Tibetan
གྱུར་བ་ཉིད་པས་དེ་ཇི་ལྟར་ན་རང་གི་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཐ་མི་དད་པ། དེ་ལྟར་ཡིན་དང་ཐ་དད་པ་ཉིད་དངོས་པོ་ཉིད་ཡིན་གྱི་འཁྲུལ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྒྲ་རྟག་པར་འགྱུར་ན་ནི་བརྩལ་མ་ཐག་པ་ཉིད་ནི་ངེས་པར་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྔར་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་དོན་རྟོགས་པར་མི་བྱེད། ཐོས་པས་རྟོགས་པར་བྱེད་ནུས་པའི་ཕྱིར་གཞན་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་བརྡའི་དུས་ན་ཐོས་པ་དེ་ཉིད་ད་ལྟར་ཡང་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནམ། རྟོགས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱི་ཕྱིས་ཀྱི་རྩོལ་བའི་སྔ་རོལ་དུ་མི་རྟོགས་པར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །མ་ཡིན་ཏེ་དེའི་ཚེ་ན་གསལ་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་དུས་མཚུངས་པ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་དེ་ལྟར་རུང་བ་མི་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། ཇི་ལྟར་གསལ་བྱེད་དུས་མཚུངས་པ། །གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་གསལ་བྱེད་གསལ་བྱ་ཡི། །བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་གསལ་བྱེད་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དུས་གཞན་གནས་པ་དེ། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་དེས་གསལ་ན། །དེ་ཚེ་དེ་ནི་དུས་གཞན་དུ། །གསལ་བྱེད་ལ་ལྟོས་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །རང་གི་རང་བཞིན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གསལ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི། གསལ་བྱེད་དུ་འགྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དུས་གཞན་དུ་ཁྱབ་པའི་རང་བཞིན་གསལ་ན་ནི་དུས་གཞན་དུ་གསལ་བར་བྱེད་པས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བྱར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མ་གསལ་ བ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེའང་གསལ་བྱེད་གཞན་དགོས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་གཞན་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཐུག་པ་མེད་པར་གནས་པར་དཀའ་པའི་ཕྱིར་གསལ་པ་ཉིད་མི་འགྱུར་རོ། །ཕྱིས་ཀྱི་ཤེས་པའི་སྔ་རོལ་དུ་དམིགས་བམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་མི་འཐད་དོ། རྩལ་བ་སྔོན་རོལ་དུ་ཡོད་པ་ནི་བརྩལ་མ་ཐག་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེར་ངེས་པར་ཤེས་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ཡིན་པས། དེ་ཉིད་དམིགས་པ་ནི་ཡང་མི་དམིགས་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། སྔར་འབྱུང་བའི་རྩལ་བ་དེ་ཡང་དེ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཕྱི་མ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་དུས་འབྲེལ་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། ཅི་དེ་ལས་གཞན་གྱིས་གཞན་རྣམ་པར་གཅོད་དམ། སྔ་ཕྱིའི་ཤེས་པ་གཅིག་ཡིན་ན། །རྩོལ་དབྱེ་ཐ་དད་བྱེད་པ་མིན། །ཤེས་བཞིན་དུ་ནི་ཐ་དད་ཕྱིར། །ཤེས་བྱ་ཡང་ནི་གཞན་དུ་འགྱུར། །འོན་ཏེ་གང་གི་ཚེ་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་དེའི་ཚེ་དམིགས་པ
Chinese
既然已经转变，那怎么会是自己的作用和行为没有差别呢？如果那样，是相同还是不同，本身就是事物本身，而不是错觉。如果声音是常恒的，那么刚刚发出的声音就不会被确定地知道。为什么以前不能理解意义呢？如果说因为听觉能够理解，所以不是其他方式理解，那么，如果在表示的时候，听觉本身现在不也在跟随吗？会变成理解，但在后来的努力之前不会不理解。不是的，因为那时没有显现者。如果说显现者是同时显现的，那么，那样是不行的。就像这样：如同显现者是同时，显现作用一样。同样，显现者和显现对象的，所有自性都变成显现者。如果处于其他时间的那个，同样被它显现，那么那时它在其他时间，怎么会依赖显现者呢？不是以不变的方式显现自己的自性，就不是显现者。如果显现遍及其他时间的自性，那么在其他时间显现者就没有任何作用。依赖于显现不明显的事物，如果不是那样，那么那时也需要其他的显现者，因为那也需要其他的，因为无法无止境地存在，所以不会变得明显。在后来的知识之前是目标，这种说法也是不合理的。因为先前存在的努力，无法确定地知道刚刚发出的自性是什么。因为是那个自性本身，所以那个目标也是不合理的目标，因为先前产生的努力，也没有以任何方式与它接近，因为后来的本身会显现所有自性。如果说是显现与自己时间相关的自性，那么，难道不是用其他来区分其他吗？如果先后的知识是一个，就不会区分努力的差别。因为明明是不同的，所以所知也会变得不同。或者，在没有遮蔽的时候，才是目标。
English
