Tibetan
།གལ་ཏེ་དངོས་པོ་ཁྱབ་མིན་ན། །དངོས་པོ་མེད་པ་དོན་མེད་འགྱུར། །དངོས་པོ་མེད་པའང་ཁྱབ་ཡིན་ན། །གཞན་དེའི་དབུས་སུ་ཇི་ལྟར་གནས། །དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཙམ་གྱིས་ཁྱབ་པའི་བར་དུ་གནས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱབ་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ཁྱབ་པ་ཉིད་དུ་འདོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་དངོས་པོ་མེད་པས་ཅི་བྱ་དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་མི་འདྲེ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་འདོད་པ་ཡིན་ན། དེ་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ཁྱབ་པ་མ་ཡིན་པས་ན་རང་ཉིད་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དོན་མེད་པ་བཟློག་ཏུ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་མེད་པའམ། །དངོས་པོ་མེད་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་རང་གི་རྒྱུས་མ་ཁྱབ་པར་བྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འགལ་བ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། དེ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་མེད་པས་དོན། །ཁྱབ་པ་མ་ཁྱབ་པར་བྱེད་ན། །སྔར་ནི་འདྲེས་པ་ཡོད་པ་དེ། །ཕྱི་ནས་ཇི་ལྟར་གཞན་དུ་འགྱུར། །ཁྱབ་པ་ནི་མ་ཁྱབ་པར་བྱ་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་རྣམས་སྔར་མ་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཡིན་ནམ་འདྲེས་པ་ཉིད་དོ། །འོན་ཏེ་སྔར་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན་འདིའི་རང་བཞིན་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ་གཞན་དུ་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོས་ནི་ཁྱབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་མ་ཁྱབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་གྱི། ཁྱབ་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པས་ནི། །ཁྱབ་པར་འགྱུར་ལ། དེ་མེད་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པས་ནི་ཁྱབ་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། མ་འདྲེས་བདག་ཉིད་དངོས་རྣམས་ལ། །ཐ་དད་ཐ་མི་དད་དོ་ཞེས། །གཞན་གྱི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ནི། །སྤྲོས་པ་འདི་ནི་རྟོགས་པ་ཉིད། །ཅེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་བཟང་སྟེ། འདི་ལྟར། གལ་ཏེ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་དེ། །གཞན་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ན་ནི། །དེའི་ཚེ་དངོས་དེ་གཞན་དང་ལྡན། །གཉིས་ལ་བརྟེན་ཅེས་རྟོགས་པར་འགྱུར། །དེ་མ་ཡིན་ན་ནི། དངོས་དེ་ལས་གཞན་གཉིས་དང་ནི། །དེ་ བཞིན་དེ་ཡི་འབྲེལ་པ་གཞན། །ཁྱད་པར་རྣམས་ནི་མ་འདྲེས་པར། །ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དེ་འདྲེས་པར་རྟོགས་ན། །དེ་ལྟར་ན་ནི་འཁྲུལ་པར་འགྱུར། །དེ་ལྟ་ན་ནི་དོན་མེད་ཕྱིར། །མ་རིག་པ་ཉིད་ཙམ་དུ་འགྱུར། །ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་དེ་ཡང་ཁྱད་པར་རྣམས་ལས་རང་ཉིད་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་གཞན་རྟོགས་པ་ནི་དོན་མེད་དོ། །ཁྱད་པར་ལས་རང་ཉིད་ཁོ་ནས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན། ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་གཞན་ལས་ནི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཐ་དད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ཚད་མ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོས་ཐ་དད་པ་ཡོད་ན་ཐ་དད་པ་དེ་ཉིད་ཁྱད་པར་ད
Chinese
如果事物不周遍，那么无事物就变得无意义。如果无事物也是周遍的，那么它如何存在于其他事物之中？无事物不是仅凭其自身本质而存在于周遍的范围之内，因为那样会变成周遍本身。如果认为它是不周遍的，那么无事物有什么用？如果认为无事物是为了不混淆事物，那么由于事物不是周遍的，因此它自身成立，所以无法避免无意义。如果说无事物或与无事物相伴的自身原因使其不周遍，这有什么矛盾呢？这也是不行的。如果无事物使事物从周遍变为不周遍，那么先前存在的混合物，之后如何变成其他？周遍是不能变成不周遍的。事物原本就是不周遍的，还是混合的？或者原本就不存在？如果是这样，那么这事物的自性就会是这样，因为没有看到其他情况。或者，其自身本质既不是周遍也不是不周遍，而是因为具有周遍性，所以变成周遍；因为具有无事物性，所以变成不周遍。如是说：不混合的自性事物，是各异的，非各异的。其他具有差别的，这种戏论就是证悟。如果这样说，那也不好，如下：如果与二者分离的，被认为是其他的，那么那时事物就具有其他，被认为是依赖于二者。如果不是这样，那么事物之外的其他二者，以及它与它们的关系，差别等，不混合地，被认为是其自性。如果认为它是混合的，那么那样就会变成错乱。那样就会因为无意义，而仅仅变成无明。具有差别的事物，由于其自身与差别不同，所以认识其他差别是没有意义的。如果仅凭自身本质与差别不同，那么说具有差别的其他事物与差别不同，这没有任何量。如果自身本质上存在差异，那么差异本身就是差别。
English
