལས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་གཞན་དག་ཀྱང་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རམ། གལ་ཏེ་གང་ཞིག་ལ་ལར་མཐོང་བ་དེ་དག་གཞན་མཐོང་བ་ན་དེར་དོགས་པ་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུ་ནི་དེ་ཉིད་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་གོ་ཅི་ལྟར་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། མཐོང་བ་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །ཐེ་ཚོམ་བཀག་པས་དངོས་མེད་ལ། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་འགྱུར་རང་གི་ཕྱོགས། །ཡོངས་སུ་འཛིན་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། །གང་དུ་གཞལ་བྱ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཐུན་མོངས་གི་མ་ངེས་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དེ་ནི་མཐོང་བའི་སྒོ་ནས་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡིན་ལ་ཡུལ་ལ་ཐུན་མོངས་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི་དགག་པའི་སྒོ་ནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད། གལ་ཏེ་མཉན་བྱ་ཉིད་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དག་ལ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དེ་དག་མི་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནམ། མ་མཐོང་བ་ནི་མི་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། འགལ་བས་གང་ཚེ་གཅིག་ལྡོག་པར། །དེས་ཕྱིར་བཟློག་པའི་ཟླ་བོ་ནི། །འཇུག་འགྱུར་གཉི་ག་དག་ལས་ཀྱང༌། །ལྡོག་པ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཕན་ཚུན་སྤངས་པས་འགལ་བ་གཉི་ག་ལས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་ལྡོག་པ་ནི་མི་སྲིད་པས་འདིར་བཏང་སྙོམས་པར་གནས་པ་ནི་མི་འཐོབ་པ་ཁོ་ནའོ། །གལ་ཏེ་གཉིས་ལས་གཅིག་ལ་གནས་པར་ཚད་མ་མེད་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན་གྱི། མཉན་བྱ་ཉིད་ཀྱིས་བྱས་པ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ནི་དེ་ལྟར་ན་མི་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་འགྱུར་བར་ཟད་དོ་ཞེ་ན། །འོ་ན་ནི་ཐུན་མོང་གི་མ་ངེས་པ་ལ་ཡང་ཚད་མ་མེད་པ་ཉིད་ལས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན་གྱི། དེ་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་མཐོང་བའི་སྒོ་ནས་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། མཉ
Chinese
在那裡，如果說自己的自性就是特徵，所以這是不相同的。對此要說：僅僅顯現為自性，事物就不會安住為事物。顯現為自己的本質，就和錯亂與另一種認識相同。因為僅僅顯現為藍色和黃色等自己的本質，就和錯亂與不錯亂的認識相同，所以事物不會成立。區分是由原因和結果所造成的，所以到此為止就可以了。如果自性不存在，怎麼會不產生呢？對此要說： 依於如何的自因，如果沒有自性就不會產生，可知所知、毀壞和造作，如前所說的那樣。毀壞僅僅是和事物相關聯，這個道理之前已經說明了。因此不要再反覆咀嚼。因此，原因和結果僅僅是隨之而行和返回的特徵，因為不是我和生命等，所以不能理解。導師的所有意圖也是這個。從何得知呢？因為顯示了返回者是相同的。因為從應聽聞者那裡說出了，以領悟並非是理由的方式，以此方式來衡量一切。因為返回者的所有理由都顯示了譬喻是相同的。導師已經顯示了應聽聞的返回者是不確定的。因此，應當思考所有這些方式都安住在導師的意圖中。這樣，暫且顯示了返回者不是理由。因為所有的返回者都和應聽聞者相同，而且那也是因為不共同的緣故，所以是不確定的緣故。例如： 從順同方和不順同方中，返回真正地，僅僅因為沒有見到可能不存在，所以才說成是返回者。除了常與無常，以及有我和無我的蘊之外，沒有其他的蘊存在，因為事物和非事物互相捨棄而安住的矛盾就是事物本身。如果不是這樣，那麼行者就會變成無勤。除了兩種之外，什麼也沒有。如果應聽聞者
English
There again, if it is said that one's own nature is the characteristic, so this is not the same. To this it is said: By merely appearing as self-nature, things do not abide as things. Appearing as one's own essence is the same as delusion and another kind of knowledge. Because merely appearing as one's own essence, such as blue and yellow, is the same as knowledge that is deluded and not deluded, therefore things are not established. Differentiation is done by cause and effect, so that's enough. If self-nature does not exist, how can it not arise? To this it is said: Depending on what kind of self-cause, if there is no self-nature, it will not arise, knowable, destruction and fabrication, as said above. Destruction is only related to things, this meaning has been shown before. Therefore, do not chew again. Therefore, cause and effect are only the characteristics of following and returning, because they are not me and life, etc., so they cannot be understood. All the intentions of the teacher are also this. How is that known? Because it shows that the returner is the same. Because it is said from the one to be listened to, in the way of realizing that it is not a reason, measure everything in this way. Because all the reasons of the returner show that the metaphors