Tibetan
དེ་བཞིན་དུ་ནི་སྔར་ཡོད་པ། །འགའ་ཞིག་ལས་ནི་ཉེས་དམིགས་པ། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་མིན་ཏེ། །སྔར་ཡོད་དེ་ཚེ་རིག་པ་ནི། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན།། །།བམ་པོ་བཅུ་གཅིག་པ། འདི་ལ་བཤད་པ། སྔར་ཡོད་པ་ཡི་ཤེས་པ་ནི། །བརྩལ་མ་ཐག་འབྱུང་ངེས་མིན་ཏེ། །སྒྲིབ་བྱེད་དབང་པོ་སྒྲ་ལ་ནི། །རྣམ་ཀུན་ཉེ་སྦྱོར་མེད་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བའི་བུམ་པ་ལ་རྩོལ་བའི་འབྲས་བུ་ཡིན་གྱི། རྒྱུའི་ཚོགས་མཐའ་དག་དོན་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རྫ་མཁན་གྱི་རྩོལ་བས་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་སྤྱོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འགྲོ་བ་སྤྱོད་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་འཆོལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཅི་ཞིག །འདི་ལྟར། གཞན་བཟློག་པ་ལས་མ་གཏོགས་པར། །ངེས་པ་ཞེས་བྱ་ཡོད་མ་ཡིན། །རྒྱུ་ནི་བརྒྱ་ཕྲག་དག་གིས་ཀྱང༌། །ཡོད་པ་ཉེ་བར་བཟློག་པ་མེད། །བཟློག་པ་དངོས་པོ་མེད་པས་ན། །དེ་ནི་ཇི་ལྟར་ཕྱིས་དམིགས་འགྱུར། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཕྱི་ནས་ནི། །རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་སྐྱེ་བ་ཡིན། །འབྲས་བུ་སྔ་ན་ཡོད་སྨྲ་ན། །ངེས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་ཉིད། །དེས་ན་ཡོད་པ་དེ་ཡང་ནི། །བྱེད་པ་གང་དུའང་རིགས་ལྡན་མིན།། འོན་ཏེ་ཡོད་དེ་བྱེ་བྲག་ཏུ། །བསལ་བ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་བྱེད་ལ། །གལ་ཏེ་དེ་ཡང་འབྲས་འགྱུར་ན། །དེ་ལ་རྟོགས་པ་གཉིས་སུ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་མེད་ན་བྱར་མི་ནུས། །ཡོད་ཉིད་ཡིན་ནའང་ཇི་ལྟར་བྱེད། །ཡོད་དང་མེད་ཉིད་གཅིག་ཉིད་ལ། །ཡོད་པས་ཚད་མས་འཐད་མ་ཡིན། །ཡོད་ན་གཏན་དུ་དེ་ཡོད་ཉིད། །དེ་ལ་རྒྱུ་ཡིས་ཅི་ཞིག་བྱ། །མེད་ན་བྱེད་པར་མི་ནུས་ཏེ། །དེས་ན་རྒྱུ་ནི་དོན་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་འབྱུང་བའི་བུམ་པ་ནི་རྫ་མཁན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་གྱི། གསལ་བར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་དུས་གཞན་དུ་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་མར་མེས་གསལ་བར་བྱས་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་ཡང་རྩོལ་བས་གསལ་བར་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། བུམ་པ་སྔར་ཡོད་པར་ནི་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲ་རྩོལ་བའི་སྔོན་རོལ་ན་ཡོད་པ་ལ་ནི་མཚན་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་ཡང་ངོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ངོ་ཤེས་པའི་རྟོགས་པ་ནི་རྣམ་པ་བརྒྱར་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསལ་བ་ནི་སླར་འོངས་པ་མ་ཡིན་ལ། ཤི་བ་ནི་སླར་འཚོ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཅི་ངོ་ཤེས་པས་ཤེས་པ་ཡོད་པར་བསྒྲུབ་པའམ། འོན་ཏེ་ཤེས་གཉིས་དབུས་ན་ཡོད་པར་གྲུབ། །གལ་ཏེ་ཤེས་པས་སྒྲུབ་པོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་དེའི་ཚེ་སྔར་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབས་ཤིང་དྲན་པས་ཐ་སྙད་དུ་བྱས་པས་དེ་ལ་ངོ་ཤེས་པས་དགོས་པ་ཅི་ཡོད། །གལ་ཏེ་ངོ་ཤེས་པས་ནི་ད་ལྟར་ཡང་དེ་ཡོད་དོ་ཞེས་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ལ། དྲན་པ་ནི་དེའི་དུས་ཉིད་ན་ཡོད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དྲན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། གལ་ཏེ་དྲན་པ་ཡོད་པ་ལས། །ངོ་ཤེས་རབ་ཏུ་འཇུག་འགྱུར་ན། །དྲན་པའི་དོན་ལ་ངོ་ཤེས་པས། །དེ་ནི་དབང་སྐྱེས་མ་ཡིན་ཉིད། །དབང་སྐྱེས་དྲན་པ་མ་གཏོགས་པར། །གཏོགས་པ་གཞན་ནི་མཐོང་བ་མེད། །དེས་ན་དབང་སྐྱེས་ཉིད་མིན་པས། །དྲན་པ་ཚད་མ་མིན་ཉིད་འགྱུར། །དབང་པོ་རྣམས་ནི་དྲན་པའི་དོན་ལ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ཀ་ནྱ་ཀུབ་ཛ་ལ་སོགས་པ་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་དྲན་པ་རྣམས་ཀྱང་མངོན་སུམ་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་མཐོང་བཞིན་པ་ལ་དབང་པོ་འཇུག་ན་ངོ་ཤེས་པས་ཅི་བྱ། དྲན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་ལ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དྲན་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཕྱིར། །དེས་ན། གཞལ་བྱ་གཅིག་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཡིན། །ཆོས་ཅན་བདེན་པ་མ་ཡིན་པའི། །ཆོས་ནི་གསལ་བར་མི་བདེན་ཉིད། །སྔ་མ་དུས་དང་འབྲེལ་པ་ནི། །དྲན་པ་མེད་པར་རྟོགས་མ་ཡིན། །དངོས་པོ་ཙམ་ཞིག་སྣང་བ་ནི། །ངོ་ཤེས་མེད་ཀྱང་འགྱུར་བ་ཡིན། །དཀར་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་ཙམ་ནི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོར་སྣང་བ་ན་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་དེ་ལ་ཡང་དུས་གཞན་དུ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་རྟག་པ་སྣང་བ་ཉིད་དེ། མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་དེ་འགོག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བརྗོད་དེ། །དངོས་དོན་འགོག་པར་བྱེད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་དུས་གཞན་དུ། །ཁྱབ་པ་མངོན་སུམ་གྱིས་འཛིན་ན། །དུས་ཀྱི་ཆ་ཀུན་དམིགས་པས་ན། །ཤི་བའི་མཐའ་རུ་འཛིན་པར་འགྱུར། །དེའི་ཕྱིར་སྔོན་གྱི་དུས་ན་དྲན་པས་དམིགས་པ་ཡིན་གྱི། མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དྲན་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེས་རྟོགས་པའི་དངོས་པོ་ནི་གཅིག་པ་ཉིད་མི་བདེན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ཅན་མི་བདེན་ན་ཆོས་བདེན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ད་ལྟར་བདེན་པ་ལ། །སྔ་མ་བདེན་མིན་གནས་པས་ན། །བདེན་དང་བདེན་མིན་འདྲེས་པས་ན། །དེ་གཉིས་གཅིག་འགྱུར
Chinese
同样的，先前存在的，有些过失，不会成为果，先前存在的，那个时候的知识，会成为果。 第十一品。对此的解释是：先前存在的知识，不是立刻就能产生的，因为遮蔽的根源对于声音，并非任何时候都接近结合。例如，刚产生的瓶子是努力的果实，但并非陶匠的努力使之显现，因为所有原因的集合都会变得毫无意义。因为一切都存在于一切之中。因为有些东西是不应该使用的。行动将会变得毫无用处。如果说诸因决定了它，否则它会变得混乱，那么，决定是什么呢？就像这样：除了排除其他之外，没有所谓的决定。即使有成百上千的原因，也不会排除存在的接近。因为排除没有实体，它怎么会后来被观察到呢？如果不存在，后来才会产生认识。如果说果实先前存在，那么所有的决定都是存在的。因此，存在对于任何行为都不合理。 然而，如果存在是为了区分，作为成立的依据，如果那也变成果，那么对于它会有两种认识。如果不存在，就无法行动。即使存在，又如何行动呢？存在和不存在是同一的，存在无法通过量来证明。如果存在，它将永远存在。原因对它有什么作用呢？如果不存在，就无法行动，因此原因是没有意义的。因此，刚产生的瓶子是陶匠的果实，而不是被显现出来的。那么，就像灯显现了在其他时间被观察到的东西一样，声音也会通过努力而被显现吗？不是的，因为瓶子先前存在是通过量成立的。因为声音在努力之前不存在任何特征。如果这也一样吗？不是的，因为认识的面貌在百种形式中是清晰的。清晰不是再次到来，死亡不是再次复活。另外，什么
English
Similarly, that which previously exists, some faults, will not become the result, that which previously exists, the knowledge at that time, will become the result. Eleventh fascicle. The explanation for this is: The knowledge that previously exists does not necessarily arise immediately, because the obscuring root is not always closely associated with sound. For example, a pot that has just been produced is the result of effort, but it is not the potter's effort that makes it manifest, because the entire collection of causes would become meaningless. Because everything exists in everything. Because some things should not be used. Actions will become useless. If it is said that the causes determine it, otherwise it will become chaotic, then what is determination? Like this: There is no such thing as determination except to exclude others. Even with hundreds of causes, there is no exclusion of the proximity of existence. Because exclusion has no entity, how can it be observed later? If it does not exist, then the realization will arise later. If it is said that the result exists before, then all determinations are existence itself. Therefore, existence is not reasonable for any action. However, if existence is to be distinguished, as the basis for establishment, if that also becomes a result, then there will be two realizations for it. If it does not exist, it cannot act. Even if it exists, how does it act? Existence and non-existence are the same, existence cannot be proven by measure. If it