Tibetan
་པར། །གང་དུ་མི་འཁྲུལ་གོ་བྱེད་ནི། །མིང་འདི་བཤད་ཟིན་དེ་བས་ན། །དེ་དག་དེ་ཡི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན། །དེ་ཡི་ནང་གི་དབྱེ་བས་ཀྱང༌། །གོ་བྱེད་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་ནི། །དེ་བདག་ཉིད་ཡིན་ཐ་དད་མེད། །འབྲས་བུ་དེ་ལས་གཞན་གྱུར་པ། །རྒྱུ་ཡི་ཡིན་ཕྱིར་ཐ་དད་ཉིད།། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཤད་པ། ལྡན་པ་ཅན་སོགས་གང་དག་ལ། །དེ་འདྲའི་འབྲེལ་པ་ཡོད་མིན་པ། །དེ་དག་འཁྲུལ་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར། །གཏན་ཚིགས་མིན་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན། །ལྡན་པས་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ནི་མེ་ཡང་དུ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཅི་སྟེ་དུ་བའི་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན། མི་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་ཐ་དད་པའི་མི་འཁྲུལ་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་གཞན་དག་ན་རེ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོས་གོ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་དེ་ནི་གཉིས་ལ་གནས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མེ་ཡང་གོ་བྱེད་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །མ་ཡིན་ཏེ་ཡོད་པ་གང་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་གཏོགས་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོས་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུ་ཉིད་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱིས་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་རྒྱུ་ཡང་གོ་བར་བྱེད་པ་ཅི་སྟེ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། ཡིན་པ་ཁོ་ན་སྟེ། འདི་ལ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་མི་ནུས་པར་ཟད་དོ། །ཅི་ལྟར་ཤེས་པ་དེ་ལྟར་ནི་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ། །རང་བཞིན་དེས་ནི་གོ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ལྟར། མེ་འདིའི་དུ་བ་བྱེད་པ་ན། །རྒྱུ་ཉིད་དུ་ནི་འགྱུར་བ་ཡིན། །གལ་ཏེ་བྱེད་པར་ཤེས་ན་ནི། །གོ་བྱེད་དུ་ཡང་འགྱུར་བ་ཉིད། །དེ་ལྟར་དེ་ལྡོག་མི་ནུས་ཕྱིར། །དེ་ནི་དེ་ཡི་ཉེས་པ་ཡིན། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་དུ་བ་ནི། །མེད་ན་མེད་ཕྱིར་དེ་འབྲས་ཉིད། །ཐ་དད་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད། །ཐམས་ཅད་གང་ཕྱིར་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན། །དེ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ལ་ཡང་བརྗོད་དོ། །དེར་ཡང་ཤ་པའི་བདག་ཉིད་དུ། །རྟོགས་ན་ཤིང་ཡང་གོ་བྱེད་ཉིད། །དེ་བདག་བདེ་བར་རྟོགས་མེད་པས།།གོ་བར་བྱེད་ཉིད་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་གོ་བྱེད་ཉིད། །གོ་བར་བྱེད་ཉིད་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་རྣམ་དབྱེར་ནི། །མེད་པར་རྟོགས་པ་གོ་བྱེད་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་འབྲས་དང་རྣམ་དབྱེ་ནི། །མེད་པར་དངོས་ཀུན་རྟོགས་མ་ཡིན། །ཅི་ལྟར་ཤིང་དང་མེ་དག་
Chinese
于何处不误解能知者，此名已说故，彼等是其理由。其内之差别亦然，能知者之自性，即彼自性无差别。果自彼之外，是因故有差别。 是故说，具足者等何者，无如是之关系，彼等有误解之可能故，说非正理。若以具足而知，则火亦具足烟，何故非烟之能知者？若谓无不误解者，则异体之不误解，即因与果之事物也。于此，其他人云，若因与果之事物是能知者，则彼住于二者，故火亦成能知者。非也，谓凡有则生，无则不生故。属于因与果之因与果事物非有，故因与果事物是能知者，是谓因自性与果自性是能知者也。如是，若然，何故因非能知者？是唯一之故，于此无有他变。彼不能如是知而已。如何知，如是则非能知者。自性彼即能知者。如此，此火作烟时，即变为因性。若知为作者，亦变为能知者。如是彼不能返还故，彼是彼之过失。如是，若有烟，则无则无故，彼是果。差别周遍，一切何故是因性？如是，于自性之正理亦说。于彼亦然，若于木性，知则木亦是能知者。彼自性无乐知故，能知者不存在。如是亦然，能知者，能知者不存在。如是亦然，若无差别而知，则成能知者。是故，若无果与差别，则不能知一切事物。如何木与火等
English
Where there is no mistake, the knower is, because this name has been spoken, those are the reasons for it. The distinctions within it are also such that the nature of the knower is that very nature, without difference. The fruit is different from that, and because it is the cause, there is a difference. Therefore, it is said that whatever has attributes, etc., does not have such a relationship, and because there is a possibility of misunderstanding, it is said that it is not a valid reason. If it is known by having attributes, then fire also has smoke, so why is it not a knower of smoke? If it is said that there is no non-mistaken one, then that non-mistakenness of a different entity is the very thing of cause and effect. Here, others say that if the thing of cause and effect is the knower, then because it dwells in both, fire also becomes the knower. It is not so, because it is said that whatever exists arises, and whatever does not exist does not arise. The thing of cause and effect that belongs to cause and effect does not exist, therefore, the thing of cause and effect is the knower, which means that the nature of the cause and the nature of the effect are the knowers. If that is the case, then why is the cause not the knower? It is only because it is the only one, and there is no other change in it. It is only that it cannot be known in that way. How it is known, in that way, it is not the knower. That very nature is the knower. Like this, when this fire makes smoke, it becomes the nature of the cause. If it is known as the maker, it also becomes the knower. Because it cannot be reversed in that way, that is its fault. Like this, if there is smoke, then because there is nothing if there is nothing, that is the fruit. Difference pervades, why is everything the nature of the cause? Likewise, it is also said of the reason of nature. There also, if one knows the nature of wood, then wood is also the knower. Because that nature is not known as happiness, the knower does not exist. Even so, the knower, the knower does not exist. Even so, if one knows without distinction, then it becomes the knower. Therefore, if there is no fruit and no distinction, then all things cannot be known. How are wood and fire, etc.