Tibetan
གྱུར་བ་དེ་རྣམ་པར་གཅད་པའི་གང་ཞིག་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཁྱབ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རྣམ་པ་གཞན་ཀྱང་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལོགས་སུ་བསྟན་ཏོ། །གལ་ཏེ། དེ་ལ་རིགས་མཐུན་པ་ཡོད་དང༌། །རྣམ་གཉིས་མེད་ལ་མེད་གང་ཡིན། །དེ་ནི་གཏན་ཚིགས་དེ་ལས་བཟློག །འགལ་བ་གཞན་ནི་མ་ངེས་ཉིད། །བཤད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཅིའི་ཕྱིར་ལོགས་སུ་བརྗོད་ཅེ་ན། འདི་ལྟར་བཤད་པ། རྗེས་སུ་དཔག་པར་བཤད་ཟིན་དོན། །གཏན་ཚིགས་བརྗོད་བྱས་རྟོགས་དོན་དུ། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཙམ་བཤད་དེ། །མཚན་ཉིད་ལ་ནི་ཐ་དད་མེད། །ཐ་དད་པར་བཤད་པས་ནི་དེ་ཉིད་གསལ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རིགས་མཐུན་པ་ཡོད་དང༌། །རྣམ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེར་ན་སྒྲ་ནི་མི་རྟག་སྟེ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་དང་བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་གཉི་ག་ཡང་མ་བསྟན་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་འདི་ཉིད་སྲིད་པ་ཡིན་གྱི། རིགས་མཐུན་པ་དང་པོ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་དཔེ་མེད་པའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་མི་སྲིད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ལྡོག་པ་ཡིན་ན་དེ་ཙམ་གྱིས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་དོགས་པར་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དཔེར་བརྗོད་པའི་སྨྲོས་པ་འདི་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །མཚན་ཉིད་ནི་རང་གི་དོན་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ནི་གཏན་ཚིགས་ དང་དེ་འདྲ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་དང༌། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཁྱབ་པའོ་ཞེས་གསུམ་སྟོན་པར་མི་བྱེད། དེ་ལྟ་ན་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་རྩོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར། དེས་འདི་འབྲས་བུའི་རྟགས་ཀྱིས་ནི། །རང་བཞིན་ཕྱོགས་གཅིག་རྟེན་པའང་བཤད། །དེས་ན་རྩོལ་ལས་གསལ་བ་དང༌། །སྐྱེ་བར་ལྷན་ཅིག་བརྗོད་པ་ཡིན། །གང་གི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་ཡིན་པ་དེས་ན་སློབ་དཔོན་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱོགས་གཅིག་རྟེན་པའི་རང་བཞིན་ཡང་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིར་འདྲ་བར་དཔེར་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་འདི་ན་དུ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་མེ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་འབྲས་བུ་རྟགས་ཉིད་ཅི་སྟེ་དཔེར་མི་བརྗོད་དེ། འབད་པས་སྒྲུབ་དགོས་པའི་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་འབྱུང་བ་ཉིད་དཔེར་བརྗོད་པས་ཅི་ཞི
Chinese
为了说明，与此相反，还有一种与相似方面相通的自性因的形态。如果，其中有同品，并且，没有两者的哪一个不存在。那与那个因相反。其他的相违是不决定的。难道不是已经解释过了吗，为什么还要另外说呢？像这样解释：已经解释了比量的内容。为了理解所说的因，只是说了详细的分类，但在体性上没有差别。通过解释差别，就能使它本身变得清晰。其中“有同品”和“两种”是指，例如“声音是无常的，因为是所作”和“因为是新生的”等等。如果不是这样，如果两者都没有指出，那么“两种”的定义本身就是可能的。如果首先存在同品，那么因为没有例子，定义就不可能成立。如果是在异品方面相反，那么仅仅这样就包括了一切，所以不应该怀疑。那是真实的，即使那样，举例说明的陈述也是为了理解比量的定义本身。定义是显示自己意义的比量本身。那么，为什么不显示因，以及像那样的自性因，和与相似方面相通这三者呢？如果那样，就能理解吗？这不是争论，因为什么？因此，这通过果的理证，也说明了自性是依靠一方的。因此，与努力相比，更清楚地，一起说出生。因为，显示详细分类是为了理解的缘故，所以导师通过这个果的因，也显示了依靠一方的自性。因此，相似地举例说明。如果是那样，为什么不举例说明“因为这里有烟，所以有火”这个非常明显的果的理证呢？举例说明需要努力才能成立的果的因，以及新生的因，有什么用呢？
English
