Tibetan
་ཉིད་ངག་གི་དོན་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་གཙོར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དངོས་པོ་བརྗོད་པ་ཉིད་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། འཆོལ་བ་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་ནི་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ཐམས་ཅད་འདོམ་ན་ནི་དོན་བྱ་བ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་གཞན་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པ་དེ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བརྡ་བྱས་ན་ནི་དེ་ཉིད་སྒྲས་གོ་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཉིད་སྒྲའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ལོག་པ་ནི་ལོག་པ་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ལྡོག་པ་དེ་རང་གི་ངོ་བོར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་བརྗོད་པ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ལྡོག་པ་བརྗོད་པ་ཡིན། འོན་ཏེ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་འདི་རང་གི་གསལ་བ་ལས་རྗེས་སུ་སོང་བའི་ཕྱིར་རིགས་ཉིད་ཚུལ་གཞན་གྱིས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་རྗེས་སུ་སོང་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། ལྡོག་པ་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ངག་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། བུམ་པ་དེ་ཉིད་དེ་ལས་ནི། །གཞན་པ་དག་ལས་ལྡོག་པར་བརྗོད། །ལྡོག་མེད་པ་ཉིད་སྤྱི་དང་ནི། །ལྡན་པས་ཐ་དད་འགྱུར་བ་མིན། །འདི་ནི་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །རང་ཉིད་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལས་ གཞན་དང་ལྡན་པས་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྤྱི་དང་ལྡན་པ་ནི་མཚུངས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེར་ཡང་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མཚུངས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་གཞན་དང་ལྡན་ཡང་མཚུངས་པ་ཉིད་དུ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རང་ཉིད་མཚུངས་ན་ནི། །སྤྱི་རྟོགས་པ་ནི་དོན་མེད་ཡིད། །སྤྱི་དང་ལྡན་ཡང་མི་མཚུངས་པ། །དེ་ཡི་བདག་ཏུ་འགྱུར་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་སྤྱི་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཀྱང་མཚུངས་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་རང་གི་རང་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་པར་སྣང་ན་ནི་སྤྱི་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བར་འཐད་དོ། །ཐ་དད་པ་མེད་པར་སྣང་ན་སྤྱི་ཞེས་བྱ་བ་ཁོ་ནར་ཟད་དོ། གལ་ཏེ་ཐ་དད་པར་མ་བཟུང་ན་ནི་སྤྱི་ཞེས་བྱ་བའམ་ཁྱད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ཙམ་དུ་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཐ་དད་པ་ཡང་སྣང་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་པར་སྣང་ངོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཐ་དད་པར་སྣང་ན། །དེས་ན་སྤྱི་དང་ལྡན་པར་འགྱུར། །ཐ་དད་མེད་པར་སྣང་ཞེ་ན། །དེས་ན་དེ་ནི་སྤྱིར་འགྱུར་རོ། །གཅིག་ལ་ནི་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ར
Chinese
那本身就是语言的意义。那本身应该被主要阐述。如果不是那样，那么事物本身也不会被阐述，因为混乱是不可能成为事物本身的。如果事物是用来做事情的，那么如果全部衡量，做事情是不可能的。从其他意义上本质上不同的东西，也不是可以用显现来理解的。如果对此进行约定，那么那本身应该通过声音来理解，因此，区分本身就是声音应该阐述的。错误不能被阐述为不是错误。如果相反，那个反面不是变成它自己的本质了吗？如果它没有阐述它自己的本质，那么如何阐述与它不相异的反面呢？然而，如果反面是相异的，那么那时，这会因为追随它自己的显现而变成以其他方式展示了种类本身。即使那样，也应该理解追随的自性本身，因为不是反面，怎么会变成语言具有区分的果实呢？那不是的，像这样：瓶子本身从那之中，被说成是从其他事物中反过来的。没有反面本身，因为具有共同性，所以不会变成相异。这已经展示过了。自己不是反面，从那之中，因为具有其他，所以变成反面是不可能的。具有共同性会变成相同本身。在那里也不会改变，不是相同，即使具有其他，也不适合变成相同本身。如果自己相同，那么理解共同性是没有意义的。即使具有共同性，也不相同，不会变成它的所有者。如果即使具有共同性，也不是相同本身。那是因为显现为自己的自性。如果显现为相异，那么适合被称为具有共同性。如果不显现为相异，那么就只是被称为共同性而已。如果不认为是相异的，那么就会变成只是被称为共同性或者特殊性。然而，如果相异也显现，不相异也显现呢？那不是的，因为什么原因？如果显现为相异，那么因此会变成具有共同性。如果说显现为不相异，那么因此它会变成共同性。在一个上，相异和不相异的
English