If things are not pervasive, then non-things become meaningless. If non-things are also pervasive, then how do they exist among other things? Non-things do not exist within the scope of pervasiveness merely by their own nature, because that would become pervasiveness itself. If it is thought to be non-pervasive, then what is the use of non-things? If it is thought that non-things are for the purpose of not confusing things, then since things are not pervasive, it is established by itself, so meaninglessness cannot be avoided. If there is no contradiction in saying that non-things or their own cause associated with non-things make them non-pervasive? That is also not permissible. If non-things make things change from pervasive to non-pervasive, then how does the previously existing mixture become something else later? Pervasiveness cannot be made non-pervasive. Are things originally non-pervasive or mixed? Or were they originally non-existent? If so, then the nature of this thing will be like that, because nothing else is seen. Or, its own essence is neither pervasive nor non-pervasive, but because it has pervasiveness, it becomes pervasive; because it has non-thingness, it becomes non-pervasive. As it is said: Things of unmixed nature are different and non-different. The elaboration of others with distinctions is realization. If you say that, it is not good either, as follows: If that which is separated from the two is recognized as other, then at that time the thing has other, and it is recognized as dependent on the two. If it is not so, then the other two apart from the thing, as well as its relationship with them, and the differences, are recognized as its own nature without being mixed. If it is recognized as mixed, then it will become confused. In that case, because it is meaningless, it will only become ignorance. The thing that has differences, because it is different from the differences themselves, it is meaningless to recognize other differences. If it is different from the difference only by its own nature, then there is no valid cognition in saying that other things with differences are different from the difference. If there is a difference in its own nature, then the difference itself is the distinction.
Tibetan
ང་ལྡན་པས་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་ཡང་བལྟ་བར་བྱ་བའོ། །ཐ་དད་པ་གཞན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་པ་དེ་སྙེད་ལ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་ཐ་དད་ཕྱིར། །ཐ་དད་པས་ཀུན་ལས་ལྡོག་ཕྱིར། །འདིར་ནི་ཐ་དད་གཞན་དུ་ཡང༌། །བསྟན་པས་ཡོན་ཏན་ཅི་ཞིག་ཡོད། །འོན་ཏེ་འདི་ལས་ཀྱང་ཐ་དད་ལ། འདི་ལས་ཀྱང་ཐ་དད་དོ་ཞེས་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཚད་མར་གྲུབ་པའི་དོན་མེད་ཀྱང་དོར་བའི་ཡུལ་དུ་རྟག་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ཁྱད་པར་ཡང་ཐ་དད་དོ་ཞེས་རྟོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་གཞན་ཁས་བླང་བར་བྱ་ལ། དེ་ལས་ཀྱང་ཐ་དད་པ་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་རྣམས་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ལ། རང་གི་ངོ་བོས་ནི་ཐ་དད་པ་མེད་པར་ཐལ་ལོ། །ལེགས་པར་བྱོན་ཏོ། །འགྱུར་མོད་སྐྱོན་ཅི་ཡོད། འདི་ཉིད་ཁས་བླངས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོས་ཐ་དད་ཡོད་མིན་ན། །རང་བཞིན་གྱིས་ཀྱང་ཐ་དད་དུ། །མི་འགྱུར་ཐ་དད་མེད་ན་དེ། །གཞན་ཡིན་པར་ནི་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །རང་གི་ངོ་བོས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་གཞན་གྱི་ངོ་བོས་ཐ་དད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ན་དེ་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་རང་གི་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ན་གཞན་ཉིད་མེད་ལ། དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དེ་ལས་ཐ་དད་པར་འགྱུར། འོན་ཏེ་དེ་ལས་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ལ། དེས་ནི་ཆོས་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཡང་ཐ་དད་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། འདི་ལྟར། གལ་ཏེ་དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས། །ཐ་དད་གཞན་ཡང་དེ་ལྟར་འགྱུར། །ཤིན་ཏུ་རིང་བར་སོང་ནས་ནི། །སླར་ཡང་འོང་བར་ནུས་པ་མིན། །གང་གི་ཚེ་དེ་ལས་ཐ་དད་པའི་