Tibetan
བདག་ཉིད་མྱོང་བ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཉིད་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ཡིན། །དེ་ཡང་གཞན་གྱི་མ་ཡིན་ཏེ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ཇི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་ཡིན། ཡང་ན་དེ་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདི་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁྱེད་ཀྱིས་ཀྱང་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་གཞན་གྱི་ནི་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་བདག་ཁོ་ནའི་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་དུ་སོ་སོར་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་མངོན་སུམ་དུ་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ནི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནས་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བདག་ཏུ་སྨྲ་བར་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་རིག་པའི་དབང་གིས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་མྱོང་བ་ཁོ་ནའོ། །བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ནི་ཉེ་བར་མཁོ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་ཞི་བ་དང༌། རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ནི་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ། །འདི་ཉིད་འོག་ནས་སྟོན་པ་ནི། །དེས་ན་ཉམས་མྱོང་བྱ་གཞན་མེད། །དེ་ལ་འང་མྱོང་བ་གཞན་ཡོད་མིན། །དེར་ཡང་བརྩད་པ་མཚུངས་ཕྱིར་ཏེ། །དེ་ནི་རང་ཉིད་གསལ་བ་ཡིན། །བློས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་མྱོང་བར་བྱ་བ་མེད་པར་དེ་ལྟར་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །འོ་ན་དེ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་གཞན་མྱོང་བའི་བློར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མྱོང་བ་གཞན་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་གཞན་གྱི་མྱོང་བ་ཡིན། མངོན་དུ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པ་ ཡིན་ནོ། །དེ་མྱོང་བར་རྗེས་སུ་ཞུགས་ན་ཡང་དེ་དག་གཅིག་ཉིད་དུ་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ཡིན་དང་རང་ཉིད་ཁོ་ན་གསལ་བ་ཡིན་གྱི་དེ་ལས་གཞན་ནི་མེད་དོ་ཞེས་གནས་སོ། །འོ་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་སེམས་རྟོགས་པ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། འདི་ནི་འོག་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་འགྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་རང་གི་ངོ་བོ་མྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་གྱི། ཇི་ལྟར་སྔོན་པོ་མྱོང་བ་ཞེས་བརྗོད་ཅེ་ན། འདིར་བཤད་པ། དེ་ཡི་དངོས་ཏེ་སྔོ་སོགས་ཀྱི། །རང་བཞིན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའང་དེ། །རང་གི་ངོ་བོ་མྱོང་གྱུར་ཀྱང༌། །སྔོ་སོགས་མྱོང་བར་སྣང་བ་ཡིན། །སྔོན་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྔོ
Chinese
乃是自性体验，乃是心性体验。如何是外境？此亦非他者，是故此如何成为外境？或者彼乃自性，因为你们也承认这所有一切唯是自性。彼亦是体验。彼亦非他者，然而唯是自性，因为与彼无有差别。若说彼是言说，则非也，因为是显现而各别了知的缘故。因为彼显现而了知，唯是自性而非他者。若说过于成为自性，则非也，因为体验种种相的缘故。由无明力所生故，彼唯是体验。说为自性并非近需，因为贪欲等极寂静，随顺者乃是无我之故，无有错谬。此即是从下面开示：因此无有其他所体验之物。于彼亦无有其他体验。于彼亦是诤论相同之故。彼乃是自性光明。以心所体验者并非他者，如是无有可体验者，如是已说。若彼体验者转为体验之识，则非也。彼亦无有能取与所取之相故。其他体验乃是安住于自性之故。如何成为他者之体验？是已舍弃显现等等。若随彼而入于体验，则彼等亦转为一体，如是则唯是自性光明，除彼之外则无有，如是安住。若然，瑜伽士等如何了知他人之心？此将于下文宣说。是故，自性令自性光明之故，如是转变。如是，则成为名为体验自性，如何说为体验青色等耶？此处说：彼之事物即青等之自性，亦是体验彼。虽成体验自性，然显现为体验青色等。因为是青色之自性故，青
English
It is the experience of self-nature, it is the experience of mind-nature. How is it an external object? This is also not other, therefore how does this become an external object? Or that is self-nature, because you also admit that all this is only self-nature. That is also experience. That is also not other, but only self-nature, because there is no difference from that. If it is said that it is speech, then it is not, because it is manifest and known separately. Because that is manifest and known, it is only self-nature and not other. If it is said that it is too much to become self-nature, then it is