Tibetan
དེས་ན་སྒྲ་དང་རྟོགས་པའི་ཡུལ་ནི་ལྡོག་པ་ཙམ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་མ་རྟོགས་ན་ལྡོག་པ་དུམ་བུར་བཀོལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདི་ལ་འདི་སྐད་བརྗོད་དེ། ལྡོག་པའི་འབྲེལ་པ་ཡུལ་རྟོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དངོས་པོ་གང་ཡིན་ཡོད་པ་ཉིད། བདེན་དང་བདེན་པ་མིན་པར་ཁྱད་གཞན་བློ་དོན་ལྡན་བ་སུ་ཞིག་རྟོགས། ལྡོག་དང་འབྲེལ་བར་ཇི་ཙམ་གྱིས་རྟོགས་པ་ཁྱེད་ལ་དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་མོད། གལ་ཏེ་སྤྱིས་སྒོས་སྒྲུབ་ན་བྱེ་བྲག་དེ་ལ་ཡོན་ཏན་ཅི་ཞིག་ཡོད། དངོས་པོ་ ཙམ་ཞིག་མེད་ན་རྣམ་པར་གཅོད་པ་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པ་དེ་ཙམ་ཞིག་ཐ་སྙད་པ་རྣམས་ཀྱིས་དངོས་པོ་གྲུབ་པ་ལ་མཐུ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །བདེན་པའི་དངོས་པོ་དང་འབྲེལ་པ་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་གཅོད་པར་རྟོགས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདེན་པ་དང་འབྲེལ་པ་མ་ཡིན་པས་ཀྱང་དེ་རྟོགས་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ངག་ནི་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དེ། དེ་ལ་དངོས་པོ་ནི་མི་བདེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་མི་བདེན་ན་དེ་ཐ་དད་པ་མེད་པས་དེ་ལ་གནས་པའི་ལྡོག་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་བདེན་པ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། འདིར་བརྗོད་པ། རྟོགས་བཞིན་དུ་ཡང་འདི་མི་བདེན།། ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་འདི་ཅི་ཞིག་ཡིན། །གལ་ཏེ་སླུ་བས་བདེན་མིན་ན། །ཐ་དད་ཅི་སྟེ་བདེན་མི་འདོད། །རྣམ་པར་གཅོད་པ་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་ལ་རེ་ཞིག་འདི་འདྲི་བར་བྱ་སྟེ། རྟོགས་པའི་ཡུལ་མི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞིག །གལ་ཏེ་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་དེས་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་མི་བདེན་པ་ཉིད་ཡིན། འོན་ཏེ་མ་རྟོགས་པས་ཡིན་ན། འོ་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཐམས་ཅད་མི་བདེན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་མི་བདེན་པ་ཉིད་དོ། །བདེན་པ་འགའ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་གཞན་གྱིས་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ནི། བོང་བུའི་འོ་མ་བསྐོགས་པ་དང་མཚུངས་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་མེད་པ་དེས་ན་སླུ་བའི་ཕྱིར་མི་བདེན་པ་ཡིན་གྱི། རང་གི་ངོ་བོས་ནི་མ་ཡིན། རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་ཀྱང་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་རང་བཞིན་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིན་པས་དེ་མེད་ན་ནི་དེ་མི་བདེན་པ་ཁོ་ན་སྟེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ངེས་པ་ཉིད་ནི་མི་བདེན་པ་ཡིན་པ་ཡིན་ནོ། །ཐོབ་པར་བྱ་བའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ལ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་རང་བཞིན་དུ་འཛིན་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྟོགས་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་ནི་འོ་ན་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ནི་བདེན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར། འཇུག་བྱེད་ཐ་སྙད་པ་དག་གིས། །
Chinese
因此，声音和认识的对境仅仅是遮遣而已。如果事物没有被认识，那么如何使用遮遣的各个部分来认识它呢？对此可以这样说：遮遣的联系，是认识对境的行境，任何事物都是存在的。谁能认识到真实与非真实之间的其他差别，以及具有意义的智慧？你对遮遣和联系的认识有多少，对你来说就足够了。如果以共相来成立自相，那么这个差别有什么功德？如果仅仅没有事物，那么名言者们认为，不能认识决断，仅仅这一点就足以证明事物是存在的。与真实事物相关的本身，并不是能够认识决断的，因为即使与真实无关，也能看到认识它。因此，语言是具有决断对境的，因为对于它来说，事物是不真实的。如果事物是不真实的，那么因为它没有差别，所以安住在它上面的遮遣又怎么会是真实的呢？这里说：即使在认识的时候，这也是不真实的。这是什么意思？如果因为欺骗而不是真实的，那么为什么不承认差别是真实的呢？对于那些说没有决断的人，暂时要问他们：这个被称为认识的对境是不真实的，这是什么意思？如果因为认识的自性是存在的，那么怎么会是不真实的呢？如果因为没有认识，那么那时一切都是不真实的，这本身就是不真实的。如果有人提出没有任何真实，那就如同搅拌驴奶一样。或者，因为没有可以获得的自性，所以因为欺骗而不是真实的，但就其自身而言并非如此。即使有其自身的体性，但因为追求可以获得的自性，如果没有它，那么它就仅仅是不真实的，颠倒的确定性就是不真实的。如果将不是可以获得的自性执着为可以获得的自性，那么这不是颠倒的认识之外的任何东西。如果是这样，那么决断就是真实的。就像这样：能起作用的名言者们。
English