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་པོ་རང་གི་ངོ་བོས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་དེ་ལས་གཞན་པ་དག་རང་ཚོན་གྱིས་མ་བསྒྱུར་བར་དམར་བའི་ཀིང་ཤུ་ཀའི་མེ་ཏོག་གི་དོག་པའི་ཕལ་པོ་ཆེ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཐ་མི་དད་པ་ནི་ཐ་དད་པར་འགྱུར་བ་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཐ་དད་པ་གཞན་གྱིས་ནི་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཐ་དད་པ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་གཅིག་རང་གི་ངོ་བོས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་ཐ་དད་པ་དང་ལྡན་པས་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་དེར་འགྱུར་བས་གཞན་ལས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞན་དང་མ་འདྲེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་དང་དོན་གྱི་རང་བཞིན་དག་དེའི་རང་དབང་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཐ་དད་པ
Chinese
因为我具有，所以也应当观察是否依赖于他者。如果说差别就是他者本身，那是不对的，因为对于那么多的差别没有必要。因为自性是差别，因为差别能使一切事物相异。在此处，即使指出了差别是其他的，又有什么用处呢？然而，因为想要表达“从这个角度来说也是差别，从那个角度来说也是差别”，所以才理解为差别。即使没有通过量成立的意义，也不能总是作为抛弃的对象，如果这样，那么也会理解为差别也是差别，因此必须承认差别是他者。因为从那之上来说也是其他的差别，所以差别会变得没有穷尽，并且会陷入自性没有差别的过失。说得好！即使变化又有什么过失呢？难道不是已经承认了吗？那不是的，如果自性没有差别，那么自性也不会变成差别。如果没有差别，那么它怎么会变成其他的呢？如果自性不是差别，那么就没有他者，因为没有他者，怎么会从那之上变成差别呢？然而，从那之上产生差别是因为自性是差别，因此即使法相的自性没有差别，也能产生差别，如果这样说，那也是不合理的，像这样： 如果那是自性，差别也会那样变化，如果去得太远，就不能再回来了。当从那之上产生差别的差别者，其自性不是差别的时候，从那之上其他的那些没有被自己的颜色改变，也会变成红色金雀花的密集花丛。不相似不能变成相似。其他的差别不能使没有差别的事物变成差别。因此，如果一个差别其自性是差别，那么因为具有差别也会同样变成那样，所以不会与他者相异。因此，因为与他者不混合的自性，其自性就是差别，所以差别和意义的自性都是它的自主，因此是差别。
English
Because I possess, it should also be observed whether it depends on others. If it is said that difference is the other itself, that is not correct, because there is no need for so many differences. Because nature is difference, because difference can make all things different. Here, even if it is pointed out that difference is other, what is the use? However, because one wants to express "from this point of view it is also difference, from that point of view it is also difference", it is understood as difference. Even if there is no meaning established by valid cognition, it cannot always be the object of abandonment. If so, then it will also be understood that difference is also difference, so it must be admitted that difference is the other. Because from that point on it is also another difference, the differences will become endless, and it will fall into the fault of no difference in nature. Well said! Even if there is change, what is the fault? Hasn't it already been admitted? That is not the case, if the self-nature has no difference, then the self-nature will not become difference. If there is no difference, then how can it become other? If the self-nature is not difference, then there is no other, because there is no other, how can it become difference from that? However, the difference from that arises because the self-nature is difference, so even if the self-nature of the dharma does not have difference, it can produce difference. If you say so, that is also unreasonable, like this: If that is self-nature, difference will also change like that, if it goes too far, it cannot come back again. When the differentiator that produces difference from that, whose self-nature is not difference, then those others from that, without being changed by their own color, will also become a dense cluster of red kingśuka flowers. Dissimilar cannot become similar. Other differences cannot make things without difference become difference. Therefore, if a difference whose self-nature is difference, then because it has difference it will also become like that, so it will not be different from the other. Therefore, because of the self-nature that does not mix with others, its self-nature is difference, so the self-nature of difference and meaning are all its autonomy, therefore it is difference.