Tibetan
དེ་ཡང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། དེ་འགྱུར་ན་ནི་འགྱུར་ཕྱིར་དང༌། །རྗེས་འགྲོ་ལྡོག་པའི་རྗེས་བྱེད་ཕྱིར། །འདི་རྒྱུ་འབྲས་བུ་དངོས་པོ་སྟེ། །དེ་ལྟར་མིན་ན་གཞན་མེད་འགྱུར། །དྲན་པ་དང་ནི་སྔོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གོམས་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་འགྱུར་ན་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་བདག་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ཁྱབ་པ་དང་རྟག་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་ན། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་དུས་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྒྱུ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་མྱོང་བ་པོ་དང་ངན་པ་པོ་མེད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་དེ་ ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། དྲན་པ་མྱོང་བ་དག་ལས་ནི། །དྲན་པོ་མྱོང་པོ་དེ་རྟོགས་ན། །ནམ་མཁའ་དེ་ལྟར་ཡིན་པར་ནི། །ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་རྟོགས་མི་བྱེད། །དྲན་པ་དང་མྱོང་བ་གཞན་དུ་མི་འཐད་པས་དྲན་པ་པོ་དང་མྱོང་བ་པོ་འགའ་ཞིག་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་གཅིག་འགའ་ཞིག་ཡོད་དོ་ཞེས་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་དང་མི་མཐུན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱབ་པ་དང་རྟག་པ་དང་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པས་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ངའོ་ཞེས་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་བདག་ཡིན་གྱི་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ངའོ་སྙམ་པའི་རྟོག་པ་ལ་ནི་ལྷས་བྱིན་ང་ནི་གར་གྱི་རིགས་སོ་ཞེ་འམ། སྔོན་པོའོ་ཞེས་ལུས་ཉིད་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནམ། ལུས་ཀྱི་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་ལུས་ཀྱི་གནས་སྐབས་མི་རྟག་པ་ཡིན་གྱི་གནས་སྐབས་ཅན་ནི་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལ་སོགས་པར་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་འདི་ཉིད་བློའི་ཐ་དད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལུས་ལ་གནས་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ཀྱི་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་གནས་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་རེ་ཞིག་རྟོགས་པ་པོ་གཅིག་འགྲུབ་པས་དེ་ལུས་ཡིན་ནམ། གཞན་ཡིན་པའི་རྟོགས་པ་གཞན་གྱིས་ཅི་བྱ་ཞེ་ན་དེ་ཡང་མ་རུང་སྟེ། གང་ཕྱིར་གནས་སྐབས་ཚོགས་ལས་ནི། །ལུས་གཞན་རྟོགས་པ་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ཉིད་ཕྱིར་ན་དེད་ཀྱི་ཕྱོགས། །གྲུབ་པ་ལ་ནི་གནོད་མེད་པ། །གཞན་ཡང༌། རྟག་པའི་རང་བཞིན་འགྱུར་མེད་ལ། །དྲན་མྱོང་དག་ལས་གལ་ཏེ་དེ། །དྲན་བྱེད་རྟག་ཏུ་རིང་ན་ནི། །དེ་ཉིད་ཅི་ལྟར་དོན་རིག་འགྱུར། །བདེ་ལ་སོགས་པས་འགྱུར་ན་ནི། །རྟག་པ་ཉིད་དུའང་འཐད་མ་ཡིན། །བདེ་སོགས་ཀྱིས་ནི་འགྱུར་མེད་ན། །བདེ་ལ་
Chinese
那也是不正确的。例如，如果它变化，那是因为变化；因为随行和违背的缘故；这是因、果、事物。如果不是那样，就会变成没有其他。因为随行和违背于记忆以及先前体验的习惯，如果它变化，那是因为变化，所以“我”不是原因。如果不是遍在和常恒就不会变化，如果不是那样，时间和等等也会变成原因，因为没有差别。或者，如果没有体验者和感受者就不会变化吗？那不是那样，因为从记忆和体验中，如果认识到记忆者和体验者，那么虚空如果是那样，为什么不认识到呢？因为记忆和体验不适合其他，所以认识到某个记忆者和体验者，而不是从虚空等等中变化。如果是那样，就会认识到“是那样”和“有一个”。那也与虚空等等不矛盾，因为遍在、常恒和非身体等等没有差别。或者，是认识到“我”的作者的“我”，而不仅仅是非身体吗？对于“我是”的想法，难道不是天授说“我是歌舞的种姓”吗？或者，难道不是显现身体是蓝色的吗？如果因为身体的无常呢？不是的，因为身体的状态是无常的，而状态的拥有者在来世等等中没有差别，所以这个认识本身不是智慧的差别。记忆等等是认识到住在身体上，而不是住在非身体上。或者，暂且成立一个认识者，那它是身体吗？如果其他认识做什么呢？那也是不行的，因为从状态的集合中，没有认识到其他身体。因此，对于辩论的一方，成立没有损害。另外，对于常恒的自性不变者，如果从记忆和体验中，记忆者总是远离，那它怎么会变成认识事物呢？如果被快乐等等所改变，那也不适合是常恒。如果不被快乐等等所改变，那么对于快乐
English
