Tibetan
པའི་རང་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ལ། ཐེ་ཚོམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡང་བསྟན་པར་རྟོགས་པས་བཟློག་པར་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ། །དེས་ན་གཞན་གྱིས་བཟློག་པར་འཐད་དེ། དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ནི་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། གང་ཕྱིར་སྒྲ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །བཟློག་བྱ་ཉིད་དུ་རྟོགས་བྱས་ལ། །དེས་ན་སྒྲ་གཞན་དག་གིས་ཀྱང༌། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །གལ་ཏེ་རྟོགས་པ་སྔ་མས་ནི་མ་ངེས་པར་བཟློག་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ལ། ཕྱི་མས་ནི་ངེས་པར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཁོ་བ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་འོངས་པ་ཡི། །ངེས་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་ཏེ། །གཞན་དུ་བྱ་བར་ཚད་གཞན་ནི། །བརྒྱ་ཕྲག་གིས་ཀྱང་ནུས་མ་ཡིན། །དེའི་ཕྱིར་སྔ་མའམ་ཕྱི་མ་གང་ཡང་ རུང་བ་གཅིག་ནི་ཚད་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ། །དེས་ནི་གཞན་ཡང་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱི་ཙམ་བརྗོད་པ་ཡིན་ན་ནི་གཞན་དོན་མེད་དོ། །འོན་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ།། རྗེས་སུ་དཔག་པས་ནི་རྣོ་བ་དང་འབར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དེར་ཡང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཁོ་ནའོ། །སྤྱི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མི་ཟའོ་ཞེ་ན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྱི་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་མ་ངེས་པར་རྟོགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སྤྱི་ལ་ནི་རྣམ་པར་ངེས་པར་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར། སྤྱི་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི། །ཁྱད་པར་རྣམ་པ་འདི་ལྟར་ཞེས། །རྟོགས་མེད་ངེས་ན་སྤྱི་ཡི་ནི། །ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་བསླད་པ་ཉིད། །སྤྱི་རྟོགས་ཀྱང་གསལ་བ་སོ་སོར་ངེས་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་འདྲེན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་སྤྱི་རྟོགས་པ་ནི་ཉེ་བར་བསླད་པ་ཡིན་ནོ། །གསལ་བ་ལ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་གྱི། སྤྱི་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་རུང་སྟེ། གལ་ཏེ་དེ་ནི་གསལ་བ་ལ་འཁྲུལ་པ་སྤྱི་ནི་གང་དུ་འདོགས་སོ། །སྤྱི་ནི་འགར་ཡང་བཞོ་གསལ་ལས། །སོགས་པ་ཉེ་བར་མཁོ་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་གང་གི་དོན་དུ་འདི་བརྩམས་པ་དེ་ལ་འཁྲུལ་ན་དེའི་ཚེ་གཞན་ལས་མ་འཁྲུལ་ཡང་ཅི་བྱ། གལ་ཏེ་སྤྱི་རྟོགས་པ་མེད་ན་གསལ་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། སྤྱི་ངེས་པས་ཀྱང་སྤྱི་དེ་ཉིད་ངེས་པར་འགྱུར་མོད། གཞན་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་ཅི་ལྟར་འགྱུར། གཞན་ངེས་པར་གཞན་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་མི་འཐད་དེ། ངེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་འགྱུར་བའི་
Chinese
已经认识到它的自性。因为也认识到怀疑的自性，所以仅仅是需要遣除的。因此，被其他人遣除也是合理的。如果说，仅仅是那样，不变成那样是不可能的，这也是不行的。因为那个声音本身已经认识到是需要遣除的。因此，其他的声音又有什么需要证实的呢？如果说，先前的认识不确定，认识到是需要遣除的，后来的认识是确定的，所以有必要，这也是不对的。比如这样：以量之力量而来的，任何不确定的，想要变成其他的，其他的量，即使成百上千也无能为力。因此，先前或者后来的任何一个，仅仅是量。因为它也变成了那样，所以不是证实。如果仅仅是泛泛而谈，那么其他的就没有意义了。如果说，比量是损害者，不是的，因为那是被现量所损害的。比量不能把握锐利和燃烧等等的差别，因此在那里也仅仅是怀疑。如果说，对于总相不怀疑，那是不对的，认识总相的差别，就是不确定地认识。对于总相是不可能完全确定的。比如这样：对于任何总相，这样的差别，如果没有认识就确定，那么对于总相的所有知识都是错误的。即使认识了总相，也不是引导认识到清晰的、各自确定的，因此，认识总相就是接近错误的。如果说，是在清晰上迷惑，不是在总相上，那是不行的。如果那是在清晰上迷惑，总相又安放在哪里呢？总相对于任何显现等等，都不需要接近。如果对于为了谁而造作的这个迷惑，那么即使不迷惑其他的又有什么用呢？如果说，没有认识总相，那么以清晰为对境的认识本身就不合理，即使确定了总相，总相本身也确实会确定，又怎么会对其他的怀疑呢？确定了其他的，对其他的怀疑是不合理的，因为所有的确定都会对所有的一切怀疑。
English
