Tibetan
ན་བྱ་ཉིད་ཀྱང་མ་མཐོང་བའི་ཁོ་ནས་ཡིན་པས་འདི་མཚུངས་སོ། །འོན་ཏེ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་གྱུར་པ་ནི་དེ་ལས་ཐེ་ཚོམ་མི་ལྡོག་པས་དེ་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུ་བརྗོད་པ་ན་མཉན་བྱ་ཉིད་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཉིད་པས་འདི་ནི་གྱི་ནའོ། །གཞན་ཡང༌། གཉི་ག་ལ་མཐོང་གཞལ་བྱ་ཉིད། །གཉིས་ཀྱིས་ཅི་སྟེ་ངེས་མི་བྱེད། །གཉི་ག་ལ་ནི་མཐོང་ལྡན་པ། །གཉི་ག་ལའང་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་པར་འགྱུར། །གང་ཞིག་གང་ལ་མཐོང་བས་ན། །དེ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱི་མེད་དོ་ཞེས་ཆ་གཉིས་པ་ལ་བརྟེན་པ་ག་ལས། འོན་ཏེ་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་དང་ལྡན་པ་གཉི་ག་ལ་གཅིག་ལ་ཡོད་པ་ནི་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན། འོ་ན་ཕྱོགས་ཉིད་ལ་ཐེ་ཚོམ་པ་ཡིན་གྱི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་གྱུར་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མཐོང་བ་ལ་ཡང་ཕྱོགས་ལ་ཐེ་ཚོམ་པའི་སྒོ་ཁོ་ནས་ཐེ་ཚོམ་ནི་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་གཉི་ག་ལ་མ་མཐོང་བ་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ། །གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་ལྡོག་པར་བྱ་སྟེ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནམ། གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་གཉིས་ལས་ལྡོག་པར་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་གསུམ་པ་མི་སྲིད་པ་གཉི་ག་ལས་ལྡོག་པ་དེ་ནི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་མི་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། ལྡོག་པ་ཅན་འདི་ནི་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཐུན་མོངས་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཁྱད་པར་ཅི་སྙེད་ཀྱིས་མཐའ་དག་བསྡུས་པ་དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྟེན་ནི་དེས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཅིག་ཏུ་ངས་པར་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཅི་ལྟར་འདི་ལྡོག་པ་ཉིད་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་དོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཕྱིར་གང་ཞིག་གཉི་ག་ལས། །ལྡོག་པར་ངེས་ཏེ་གཞན་ལ་ནི། །ཡོད་པས་གཉི་ག་དག་ལ་ཡང༌། །མེད་འགྱུར་འདི་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ལོག་པར་སླར་ཡང་དེ་ཉིད་ལ། །ཐེ་ཚོམ་བྱེད་པར་ཅི་ལྟར་འགྱུར། །གཉི་ག་རྣམ་གཅོད་བསྒྲུབ་པ་ནི། །དེ་ལས་ལྡོག་པ་ལས་གཞན་མིན། །གང་ཞིག་གང་ལས་ལྡོག་པ་དེ་ཅི་ལྟར་དེ་ལྟར་དེ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན། འོན་ཏེ་གཉི་ག་རྣམ་པར་གཅོད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་མེད་དེ། འདི་ལྟར། གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་རྣམ་གཅོད་ནི། །སྒྲུབ་པར་བྱད་པས་གཏན་ཚིགས་ཉིད། །སྒྲ་དང་རྟགས་ཀྱི་ལྡོག་པ་ནི། །རབ་སྒྲུབ་བྱེད་ཅེས་རྣམ་པར་གནས། །གཏན་ཚིགས་གཞན་ལས་གཞན་ལྡོག་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་མོད
Chinese
因为没有见到能作，所以这相似。然而，如果产生怀疑，因为不能从那怀疑中返回，当说那是怀疑的原因时，能听者也同样如此，所以这是“的呢”。 另外： 在二者之中，是可见可量的。 二者怎能不确定？ 在二者之中，具有可见性。 在二者之中，也会成为能立。 如果某物通过见而存在于某处， 它不会变成能立本身，那么依靠第二部分有什么用呢？如果说，具有相互矛盾的事物存在于二者中的一个上是不合理的。如果是这样，那么，是对宗法本身怀疑，而不是通过相似的宗法方面产生的。对于见，也仅仅是通过对宗法怀疑的方面而产生怀疑。这对于在二者中没有见到也是一样的。必须确定地返回，难道不是怀疑吗？因为不能确定地从二者中返回。如果不可能有第三种情况，从二者中返回，那是自性本身不能理解的原因。具有返回者，也是阿阇梨这样说的。因此，需要证明的法，凡不是共同的，就是以各种差别完全包含的，那是怀疑的原因。它的所依是因为它包含，并且确定地返回。这样说，那么，这如何是怀疑返回本身而产生疑惑的原因呢？那不是的。因为，任何从二者中，确定地返回到其他，因为存在于二者中，也会不存在，这已经说过了。如何再次对那返回产生怀疑？证明二者分别，不是从那返回之外的其他。任何从某处返回，那如何不是那样，证明那分别呢？如果说，证明二者分别本身是不能理解的原因，这不是的。就像这样：所有理由分别，通过证明而成为理由本身。声音和标志的返回，被称为极能立。理由证明从其他理由返回其他，这是真实的。
English