That itself is the meaning of language. That itself should be primarily elucidated. If it is not so, then the thing itself will not be elucidated either, because confusion is impossible to become the thing itself. If the thing is to do things, then if all are measured, doing things is impossible. Something that is essentially different from other meanings is also not to be understood by manifestation. If an agreement is made on this, then that itself should be understood through sound, therefore, distinction itself is what sound should elucidate. Error cannot be elucidated as not error. If, on the contrary, that opposite does not become its own essence? If it does not elucidate its own essence, then how is the opposite that is not different from it elucidated? However, if the opposite is different, then at that time, this will become showing the kind itself in another way because it follows its own manifestation. Even so, the nature itself that follows should be understood, because it is not the opposite, how will it become that language has the fruit of distinction? That is not, like this: the pot itself from that, is said to be reversed from other things. Without the opposite itself, because it has commonality, it will not become different. This has already been shown. Oneself is not the opposite, from that, because it has other, it is impossible to become the opposite. Having commonality will become the same itself. There also will not change, not the same, even if it has other, it is not suitable to become the same itself. If oneself is the same, then understanding commonality is meaningless. Even if it has commonality, it is not the same, it will not become its owner. If even if it has commonality, it is not the same itself. That is because it appears as its own nature. If it appears as different, then it is suitable to be called having commonality. If it does not appear as different, then it is only called commonality. If it is not considered different, then it will become just called commonality or particularity. However, if different also appears, and not different also appears? That is not, because of what reason? If it appears as different, then therefore it will become having commonality. If it is said to appear as not different, then therefore it will become commonality. On one, different and not different
Tibetan
ང་བཞིན་གཉིས་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྤྱི་དེ་གསལ་བ་ལས་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པ་ཡང་ཡིན་ལ། རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པ་མེད་ཀྱང་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་རང་བཞིན་འགས་ནི་ཐ་དད་པ་ཡིན་ལ། རང་བཞིན་འགས་ནི་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་དེ་ལྟར་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར། ཕན་ཚུན་ཐ་དད་ཕྱིར་ན་སྤྱི། །རང་བཞིན་གཉིས་པར་འགྱུར་མ་ཡིན། །དངོས་པོ་གཉིས་པོ་དེ་ལ་ནི། །སྤྱི་གཞན་དག་ཏུ་འགྱུར་པ་ཡིན། །སྤྱི་ཡི་རང་བཞིན་ཐ་དད་ཕྱིར། །གསལ་བ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །རང་བཞིན་ཐ་དད་ཕྱིར་ན་ནི། །གསལ་བའི་ཕྱིར་ཡང་འཐད་མི་འགྱུར། །གལ་ཏེ་རང་བཞིན་འགས་ནི་ཐ་དད་ལ་གཞན་གྱིས་ནི་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར། སྤྱི་ལ་རང་བཞིན་གཉིས་ཡོད་ན། །དེ་དང་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཐ་དད་པའི་རང་བཞིན་ལས་གསལ་བ་གཞན་ནི་མེད་དོ། །གསལ་བ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་གསལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གསལ་བ་ཉིད་ནི་སྤྱི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དང་ལྷན་ཅིག་མཚུངས་པར་འགྱུར། །དེ་ནི་གསལ་བས་གཞན་མིན་ན། །ཁྱབ་པ་ཉིད་མིན་ཐལ་བར་འགྱུར། །རང་བཞིན་ གཉིས་སུ་རྟོགས་ན་ཡང༌། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །དེའི་ཕྱིར་གསལ་བ་རྣམས་ཀྱི་གཤིས་ནི་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་དེས་ན་གསལ་བ་ཉིད་ཡིན་ན་དེ་སྤྱི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་སྤྱི་དང་ལྡན་པས་སྤྱི་ཡིན་ན་དེ་ལ་སྤྱི་གཞན་ཡོད་པ་དེས་ན་དེ་རང་ཉིད་སྤྱི་དང་ལྡན་པ་ཡིན་གྱི་སྤྱི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྤྱི་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ནི་སྤྱིར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྤྱིའི་རང་བཞིན་གཉིས་ལ་མཚུངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློར་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ནི་གསལ་བ་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