That is also incorrect. For example, if it changes, it is because of change; because of following and opposing. This is cause, effect, thing. If it is not so, it will become without other. Because of following and opposing memory and the habit of previous experience, if it changes, it is because of change, so "I" is not the cause. If it does not change without being pervasive and constant, if it is not so, time and so on will also become the cause, because there is no difference. Or, will it not change without an experiencer and a feeler? That is not so, because from memory and experience, if the rememberer and the experiencer are recognized, then if space is so, why is it not recognized? Because memory and experience are not suitable for others, so a certain rememberer and experiencer is recognized, not changing from space and so on. If it is so, it will be recognized as "it is so" and "there is one." That is also not contradictory to space and so on, because there is no difference in pervasiveness, constancy, and non-corporeality, etc. Or, is it the "I" of the author who recognizes "I", and not just non-corporeality? For the thought of "I am", isn't it Devadatta who says "I am of the dancing caste"? Or, isn't the body appearing blue? If because of the impermanence of the body? No, because the state of the body is impermanent, but the possessor of the state has no difference in the afterlife and so on, so this recognition itself is not a difference of wisdom. Memory and so on are recognized as dwelling on the body, not dwelling on the non-corporeal. Or, for the time being, an understander is established, is that the body? If other understanding does what? That is also not right, because from the collection of states, no other body is recognized. Therefore, for the debating party, establishment has no harm. Also, for the constant, unchanging nature, if from memory and experience, the rememberer is always far away, how will it become knowing things? If changed by happiness and so on, then it is also not suitable to be constant. If not changed by happiness and so on, then for happiness
Tibetan
སོགས་པར་གནས་མི་འཐད། །གང་ཕྱིར་དྲན་པ་འབྲས་ཡིན་པ། །དེས་ན་མྱོང་བས་ཅིས་མ་ཡིན། །འོན་ཏེ་ང་ཞེས་རྣམ་ཤེས་པ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཙམ་མ་ཡིན། །འདི་ལྟར་སྔོན་མཐོང་བཟུང་བ་ནི། །ང་ཡི་དྲན་པས་རྣམ་ངེས་པར། །རྟོགས་ཞེས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །བྱེད་པ་ཉིད་ན་རྟོགས་པ་ཉིད། །དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། སྔོན་མཐོང་དྲན་ཞེས་རྟོགས་པ་ནི། །བདག་ལས་སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི། །ཚད་མེད་དེ་ལྟ་ཡོད་ན་ནི། །ཀུན་འགྱུར་རྣམ་གཞག་མེད་པར་ འགྱུར། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་བདག་ལས་སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱིས་ཤེས་པ་ཚད་མ་ཡིན་ན། ཐམས་ཅད་ཚད་མར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་ཆེས་འཆོལ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་ཞིག་དབང་པོ་ཉམས་པ་མེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་དེ་ཉིད་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་གང་གིས་འདི་ནི་དྲན་པ་དང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ལ་ཡང་ནུས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བདེན་པར་འགྱུར། མིག་ལ་སོགས་པས་བསྐྱེད་པའི་ཤེས་པས་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་བཅད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྔ་ཕྱི་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་བདེན་པ་ཅི་ལྟར་འགྱུར། དྲན་པར་འགྱུར་བའི་རྟོགས་པ་མེད་པར་ནི་བདག་གིས་བདག་གམ་གཞན་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ངས་དྲན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་ཁོ་ནའོ། །དེས་ན་ཀུན་རྫོབ་པའི་བདག་གིས་ནི་ཐམས་ཅད་འཐད་པ་ཉིད་དོ། །གཞན་ཡང༌། འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཉན་བྱ་དང༌། །སྲོག་སོགས་འདི་ནི་མཚུངས་པར་འགྱུར། །མ་ཡིན་ལྡོག་པ་ཅན་ཡིན་ཡང༌། །འདི་ལ་འཁྲུལ་མེད་ཕྱིར་ཞེ་ན། །ཅི་ལྟར་སྒྲུབ་མི་ན་ཉིད་ལས་དེ། །ལྡོག་མིན་འོ་ན་དོན་གྱིས་དེ། །བསྒྲུབ་བྱའི་རྗེས་འཇུག་མིན་དེ་ལྟར། །བརྗོད་འགྱུར་དེ་ནི་གཞན་ལས་མཚུངས། །མཉན་བྱ་ཉིད་དང་སྲོག་ལ་སོགས་པ་ནི