not, because it experiences various aspects. Because it is born from the power of ignorance, that is only experience. Saying it is self-nature is not nearly needed, because greed and so on are extremely peaceful, and those who follow are selfless, so there is no mistake. This is what is shown from below: Therefore, there is no other thing to be experienced. There is also no other experience in that. In that, the argument is the same. That is the light of self-nature. What is experienced by the mind is not other, as there is nothing to be experienced, as has been said. If that experiencer turns into the consciousness of experience, then it is not. That also has no characteristics of grasper and grasped. Other experience is because it abides in its own nature. How does it become the experience of another? It has abandoned manifestation and so on. If you follow that and enter into experience, then they also turn into one, and if so, then only the light of self-nature, and there is nothing other than that, thus abiding. If so, how do yogis and others know the minds of others? This will be explained below. Therefore, because self-nature makes self-nature bright, it changes like this. If so, then it becomes known as experiencing self-nature, how is it said to be experiencing blue and so on? It is said here: That thing, that is, the nature of blue and so on, is also experiencing that. Although it becomes the experience of self-nature, it appears as the experience of blue and so on. Because it is the nature of blue, blue
Tibetan
ན་པོའི་མྱོང་བ་ཡིན་གྱི། སྔོན་པོ་གཞན་མྱོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འབའ་ཞིག་མྱོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་གང་ལས་ཐ་དད་པ་དེ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་འབའ་ཞིག་ནི། །དེ་ལྟ་བུར་ནི་ངེས་པར་འགྱུར། །ལྡོག་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ལའང༌། །མཐོང་བ་དེ་ཕྱིར་དེ་ལྟ་མིན། །ཇི་ལྟར་སྔོན་པོ་མྱོང་བ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་འདི་མྱོང་བ་སྔོན་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་རིགས་སོ། །ཐ་དད་པར་བསྙད་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་པའི་ཐ་སྙད་ནི་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་ལྟར་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་ཀྱང་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་སྔོན་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་གསལ་བར་བྱེད། སྒྲོན་མ་ལ་སོགས་པས་གསལ་བར་བྱ་བ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ནི་རང་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཉིད་ལ་ནི་བྱེད་པར་འགལ་བ་ཡང་ཡིན་ཏེ། རལ་གྲིའི་སོ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གཅོད་པ་ནི་མེད་དོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ལན། ཇི་ལྟར་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་ཕྱིར། །གསལ་བྱེད་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ན། །རང་གི་ངོ་བོ་གསལ་བྱེད་འདོད། །དེ་ལྟར་བློ་བདག་རིག་ཅན་ཡིན། །བདག་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་འགལ་བ་ཞེས་ཚད་མ་གང་ལས་ངེས། དཔེ་ཙམ་གྱིས་ནི་འདོད་པའི་དོན་མི་འགྲུབ་སྟེ། བཟློག་པ་ལས་ཡང་སྒྲོན་མ་དཔེར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བུམ་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་སྒྲོན་མས་གསལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ན། སྒྲོན་མ་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་གཞན་གྱིས་གསལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བུམ་པ་ཡང་སྒྲོན་མས་གསལ་བར་ ནི་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་དེ་ལས་དེ་ལྟར་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་སྒྲོན་མ་ཡང་མིག་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱིས་གསལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། མིག་ལ་སོགས་པ་ནི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་མིག་ཡོད་ཀྱང་བུམ་པ་གསལ་བར་བྱེད་པ་སྒྲོན་པ་ལ་ལྟོས་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྒྲོན་མ་ཡང་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་བུམ་པ་དེ་ལྟར་སྐྱེ་བ་ཉིད་དེ། དེའི་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན། ཇི་ལྟར་སྒྲོན་མས་ཕྱི་རོལ་དོན། །གསལ་བར་བྱས་པ་ཡིན་མིན་ཡང༌། །གསལ་བྱེད་ཐ་སྙད་ཡུལ་ཡིན་ལྟར། །མིག་ལ་སོགས་པ་འང་འདོད་པར་བྱ། །དཔེར་ན་དེ་ལས་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཡང༌། སྒྲོན་མ་ལ་སོགས་པས་བུམ་པ་གསལ་བར་བྱས་སོ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་མིག་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱང་དེ་ལྟར་སྐྱེས་པས
Chinese
这是蓝色的体验，不是其他的蓝色体验，因为没有唯一的体验。任何从任何事物中分离出来的事物，都会因其自性而成为言说的对象。如果唯一性是这样，那它必然会变成那样。如果反过来也能在自己的本性中显现，那就不会是那样了。正如说“体验蓝色”一样，可以推断这种体验是蓝色的自性。仅仅是说不同，并不意味着真的不同，因为不同的说法也可能源于某种形式的习气力量，这在之前已经解释过了。那么，如何才能显现蓝色的自性呢？就像灯等照亮瓶子等事物一样，它们本身并不能照亮自己。自己对自己进行作用也是矛盾的，就像剑的刀刃不能自己切割自己一样。对此的回答是：正如因为它的自性，当照明者完全照亮时，它想要照亮自己的本性，因此，智慧的主人是有觉知的。自己对自己进行作用是矛盾的，这从哪个量（ प्रमाण，pramāṇa，量）可以确定？仅仅用例子是无法实现所希望的意义的，因为从反面来说，也有灯作为例子的缘故。如果瓶子是被作为外在自性的灯所照亮的，那么灯也应该被其他事物照亮，这种辩驳和考察是不成立的。瓶子也不是被灯照亮的，而是从灯那里以那种方式产生的。如果灯也被眼睛等其他事物照亮，那也是不对的，因为眼睛等对于瓶子等一切事物来说是共同的。就像虽然有眼睛，但照亮瓶子需要依赖灯一样，灯也会变成那样。或者说，瓶子就是那样产生的，而照亮它的是眼睛等。如果是那样，那么，灯如何照亮外在事物呢？无论是否照亮，就像照明者是言说对象一样，也应该承认眼睛等也是如此。例如，即使是从它那里以那种方式产生的，也像灯等照亮了瓶子一样进行言说，同样，从眼睛等那里也是那样产生的。
English
It is an experience of blue, not another experience of blue, because there is no unique experience. Whatever is different from anything becomes an object of expression by its own nature. If uniqueness is like that, then it must necessarily become like that. If the reverse can also appear in its own nature, then it will not be like that. Just as it is said "experiencing blue," it can be inferred that this experience is the nature of blue. Merely saying different does not mean it is really different, because different expressions may also originate from some form of habitual power, which has been explained before. So, how can the self-nature of blue be manifested? Just as lamps and the like illuminate vases and the like, they do not illuminate themselves. It is also contradictory for oneself to act on oneself, just as the edge of a sword cannot cut itself. The answer to this is: Just as because of its own nature, when the illuminator fully illuminates, it wants to illuminate its own nature, therefore, the master of wisdom is conscious. From which valid cognition ( प्रमाण，pramāṇa，means of valid cognition) is it certain that acting on oneself is contradictory? Merely using examples does not achieve the desired meaning, because from the opposite perspective, there is also the example of a lamp. If the vase is to be illuminated by a lamp that has become an external self-nature, then the lamp should also be illuminated by something else, this refutation and examination are not valid. The vase is not illuminated by the lamp either, but it arises in that way from it. If the lamp is also illuminated by other things such as the eyes, that is not correct, because the eyes and the like are common to all things such as vases. Just as even though there are eyes, illuminating the vase depends on the lamp, the lamp will also become like that. Or rather, the vase arises in that way, and it is the eyes and the like that illuminate it. If that is the case, then how does the lamp illuminate external things? Whether it illuminates or not, just as the illuminator is an object of expression, it should also be admitted that the eyes and the like are the same. For example, even though it arises in that way from it, it is expressed as the lamp and the like illuminating the vase, similarly, it also arises in that way from the eyes and the like.