Tibetan
ས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བརྟེན་པར་གྱུར་པའི་ཆོས་ལ་བརྗོད་དོ། །དོན་དམ་པར་ན་སྲིད་སྒྲུབ་ཉིད་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་ཅན་ཉིད་དོ། །དངོས་པོའི་ཚུལ་ཡང་གཞན་ཡིན་ལ། །སྒྲའི་ཚུལ་ཡང་གཞན་ཡིན་ནོ། །འདིར་ནི་སྐབས་ཀྱི་དངོས་པོའི་ཆོས་གཟུང་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ། །འདིར་ནི་ངེས་པར་གཟུང་བའི་དོན་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་རང་བཞིན་ནི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་མི་རྟོགས་པའི་སྐྱོན་མེད་དོ། །གཞན་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པས་ཁྱད་པར་ཡིན་ན་ནི་གཅིག་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ན་གཞན་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ་ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པའི་ཚིག་ཕྲད་ཀྱང་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་བྱས་པ་ཉིད་ཕྱོགས་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་ན། དེ་ལས་གཞན་མཐའ་དག་མ་བྱས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། ས་ཕྱོགས་གཞན་དུ་བ་དང་མི་ལྡན་པར་འགྱུར་བས་དེ་དེ་ལྟར་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་དུ་བ་གཞན་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། བྱས་པ་ཉིད་ཀྱང་རྐྱེན་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པའམ་མངོན་སུམ་ལས་གཞན་ལ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲགས་པ་ལས་ཀྱང་ཁྱད་པར་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པའི་ངེས་པར་གཟུང་བའི་དོན་ཅན་ཚིག་ཕྲད་དང༌། མ་འབྲེལ་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་དེའི་དོན་དག་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོའམ་གཞན་དག་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་གཞན་དུ་འགྱུར། དེ་ལྟར་དེ་ནི་ཕྱོགས་ཆོས་ཞེས་བྱ་བའི་བསྡུ་བའི་དོན་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་པ་དང་འབྲེལ་པ་འམ་ཐ་དད་པ་དང་འབྲེལ་པ་དག་བསྡུ་བ་དང༌། ངག་གི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་མོད། །དེ་རྣམ་པ་དགུར་གོ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཅི་སྟེ་བསྟན་ཏེ། མ་གྲུབ་པ་དང༌། འགལ་བ་དང༌། མ་ངེས་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཙམ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། དགུས་ནི་དགོས་པ་མེད་དོ་ཞེ་བཤད་པ། རང་བཞིན་འབྲས་བུ་གྲུབ་དོན་དུ། །གཏན་ཚིགས་གཉིས་དང་ བཟློག་པ་གཉིས། །རྩོད་ཕྱིར་ཁྱད་པར་སྤྱི་དག་སྟེ། །ལྷག་མ་ལྡོག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན། །དགུ་ཆར་ལ་ཡང་དགོས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་དགུ་བསྟན་ཏོ། །རང་བཞིན་དང་འབྲས་བུ་དག་དེའི་བདག་ཉིད་དང་དེ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཉིད་ཡིན་གྱི
Chinese
因为是处所，所以是对所依之法的陈述。从胜义谛来说，有事成立本身就是所依，所以是具有差别的。事物的体性也是其他的，声音的体性也是其他的。这里因为是摄取场合的事物之法，所以没有过失。这里，因为是现量和比量区分开来而了知的，所以对必须摄取的义进行辨别的自性，没有不了知的过失。如果以辨别具有其他的来作为差别，那么一个变成那样时，另一个就变成不是那样，而且差别和具有差别以及具有的词组也会变成没有差别。如果所作本身是方分的法，那么除此之外的一切都会变成非所作，并且其他地方会变成不具有烟，因此那会与现量和比量相违。现量是了知其他地方有烟，并且所作本身也是因为因的差别而具有不同的缘故等等的比量或者现量之外所了知的。比量的体性的世间名声中，也与差别等等一同使用的必须摄取的有义词组，以及辨别不相关联等等，为了陈述其意义以及陈述的事物或者其他所了知的，那又怎么会变成其他的呢？这样，那就是解释名为“方分法”的集合意义，即集合不同和相关联或者不同和相关联，并且是为了分别了知是语言的意义。如果说是方分之法，那么，阿阇梨为什么显示那九种相呢？因为是为了显示不成、相违、不定以及正确的因，所以仅仅显示那些就可以了，九种是没有必要的，这样说：自性果和成办义，因二和 相违二，为了争论差别总的，剩余是遣返的能立。因为九种都有必要，所以显示了九种相。自性和果，因为是其自性和从其产生的关联的缘故，本身就是因。
English
Because it is a place, it is a statement about the dharma that has become dependent. From the ultimate point of view, the establishment of existence itself is the basis, so it is distinctive. The nature of things is also different, and the nature of sound is also different. Here, because it is the dharma of the object of the occasion that is being taken, there is no fault. Here, because it is known by distinguishing between direct perception and inference, the nature of distinguishing the meaning that must be taken does not have the fault of not knowing. If the distinction is made by distinguishing what has others, then when one becomes like that, the other becomes not like that, and the difference and what has the difference and the phrase that has it will also become without difference. If what is made itself is the dharma of the part, then everything else will become unmade, and other places will become without smoke, so that will contradict direct perception and inference. Direct perception is knowing that there is smoke in other places, and what is made itself is also known by inference or other than direct perception because of the difference of causes, and so on. In the worldly fame of the nature of inference, the phrase with meaning that must be taken together with differences and so on, and distinguishing the unrelated and so on, in order to state its meaning and the object or others that state, how can that become other? Thus, that is the explanation of the meaning of the collection called "part dharma", that is, collecting different and related or different and related, and because it is to separately know that it is the meaning of language. If it is said to be the dharma of the part, then why did the teacher show those nine aspects? Because it is to show the unestablished, contradictory, uncertain, and correct reasons, so it is enough to show only those, and nine are not necessary, thus saying: nature, fruit, and accomplished meaning, two reasons and two contradictions, for the sake of arguing the difference in general, the remainder is the refuting establisher. Because all nine are necessary, nine aspects are shown. Nature and fruit, because they are the connection of its nature and what arises from it, are themselves the cause.