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལྡོག་པ་འབའ་ཞིག་པར་གཉི་ག་ཡང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གཅིག་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ལ་རང་བཞིན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་འདི་ཅི་ཞིག་ཡིན། གལ་ཏེ་ལྡོག་པ་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཡུལ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཉན་བྱ་ཉིད་ནི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གཉིས་ཀ་ལས་ཀྱང་ལྡོག་པ་ཡིན་ལ། སྲོག་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ན་ལས་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འོ་ན་མཉན་བྱ་ཉིད་ནི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་ཀྱང་ལྡོག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ན། དེ་ནི་སྲོག་ལ་སོགས་པ་དང་མཚུངས་པ་
Chinese
等等处安住不应理。何故忆念是果故，因此经历岂非是？然则我者名为了别识，非唯因与果而已。如是先前所见执持者，我之忆念极决定，觉知一切有情众，所作即是觉知性。彼亦非是，如是，先前所见忆念而觉知，唯从自生者，若有如是无量者，一切转变无有安立，将成。设若唯从因我所生之识是量，则一切将成量故，一切之一切将成办，是故极杂乱。是故何者依于诸根无损而生起，彼即非是量。如是若是，以何者此是忆念与连结，亦有能力耶，如是说者将成真实。眼等所生之识，以无有断绝随逐之故，前后一体觉知如何成真实？无有将成忆念之觉知，则我以我或他随逐而觉知非是。是故我忆念之，此是仅世俗而已。是故以世俗之我，则一切皆应理。又，以错乱之自体，所应听闻与，命等此是相同将成。虽非相违品然，于此无有错乱故耶？云何成办非自性，彼从，非相违，是则以义彼，非所成之随行，如是，说将成彼与他相同。所应听闻自体与命等等，无有差别，以唯是相违品二者皆相同之故。是故一者是错乱，而自性非是之理，此为何耶？设若相违品不相同，以境相异之故。所应听闻自体是从随顺品与不随顺品二者亦相违品，而命等等则非是，以唯从非所成办者相违之故耶？是则所应听闻自体亦从随顺品相违故，是说于随顺品无有随行耶？彼是与命等等相同。
English
It is not appropriate to dwell in places such as these. Why is memory a result? Therefore, why isn't experience? However, the consciousness called "I" is not just cause and effect. Like this, what was previously seen and held is definitely realized by my memory. All beings do it, which is realization itself. That is also not the case. Like this, the realization of remembering what was previously seen is only born from oneself. If there were such immeasurable things, all changes would become without establishment. If knowledge born only from the cause, myself, is valid, then everything would become valid, and everything of everything would be accomplished, so it would become very chaotic. Therefore, whatever arises based on undamaged senses is not valid. If that is the case, then how can it be true to say that something has the ability to connect with memory? How can it be true to realize the unity of before and after, since the knowledge produced by the eyes and so on is uninterrupted? Without the realization that becomes memory, I cannot realize myself or others by following. Therefore, this statement, "I remember," is only conventional. Therefore, everything is reasonable with the conventional self. Furthermore, due to the very nature of confusion, what should be heard and life, etc., will become the same. Even if it is a contradictory thing, why is there no confusion in this? How can it be accomplished that it is not its own nature, that it is not contradictory, then in meaning it is not a follower of what is to be accomplished, and it will be said that it is the same as others. There is no difference between what should be heard itself and life, etc., because both are the same in that they are only contradictory things. Therefore, what is the reason that one is confusion and the nature is not? If the contradictory things are not the same, it is because the objects are different. What should be heard itself is also a contradictory thing from both the agreeable and disagreeable sides, but life, etc., is not, because it is only contradictory from what is not to be accomplished? Then, since what should be heard itself is also contradictory from the agreeable side, is it said that there is no following in the agreeable side? That is the same as life, etc.