Tibetan
་ཏེ། ཁྱད་པར་སྔ་མ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཁྱད་པར་སྔ་མས་ནི་ཁྱད་པར་གཞན་དང་བྲལ་བ་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང༌། དེས་ན་ཐ་དད་རྣམ་པར་གནས། །ཞེས་རང་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་གཞན་གྱིས་འདི་གཞན་དུ་གྱུར་པར་ཚད་མར་གྱུར་པའི་རྟོགས་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བར་བྱས་ན་ཁྱད་པར་གཞན་སྟོང་གིས་ཀྱང་ཅི་ལྟར་གཞན་དུ་ བྱེད་པར་ནུས། །ཚད་མས་གྲུབ་པ་ནི་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་གཞན་དུ་བྱེད་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འཕྲོད་པ་འདུ་བའི་འབྲེལ་པས་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་པར་གནས་པ་ཉིད་པས་དེ་ཇི་ལྟར་གཞན་དུ་རྟོགས་པར་ནུས་ན་རྟོགས་ན་ནི་དེ་ཉིད་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ཅི་ལྟར་གཞན་གྱིས་གཞན་དུ་བྱེད། འོན་ཏེ་གཞན་གྱིས་གཞན་དུ་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ལྷག་པར་རྣམ་པ་ཙམ་ཞིག་གཞན་ལ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་གཞན་བཟློག་པ་ནི་མི་སྲིད་པར་ངེས་པ་ལས་དེ། དེ་དང་ལྡན་པའང་ཡིན་ལ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པར་ཡང་འགྱུར་བ་ན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་བདེན་ཏེ། འདི་ལྟར། གལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཞན་ཐོབ་ན་ནི། །ཚད་མ་ཡིས་ནི་འཐད་པ་ཉིད། །ལྷག་མ་སྟོང་ཕྲག་བསྣན་པས་ཀྱང༌། །དེ་བཟློག་པ་ནི་ནུས་མ་ཡིན། །འོན་ཏེ་གཞན་རྣམས་ཐོབ་མེད་ན། །དོན་དེ་ཉིད་ནི་བཅད་པའི་ཕྱིར། །ཁྱད་པར་གཞན་གྱིས་ཅི་བྱ་སྟེ། །འདིར་ནི་བཟློག་བྱ་འགའ་ཡོད་མིན། །དེའི་ཕྱིར་མ་འཁྲུལ་པའི་རྟོགས་པས་ནི་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཁྱད་པར་གཞན་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་དོན་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་རྣམས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཞིང༌། ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་ཡང་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་ན་མཚོན་པས་མཚོན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཅན་གཅིག་ལ་མི་འདུ་བ་ཉིད་དོ། །འོན་ཏེ་ཁྱད་པར་རྟོགས་པས་ཀྱང་ཁྱད་པར་ཅན་རྟོགས་པར་འགྱུར་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་སླར་ཡང་ཁྱད་པར་གཅིག་གིས་རྟོགས་པས་ཁྱད་པར་གཅིག་གིས་ཐམས་ཅད་བཟུང་བར་འགྱུར་རོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་དེ་ལྟར་མི་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་མངོན་སུམ་གྱིས་ཀྱང་རེས་འགའ་ཐག་རིང་པོ་ནས་དབྱིབས་ཙམ་འཛིན་ལ། དོན་ཉེ་བ་ན་ནི་མདོག་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། གལ་ཏེ་རྫས་དང་མི་ལྡན་པར། །མདོག་དང་དབྱིབས་ཙམ་འཛིན་ན་ནི། །ནམ་ཡང་རྫས་འཛིན་མི་འགྱུར་བས། །དེས་ནི་དངོས་པོ་མེད་པར་འགྱུར། །འོན་ཏེ་དབྱིབས་ནི་རྫས་མེད་པར། །འཛིན་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །མདོག་ཀྱ
Chinese
因为之前的差别已经认识到了。如果之前的差别认识到的是与其他的差别分离的，如果那样的话，那么“因此各自分别存在。”就像自己说的那样，如果这样说，那么，如果其他的差别使这个变成其他的，如果成为以量成立的认识所要认识的，那么其他的空性差别又怎么能使之成为其他的呢？以量成立的，不是其他的量能够使之成为其他的。以相符聚合的关系，所有的差别都无差别地存在，那么怎么能认识到是其他的呢？如果认识到，那么那本身就是它的自性，怎么能由其他的使之成为其他的呢？但是不是由其他的使之成为其他的，然而，仅仅是更加细微的方面变成了其他的。从那之上遣除其他的，因为不可能确定，所以，它也是具有那样的，而且也会变成具有从那之外的法，如果不是那样说，那是不真实的，就像这样，如果获得其他的方面，那么，以量来说是合理的。即使加上成千上万的剩余，也不能遣除它。但是如果没有获得其他的，因为断定了那个意义本身，其他的差别做什么呢？这里没有什么要遣除的。因此，不错误的认识是要认识一切的，就像现量的量一样。因此，认识其他的差别是没有意义的。如果差别都是各异的，具有差别的事物也是各异的，因此仅仅认识差别，因为不是以能诠释的来诠释，所以本身不包括在一个有法上。如果认识差别也能认识具有差别的事物，如果是那样，那么再次以一个差别来认识，一个差别会执持一切。现量不是那样执持的。如果现量有时也会从很远的地方仅仅执持形状，事物近处的时候会执持颜色，如果这样说，那也是不合理的，如果不是与事物相合，仅仅执持颜色和形状，那么任何时候也不会执持事物，因此那会变成没有事物。但是形状不是在没有事物的情况下能够执持的，颜色也
English