are the same. The teacher has shown that the returner to be listened to is uncertain. Therefore, it should be thought that all these ways abide in the intention of the teacher. In this way, it is shown for the time being that the returner is not a reason. Because all the returners are the same as the one to be listened to, and that is also because of the uncommonness, so it is the reason for being uncertain. For example: From the concordant and discordant sides, returning truly, only because it is not seen that it may not exist, it is said to be a returner. Apart from the aggregates of permanent and impermanent, and with self and without self, there are no other aggregates, because the contradiction of things and non-things abandoning each other and abiding is the thing itself. If it is not like that, then the goer will become effortless. There is nothing other than the two. If the one to be listened to
Chinese
如果从常与无常二者都相违背，那么就只会变成不存在，因为没有所依。如果说声音是所依，那是不对的，因为声音也有同样的过失，因为它也与一切相违背，所以会变成不存在。就像这样：声音作为标志，对无常产生怀疑，就是在寻找理由。如果它与二者相离，那么对这些还怀疑什么呢？对确定与它相违背的事物，不可能产生怀疑。如果说，可听性本身不是怀疑的原因，因为仅仅是声音本身才会产生怀疑，那么，仅仅因为声音本身产生怀疑，其他事物也会变成不依赖于怀疑的原因吗？如果对某些事物通常所见，当在其他事物中见到时，难道不会在那里产生疑惑吗？怀疑的原因就是它本身。如果说，可听性本身怎么会是怀疑的原因呢？那是不对的，就像这样：以见的方式来成立，因为通过遮止怀疑，对于不存在的事物，如果产生怀疑，那么坚持自己的立场又有什么用呢？在可测量的事物等方面，对共同的不确定性产生怀疑，这是通过见的方式来成立的，而对于非共同的事物，则是通过否定的方式，那么这两者有什么区别呢？如果说，可听性本身对于常与无常以及无常等事物，因为没有见到，所以它们不成为不理解的原因，这不合理吗？因为没有见到是不理解的因素之一。这不好，就像这样：当因为相违而从一者中返回时，因此，返回的伴侣，从进入的二者中，也不可能返回。因为互相排斥的相违二者，不可能确定地从一者中返回，所以在这里不可能获得中立的立场。如果说，因为没有衡量二者之一存在的量，所以才会产生怀疑，而不是由可听性本身造成的，那么，那样的话，就只会变成不理解的原因。如果这样，那么对于共同的不确定性，也是因为没有量才会产生怀疑，而不是由理由造成的。这也是通过见的方式成为怀疑的原因，那么
English
If it deviates from both permanence and impermanence, then it will only become non-existent, because there is no basis. If you say that sound is the basis, that is not correct, because sound also has the same fault, because it also deviates from everything, so it will become non-existent. Like this: Sound as a sign, doubting impermanence, is looking for a reason. If it is separated from both, then what is there to doubt about these? It is impossible to doubt what is determined to be contrary to it. If you say that audibility itself is not the cause of doubt, because doubt arises only from sound itself, then, just because doubt arises from sound itself, will other things also become not dependent on the cause of doubt? If something is commonly seen in some things, when it is seen in other things, will doubt not arise there? The cause of doubt is itself. If you say, how can audibility itself be the cause of doubt? That is not correct, like this: To establish by way of seeing, because by preventing doubt, for non-existent things, if doubt arises, then what is the use of insisting on one's own position? In measurable things and so on, doubting common uncertainty is established by way of seeing, while for non-common things, it is by way of negation, so what is the difference between these two? If you say that audibility itself, for permanence and impermanence and impermanence and other things, because they are not seen, is it not reasonable that they do not become the cause of not understanding? Because not seeing is one of the factors of not understanding. This is not good, like this: When returning from one because of contradiction, therefore, the returning companion, from the two that enter, it is also impossible to return. Because the two mutually exclusive contradictions cannot be determined to return from one, so it is impossible to obtain a neutral position here. If you say that doubt arises because there is no measure to measure the existence of one of the two, and it is not caused by audibility itself, then, in that case, it will only become the cause of not understanding. If so, then for common uncertainty, doubt also arises because there is no measure, and it is not caused by reason. This is also the cause of doubt by way of seeing, then