Because it is only because one has not seen the ability to do, this is similar. However, if doubt arises, because it cannot return from that doubt, when saying that is the cause of doubt, the listener is also the same, so this is "de ne". Furthermore: In both, it is visible and measurable. How can the two not be certain? In both, there is visibility. In both, it will also become the establisher. If something exists somewhere through seeing, It will not become the establisher itself, then what is the use of relying on the second part? If it is said that it is unreasonable for something with mutual contradictions to exist in one of the two. If so, then, it is doubting the property itself, not arising through the similar property aspect. For seeing, doubt also arises only through the aspect of doubting the property. This is the same for not seeing in both. It must be determined to return, is it not doubt? Because it is not certain to return from the two. If it is impossible to have a third case, returning from the two, that is the cause that nature itself cannot understand. The one with return is also what the Acharya said. Therefore, the dharma to be proven, whatever is not common, is what is completely included with various differences, that is the cause of doubt. Its basis is because it includes it, and returns certainly. Saying so, then, how is this the cause of doubt by doubting the return itself? That is not the case. Because, whatever from the two, certainly returns to the other, because it exists in the two, it will also not exist, this has been said. How can one doubt that return again? Proving the separation of the two is not other than returning from that. Whatever returns from somewhere, how is that not so, proving that separation? If it is said that proving the separation of the two itself is the cause of not understanding, this is not the case. Like this: all reasons separately, become the reason itself through proof. The return of sound and sign is called the supreme establisher. The reason proves returning from other reasons to others, this is true.
Tibetan
་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དེ་ནི་གཞན་བསྒྲུབ་འཕེན་པ་ཉིད་ ཀྱིས་ཡིན་ནོ། །འདིར་ནི་གཞན་འཕངས་པ་ཅི་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཉི་ག་ལས་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱས་པ་ཉིད་ལས་ནི་རྟག་པ་ལས་ལྡོག་པས་མི་རྟག་པ་འཕེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་བདེན་ཏེ། རྟག་པ་ལོག་ལས་མི་རྟག་པས། །ཉིད་ནི་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་མེད། །གང་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི། །གཞན་ལྡོག་ཉིད་ཀྱིས་དོན་བྱས་འགྱུར། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་གཞན་རྟག་པའི་སྒྲོ་འདོགས་པ་བཅད་པ་ཙམ་གྱིས་དོན་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དག་ནི་གཅིག་བཟློག་པས་གཞན་རང་ཉིད་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེར་ཡང་རེས་འགའ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ལ་ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། འདི་ནི་རེ་ཞིག་གཞག་གོ །གལ་ཏེ་མཉན་བྱ་ཉིད་ཀྱིས་གཉི་ག་ཡང་རྣམ་པར་བཅད་པ་ཡིན་ན། དེ་ལས་འགྲུབ་པ་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གཏན་ཚིགས་གཞན་དེ་གཅིག་བསྒྲུབས་པས་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་གཏན་ཚིགས་གཞན་གྱིས་འགོག་པར་བྱེད་པའམ། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཅི་ལྟར་འགྱུར། །འོན་ཏེ་མངོན་སུམ་ནི་འགོག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ནི་གཞན་གྱིས་བསྒྲུབ་པའམ་འགོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། མཉན་བྱ་ཉིད་ཀྱིས་གཉི་ག་རྣམ་པར་བཅད་པས། ཅི་ལྟར་གཞན་གྱིས་གྲུབ། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན། དོར་བ་ཡང་གཞན་གྱིས་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ན་གཞན་ཡང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་ཐམས་ཅད་ཡིད་བརྟན་དུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །མངོན་སུམ་འགོག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་དངོས་པོ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དངོས་པོ་ཡང་དེ་ལས་གཞན་དང་ཐ་དད་པ་མེད་པར་རྣམ་པར་བཅད་པ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་དངོས་པོ་དེ་གཞན་དང་མ་འདྲེས་པའམ། འོན་ཏེ་གཞན་དང་འདྲེས་པར་འགྱུར། །གཞན་དང་འདྲེས་ན་ཐ་སྙད་ནི། །མེད་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཉིད་མིན་འགྱུར། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་གཞན་དག་ལས། །འགོག་པ་ཡང་ནི་མེད་པར་འགྱུར། །འདི་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། །དངོས་པོ་རང་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ། །གཞན་ལས་ལྡོག་པའམ། འོན་ཏེ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན། གལ་ཏེ་ལོག་ ན་མངོན་སུམ་གྱིས་བཟུང་བ་འམ་འོན་ཏེ་མ་བཟུང༌། གལ་ཏེ་བཟུང་ངོ་ཞེ་ན། ཅི་ལྟར་གཞན་མི་འགོག །དེ་ལ་གཞན་བཀག་པ
Chinese
ཀྱི། 然而，那是凭借其他成立的施设。 在这里，没有任何其他的施设，因为它是从两者中解脱出来的。如果说，仅仅因为所作性是从常法中解脱出来，所以才施设无常，那是对的。因为从常法中解脱出来，所以无常， 自身不是在其他中成立的。因为比量是， 仅仅凭借他者的遣除就能成办意义。比量仅仅是通过断除他者常法的增益而成就意义，因为对于常与无常的行相不分别的那些，一个遮遣，另一个自身就安住。在那里，有时也会不存在吗？不是的，因为那是现量成立的。对于果的因，怎么样呢？这个暂时先放着。如果所听闻的自身也完全遮断了两者，那么从那之中成立的就会变成现量成立，因此会变成因。其他的因，因为成立了一个，所以不是因吗？不是的，现量成立的，其他的因怎么会遮止或者成立呢？或者说，现量不是遮止，因为它是被其他成立或者遮止的吗？不是的，因为所听闻的自身完全遮断了两者，怎么会被其他成立呢？如果不是那样，那么舍弃也是被其他成立的，那样怎么会变成其他也不是量呢？因此，一切都会变成不可信赖的。现量不是遮止，也不是不遮止，如果是那样，那么也不会变成成立的自性。成立是使事物被了知的，事物也是从那之中，没有其他和差别地被分别，不会被了知。像这样，事物是不与他者相杂的，或者与他者相杂。如果与他者相杂，那么名言是， 因为没有，所以不会变成事物自身。同样，从其他的 遮止也会不存在。这个要详细分析， 事物的自身， 是从他者中解脱出来的吗？或者不是那样？如果解脱出来 那么是被现量所取，或者没有被取？如果被取了，那么怎么不遮止他者？对于那个他者的遮止，
English
ki. However, that is by means of the establishment of others. Here, there is nothing else established, because it is liberated from both. If it is said that impermanence is posited merely because what is made is liberated from permanence, that is true. Because impermanence is liberated from permanence, itself is not established in another. Because inference is, merely by means of the elimination of others, meaning is accomplished. Inference accomplishes meaning merely by severing the superimposition of the other, permanence, because for those who do not distinguish between the aspects of permanence and impermanence, when one is negated, the other itself abides. Is it sometimes non-existent there? No, because that is established by direct perception. What about the reason of the effect? Let this be set aside for now. If what is heard itself completely cuts off both, then what is established from that will become established by direct perception, therefore it will become a reason. Is the other reason not a reason because it establishes one? No, how can what is established by direct perception be prevented or established by another reason? Or rather, direct perception is not a preventer, because it is established or prevented by another? No, because what is heard itself completely cuts off both, how can it be established by another? If it is not so, then abandonment is also established by another, how can the other not become a valid cognition? Therefore, everything will become unreliable. Direct perception is not a preventer, nor is it a non-preventer, if it were so, then it would not become the nature of establishment either. Establishment is what makes things known, and things are also from that, without otherness and difference, being distinguished, will not be known. Like this, things are either unmixed with others, or mixed with others. If mixed with others, then the expression is, because it does not exist, it will not become the thing itself. Similarly, from the others, prevention will also not exist. This should be analyzed in detail, the self-nature of things, is it liberated from others? Or is it not so? If liberated, then is it grasped by direct perception, or not grasped? If it is grasped, then how does it not prevent the other? For that prevention of the other,