Since it has changed, how can its own action and behavior be non-different? If so, whether it is the same or different, it is the thing itself, not an illusion. If sound is permanent, then the sound that has just been produced will not be definitely known. Why couldn't the meaning be understood before? If it is said that because hearing can understand, it is not understood in other ways, then, if at the time of indication, isn't that hearing itself still following now? It will become understanding, but it will not fail to understand before later efforts. No, because there is no manifester at that time. If it is said that the manifester is manifesting at the same time, then that is not possible. Like this: Just as the manifester is simultaneous, so is the action of manifesting. Similarly, all the natures of the manifester and the manifested object become manifesters. If that which exists at another time is manifested by it in the same way, then how can it rely on the manifester at that time? That which does not manifest its own nature in an unchanging way is not a manifester. If the nature that pervades other times is manifested, then the manifester at other times has no function at all. It depends on manifesting what is not obvious. If it is not so, then other manifesters are also needed at that time, because that also needs others, because it is difficult to exist without end, so it will not become obvious. It is also unreasonable to say that it is the object before later knowledge. Because the previous effort cannot definitely know what the nature of the newly produced is. Because it is that nature itself, that object is also an unreasonable object, because the previous effort does not approach it in any way, because the later itself will manifest all natures. If it is said that it manifests the nature related to its own time, then, isn't it using others to distinguish others? If the prior and later knowledge are one, then it will not distinguish the difference of effort. Because it is clearly different, the object of knowledge will also become different. Or, it is the object when there is no obscuration.
Tibetan
ར་འགྱུར་ཏེ་ཡོད་ཀྱང་མི་དམིགས་པ་ནི་སྒྲིབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྩིག་པས་བར་དུ་ཆོད་པ་ཡི། །བུམ་པ་ཡོད་ཀྱང་མཐོང་མི་འགྱུར། །གཞན་གྱི་དེ་ནི་གསལ་བྱའོ། །ཕྱིས་ནི་དེ་མཐོང་ཡུལ་དུ་འགྱུར། །དེ་ལྟར་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་ཅིང༌། །ཚད་མི་ཡིས་ནི་ངེས་པ་ཡིན། །སྒྲ་ལའང་རྩོལ་པར་སྒྲིབ་པ་ནི། །མེད་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན། །ཡོད་ཀྱང་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་ཡོད་ན་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་མེད་ན་ཡང་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པའི་གེགས་བྱེད་པ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་ལས་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པས་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །བསྒྲིབས་པས་རང་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར་བའམ་འགྱུར་བ་གཞན་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱིས་དེའི་རང་བཞིན་དུ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་པོ་ཞེ་ན། གཞན་གྱིས་སྨྲས་པ་དེ་ནི་སྔ་མ་ཕྱི་མ་མ་བརྟགས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། དེར་ཡང་རྣམ་འགྱུར་མེད་པར་ནི། །ངོ་ཤེས་ཉིད་ལས་རྟོགས་པ་ཡིན། །དམིགས་པ་མེད་པའང་མངོན་སུམ་གྱིས། །ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །གང་ཕྱིར་དམིགས་པ་ལྡོག་པས་ནི། དེ་ཡི་རང་བཞིན་མེད་པར་སྒྲུབ། །གཞན་གྱིས་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ། །འདི་ལ་ཚད་མ་མཐོང་བ་མོད། །གལ་ཏེ་ངོ་ཤེས་པ་ལས་ངེ༌། །བར་དུ་ཡང་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་ན། །ངོ་ཤེས་རྗེས་དཔག་ཡིན་འགྱུར་ན། །མངོན་སུམ་སྔོན་འགྲོ་ཅན་མ་ཡིན། །ལོང་བ་བརྒྱུད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །རྗེས་དཔག་གང་ཡིན་དེ་ཡང་ནི། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་གྲུབ་མ་ཡིན། །སྒྲིབ་པས་ཆོད་པ་མི་དམིགས་པས་ན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་མངོན་སུམ་གྱིས་འགྱུར་པ་མེད་པར་དམིགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིས་སྒྲིབ་པ་མེད་པར་དམིགས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་སོད་པའམ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཡིན་མོད། བར་ན་ཡོད་བ་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས་ངོ་ཤེས་པས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཚེ་ད་ལྟར་འགྱུར་པ་མེད་པ་དེའི་ཚེ་སྔ་ན་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་མངོན་སུམ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེ་མངོན་སུམ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན། ཐམས་ཅད་སྔོན་དང་ཕྱིས་ཡོད་པ་ནི་འོ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཐའ་ཐུག་ལ་མེད་པ་ཉིད་པས་ན་མུན་པ་བརྒྱུད་པ་ཉིད་དོ།། གཞན་གྱིས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་དེས་ན་མངོན་སུམ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་
Chinese
虽然存在变化，但不显现是因为有遮蔽的缘故。如同被墙壁隔开，瓶子虽然存在，却无法看见。需要由其他事物来使其显现，之后才能被看见。如此，通过现量成立，并通过量士来确定。对于声音，努力也是一种遮蔽，它能证明声音的不存在。如果存在遮蔽，即使存在也无法显现；如果没有遮蔽，即使不存在也会显现。阻碍显现的事物，是因为存在随行和相违的事物，所以才会被遮蔽。被遮蔽的事物，并非自身消失或产生其他变化，因为现量能够直接观察到它的自性。如果有人说，那是没有经过前后考察的说法，例如：即使没有变化，也能通过认识来了解。如果连显现都没有，又如何通过现量来了解呢？因为显现的相违， 能证明它的自性不存在。如果有人说，是通过其他事物来显现的，但在这里并没有见到量，如果通过认识来确定，那么认识就变成了比量，而不是以现量为先导，而是变成了盲人摸象。任何比量，如果变成了那样，就无法成立。因为被遮蔽所隔断而无法显现，所以在那个时候，现量无法观察到没有变化。如果之后没有遮蔽而显现，虽然它本身没有消失或变化，但中间的存在是隐蔽的，所以是通过认识来了解的。即使如此，也仍然会变成比量，因为当现在没有变化的时候，就可以推测它之前是存在的，这符合比量的定义。如果没有现量，那么比量又如何以现量为先导呢？所有先前和之后存在的都是认识的定义。如果比量是以比量为先导，那么比量也是从比量本身产生的，因此最终会一无所有，就像盲人摸象一样。如果有人说，是通过现量来了解的，所以是以现量为先导的。
English
Although there is change, it is not apparent because of obscuration. Like a vase separated by a wall, although it exists, it cannot be seen. It needs to be revealed by other things, and then it can be seen. Thus, it is established by direct perception, and it is determined by valid cognition. For sound, effort is also a kind of obscuration, which can prove the non-existence of sound. If there is obscuration, even if it exists, it will not be apparent; if there is no obscuration, even if it does not exist, it will be apparent. What hinders appearance is because there are things that follow and contradict, so it is obscured. What is obscured does not disappear itself or produce other changes, because direct perception can directly observe its own nature. If someone says that it is a statement without prior and subsequent investigation, for example: even without change, it can be understood through recognition. If there is no appearance, how can it be understood through direct perception? Because the contradiction of appearance, can prove that its own nature does not exist. If someone says that it is revealed by other things, but no valid cognition is seen here, if it is determined by recognition, then recognition becomes inference, not preceded by direct perception, but becomes like blind people touching an elephant. Any inference, if it becomes like that, cannot be established. Because it is separated by obscuration and cannot appear, so at that time, direct perception cannot observe no change. If it appears later without obscuration, although it itself has not disappeared or changed, the existence in the middle is hidden, so it is understood through recognition. Even so, it will still become inference, because when there is no change now, it can be inferred that it existed before, which meets the definition of inference. If there is no direct perception, then how can inference be preceded by direct perception? All things that exist before and after are the definition of recognition. If inference is preceded by inference, then inference is also produced from inference itself, so in the end there will be nothing, like blind people touching an elephant. If someone says that it is understood through direct perception, so it is preceded by direct perception.