Tibetan
་ལྟར་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ངོ་ཤེས་པ་ཡི་ནུས་པ་དེ། །འདིར་ནི་སྔར་ཉིད་བཟློག་ཟིན་ཏེ། །འདི་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །གནོད་པ་ཡིན་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏེ། །དོ་ཤེས་ཀྱི་འཇུག་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་ནི་ཁྱབ་པའི་རང་བཞིན་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོའི་བྱེད་པ་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། མི་སླུ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ནི་ངོ་ཤེས་པ་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱིས་གནོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔར་ཉིད་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །གཞན་ཡང༌། གལ་ཏེ་ཁྱབ་པ་ཡིན་ཡང་ནི། །དངོས་པོ་ཁོལ་བུར་འཛིན་བྱེད་ན། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཉིད་དེ། །དེ་ཡི་ཆ་ཤས་འཛིན་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་རང་བཞིན་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཡུལ་དང་དུས་དང་འབྲེལ་པས་ནི་དངོས་པོ་ཁྱབ་པ་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ཡང་གཞན་དུ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྲིད་ན། དངོས་པོ་མཐའ་དག་གཅིག་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། །དངོས་པོ་དངོས་པོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་ལ་ངོ་ཤེས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་ཉིད་ཡིན་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་སྒྲ་ལ་ཡང་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་དང་དབྱངས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བར་མི་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་མཚུངས་སོ། །དབྱངས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་ཡང་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཐ་སྙད་དུ་གཅིག་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་ཡང་དངོས་པོ་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་མེད་དམ་ཅི། གཅིག་ཉིད་དང་དུ་མ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་གཅིག་ཉིད་བདེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར། ངོ་ཤེས་པ་ཡི་མཐུ་ཡིས་ནི། །གཅིག་ཏུ་འཛིན་པས་གཅིག་ཉིད་དོ། །དུ་མ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་དེ། །ཚད་མ་ཅན་མིན་བྱས་བར་འགྱུར། །གང་གི་ཚེ་ངོ་ཤེས་པའི་རྟོགས་པ་ཚད་མ་ལས་མ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ངོ་ཤེས་པ་ལས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མི་བདེན་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ཐ་དད་པ་ཉིད་བདེན་པར་ལུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐ་དད་རང་བཞིན་འཛིན་པ་ཡི། །ཚད་མ་གང་ལའང་ཐ་མི་དད་བདེན་མེད། །ཐ་དད་དངོས་ལ་ཐ་མི་དད་འགྱུར་རོ། །རྣམ་རྟོག་ལས་ ཡིན་དེ་ཚད་མ་མིན། །ཐ་དད་པ་ཉིད་བདེན་པ་ཡིན་ན་དེ་ཐ་མི་དད་པ་ནི་རྟོགས་པའི་བཟོས་སྦྱོར་བ་ངེས་པར་འཛིན་པ་ཛམ་གྱིས་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །ཐ་དད་པ་མི་བདེན་ན་ཐ་མི་དད་པ་དེ་གང་ཞིག་ཡིན། ཐ་མི་དད་པ་ཛམ་གྱིས་ནི་ཐ་སྙད་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་གང་ལ་ཐ་མི་དད་པའི་ཆོས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཅན་ཐ་དད་པར་འགྱུར་བ་དངོས་པོ་ཆོས་ཅན་མི་བདེན་ན་ནི་ཐ་དད་པ་མེད་པ་དེ་ལྟར་འགྱུར
Chinese
但并非如此。认识的能力，在此之前已经被驳斥了。这已经被现量本身证明是有害的。认识的进入不是现量。现量不是执持周遍的自性，因为它是从根识的作用而来的，并且具有不欺骗性。因此，认识被现量本身所损害，这之前已经说明了。另外，即使是周遍，如果执持事物为零散的，那么一切事物都是一体的，它会执持它的部分。如果说，由于与各种自性的境、时、相联系，事物周遍一体，但执持为其他，这是可能的。那么，一切事物都会变成一体，因为一切事物都有名为事物的认识。如果是一体，那么就不会有瓶子等的差别。如果是这样，那么声音也不会有大小等的差别，以及音调等的差别，因为是相同的。如果说音调等的差别，也是名为声音的意义，在名言上是一样的。那么，瓶子等的差别，难道没有名为事物事物的名言吗？如果变成一体和多体，那么就会变成一体是真实的。像这样，以认识的力量，由于执持为一，所以是一体。由于变成多体，所以它会变成非量。当认识的证悟不是从量而来的那一刻，从认识中要证实的就不是真实的，因此差别本身就真实地存在着。因此，对于执持差别自性的任何量来说，无差别都不是真实的。对于差别的事物来说，会变成无差别。从分别念而来，那不是量。如果差别本身是真实的，那么那无差别就是由分别念的造作所结合的确定执持所成立的。如果差别不真实，那么那无差别是什么呢？无差别不是由分别念而变成名言的。因为它有什么具有无差别的法，因此有法会变成差别，如果事物有法不真实，那么就会变成没有差别那样。
English
