Tibetan
ར་དམིགས། །བུམ་པ་གཞན་དུ་དམིགས་གྱུར་པ། །དེ་འདྲ་གཞན་ཡོད་མ་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ། གང་གི་དམིགས་བྱའི་རང་བཞིན་ཡིན། །དེ་ཚེ་དེ་ནི་དམིགས་པ་ཉིད། །གཞན་ཚེ་དེ་ཉིད་དེ་འདྲ་ཉིད། །མིན་པས་གཞན་ཚེའང་དམིགས་མ་ཡིན། །དེ་ཡང་མ་དཔྱད་པ་ཡིན་ཏེ། །འདི་ལྟར། དེ་ཡི་རང་བཞིན་གཅིག་ཉིད་ན། །དེ་དང་དེ་མིན་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །དུ་མ་ཉིད་ནི་ཡིན་ན་ཕྱིས། །དེ་ ཉིད་དམིགས་ཞེས་བྱར་མི་རུང༌། །གང་གིས་དེ་མེད་ན་དེར་གནས་པའི་རང་བཞིན་མེད་པས་དེས་མ་དམིགས་པར་འགྱུར་པ་དུས་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་ངོ་བོར་དམིགས་པའི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་དུས་སུ་བསྙད་པར་འགྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་བདག་ཅག་ལ་དུས་འདི་གནས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གྲང་བས་ཉིན་པའི་རང་བཞིན་དུས་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་གཅིག་ཉིད་ནི། །དུས་ཀྱང་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར། །དེས་ན་དུས་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར། །དེ་ནི་དམིགས་པར་གྱུར་པ་མིན། །དེ་གནས་ན་དུས་མེད་པར་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཉིད་ཡིན་ན་དུས་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་རང་བཞིན་ལ་སོགས་པར་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ། །འོན་ཏེ་དུས་ཀྱི་ཆ་སྐད་ཅིག་དང་ཐང་ཅིག་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་དུས་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། དུས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་སྤྱིའི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དུས་ནི་རྗེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་དེ་ཡང་སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་དངོས་པོ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དུས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ། འོན་ཏེ་དུས་ཀྱི་ཆ་རྣམས་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པ་དེ་ཡང་དེ་ལྟ་མི་རུང་སྟེ། འདི་ལྟར། གཞན་མཐོང་བ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར། །སྣང་བ་མི་མཐོང་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །མི་ཐོང་བ་དང་གཅིག་ཉིད་དུ། །གང་གིས་ཇི་ལྟར་མཐོང་བར་ནུས། །འདིས་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་འདས་པའི་དོན་ཁྱད་པར་ཡིན་པ་ཡང་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་དངོས་པོའི་སྐད་ཅིག་གིས་གསལ་བར་བྱ་བའི་དུས་ཉིད་ཡིན་པར་མི་འཐད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་སྒྲ་བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་དམིགས་པ་ཡིན་ན་སྔར་གནས་པ་དང༌། ཕྱིས་གནས་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཡང་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་རང་བཞིན་དེ་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་དམིགས་པས་རང་བཞིན་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཡང་སྒྲིབ་པ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།
Chinese
对境。如果缘于其他的瓶子，像那样其他的没有。同样地，什么是所缘的自性？那时，那就是缘。其他时，它本身就是那样。因为不是，其他时也不是缘。那也是没有观察的。如同这样，如果它的自性是一个，怎么会变成那个和不是那个呢？如果是多个，后来，它本身不能被称为缘。因为没有它，就没有存在于那里的自性，所以由于它没有缘，被称为时间的其他的没有。缘于先前和后来的体性的自性本身被称为时间。如同这样，我们认为这个时间存在，寒冷是白天的自性，是时间，其他的不是。如果事物是一个，时间也会变成一个。因此，因为那个时间没有，那不是缘。如果它存在，时间就不会成立。如果是其他的，因为时间是常恒的，所以它也只是缘于先前和后来的自性等等。如果时间的部分是刹那和须臾等等，那时，时间会变成刹那。如果被称为时间的总体的常恒，不是的，因为时间是随后的自性。或者，它也是缘于先前和后来的事物，所以会缘于所有的时间。如果时间的部分不缘，不缘也是不行的，如同这样，因为没有看到其他的，显现怎么会看不到呢？不看和是一个，怎么能看到呢？这也就说明了同时做是过去的事情的差别。先前和后来的事物的刹那所要阐明的时间本身是不合理的。因此，如果声音刚发出时就缘，那么缘于先前存在的和后来存在的自性也是一定的。因此，先前和后来的自性也是在那时缘，因为没有其他的自性，所以会变成刹那。瓶子等等的相也不应该是遮蔽。
English
