Tibetan
་གཞན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གཉིས་བསྟན་ཏོ། །དེ་གཉིས་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲུབ་པ་བཀོད་ན་འགལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གཞན་གཉིས་སོ། །གཞན་དག་མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་མ་ངེས་པ་ཡང་ངེས་པར་རྟོགས་པས་དེ་རྣམ་པར་གཅད་པའི་གཞན་གཉིས་སོ། །ལྷག་མ་གསུམ་བསྟན་པ་ནི་ལྡོག་པ་གཙོ་བོ་བསྟན་པའི་དོན་ཏེ། གཏན་ཚིགས་ནི་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ནི་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་དགུ་པོ་དེ་དག་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གཞལ་བྱ་བྱས་དང་མི་རྟག་དང༌། །བྱས་དང་མཉན་བྱ་རྩོལ་བྱུང་དང༌། །མི་རྟག་རྩོལ་བྱུང་རེག་མིན་ཏེ། །དགུ་པ་འདི་དག་རྟགས་སོགས་པ། །གལ་ཏེ་བྱས་པ་ཉིད་དང་བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་འབྱུང་བ་དག་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཟླས་པས་ཇི་ལྟར་དུ་མ་ཉིད་དམ། གཏན་ཚིགས་དང་འགལ་བ་དག་ཏུ་འགྱུར་ཞིང༌། དགུ་ཉིད་དུ་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་བཟླས་པས་ནི་གྲངས་ཐ་དད་པའི་རྟེན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པ། གང་གི་ཕྱིར། རྟག་དང་མི་རྟག་རྩོལ་བྱུང་དང༌། །བར་དུ་རྟག་པ་གསུམ་དག་དག །རྩོལ་བྱུང་མིན་དང་མི་རྟག་རྟག །སྒྲུབ་བྱེད་གཞལ་བྱ་ཉིད་སོགས་ཡིན། །དེའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་འཐད་དོ། །རང་གི་ངོ་བོས་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཐ་དད་པ་འབྲེལ་པས་ན་གཅིག་དེ་ཉིད་ཡང་དག་པའི་གཏན་ཚིགས་དང་འགལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མི་འཐད་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །དེས་ན་གཏན་ཚིགས་གཉིས་ཏེ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་རྟག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ལ། བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་འབྲས་བུའོ། །བྱས་པ་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་ གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ལ། བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་འབྱུང་བ་ཉིད་ནི་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་ཏེ། བཟློག་པ་ཅི་སྟེ་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གྱི་མཚན་ཉིད་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ན་བཟློག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་ཉིད་ལས་གཞན་གྱིས་ནི། །གོ་བྱ་ལ་ཁྱབ་ཡོད་མིན་ཏེ། །རྒྱུ་ནི་འཁྲུལ་པ་སྲིད་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འབྲས་རྣམས་གཉིས་སུ་འཇུག །བྱས་པ་ཉིད་ནི་ཁྱབ་མཉམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་མཉམ་པ་ཅན་ནི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་ནི་འབྲས་བུ་ལ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འཇུག་པ་དེས་ན། འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ། །མི་རྟག་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་འབྱུང་བའི་འབྲས་བུ་ཤེས་པ་རྩོམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དེ་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འབྲས་བུ་རྩོམ་པ་ནི་མི་རྟག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡིན་ཏེ་ཤེས་པ་འབྲས་བུ་ཡིན་ཡང་དངོས་སུ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དོ། །ཇི་ལྟར་དམིགས་པ་ཉིད་ཡོད་པར་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བའི་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལས་གཞན་རྣམས་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཤེས་པ་དེ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་དངོས་པོས་བརྩིགས་པའི་ཐ་དད་པའི་འབྲས་བུའི་མཁར་གྱི་རྩེ་མོར་འཛེག་པར་བྱེད་དོ། །དེས་ན་རྩོལ་མ་ཐག་ཏུ་འབྱུང་བའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ངེས་པ་དེ་ནི་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ། །བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་འབྱུང་བའི་ཤེས་པ་མི་རྟག་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་རྟོགས། དེ་ལྟར་ཡང་རྩོལ་བའི་འབྲས་བུ་དུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་དང་མཚུངས་པའོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གསལ་བ་དང་རྩོལ་བའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ལ་འབྱུང་བ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མར་མེའི་བསྔོགས་པའི་རྩོལ་བ་ནི་བུམ་པའི་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ལ། འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པའི་རྩོལ་བ་ནི་དེ་ལྟར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཉི་ག་ མཐོང་བས་ན་ཇི་ལྟར་གཅིག་ཏུ་ངེས། དེ་ལྟར་ཡང་རྣམ་པར་བཤད་པ་བྱེད་པས། གལ་ཏེ་སྒྲ་རྟག་པར་འཐད་པར་འགྱུར་བ་ནི། དེའི་ཚེ་སྒྲ་བསལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །སྒྲ་བྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་ཙམ་གྱིས་ནི་སྒྲ་བྱེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པ་ནི་སྦྱོར་བའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ངའི་རྐང་པར་གྱིས་ཤིག །རྒྱབ་ཏུ་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །སྒྲ་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་ངོ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྟག་ཏུ་ཡོད་པར་འགྱུར་པས་ན། །དེ་དང་དེ་མིན་དུས་ལྡན་པར། །ཡོད་གྲུབ་ཚད་མ་དང་ལྡན་པས། །མར་མེ་ལ་ནི་བུམ་པ་བཞིན། །སྒྲ་ཡང་བསལ་བར་བྱ་བ་ཉིད། །བསལ་བའང་ཉེ་བར་དམིགས་པ་སྟེ། །བསལ་བའི་མཚན་ཉིད་གཞན་ཡོད་མིན། །
Chinese
为了显示“不是其他的”，所以显示了两个。为了显示如果将这两个颠倒过来进行论证，就会产生矛盾，所以是另外两个。为了通过仅仅是看到和没看到就不能确定的事物，也能确定地理解，所以是区分它们的另外两个。显示剩余的三个，是为了显示反驳是主要的意义，因为理由是通过反驳的方式来理解的。因此，通过推论，就是要论证区分本身。这就是所要显示的意义。这九种作为一方的法是：可量、所作、无常，所作、可闻、功用生，无常、功用生、非触，这九个是作为标志等等。如果所作本身和刚产生的事物是相同的，那么重复怎么会不是多余的呢？会变成与理由相矛盾，又怎么会是九个呢？因为重复本身不会变成数量不同的依据。如果这样说，那么回答是：因为什么？常、无常、功用生，中间的三个常，非功用生、无常、常，是能立、可量本身等等。因此，一切都合理。依靠自己的体性来成立，这样的事物一点也没有，因为依赖于所要成立的事物，才会变成能成立的事物。由于所要成立的事物不同而相关联，所以一个事物会与真实的理由相矛盾，因此没有任何不合理之处。因此，有两种理由，即因为是所作，所以是无常，这是自性的理由，而“因为是刚产生的”是结果的理由。所作本身是自性的理由，而刚产生本身是结果的理由，要这样区分理解。如果反驳不会改变，那是因为具有它的特征。因为不具有其他的特征，所以不是反驳。从自性本身以外，对于所知没有周遍，因为原因可能会有错乱。因此，结果都归于两种。所作本身是周遍相等的缘故。具有周遍相等不是结果。
English
In order to show that "it is not other," two are shown. In order to show that if these two are reversed and argued, it will be contradictory, so there are two others. In order to understand with certainty even things that cannot be determined by merely seeing or not seeing, so there are two others that distinguish them. Showing the remaining three is to show that refutation is the main meaning, because the reason is understood through refutation. Therefore, through inference, it is to prove the distinction itself. This is the meaning to be shown. These nine dharmas as one side are: measurable, made, impermanent, made, audible, produced by effort, impermanent, produced by effort, non-touch, these nine are as signs, etc. If the made itself and the things that just arose are the same, then how can repetition not be redundant? It will become contradictory to the reason, and how can it be nine? Because repetition itself will not become the basis of different numbers. If you say so, then the answer is: because of what? Permanent, impermanent, produced by effort, the three permanent in the middle, non-produced by effort, impermanent, permanent, are the establisher, the measurable itself, etc. Therefore, everything is reasonable. There is nothing that is established by its own nature, because it depends on what is to be established, it will become what can be established. Because what is to be established is different and related, so one thing will contradict the true reason, so there is nothing unreasonable. Therefore, there are two reasons, that is, because it is made, so it is impermanent, this is the reason of nature, and "because it is just produced" is the reason of the result. The made itself is the reason of nature, and the just arising itself is the reason of the result, this should be distinguished and understood. If the refutation does not change, it is because it has its characteristics. Because it does not have other characteristics, it is not a refutation. From nature itself, there is no pervasion for the knowable, because the cause may be confused. Therefore, the results all belong to two kinds. The made itself is because of the equal pervasion. Having equal pervasion is not a result.
