Tibetan
་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་ཏེ། ཚོགས་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་ཡིན་ཕྱིར། །གཙོ་བོ་མིན་ཡང་ཆོས་ཙམ་ནི། །ཆོས་ཅན་ཙམ་ལ་ཕྱོགས་གཅིག་ཕྱིར། །བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་འདོགས། །གཏན་ཚིགས་ཀྱི་བྱེད་པའི་ཡུལ་ཚོགས་པ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཕྱོགས་མ་ཡིན་ཏེ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་དེའི་ཁྱད་པར་ཅན་ནི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། ། ཇི་ལྟར་མ་གྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཞེ་ན། ཉེ་བར་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་བཏགས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་འབྲེལ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མ་ཡིན་ཏེ་ཆོས་ཅན་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིན་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔར་བསྟན་ཟིན་པ་ཉིད་པས་ཡང་མི་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་མིག་གིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མིག་གིས་གཟུང་བྱ་ཉིད་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་གྱི། ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་ནི་མ་ཡིན་པས། དེ་ལས་དེ་ནི་ཆོས་ཅན་སྨོས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེལ་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ཉེ་བར་བཏགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཅན་སྨོས་པ་ནི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་པོ། །ཆོས་མི་མཐུན་པའི་དཔེའི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་འགྱུར་རོ། །མ་ཡིན་ཏེ་མེད་ལ་མེད་ཅེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་དེ་ཉིད་ལ་ཡོད་པ་དང་དེ་ཉིད་ལ་མེད་ཅེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འོས་གཞན་མེད་པས་ན་ཆོས་ཅན་གསུམ་པ་ཡོངས་སུ་གཟུང་ངོ༌། །དེ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ཁོ་ནའོ། །མ་ཡིན་ཏེ། དཔེའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་ལ་ཡོད་པར་ངེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ཡིན་པར་དོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཡང་བརྗོད་པ་ནི་ངེས་པར་གཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །གལ་ཏེ་ཡང་བརྗོད་པ་མེད་པ་ཡང་ངེས་པར་གཟུང་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་ལ་ཡོད་པ་ཞེས་ངེས་པར་གཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེས་དེ་ཉིད་ལ་ཡོད་ཅེས་ངེས་པར་གཟུང་བའི་ཕྱིར་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་དོན་དུ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་ཉིད་སྨོས་པར་བྱའོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཉིད་སྐྱབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་གྲུབ་པ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པ་མེད་པར་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ཀྱང་དེ་ཉིད་བརྗོད་པའི་
Chinese
说是为了解释吗？ 这是真实的，因为集合的意义本身就是需要证明的。 即使不是主要的，仅仅是法，对于仅仅是法性者来说，也是片面的，因此被近似地称为需要证明的。 因此，作为理由的集合的场所，是需要证明的。 这也不是宗，因为已经成立了。 因此，需要证明的法，未成立的法性者的特殊之处，就是宗。 如果问，如何成为未成立的特殊之处呢？ 因为是近似安立的缘故。 如果说，因为没有必要，所以不应该近似安立，这也是不相关的。 不是的，因为是为了遮遣法性者的所有法都是这样的，等等，因为之前已经解释过了，所以不再重复。 如果这样，那么像眼睛所能抓住的事物等就被舍弃了。 如果说，眼睛所能抓住的事物仅仅存在于相似的方面，而不是法性者的法，那么，从那之中，难道不是仅仅通过提到法性者就能排除吗？ 那么，提到与近似安立相分离的法性者，就不能成立为需要证明的法性者。 也会变成与法不相似的例子的法性者的法。 不是的，因为说的是无有即是无有。 如何变成在那之上存在，又在那之上不存在呢？ 因此，因为没有其他的可能性，所以要完全取第三个法性者。 这也仅仅是需要证明的法性者。 不是的，会怀疑是为了确定仅仅在例子法性者之上存在的意思，重复说也是为了确定抓住的缘故。 如果说，没有重复说，不也是确定抓住吗？ 因为是为了确定抓住仅仅存在于相似的方面。 不是的，也会变成仅仅存在于相似的方面。 因为这会变成确定抓住在那之上存在，因此，是为了完全抓住需要证明的法性者而近似安立的。 那么，应该说需要证明的法性者的法性吗？ 不是的，因为对于那，近似安立本身就是救护。 未成立不是没有增益的特殊之处。 宗这个词也表达了那个意思。
English