་སྤྱི་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྱིའི་རང་བཞིན་ཐ་དད་པས་བར་དུ་ཆོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཁྱད་པར་དང་སྤྱི་ཐ་དད་པ་དག་ཀྱང་རང་བཞིན་འགས་ནི་ཐ་དད་པ་ཡིན་ལ་རང་བཞིན་འགས་ནི་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་དག་གི་ཐ་དད་པ་ལ་ཡང་སྤྱི་གཞན་འཕེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་སྤྱིའི་རང་བཞིན་དག་གསལ་བ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་སྤྱི་སྔ་མ་དག་ནི་མཚུངས་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། སྤྱི་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གཅིག་ཀྱང་སྤྱི་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་མཚུངས་པའི་རྣམ་པ་འདི་དངོས་པོ་དང་མི་ལྡན་པའི་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པ་མེད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱི་དག་ནི་བརྗོད་པ་ཡོད་པ་མ་
Chinese
两种自性不合理。如果总的来说，从显现上来说，自性本身也是不同的，自性本身也不是没有差别，然而有些自性是不同的，有些自性是没有差别的，如果这样安立的话，那不是真实的。因为什么缘故？因为互相差别，所以总的来说，不会变成两种自性。对于那两个事物来说，会变成其他的总。因为总的自性不同，所以会变成显现本身。因为自性不同，所以即使为了显现也不合理。如果有些自性是不同的，而另一些自性不是不同的，总的来说有两种自性，因为那和互相不同，所以会变成显现的自性本身。没有从不同的自性中显现出来的其他。如果因为具有显现本身而显现，那么显现本身不是总。它会和那个一起变得相同。如果那不是显现之外的其他，那么会变成不是遍及本身。即使认识到两种自性，也会像之前一样变成过失。因此，显现的体性是不同的，因此如果是显现本身，那么它不是总。然而，如果因为具有总而成为总，那么它有其他的总，因此它自己具有总，但不是总。具有总本身不会变成总。因此，总的两种自性被称为相同，这是不会进入思维的。因此，对于显现来说不是这样。那不是具有总，因为总的自性被间隔开来。然而，如果差别和总的不同，有些自性是不同的，有些自性不是不同的，那么对于那些不同来说，也会增加其他的总。如果是那样，那么总的自性就是显现本身。因此，之前的总不会变成相同本身，因为不具有总。因此，因为没有一个具有总，所以不是相同本身。因此，这种相同的相状是不具有事物的认识。对于不确定地说的人来说，总的来说是没有言说的。
English
Two natures are not reasonable. If, generally speaking, from the perspective of manifestation, the nature itself is also different, and the nature itself is also not without difference, yet some natures are different, and some natures are not different, if it is established in this way, then that is not true. For what reason? Because of mutual difference, therefore, generally speaking, it will not become two natures. For those two things, it will become other generals. Because the nature of the general is different, it will become manifestation itself. Because the nature is different, it is not reasonable even for the sake of manifestation. If some natures are different, and others are not different, generally speaking, there are two natures, because that and mutual difference, it will become the nature of manifestation itself. There is no other that manifests from different natures. If it manifests because it possesses manifestation itself, then manifestation itself is not a general. It will become the same together with that. If that is not other than manifestation, then it will become not pervasive itself. Even if two natures are recognized, it will become a fault as before. Therefore, the nature of manifestations is different, therefore if it is manifestation itself, then it is not a general. However, if it becomes a general because it possesses a general, then it has other generals, therefore it itself possesses a general, but it is not a general. Possessing a general itself will not become a general. Therefore, the two natures of the general are called the same, which will not enter the mind. Therefore, it is not so for manifestation. That is not possessing a general, because the nature of the general is separated. However, if the difference and the difference of the general, some natures are different, and some natures are not different, then for those differences, other generals will also increase. If that is the case, then the nature of the general is manifestation itself. Therefore, the previous generals will not become the same itself, because they do not possess a general. Therefore, because there is not one that possesses a general, it is not the same itself. Therefore, this same aspect is a cognition that does not possess things. For those who speak uncertainly, generally speaking, there is no expression.