Chinese
原因在于对结果的迷惑。原因并非不消耗而具有结果。因此，所有结果都以两种方式存在。刚刚产生的事物也以两种方式存在，因此，这是结果的理由。仅仅无常并不能构成对刚刚产生的结果的认知，因此，它以两种方式存在于相似的一方。原因紧接着产生结果，一切无常也是如此，即使认知是结果，由于它真实地普遍存在，所以是自性的理由。正如所指本身被说成存在一样。刚刚产生的认知的特征并非存在，因为否则会导致其他事物不存在。因此，认知就像攀登由随行和逆行的事物构筑的差异结果之城的顶峰。因此，用“努力后立即产生”的声音所表达的确定性是结果的理由。如何理解“刚刚产生的认知是无常的结果”？同样，由于努力的结果不是单一的，所以被说成与结果相似。清晰和努力是结果，也是产生的原因。例如，点燃酥油灯的努力并不能证明花瓶本身是结果。轮子等的努力也是如此，因为两者都被看到，如何确定为一？同样，通过详细解释来说明。如果声音被认为是常恒的，那么声音就应该被消除。如果不是那样，那么它就是被制造的。仅仅用“声音被制造”这样的词语并不能理解声音是被制造的，因为“制造”是连接的意思，例如说“碰我的脚”，“碰我的背”一样。声音常恒的原因是认知。因此，由于它总是存在，在那个时候和非那个时候都具备，具备存在的有效认知，就像酥油灯之于花瓶一样，声音也应该被消除。消除也是可以接近的目标，消除的特征没有其他的。
English
The reason lies in the confusion about the result. The cause is not without consumption and possessing a result. Therefore, all results exist in two ways. The very thing that has just arisen also exists in two ways, therefore, this is the reason for the result. Mere impermanence does not constitute the cognition of the result that has just arisen, therefore, it exists in two ways on the similar side. The cause immediately produces the result, and so does all impermanence, even though cognition is the result, since it truly pervades, it is the reason of self-nature. Just as the indicated itself is said to exist. The characteristic of the cognition that has just arisen is not existence, because otherwise it would lead to the non-existence of other things. Therefore, cognition is like climbing to the top of the city of different results built by things that follow and go against. Therefore, the certainty expressed by the sound of "arising immediately after effort" is the reason for the result. How is it understood that "the cognition that has just arisen is the result of impermanence"? Likewise, since the result of effort is not singular, it is said to be similar to the result. Clarity and effort are the result, and also the cause of arising. For example, the effort of lighting a butter lamp does not prove that the vase itself is the result. The effort of wheels and so on is also the same, because both are seen, how is it determined to be one? Likewise, it is explained in detail. If sound is considered to be permanent, then sound should be eliminated. If it is not so, then it is made. Merely using the term "sound is made" does not understand that sound is made, because "making" means connection, like saying "touch my foot", "touch my back". The reason for the permanence of sound is cognition. Therefore, since it always exists, possessing both that time and not that time, possessing valid cognition of existence, like a butter lamp to a vase, sound should also be eliminated. Elimination is also an approachable target, the characteristic of elimination has no other.