Because the previous distinction has already been recognized. If the previous distinction recognizes separation from other distinctions, then, "Therefore, each exists separately." Just as one says oneself, if one says so, then, if other distinctions make this become other, if it becomes something to be recognized by a valid cognition, then how can other empty distinctions make it become other? What is established by a valid cognition cannot be made other by another valid cognition. With the relationship of concordant aggregation, all distinctions exist without difference, so how can one recognize it as other? If one recognizes it, then that itself is its nature, how can one make it other by another? But it is not made other by another, however, only a more subtle aspect becomes other. From that, eliminating the other, because it is impossible to determine, therefore, it also possesses that, and it will also become possessing a dharma other than that, if it is not said that way, it is not true, like this, if one obtains other aspects, then, in terms of valid cognition, it is reasonable. Even if one adds thousands of remainders, one cannot eliminate it. But if one does not obtain others, because one has determined that meaning itself, what do other distinctions do? There is nothing to be eliminated here. Therefore, non-erroneous cognition is to recognize everything, just like the valid cognition of direct perception. Therefore, recognizing other distinctions is meaningless. If distinctions are all different, and the things possessing distinctions are also different, therefore, merely recognizing distinctions, because it is not explaining with what can be explained, it does not include itself on one subject. If recognizing distinctions can also recognize things possessing distinctions, if that is the case, then again recognizing with one distinction, one distinction will hold everything. Direct perception does not hold in that way. If direct perception sometimes only holds the shape from a very far distance, and when things are near, it holds the color, if one says so, that is also unreasonable, if it is not in conjunction with things, merely holding color and shape, then one will never hold things, therefore that will become without things. But shape cannot be held without things, and color also
Tibetan
ང་རྫས་མེད་མིན་ཞེ་ན། །དེ་ལས་རྫས་གཞན་ཅི་ལྟར་འགྱུར། །དེའི་ཕྱིར་གཞི་མཐུན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཁྱེད་ལ་ཡང་དེར་ཅི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བཤད་པ། སྣ་ཚོགས་ ཆོས་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པ། །ཆོས་ཅན་གཅིག་གིས་དབང་བྱས་ཏེ། །གཅིག་བསྒྲུབ་པ་ན་དེ་བརྟེན་དང༌། །གཞན་རྣམས་བཏང་སྙོམས་ལྟ་བུ་དང༌། །འགོག་ན་དེ་ཡང་དབེན་པ་དང༌། །དེ་ལས་གཞན་ལ་ལྟོས་ལྟ་བུར། །མེད་པ་ཡིས་ནི་དོན་ཅན་གྱི། །ཐ་སྙད་ཅི་ལྟར་བློས་བསྟན་པ།། དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་མ་བཏགས་པར། །ཐ་དད་དོན་རྟེན་ཁས་ལེན་པས། །ཐོག་མེད་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བ། །འཇིག་རྟེན་དོན་ལ་གནོད་མེད་འགྱུར། །ཁོ་བོ་ཅག་གི་ལྟར་ནི་གཞི་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་གྱི་ཐ་སྙད་འདི་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞི་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་སྒྲའི་དོན་ལ་བརྟེན་ནས་ཡིན་ཏེ། སྒྲའི་དོན་ལ་བརྟེན་ནས་དངོས་པོ་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་སྒྲ་མ་ཡིན་པ་ལ་ལྡོག་པ་ལ་ལྟོས་ནས་སྒྲའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན་ཉིད་དུ་འཇོག་གོ །སྒྲ་དེ་ཡང་ངོ་ཤེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་གནས་པ་ཉིད་དང༌། འབྲེལ་པ་ཉིད་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་སྣང་བ་ཡིན་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཐ་སྙད་ཀྱིས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ན་མ་དམིགས་པ་ལྟ་བུ་དང༌། མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུར་རྣམ་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མི་རྟག་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མས་ཐ་སྙད་གཞན་བཅུག་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་གསལ་བའི་ཕྱིར། དེའི་ཚེ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པས་བསྒྲུབས་སོ་ཞེས་རྟོགས་སོ། །དེས་ན་ཆོས་ཅན་སྒྲའི་དོན་