Therefore, the objects of sound and cognition are merely negations. If an object is not cognized, how can it be cognized by using the parts of negation? To this, it can be said: The connection of negation is the object of experience for cognizing objects, and whatever exists is indeed present. Who can understand the other differences between truth and untruth, and the meaningful wisdom? However much you understand about negation and connection, that is enough for you. If you establish particulars through universals, what merit does that distinction have? If there is merely no object, then the nominalists believe that one cannot understand determination, and that alone is enough to prove the existence of objects. The connection with a true object itself is not what enables the understanding of determination, because it is seen that it can be understood even without being related to truth. Therefore, speech is that which has the object of determination, because for it, the object is not true. If the object is not true, then because it has no difference, how can the negation that abides in it be true? Here it is said: Even while cognizing, this is not true. What is the meaning of this? If it is not true because of deception, then why not admit that difference is true? For those who say there is no determination, one should ask them for a moment: What does it mean to say that the object of cognition is not true? If it is because the nature of cognition is existent, then how can it be untrue? But if it is because of non-cognition, then at that time everything is untrue, and that itself is untrue. If someone proposes that there is no truth at all, it would be like churning donkey's milk. Or, because there is no nature to be obtained, it is untrue because of deception, but it is not so in its own essence. Even if there is its own essence, but because the nature to be obtained is sought, if it is not there, then it is only untrue, and the certainty of inversion is what is untrue. If what is not the nature to be obtained is grasped as the nature to be obtained, then that is nothing other than inverted cognition. If that is the case, then determination is true. Like this: Those nominalists who engage.
Tibetan
གཞན་བཅད་པ་ནི་ཐོབ་པ་ན། །རྣམ་གཅོད་དངོས་པོ་མིན་ན་ནི། །བྱེ་བྲག་གཞན་འདིར་དོན་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་གང་ཞིག་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དེ་བདེན་པ་ཡིན་ན་རྣམ་པར་གཅོད་པ་བདེན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེས་ནི་མི་བདེན་པའི་དངོས་པོ་རྣམ་པར་བཅད་པ་རྟོགས་པ་ཡིན་ན་དེ་ནི་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདེན་པའི་དངོས་ པོའི་རྣམ་པར་བཅད་པ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་རྟོགས་པ་ན་གཞན་ཐོབ་པ་ནི་སླུ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་རྣམ་པར་གཅོད་པ་བདེན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་གནས་མ་ཡིན་པ་ཡིན་པ་ལ་བརྟེན་པའི་བརྒལ་བ་འདི་ཅི་ཞིག་ཡིན། རེ་ཞིག་ཐ་དད་པ་ནི་ཐོབ་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་ཐ་སྙད་པ་ཆོག་པར་འཛིན་ཏོ། །གང་གིས་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་དབྱེ་བས་ངེས་པར་གཟུང་བའི་སླུ་བ་དང་འབྲེལ་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཐོབ་པར་འཛིན་པའི་ཐ་སྙད་པ་དག་ནི་ཐ་དད་པ་གཞན་དང་གཞན་དབྱེ་བ་ངེས་པར་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར། མི་སླུ་བ་ནི་ཐ་སྙད་པའི། །སྐྱེ་བོའི་རྟོགས་པས་བརྗོད་པ་ཡིན། །དོན་དམ་པར་ནི་རྣམ་དཔྱད་ན། །མི་སླུ་དེ་ཉིད་དུ་ཡོད་མིན། །འདི་ནི་བརྗོད་ཟིན་ཏེ། ལྡོག་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ནི་ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཐ་སྙད་ལས་ནི་ཚད་མ་ཉིད་ཅེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཚད་མས་ཚད་མ་རྟོགས་ན་ནི་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཚད་མ་མེད་པར་རྟོགས་ན་ནི་གཞལ་བྱ་ཡང་ཡིན་པས་གཞལ་བྱ་རྟོགས་པས་ཚད་མ་ལ་རག་མ་ལས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བཤད་པ། ཚད་མ་ཉིད་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱིས། །རྟོགས་འགྱུར་དེ་ཉིད་དུ་མ་ཡིན། །ཚད་མའི་བློ་ནི་དེ་ཉིད་མིན། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཐུག་མེད་བརྗོད། །གང་ཕྱིར་དེ་ལའང་རྣམ་དཔྱད་ན། །གལ་ཏེ་ཐ་སྙད་ཚད་མ་ཉིད། །ཡིན་ན་ཐུག་པ་མེད་པར་བརྗོད། །ཚད་མ་མེད་པར་རྟོགས་ན་ནི། །གཞལ་བྱ་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་འགྱུར། །ཚད་མ་མེད་པར་ཐམས་ཅད་ནི། །གྲུབ་ཕྱིར་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ནི། །དོན་མེད་ཉིད་འགྱུར་དེ་ཡི་ཕྱིར། །འདི་ནི་འབྲེལ་བ་མ་ཡིན་ན། །དེའི་ཕྱིར་མི་སླུ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ། །དེ་ཁོ་ན་ཞིབ་མོ་མ་དཔྱད་པར་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་བརྟེན་ནས་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར། འདི་ནས་ཆུ་ཀླུང་འདི་ནས་སྟག །སྲོག་ཆགས་གང་གིས་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཐ་དད་ཐ་མི་དད་གཉི་གར། །མི་སླུ་བ་ནི་འཐད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་རྟོགས་པ་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོ་ཐོབ་ན་ཇི་ལྟར་གཞན་ཐོབ་པས་སླུ་བའམ་མི་སླུ་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐ་མི
Chinese
如果断除其他是获得，如果不是断除的事物，那么这个差别就没有意义了。如果所要获得的某物是真实的，那么断除就必然是真实的，因为它是被获得的。如果它认识到断除了不真实的事物，那么它就不是获得，因为它是认识到断除了真实的事物。在认识到其他时，获得其他不是欺骗，那么断除怎么会是真实的呢？这种基于执着于非处，而非处是存在的辩驳是什么呢？暂时来说，差别是获得，仅仅凭此也就足以成立名言了。那些以断除的差别来确定所取的欺骗相关联的名言者，不能容忍其他和其他的差别。因此，不欺骗是名言的，由众生的认识所说。在胜义中进行分析时，不欺骗本身并不存在。这已经说过了，具有遣返境的量，完全是名言，因为说名言就是量。如果量认识量，那么就会无穷无尽。如果不是量来认识，那么所量也是，因此通过所量的认识，就不依赖于量了。因此说，量本身是由名言来认识的，它本身不是。量的智慧不是它本身，如果是这样，就会说无穷无尽。因为如果对它也进行分析，如果名言就是量，那么就会说无穷无尽。如果不是量来认识，那么对于所量也是如此。因为不是量，一切都成立，因此量的定义就没有意义了，因此，这不是关联。因此，不欺骗在一切时，不是那样详细分析，而是仅仅依赖于名言，在胜义中则不是。比如，从这里是河流，从这里是老虎，什么生物会走呢？在差别和非差别两者中，不欺骗是不合理的。如果获得的是不同于认识的事物，那么如何通过获得其他而是欺骗或不欺骗呢？或者，自己完全是
English
If the elimination of others is attainment, and if it is not the object of elimination, then this distinction is meaningless. If what is to be attained is true, then elimination must be true, because it is attained. If it understands that it has eliminated an untrue object, then it is not attainment, because it understands that it has eliminated a true object. When another is understood, the attainment of another is not deception, so how can elimination be true? What is this refutation based on clinging to the non-place, and the non-place is existent? For the time being, difference is attainment, and that alone is enough to establish convention. Those who are related to the deception that is necessarily grasped by the distinction of elimination, those who hold the convention of attainment, cannot tolerate the difference between other and other. Therefore, non-deception is conventional, spoken by the cognition of beings. When analyzed in ultimate truth, non-deception itself does not exist. This has already been said, the valid cognition with the object of negation is always only conventional, because it is said that convention is valid cognition. If valid cognition cognizes valid cognition, then it will be endless. If it is not cognized by valid cognition, then it is also the object to be cognized, so through the cognition of the object to be cognized, it will not depend on valid cognition. Therefore, it is said that valid cognition itself is cognized by convention, it is not itself. The wisdom of valid cognition is not itself, if it is so, then it will be said to be endless. Because if it is also analyzed, if convention is valid cognition, then it will be said to be endless. If it is not cognized by valid cognition, then it will be the same for the object to be cognized. Because everything is established without valid cognition, therefore the definition of valid cognition is meaningless, therefore, this is not a connection. Therefore, non-deception is at all times, not analyzed in such detail, but only relies on convention, but not in ultimate truth. For example, from here is a river, from here is a tiger, what kind of creature will go? In both difference and non-difference, non-deception is unreasonable. If what is attained is different from cognition, then how can it be deception or non-deception by attaining another? Or, oneself is completely