Its own nature has been realized. Because the nature of doubt is also recognized, it is only necessary to dispel it. Therefore, it is reasonable to be dispelled by others. If it is said that it is impossible for it to become something other than what it is, that is also not possible. Because that very sound has recognized that it needs to be dispelled. Therefore, what is there to prove with other sounds? If it is said that the previous cognition is uncertain and recognizes that it needs to be dispelled, and the later cognition is certain, so it is necessary, that is also not correct. For example: Whatever is uncertain that comes from the power of valid cognition, other valid cognitions, even hundreds, cannot change it. Therefore, either the former or the latter is only a valid cognition. Because it has also become like that, it is not a proof. If it is only a general statement, then the other is meaningless. If it is said that inference is the one that harms, it is not, because it is harmed by direct perception. Inference does not grasp the distinctions of sharpness and burning, etc., therefore there is only doubt there. If it is said that there is no doubt about the general, that is not correct, recognizing the distinction of recognizing the general is recognizing it uncertainly. It is impossible to be completely certain about the general. For example: For any general, such a distinction, if it is determined without recognition, then all knowledge of the general is wrong. Even if the general is recognized, it does not lead to recognizing the clear and individually certain, therefore, recognizing the general is close to being wrong. If it is said that it is confused about the clear, not about the general, that is not possible. If it is confused about the clear, where is the general placed? The general does not need to be close to any manifestation, etc. If there is confusion about this that was created for someone, then what is the use even if there is no confusion about others? If it is said that without recognizing the general, then the cognition with the clear as its object is not reasonable, even if the general is determined, the general itself will certainly be determined, how can there be doubt about others? It is unreasonable to doubt others when others are certain, because all certainties will doubt everything.
Tibetan
ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་སྲིད་པ་ཉིད་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཡུལ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། གང་ཞིག་གང་ལ་སྲིད་པ་དེ། །དེ་ལ་འཁྲུལ་རྟེན་མཐོང་བ་ནི། །དེ་མཐོང་པ་ཡིས་དེ་ཉིད་ལ། །ཐེ་ཚོམ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན། །ཐེ་ཚོམ་ནི་སྲིད་པ་དང་འཁྲུལ་པ་ལ་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྱི་ལ་ཡང་གང་ལ་གང་སྲིད་པ་དེ་མཐོང་བས་དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན་ཏེ། བ་ལང་ཉིད་ངེས་པ་ནི་ཁྲ་བོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡིན་ལ། རྟ་ཉིད་ངེས་ན་ནི། ངང་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་དེ་ལྟར་མི་རུང་སྟེ། འདི་ལྟར་ཁྲ་བོ་ལ་སོགས་ཐེ་ཚོམ་གྱི། །རང་བཞིན་ ཙམ་གྱིས་རྟོགས་པ་ལས། །རྟོག་པ་གཞན་ནི་འདིར་ཡོད་མིན། །སྤྱི་རྟོགས་པར་ཅི་ནི་ལྟར་འགྱུར། །ཅི་ལྟར་འདི་ཁྲ་བོ་འམ་འོན་ཏེ་ཁུ་ཡུ་ཡིན། སྒྲ་ཅམ་ཞིག་ནི་ཐོས་ན་ཁྲ་བོ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་ངེས་པར་མ་ཟིན་ཏོ་ཞེས་ཁྲ་བོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་འབའ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་པས་རྟོགས་སོ། །སྤྱིའི་རྣམ་པ་དག་གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ལྟའོ། །ཡང་ན། ཐོག་མེད་བག་ཆགས་དང་འབྲེལ་ཅན། །སྤྱི་ཡི་རྣམ་པར་རིག་པ་ལས། །རྣམ་རྟོག་འདིར་འགྱུར་དེ་ཡི་ཕྱིར། །སྤྱི་ཡི་དངོས་པོ་རྟོགས་མ་ཡིན། །དེས་ན་བསྒྲུབ་པ་དང་དགག་པའི་ཐ་སྙད་ནི་ཕྱི་རོལ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་ལ་གཞི་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་སྒྲ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་གིས་ནི་ཁྱད་པར་འབའ་ཞིག་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། ཁྱད་པར་དེ་དང་ལྡན་པ་ནི་མཚོན་ཟིན་པས་མཚོན་པས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཁྱད་པར་གྱི་དབྱེ་བ་རྣམས་ནི་རྟགས་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་རྟགས་