But it is not so. The power of cognition has already been refuted here. This has already been shown to be harmful by direct perception itself. The entry of cognition is not direct valid cognition. Direct perception does not hold the nature of pervasiveness, because it comes from the function of the senses and possesses non-deception. Therefore, cognition is harmed by direct perception itself, which has been explained before. Furthermore, even if it is pervasive, if it holds things as scattered, then all things are one, and it will hold its parts. If it is said that due to being connected with various natures of objects, times, and aspects, things are pervasive and one, but hold as other, this is possible. Then, all things will become one, because all things have cognition called things. If it is one, then there will be no difference between pots and so on. If so, then sound will also not have differences such as large and small, and differences such as tones, because they are the same. If it is said that the difference of tones and so on is also the meaning called sound, which is the same in name. Then, do the differences of pots and so on not have the name called things? If it becomes one and many, then it will become that one is true. Like this, by the power of cognition, because of holding as one, it is one. Because it becomes many, it will become non-valid. When the realization of cognition is not from valid cognition, at that moment, what is to be proven from cognition is not true, therefore the difference itself remains true. Therefore, for any valid cognition that holds the nature of difference, non-difference is not true. For different things, it will become non-different. Coming from conceptual thought, that is not valid cognition. If difference itself is true, then that non-difference is established by the definite holding combined by the fabrication of conceptual thought. If difference is not true, then what is that non-difference? Non-difference is not transformed into name by conceptual thought. Because what does it have that has the quality of non-difference, therefore the subject will become different, if the subject of things is not true, then it will become like there is no difference.
Tibetan
་བ་མ་ཡིན་ནོ། །རི་བོང་གི་རྭ་མི་བདེན་པར་ནི་དེའི་རྣ་བ་བདེན་པ་ཡིན་མི་སྲིད་དོ། །གལ་ཏེ་ཐ་དད་པ་ཡང་ཆོས་ཅན་ཐ་མི་དད་པ་མེད་ན་གང་གི་ཡིན་པར་རྟོགས་ཤེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། གང་ཕྱིར་གཞན་དང་འབྲེལ་མེད་པ། །དེ་ཉིད་ཕྱིར་དེ་གཞན་དུ་བརྗོད། །གཞན་དུ་གཞན་དང་འདྲེ་ན་ནི། །ཐ་དད་པ་ཉིད་ཉམས་པར་འགྱུར། །ཐ་མི་དད་པ་ནི་ཐ་དད་པ་བསལ་ན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་བའི་ཕྱིར་སྤྱིའི་ཆོས་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར། ལྟོས་པ་མེད་འགའ་ཞིག་ཚེ། །འབྲས་མི་བྱེད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར། །ཤེས་པ་འདི་འདྲ་རེས་འགའ་བའི། །འབྲས་བུར་གྲུབ་པས་དེ་རྟགས་ཡིན། །གལ་ཏེ་དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གཞན་དུ་ཆད་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་འབྲས་བུ་ཤེས་པ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་འགྱུར་དེ་རིས་འགའ་ཞིག་འབྲས་བུ་མི་བྱེད་པ་རྣམ་པར་ཆད་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་རང་བཞིན་འཛིན་པ་ན་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་འཛིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་མ་བཟུང་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་བཤད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་པ་འདི་འདྲ་བ་ནི། དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཅན་རེས་འགའ་བའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་བའོ། །རེས་འགའ་འབྲས་བུ་ལས་མི་རྟག་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རང་བཞིན་དང་འབྲས་བུར་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་དཔེ་གཉིས་ཀྱིས་གཏན་ཚིགས་གཉིས་བསྟན་པ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། །བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་དང་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་བསྟན་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རེ་ཞིག་འདི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ནི་རྒོལ་བ་ཀུན་ཁ་མཐུན་པ་ཉིད་དོ། །འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ནི་ཤེས་བརྟགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ རོ་ཞེས་ད་ལྟར་ཁོ་ན་བསྟན་པ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་དཔེ་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་གཉི་ག་བསྟན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ནི་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་དོན་མེད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང༌། འདི་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རང་བཞིན་ཉིད། །གྲུབ་ཀྱང་ཐ་དད་བྱས་པ་ནི། །འབྲས་དང་ལྷན་ཅིག་བསྟན་པ་ན། །ཐམས་ཅད་དེ་འདྲར་ཤེས་མི་འགྱུར། །འབྲས་བུ་དང་ལྷན་ཅིག་བསྟན་པ་ན་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་མཐའ་དག་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་འཇུག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོགས་པར་འ
Chinese
不是这样的。如果兔子的角不真实，那么它的耳朵也不可能是真实的。如果即使是不同的，也没有不不同的有法，那么应该如何理解是谁的呢？那不是这样的。例如：因为什么与他者无关，因此才称之为他者。如果他者与他者相混，那么差异性本身就会消失。如果不不同被消除，那么不不同就会消失，因为这是它的法的自性，就像共相的法一样。因此，在某些时候没有依赖，因为不产生结果是相违的。像这样的知识偶尔成为结果，因此那是因。如果事物的自性在所有时间里都是不间断的他者的自性，那么结果的知识也会变得像那样，不会变成偶尔不产生结果的断灭的自性。在执持它的自性时，执持那个自性依赖于他者不是这样的，因为那也会变成未被执持。像这样的分别的自性的知识，会变成具有那样自性的偶尔的结果。偶尔从结果中理解到无常。如果为了成立自性和结果，用两个例子来显示两个理由是不合理的，因为仅仅通过“刚开始产生”这件事，就能显示结果的理由和自性的理由。暂时，对于“这是自性”这件事，所有的论敌都是一致的。结果的理由是因为是能知的缘故，现在仅仅显示了这一点。因此，如果仅仅用一个例子就能显示两者，那么显示“因为是所作”就是没有意义的，如果这样说。那确实是真的，但是，仅仅通过这件事，即使自性成立，但如果将差异分开，当与结果一起显示时，不会将一切都理解成那样。当与结果一起显示时，因为是与它一起使用的缘故，所有的自性的理由都是像这样的，自性的理由也仅仅是进入到相似的一方，这样认为。
English
It is not like that. If a rabbit's horn is not true, then its ears cannot be true either. If even being different, there is no non-different subject, then how should one understand whose it is? That is not so. For example: Because what is unrelated to others, therefore it is called other. If others are mixed with others, then the very difference will disappear. If non-difference is eliminated, then non-difference will disappear, because that is the nature of its dharma, just like the dharma of universals. Therefore, at some times there is no dependence, because not producing a result is contradictory. Such knowledge occasionally becomes a result, therefore that is a sign. If the nature of things is always the nature of uninterrupted otherness, then the knowledge of the result will also become like that, it will not become the nature of occasional cessation of not producing a result. When holding its nature, holding that nature depending on others is not so, because that would also become unheld. Such knowledge of the nature of distinction will become an occasional result with such a nature. Occasionally impermanence is understood from the result. If it is unreasonable to show two reasons with two examples in order to establish nature and result, because by the very fact of "just beginning to arise," one can show the reason of the result and the reason of the nature. For the time being, all opponents agree on the fact that "this is nature." The reason for the result is because it is knowable, only this is shown now. Therefore, if one example alone can show both, then showing "because it is made" is meaningless, if it is said. That is indeed true, but nevertheless, even if the nature is established by this alone, if the differences are separated, when shown together with the result, not everything will be understood as such. When shown together with the result, because it is used together with it, all the reasons of nature are like this, the reason of nature is also only entering into the similar side, so it is thought.