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་བདག་གི་ངོ་བོར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །འགོག་ན་ནི་དེ་དང་བྲལ་བར་དེ། དེས་ན་དེས་དབེན་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་ན་དེ་ལས་བཟློག་པའི་ཆོས་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་སོ། །བསྒྲུབ་པ་དང་དགག་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་རྟོགས་པ་འབའ་ཞིག་ཁོ་ནར་ཟད་དེ། དངོས་པོ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་འདི་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཁོ་བོས་རྟོགས་སོ་ཞེས་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་དུ་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་འགྲུབ་པ་ཡིན་གྱི། དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་གཞན་དང་གཞན་གྱིས་བསྒྲུབ་པ་འམ། དགག་པ་ཅུང་ཟད་བྱས་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ལ་རེག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་དེ་མེད་
Chinese
如果说我不是无实体，那么从它如何变成其他实体？因此，不是共同的基础。如果问你那里又如何变化？因此说，各种 法的基石，由一个有法者所支配，当成立一个时，就依赖于它，其他则如中舍，如果遮止，那也是寂静，从那以外就像依赖其他。以无有如何以心显示有意义的名称？如是，如果不施设彼性，承认异体义依，从无始习气所生，对于世间义无损。按照我们的观点，共同基础等境之事物并非存在，此名称并非胜义谛。共同基础等境之事物并非存在，是依赖于语之意义，依赖于语之意义而事物并非存在而成立。如此，所谓声，是依赖于非声之反体，而安立声之声为有法。那声音也是以认识之力，依赖于恒常存在以及关联性，并非是外在的。因此，虽然显现无常性，但因为被颠倒名称所摄持，所以就像不明显一样，安住于如无有之状态。因此，以成立无常的量，置入其他名称，因为颠倒名称之境明显之故。那时，因为安立为有，所以了知成立了。因此，了知有法声音之意义是依赖于彼之自性。如果遮止，则与彼分离。因此，因为了知彼是寂静性，所以了知与彼相违之法是具有依赖性的。具有成立和遮破，仅仅是了知而已，事物并非变成那样的自性。如此，就像我如此了知一样，以现量了知，那就在名称之境中成立，对于它，分别念以其他成立或者稍微遮破是没有的。分别念并非触及过去等自性，因为那时它不存在。
English
If it is said that I am not without substance, then how does it change from it to another substance? Therefore, it is not a common basis. If you ask how it changes there, therefore it is said: various foundations of dharmas, dominated by one possessor of dharma, when establishing one, it relies on it, others are like indifference, if obstructed, that is also stillness, from that it is like depending on others. How can meaningful terms be shown by the mind with non-existence? Thus, if that nature is not posited, admitting different entity dependencies, arising from beginningless habits, it will not harm worldly affairs. According to our view, the objects of common basis and so on do not exist, and this term is not the ultimate truth. The objects of common basis and so on do not exist, but depend on the meaning of words, and it is established that objects do not exist depending on the meaning of words. Thus, the so-called sound is based on the opposite of non-sound, and the sound of sound is established as a possessor of dharma. That sound also relies on the power of recognition, on the permanence and the connection itself, and is not external. Therefore, although impermanence appears, it is like being unnoticeable because it is grasped by inverted names, and it abides in a state like non-existence. Therefore, by the measure that establishes impermanence, other names are placed, because the object of inverted names is clear. At that time, because it is established as existence, it is understood that it is established. Therefore, it is understood that the meaning of the dharma sound is based on its own nature. If it is obstructed, then it is separated from it. Therefore, because it is understood that it is stillness, it is understood that the dharma that contradicts it is dependent. Having establishment and negation is only understanding, but things do not become that kind of nature. Thus, just as I understand it in this way, it is understood by direct perception, and that is established in the realm of names, and for it, there is no other establishment or slight negation by other discriminations. Discrimination does not touch the nature of the past, etc., because it does not exist at that time.