exists, it will always exist. What does the cause do to it? If it does not exist, it cannot act, therefore the cause is meaningless. Therefore, the pot that arises immediately is the result of the potter, but it is not to be manifested. Then, just as a lamp manifests what is observed at other times, will sound also be manifested by effort? No, because the pot's prior existence is established by measure. Because sound has no characteristics before effort. Is this also the same? No, because the appearance of recognition is clear in a hundred forms. Clarity is not coming again, and death is not reviving again. Also, what
Chinese
或者以认识来证实存在认识？或者两种认识存在于中间而成立？如果说是以认识来证实，那么，那时先前那个认识就已经证实了，并且以忆念来命名，因此对于它来说，通过认识有什么必要呢？如果说是通过认识来证实现在也存在，而忆念是证实它在那个时候存在，就像见到一样忆念的缘故，那么，那不是的。如下：如果从存在忆念，而认识得以进入，那么，对于忆念的意义，通过认识，那不是由根识所生。除了根识忆念之外，没有见到其他的相关。因此，由于不是根识，忆念就变成不是量。诸根不是进入忆念的意义，否则，憍赏弥等就变成现量了。因此，忆念等也变成现量是过失。或者，如果诸根进入正在见到的，那么认识做什么？为了与忆念一起成为一体而需要吗？那不是的。因为忆念不是量。因此，所量如何会是一个呢？有法不是真实的，法就明显不是真实的。先前与时间相关联，没有忆念就不能领悟。仅仅显现事物，即使没有认识也会改变。仅仅显现白色和黄色等，不是显现常恒的自性，因为在显现事物时也存在。或者，对于它来说，也显现安住于其他时间的体性常恒，但现量不是遮止它。现量说是能成立，不是遮止事物。如果事物在其他时间，现量执持周遍，由于缘取所有时间的片段，将变成执持死亡的边际。因此，在先前的时侯，是由忆念来缘取，而不是现量。因此，由于忆念不是量，因此它所领悟的事物就变成不是同一个真实的，因为有法不真实，法就不是真实的。或者，对于现在是真实的，先前不是真实的安住，由于真实和不真实混合，那两者变成一个。
English
Or is it to prove that there is knowledge through recognition? Or are two knowledges established as existing in the middle? If it is said that it is proven by knowledge, then at that time, that previous knowledge has already proven it, and it is named by memory, so what is the need for recognition for it? If it is said that recognition proves that it still exists now, and memory proves that it exists at that time, because it is remembered as it is seen, then that is not the case. Like this: If from the existence of memory, recognition will enter, then for the meaning of memory, through recognition, that is not born of the sense faculty. Apart from sense-born memory, no other connection is seen. Therefore, since it is not sense-born, memory will become not a valid cognition. The senses do not enter into the meaning of memory, otherwise Kaushambi and others would become directly perceived. Therefore, memories would also become a fault of being directly perceived. Or, if the senses enter into what is being seen, then what does recognition do? Is it needed to become one with memory? That is not the case. Because memory is not a valid cognition. Therefore, how can the object to be measured be one? The subject is not true, the dharma is clearly not true. The former is related to time, and cannot be understood without memory. Merely appearing things will change even without recognition. Merely appearing white and yellow, etc., is not the appearance of a permanent nature, because it also exists when things appear. Or, for it, the nature of permanence residing in other times also appears, but direct perception does not prevent it. Direct perception is said to be able to establish, not to prevent things. If things are in other times, direct perception grasps the pervasiveness, because by grasping all parts of time, it will become grasping the edge of death. Therefore, in the previous time, it was memory that grasped, not direct perception. Therefore, since memory is not a valid cognition, the thing it understands becomes not the same truth, because if the subject is not true, the dharma is not true. Or, for what is true now, the previous non-true abides, because true and non-true are mixed, those two become one.