ཀྱི་རྫས་དེས་ན་ཐེ་ཚོམ་མེད་པས་ཁྱད་པར་གཞན་རྟོགས་པས་ཅི་བྱ། རྫས་ཅི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་མི་ཤེས་པས་ན་དེའི་དོན་དུ་ཁྱད་པར་གཞན་སྟོན་ཏོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཁྱད་ཅིག་གིས་དོན་ཏེ། རང་གི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་ན། ཁྱད་པར་གཞན་གྱིས་རིགས་པ་ཡིན། །གཞན་པ་ཅི་ཞིག་བྱེད་པར་འགྱུར། །འོན་ཏེ་ཁྱད་ཅིག་དང་འབྲེལ་པས། །དོན་དེ་གཞན་དུ་རྟོགས་ན་ནི། །ཁྱད་པར་གཞན་དང་འབྲེལ་པ་ཡིས། །གཞན་པ་བྱེད་པར་ནུས་མ་ཡིན། །འོན་ཏེ་ཁྱད་པར་གཞན་དང་ལྡན་པ་ཙམ་ཁོ་ནར་སྒྲ་གཞན་གྱིས་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི། དེའི་ཁྱད་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཡན་འགར་དུ་རྟོགས་པས་དོན་བྱེད་པ་ཅི་ལྟར་འགྲུབ། ཁྱད་པར་ཡན་འགར་བས་ནི་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་དེའི་སྒོ་ཉིད་ཁྱད་པར་ལྡན་པ་རྟོགས་ན་མ་ཡིན
Chinese
返回。如果说只有转世才是怀疑的对象，而不是其他，就像这样： 任何事物在何处转世， 在那里见到错觉的所依， 见到它，就对它本身， 产生怀疑。 怀疑与转世和错觉相符。 对于一般情况，在何处见到某物转世，就会对其产生怀疑。确定是牛，是因为有花斑等；如果确定是马，也是因为有天鹅等，所以并非太过分。如果这样说，那是不行的。就像这样： 花斑等怀疑的， 仅凭自性就能理解， 其他的分别念这里没有， 如何能理解一般？ 如何理解这是花斑还是猫头鹰？ 听到某种声音时，因为没有确定花斑等的差别，所以世人仅仅理解为具有花斑等形象的分别念。其他的普遍形象也同样看待。或者， 与无始以来的习气相关联， 从普遍的形象的认知中， 产生这种分别念，因此， 普遍的事物无法理解。 因此，建立和破除的词语并非依赖外境，而且因为不符合共同基础等。 或者说，声音和分别念仅仅理解差别，而具有该差别的事物，是通过已诠释的能诠释来理解的。如果这样说，差别的分类是标志，因此，标志的实体因为没有怀疑，所以理解其他差别有什么用？如果说因为不知道实体是什么，所以为了那个目的而显示其他差别，那是不行的。如果一个差别能理解事物的自性，那么其他差别就是多余的，还能做什么呢？或者，如果通过与一个差别相关联，而将该事物理解为其他事物，那么通过与其他差别相关联，就无法做其他事情。或者，仅仅通过具有其他差别，其他声音才能理解，而不是理解它的差别。如果是这样，那么通过理解为分离的，如何成就作用？因为分离的差别无法执行作用。如果理解到它的门本身具有差别，那是不行的。
English
Return. If it is said that only rebirth is the object of doubt, and not others, like this: Whatever is reborn in whatever place, Seeing the basis of illusion there, Seeing it, one doubts that very thing. Doubt is appropriate for rebirth and illusion. In general, wherever one sees something reborn, one doubts it. The certainty of a cow is because of spots, etc.; if it is certain to be a horse, it is also because of swans, etc., so it is not too extreme. If you say that, it is not right. Like this: Spots, etc., of doubt, Are understood only by their own nature, Other discriminations are not here, How can the general be understood? How can one understand whether this is a spot or an owl? When a certain sound is heard, because the differences of spots, etc., are not determined, worldly people only understand the discrimination that has the appearance of spots, etc. Other general appearances are also viewed in the same way. Or, Associated with beginningless habits, From the cognition of the general appearance, This discrimination arises, therefore, The general object is not understood. Therefore, the terms of establishment and refutation do not depend on external objects, and because they do not conform to a common basis, etc. Or, sounds and discriminations only understand differences, and the thing that has that difference is understood by the explainer who has already explained. If you say that, the classifications of differences are signs, therefore, what is the use of understanding other differences because the entity of the sign has no doubt? If you say that because you do not know what the entity is, you show other differences for that purpose, that is not right. If one difference understands the nature of the thing itself, then other differences are redundant, what else can they do? Or, if by associating with one difference, that thing is understood as another thing, then by associating with other differences, one cannot do other things. Or, only by having other differences can other sounds be understood, but not its difference. If that is the case, then how can action be accomplished by understanding as separate? Because separate differences cannot perform actions. If one understands that its door itself has differences, that is not right.