Object of Observation. If one focuses on another vase, there is no other like that. Similarly, what is the nature of the object to be observed? At that time, that is the observation itself. At other times, it is just like that. Because it is not, it is not observed at other times either. That is also unexamined. Like this, if its nature is one, how can it become that and not that? If it is multiple, then later, it cannot be called observation itself. Because without it, there is no nature of existing there, so because of it not being observed, what is called time does not exist. The very nature of observing the essence of prior and subsequent is what is referred to as time. Like this, we believe that this time exists, and the nature of cold being daytime is time, and nothing else. If a thing is one, then time also becomes one. Therefore, because that time does not exist, it is not an object of observation. If it exists, then time cannot be established. If it is other, then because time is permanent, it is only observed as the nature of prior and subsequent, and so on. However, if the parts of time are moments and instants, and so on, then at that time, time becomes just a moment. If the generality called time itself is permanent, it is not so, because time is of the nature of sequence. Or else, it also observes the prior and subsequent objects, so it will observe all times. However, since the parts of time are not observed, it is not right that what is not observed is like that, because, like this, since there is no seeing of others, how can appearance not be seen? Being unseen and being one, how can one be able to see? This also clarifies that doing together is a special meaning of the past. It is not reasonable that time itself, which is to be clarified by the moments of prior and subsequent objects, is the same. Therefore, if one observes as soon as the sound is produced, then it is certain that one will also observe the nature of what existed before and what will exist later. Therefore, the nature of prior and subsequent is also observed at that very time, and because there is no other nature, it will become just a moment. The characteristics of a vase and so on should not be obscured either.
Tibetan
བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་དམིགས་པས་ན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་རྩོལ་པའི་དབང་པོ་ལ་ཕན་ འདོགས་ན་དེའི་ཚེ་ཡང་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་དམིགས་པས་ན་སྔོན་ཀྱི་རང་བཞིན་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་ལ་ཕན་བཏགས་པ་ནི་རང་བཞིན་ངེས་པར་དམིགས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ངེས་པར་དེ་མ་ཐག་པའི་རང་བཞིན་དུ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་དེ་མ་ཐག་པ་ཉིད་མཐོང་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ནི་དེ་ཙམ་དུ་ཟད་པ་ཡིན་གྱི། རྟག་པར་དབང་པོ་ཉེ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར། ལེགས་བྱས་ལས་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུར། །གྱུར་བ་དེ་ཉིད་ཉེར་དམིགས་ཕྱིར། །ལེགས་པར་བྱས་ཀྱང་དེ་ལ་ནི། །དེ་རང་དེ་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །ཉེར་བར་དམིགས་པར་མི་ནུས་པའི། །རྟག་པ་ཉིད་ནི་ཡོད་མི་འགྱུར། །དམིགས་པ་ཉིད་ནི་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །དམིགས་པ་ལས་གཞན་ཡོད་པ་མིན། །རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་དམིགས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མ་དམིགས་སུ་ཆུག་མོད་དེ་ལྟ་ཡང་རྟག་པ་ཉིད་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་མ་དམིགས་པ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེའི་རང་བཞིན་ནི་དམིགས་པ་མ་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དམིགས་པ་ཁོ་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན། དེས་ན་རྟག་པ་ཉིད་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ཕྱོགས་ལ་ནི་དེ་ཉིད་མི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ལྟོས་པ་མེད་པ་འགའ་ཞིག་ཚེ། །འབྲས་བུ་མི་བྱེད་འགལ་བའི་ཕྱིར། །ཤེས་པ་འདི་འདྲ་རེས་འགའ་པའི། །འབྲས་བུར་གྲུབ་པས་དེའི་རྟགས་ཡིན་ནོ། །སྒྲའམ་གཞན་ཡང་རུང་སྟེ་དེ་དུས་གཞན་དུ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་དམིགས་པར་འགྱུར་ཏེ། རེས་འགའ་མ་དམིགས་པའི་འབྲས་བུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་རེས་འགའ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་མ་ཡིན་ལ། གཞན་དུ་ཡང་དམིགས་པ་ཡང་དེ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དེ་ནི་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཚུ་རོལ་མཐོང་བས་ཁྱབ་པའི་རང་བཞིན་དམིགས་པ་ནི་ནུས་པ་མ་ཡིན་ལ། དེ་མི་ནུས་ན་གཟུང་བར་བྱ་བ་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ཡང་མི་སླུ་བའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འཁྲུལ་པ་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་མཐོང་བས་གནོད་པ་དེའི་ཚེ་འདི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་ ནུས་པ་མ་ཡིན་ན་མ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་དང་དུས་ཁྱབ་པའི་རང་བཞིན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ངོ་ཤེས་ཀྱི་རྟོགས་པས་ཟློག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་དེ
Chinese
因为执著于一切自我，所以什么也不做。然而，如果对勤奋的官能有帮助，那么那时也因为执著于一切自我，所以执著于先前的自性，对官能提供帮助并不是确定地执著于自性。因此，所谓确定地执著于紧随其后的自性，如果在这里是不变的，那么也就能见到紧随其后的自性。因此，那仅仅是如此而已，并不是经常接近官能。例如：善行之业也是如此，因为已经变成那样而接近目标。即使善加行事，对于那件事，那件事本身并不存在。因为不能接近目标，所以恒常性也不会存在。因为目标本身存在，所以除了目标之外没有其他存在。如果是恒常性，就不能成为目标。如果允许不成为目标，即使那样，恒常性又怎么会不存在呢？不成为目标的，就是目标的特征不存在。如果它的自性不是不成为目标的特征，那么，正因为如此，才不是只有目标存在，如果它不存在，又怎么会存在呢？因此，恒常性是不可能的。在对声音提供帮助的方面，那本身就是无常的。正因为如此：如果有一些不依赖的事物，因为与不产生结果相违背，所以像这样的知识是偶尔的，因为成立为结果，所以是它的征象。声音或其他任何事物，如果在其他时间普遍存在，那么那时就会像那样被执著，偶尔不被执著的结果就不会改变。那不是偶尔的自性，在其他方面，执著也不是执持它。然而，那是错觉，因为不能执著于以看到彼岸而普遍存在的自性，如果不能那样，那么不变成其他的所取也就不可能。即使那是错觉，但因为不欺骗，所以是量。如果错觉被没有错觉的见解所损害，那时就不能确定这是错觉吗？不是的，因为能够成立遍及处所和时间的自性的认识的觉悟能够遣除它。那是因为那
English
Because of clinging to all self, nothing is done. However, if it benefits the faculties of diligence, then even at that time, because of clinging to all self, clinging to the previous nature, providing assistance to the faculties is not necessarily clinging to self-nature. Therefore, the so-called definitely clinging to the immediately following nature, if it is unchanging here, then one can also see the immediately following nature. Therefore, that is only so much, not constantly approaching the faculties. For example: good deeds are also like that, because they have become like that and approach the goal. Even if one acts well, for that matter, that matter itself does not exist. Because one cannot approach the goal, constancy will not exist. Because the goal itself exists, there is nothing other than the goal. If it is constancy, it cannot be a goal. If it is allowed not to be a goal, even so, how can constancy not exist? That which does not become a goal is the characteristic of the goal not existing. If its nature is not the characteristic of not becoming a goal, then, precisely because of this, it is not only the goal that exists, if it does not exist, how can it exist? Therefore, constancy is impossible. In the aspect of providing assistance to sound, that itself is impermanent. Precisely because of this: if there are some things that do not depend, because they contradict not producing results, knowledge like this is occasional, because it is established as a result, it is its sign. Whether it is sound or anything else, if it is universally present at other times, then at that time it will be clung to like that, and the result of occasionally not being clung to will not change. That is not an occasional nature, and in other aspects, clinging is not holding it either. However, that is an illusion, because one cannot cling to the nature that is universally present by seeing the other shore, and if one cannot do that, then it is also impossible for the object to be taken not to become other. Even if that is an illusion, it is valid because it does not deceive. If the illusion is harmed by the view without illusion, then at that time, can one not determine that this is an illusion? No, because the realization of cognition that can establish the nature of pervading place and time can dispel it. That is because that