In order to explain that, on the contrary, there is another form of the nature reason that pervades the similar side. If, among them, there is a similar class, and, which of the two does not exist. That is contrary to that reason. Other contradictions are uncertain. Has it not already been explained, why say it separately? Explain it like this: The content of inference has already been explained. In order to understand the stated reason, only a detailed classification is stated, but there is no difference in nature. By explaining the difference, it becomes clear itself. Among them, "having a similar class" and "two kinds" refer to, for example, "sound is impermanent, because it is made" and "because it is newly produced" and so on. If it is not like that, if neither is pointed out, then the definition of "two kinds" itself is possible. If the similar class exists first, then because there is no example, the definition cannot be established. If it is contrary to the dissimilar side, then just like that it includes everything, so there should be no doubt. That is true, even so, the statement of giving an example is for the sake of understanding the definition of inference itself. The definition is the inference itself that shows its own meaning. Then, why not show the reason, and the nature reason like that, and the three that pervade the similar side? If so, can it be understood? This is not an argument, because of what? Therefore, this, through the proof of the effect, also explains that the nature is dependent on one side. Therefore, compared to effort, it is clearer to say birth together. Because, showing detailed classification is for the sake of understanding, so the teacher, through this cause of the effect, also showed the nature of relying on one side. Therefore, an example is given similarly. If that is the case, why not give an example of the very obvious proof of the effect, "because there is smoke here, there is fire"? What is the use of giving an example of the cause of the effect that needs effort to establish, and the newly produced cause?
Tibetan
ག་བྱ། དེས་ན་བརྩལ་ལས་གསལ་བ་དང༌། སྐྱེ་བའི་འབྲས་བུ་དང༌། རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ལ་དཔེར་བརྗོད་པ་འདི་འདྲ་བར་གསུངས་སོ། །ཤེས་པ་ཡང་བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་ལ་རང་བཞིན་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཚུངས་པར་དཔེར་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་བརྩལ་བའི་དེ་མ་ཐག་པ་ནི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ་རང་བཞིན་གྱི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། གཞན་གྱི་འདོད་པས་བཤད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་སྒྲ་རྟག་པར་སྨྲ་བ་ནི་སྒྲ་ཉིད་བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་པར་འདོད་པས་དེ་ལ་འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་ཡང་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ་རྒྱུ་མ་ཡིན་ན་ནི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་རྩོལ་བའི་དེ་མ་ཐག་པའི་འདོད་པའི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྒྲས་ཀྱང་རང་གི་རྣམ་པར་གཏོད་པའི་སྒོ་ནས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་མཐའ་དག་གཟུང་པར་ཐལ་ཏེ་དེ་གཞན་དུ་གཟུང་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐོར་ལིང་དུ་ནི་གཟུང་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །འོན་ཏེ་ཡང་བྱུང་བ་དང་འབྱུང་བའི་རང་བཞིན་གྱི་དུས་ཀྱི་ཆའི་ཚོགས་མཐའ་དག་ལ་ཁྱབ་པ་གཟུང་བ་ཉིད་དེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཕྱིས་མཐོང་བ་ན་ས་ལ་དེའི་ཚེ་མཐོང་བ་དེ་ནི་ འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་དྲན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། འདི་ལྟར། འདི་ནི་དེ་ཚེའང་མཐོང་ངོ་ཞེས། །མ་བཟུང་བ་ལ་འཇུག་མ་ཡིན། །བཟུང་བ་ཉིད་ན་དྲན་པས་ན། །སྔར་གནས་པ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་འགྱུར། །རྩོད་པ་དེ་ཡང་ངན་པ་ཉིད་དེ། འདི་ལྟར། ང་ཡིས་འབྱུང་འགྱུར་བཟུང་ངོ་ཞེས། །འཛིན་པ་ཡིས་ནི་མ་ཤེས་པར། །དྲན་པ་ཡིས་ནི་རྣམ་ཤེས་པ། །དེ་ནི་མཆོག་ཏུ་ཡ་མཚན་ནོ། །གང་ལ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མེད་པ་དེ་ལ་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་དྲན་པ་བྱེད་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་རྣམ་པར་བྱེད་པ་ལ་ཆེར་མཁས་སོ། །འབྱུང་བའི་རང་བཞིན་ནི་གཟུང་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རེས་འགའ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་གལ་ཏེ་ཡོད་པར་འགྱུར་ན་ངས་གཟུང་བ་ཉིད་དོ་སྙམ་དུ་ཕྱིར་དྲན་པས་བཟུང་ཟིན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་གཟུང་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་ན།། །།བམ་པོ་བཅུ་གཉིས་པ། མི་རུང་སྟེ། གཟུང་བ་ལ་ཡང་གལ་ཏེ་དེ། །དོན་ནི་ཇི་ལྟར་འཇུག་པར་འགྱུར། །ཐེ་ཚོམ་ད
Chinese
做什么呢？因此，像勤作所显现、生之果、自性之理那样举例说明。识也是勤作之后立即产生的，而且也是自性，因此可以同样地举例说明。如果说，勤作的当下是自性，而自性的当下是识，因为非因不是境，那么，这是不合理的，因为这是按照其他人的观点所说的。其他人说声音是常，认为声音本身是勤作之后立即产生的，因此对他们这样说：境也是因，如果不是因，就不是境。因此，你所说的勤作当下所希望的识，也应当由声音以其自身的方式产生。因此，先前和后来的其他事物都应当被执取，因为它们不能被执取为其他。在托林中已经说明了不能被执取。然而，也应当执取遍及已生和将生的自性的所有时间部分的集合。如果不是这样，那么后来见到时，在地上，那时所见到的那个，怎么会忆念说“这是那个”呢？就像这样： “这个那时也见到， 未执取则不生作用， 执取之时以忆念， 则成立先前存在者。” 那个争论也是恶劣的，就像这样： “我已执取将生者， 以执取则未了知， 以忆念则为了知， 那真是非常稀奇。” 对于具有执取之自性而没有执取者，却有随之而来的忆念，这对于真实事物的辨别非常精通。将生的自性是不能被执取的，因为会产生怀疑，因为有时会消失。如果存在，我已执取之，这样忆念，就会成为已经被执取的境，为了理解这一点，如果认为那也是仅仅被执取的。 第十二品。不行，对于被执取的，如果那，意义怎么会产生作用呢？怀疑。
English
What to do? Therefore, examples are given such as what is manifested from effort, the fruit of birth, and the reason of nature. Consciousness also arises immediately after effort and is also nature, so it can be exemplified in the same way. If it is said that the immediate result of effort is nature, and the immediate result of nature is consciousness, because what is not a cause is not an object, then this is unreasonable, because it is said according to the views of others. Others say that sound is permanent, believing that sound itself arises immediately after effort, so they say this to them: the object is also the cause, and if it is not the cause, it is not the object. Therefore, the consciousness desired immediately after effort that you speak of should also be produced by sound in its own way. Therefore, all other things, both earlier and later, should be grasped, because they cannot be grasped as other. It has already been shown in Thorling that it cannot be grasped. However, it is also necessary to grasp the collection of all time parts of the nature of what has arisen and what will arise. If it is not so, then when one sees it later, how can one remember on the ground, at that time, what was seen, saying, "This is that"? Like this: "This was also seen at that time, If not grasped, it does not act, When grasped, with remembrance, Then the previously existing is established." That argument is also bad, like this: "I have grasped what will be born, By grasping, it is not known, By remembrance, it is known, That is truly very wonderful." For that which has the nature of grasping but has no grasping, yet has remembrance that follows, this is very skilled in distinguishing real things. The nature of what will arise cannot be grasped, because doubt will arise, because sometimes it will disappear. If it exists, I have grasped it, remembering in this way, it will become an object that has already been grasped. In order to understand this, if one thinks that it is also only grasped. Twelfth Chapter. It is not right, for what is grasped, if that, how will meaning arise? Doubt.