Is it said to explain? That is true, because the meaning of the collection itself is what needs to be proven. Even if it is not the main thing, just the dharma, for just the dharma-holder, it is one-sided, so it is approximately called what needs to be proven. Therefore, the place of the collection as a reason is what needs to be proven. That is also not the subject, because it has been established. Therefore, the characteristic of the dharma to be proven, the dharma-holder that is not established, is the subject. If asked, how is it a characteristic of not being established? Because it is approximately established. If it is said that because there is no need, it should not be approximately established, that is also irrelevant. No, because it is to negate that all dharmas of the dharma-holder are like that, etc., because it has been explained before, it will not be repeated again. If that is the case, then things like what can be grasped by the eye are abandoned. If it is said that what can be grasped by the eye only exists in the similar aspect, and not the dharma of the dharma-holder, then, from that, is it not possible to eliminate it just by mentioning the dharma-holder? Then, mentioning the dharma-holder that is separated from the approximate establishment cannot be established as the dharma-holder that needs to be proven. It will also become the dharma of the dharma-holder of the example that is not similar to the dharma. No, because it is said that non-existence is non-existence. How can it become existing on that and not existing on that? Therefore, because there is no other possibility, the third dharma-holder must be completely taken. That is also only the dharma-holder that needs to be proven. No, it will be suspected that it is to determine the meaning of existing only on the example dharma-holder, and repeating it is also for the sake of definitely grasping it. If it is said that without repeating, is it not also definitely grasping? Because it is to definitely grasp that it only exists in the similar aspect. No, it will also become only existing in the similar aspect. Because this will become definitely grasping that it exists on that, therefore, it is approximately established for the purpose of completely grasping the dharma-holder that needs to be proven. Then, should the dharma-nature of the dharma-holder that needs to be proven be stated? No, because for that, the approximate establishment itself is the refuge. Non-establishment is not a special feature without superimposition. The word "subject" also expresses that meaning.
Tibetan
ཕྱིར་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད། མིང་དང་མིང་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པ་སྒྲུབ་པའི་འབད་པས་དཀའ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒྲ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སྐྱེ་བོ་དག་འདི་ཉིད་ཕྱོགས་ཡིན་ཏེ་འདོད་པར་བྱ་བ་ནི་འདི་ཉིད་དོ་ ཞེས་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སློབ་དཔོན་གྱིས། ཚོགས་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་ཡིན་ཕྱིར། །གཙོ་བོ་མིན་ཡང་ཆོས་སམ་ནི། །ཆོས་ཅན་ཙམ་ལ་ཕྱོགས་གཅིག་ཕྱིར། །བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་དོགས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཉེ་བར་བཏགས་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཅན་རྐྱང་པ་ནི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོས་ཅན་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ལ་ནི་དེ་བཏགས་པ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེར་ནི་ཤེས་པར་འདོད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅན་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་འོས་པས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་འབྲེལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པར་འོས་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། ཤེས་པར་འདོད་པའི་ཁྱད་པར་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་བཏགས་པའི་དོན་ཉིད་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བར་བཏགས་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བར་འདོད་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཅན་ནི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གལ་ཏེ་ཉེ་བར་བཏགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ཅན་ནི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཕྱོགས་སྨོས་པར་ནི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པར་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་དོན་ཏེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ནི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་གཏན་ཚིགས་དང་འགལ་བ་དང་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་དེའི་ཆོས་ནི་ཕྱོགས་ཆོས་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་འདི་ལ་ཁྱད་པར་ནི་གཞན་རྣམ་པར་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པར་བཀག་པས་ན་ཐམས་ཅད་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་གཅོད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཁྱད་པར་མ་ཡིན་ནོ། །བྱས་པ་སྒྲའི་ཁྱད་པར་ཅན་ནི་སྒྲའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་དམ། དེ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར། ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་བརྒྱ་ལམ་ན་འགྱུར་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཆོས་རྣམས་ནི་ཆོས་ཅན་ལས་ཐ་དད་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཐ་དད་པ་ནི་རྒྱུ་ལས་གཞན་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས
Chinese
那么还有什么区别呢？如果说，确立名和有名的联系的努力存在困难的过失，那不是的，因为“方”这个词也是应该确立的事物类别。正如人们会说：“这本身就是方，因为这本身就是想要确立的”，这样来使用词语。正如论师所说：“因为集合的意义本身就是所要成立的，即使不是主要的，也是因为法或者有法仅仅在一个方面，所以怀疑是所要成立的本身。”没有近取设定的仅仅是有法不是方。如果不是要推测具有法之差别的有法吗？如果说，在那之上不可能有设定，那不是的，因为在那里，是被认为是想要了解的法之差别。因此，因为适合推测，所以是推测，这是因为存在这样的联系。凡是适合推测的，以及凡是想要了解的差别，那是因为是要成立的，因为没有成立，所以就是近取设定本身。因此，近取设定的意义本身就是方。近取设定所想要成立的差别所具有的有法，就是方，这是词语的定义。如果近取设定的差别所具有的有法，也会变成法吗？说“方”是为了完全把握所要成立的有法的意思，所要成立的有法，那个法本身就是与理由相违背的以及不确定的，那个方的法就是方之法。如果在这个差别和具有差别的物体上，差别是因为区分其他，所以因为遮止是其他的法性，所以一切都会变成不共的自性。不是区分的就是不是差别。所作是声音的差别所具有的，因为是声音的自性，所以如何变成瓶子等的自性呢？会进入到那里面。如果是他体的，也会变成百道。诸法不是想要与有法是他体的。他体不是从因之外变成差别。如果那样，一切都会变成果的理由。
English
Then what is the difference? If it is said that the effort to establish the connection between name and the named has the fault of being difficult, that is not the case, because the word "paksha" (side, subject) is also a category of things to be established. Just as people would say, "This itself is the paksha, because this itself is what is to be established," that is how the term is used. As the teacher said, "Because the meaning of the aggregate is itself what is to be established, even if it is not the main thing, it is because the dharma or the dharmin is only on one side, so it is suspected to be the very thing to be established." A mere dharmin without close imputation is not a paksha. If it is not the case that the dharmin with the distinction of dharma is to be inferred? If it is said that it is not possible to impute that onto it, that is not the case, because there it is considered to be the distinction of dharma that one wants to know. Therefore, because it is suitable for inference, it is inference, because there is such a connection. Whatever is suitable for inference, and whatever distinction one wants to know, that is what is to be established, because it is not established, so it is the very close imputation. Therefore, the meaning of close imputation itself is the paksha. The dharmin with the distinction that is desired to be established by close imputation is the paksha, that is the definition of the word. If the dharmin with the distinction of close imputation also becomes a dharma? Saying "paksha" is for the purpose of fully grasping the dharmin to be established, the dharmin to be established, that dharma itself is contradictory to the reason and uncertain, the dharma of that paksha is the paksha-dharma. If, in this object of distinction and the distinguished, the distinction is because it distinguishes others, so because it prevents it from being the nature of others, everything will become a unique self-nature. That which does not distinguish is not a distinction. What is made, having the distinction of sound, is the nature of sound, so how does it become the nature of a pot, etc.? It will enter into that. If it is other, it will also become a hundred paths. Dharmas are not intended to be other than the dharmin. Otherness does not become a distinction other than from the cause. If that is the case, everything will become a reason of the effect.