Tibetan
་གྱིས་དོན་རིག་གོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་འགྲུབ་པོ། །འཁྲུལ་པ་ཉིད་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དོན་ནི་མི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཡང་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ན་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན། འཁྲུལ་པ་དེ་ནི་རེས་འགའ་མེད་པར་ཡང་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་འཕེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་ཉིད་དང་ཅིག་ཤེས་གཅིག་གི་ཚེ་གཅིག་ལ་འགལ་ལོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཙམ་གྱིས་དོན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང༌། དོན་གཅིག་པོའི་མྱོང་བ་རྣམས་ཀྱང་འདྲ་བ་ཡིན་ན། དེ་དག་ཕན་ཚུན་རིག་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་གཞན་གྱི་མྱོང་བ་འདྲ་བ་ཡིན་ཡང་མྱོང་བར་བྱ་བ་འམ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་འདྲ་བ་དང་དེ་ལས་བྱུང༌། །གལ་ཏེ་མྱོང་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། །དོན་མཚུངས་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས། །མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་མྱོང་འགྱུར། །གལ་ཏེ་གནག་ལས་སྐྱེས་པ་དང་འདྲ་བ་དེ་དེས་རིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཡུལ་མཚུངས་པའི་ཤེས་པ་དེ་མ་ཐག་པ་ཡུལ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་སྔ་མ་ལ་ཡང་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ལ་དེའི་དེ་མ་ཐག་པ་ལས་སྐྱེས་པ། ཕྱི་མ་ཡང་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། འདྲ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྔ་མ་ཡུལ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་གང་ལས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་སྐྱེ་བ་རྣམ་པ་དེ་དང་ལྡན་པའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་མཚུངས་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཡོད་པའི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་མ་ཐག་པ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་དེ་མ་ཐག་པ་ལས་སེར་པོར་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དེ་མ་ཐག་པས་བྱས་པའི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པས་དེ་ཡུལ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་སྨྲ་བ་ནི་གང་གི་ཚེ་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་དེ་མ་ཐག་པ་ལས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་ཅན་སྐྱེ་བ་དེའི་སྔ་མ་ཡུལ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་རྣམ་པ་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ།། དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མྱོང་བ་ནི་དྲན་པའི་ཡུལ་ཡིན་པར་འདོད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་ཡང་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དྲན་པ་ལས། །རྗེས་སུ་འབྲང་བས་དོན་མྱོང་བ། །རྟོགས་འགྱུར་དངོས་སུ་དོན་དག་ནི། །རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་དྲན་པ་བརྗེད་པ་མེད་པ་དེའི་ཚེ་དྲན་པ་ཐམས་ཅད་དོན་མྱོང་བ་ལ་འཇུག་པར་རྟོགས་སོ། །དེས་ན་འདི་ནི་མྱོང་བའི་ཡུལ་ཅན་དུ་འདོད་པ་ཉིད་དོ། །ཁས་བླངས་པ་ཉིད་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དྲན་པ་འདི་ནི་ཡུལ་མེད་པ་ཡིན་པས་འདིའི་ཡུལ་བསམས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། འདིར་བརྗོད་པ། སྔར་གྱི་སྔོན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་གསལ་བར་སྣང་བ་སྐྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཡུལ་སྔ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་དེ་དེ་མ་ཐག་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་འདྲ་བ་རིགས་མཐུན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་བར་དུ་བྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལ་ལན་བཏབ་ཟིན་ཏོ། །བར་དུ་ཆོད་ཀྱང་སྐྱེད་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདི་ནི་བསྟན་ཟིན་ཏེ། །ཡང་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་གོམས་པ་ལས་གསལ་བར་སྣང་བའི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ཡུལ་དུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རྣམ་པ་དེ་ལས་ནི་དོན་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རིགས་གང་གང་ལས་བྱུང་བ་དེས། །ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་དོན་གྱི་རྣམ་བ་འདི་ནི་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་མཐུན་པ་ལས་ཡིན་པར་གནས་པའི་དོན་དུ་རྟོགས་པ་དེ་ནི་མི་རིགས་སོལ་།དེས་ན་དེ་མ་ཐག་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་ཡུལ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན། འདི་མཐོང་འདི་ཐོས་ཞེས་བྱ་བར། །གང་ལ་བློ་ན་ངེས་པ་དེ། །དེ་མྱོང་ཡིན་ན་གང་གིས་དེ། །དེ་ཡི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་འདོད་པ། །སྣང་དང་མཐོང་བ་དེ་དག་གི །ཉེ་བ་དེ་ནི་དཔྱད་བྱ་ཡིན། །དེ་དག་འབྲེལ་པ་ལ་བརྟེན་ནས། །ལྟ་བ་པོ་ཡི་ངེས་དེ་ཡིན། །གལ་ཏེ་དོང་ནས་པ་ནི་ངེས་པ་ལས་ཡིན་ནོ།། དེས་པར་ནི་དོན་ལས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་དོ་ཞེས་དེས་པ་ནི་མེད་དེ། འོན་ཀྱང་ངའི་མྱོང་བ་འདིའི་ཡུལ་ནི་དོན་ཡིན་གྱི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པར་ནི་དོན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་རག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ངེས་པ་ ནི་མྱོང་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་བརྗོད་པ། ཉམས་སུ་མྱོང་བས་དོན་རྣམ་པར་གནས་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ངེས་པ་ལས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ལོང་བ་གཅིག་གིས་ནི་ལམ་མི་རྟོགས་ཀྱི། དེས་ཁྲིད་པའི་གཉིས་པས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་ཆེའོ། །འདི་
Chinese
以彼不能成立所谓通达义理。因为谬误本身不是成立者，成立者的意义是不谬误。即使是谬误，如果是成立者，那么将成为一切的成立者。成立者是安立存在本身，因为谬误有时也会变成不存在，所以不是投向存在本身的方面。因此，存在本身和一识一时，一者相违。因此，仅仅以识的蓝色等自性来成立义理是不确定的。另外，如果对同一事物的体验是相同的，那么它们就不是互相认识的对境。即使其他原因的体验相同，也不是所体验或体验者。如是之类及由此而生。 如果说是体验的特征，具有意义相同者的识，相同者立即成为体验。如果说如同从驴所生之物，彼即是彼所认识，那么，彼时，对境相同的识，彼立即成为对境。何时前者也具有蓝色的相状，并且从彼立即产生，后者也具有蓝色的相状，彼时，因为是因，并且是相似者，所以前者成为对境。然而，从何处产生蓝色等相状，具有该相状者即是对境。对境相同的识所具有的相状，不是从彼立即产生，如果不是这样，那么从具有蓝色相状的彼立即不会认识为黄色。因此，认识到蓝色等相状不是由彼立即所作，所以彼本身不是对境。其他论者说，何时从具有蓝色相状的彼立即产生具有分别的蓝色相状，彼之前者成为对境，因为彼是相状的作者。 那也不对，体验本身被认为是记忆的对境。也同样是识，例如： 一切世间从记忆中，随...
English
It is not established that one understands the meaning through that. Error itself is not the establisher, because the meaning of the establisher is non-erroneous. Even if it is an error, if it is an establisher, then it will become the establisher of everything. The establisher is the one who establishes existence itself, because error sometimes becomes non-existent, so it is not throwing towards the aspect of existence itself. Therefore, existence itself and one consciousness at one time are contradictory to one. Therefore, it is uncertain that merely by the nature of blue, etc., of consciousness, the meaning is established. Furthermore, if the experiences of the same thing are also the same, then they are not the objects of mutual cognition. Even if the experience of other causes is the same, it is not the experienced or the experiencer. Such and arising from that. If it is said to be the characteristic of experience, the consciousness of those with the same meaning, the same immediately becomes experience. If it is said that like something born from a mule, that is what is known by that, then, at that time, the consciousness with the same object, that immediately becomes the object. When the former also has the appearance of blue, and is immediately produced from that, and the latter also has the appearance of blue, then, because it is the cause, and is the similar one, the former becomes the object. However, from where the appearance of blue, etc., arises, the one with that appearance is the object. The appearance that exists in the consciousness with the same object is not immediately produced from that, if it is not so, then from that immediately with the appearance of blue, it will not be known as yellow. Therefore, realizing that the appearance of blue, etc., is not made by that immediately, so that itself is not the object. Other debaters say that when from that immediately with the appearance of blue, the appearance of blue with discrimination arises, the former of that becomes the object, because that is the maker of the appearance. That is also not right, experience itself is considered to be the object of memory. It is also the same as consciousness, for example: The whole world from memory, follows...
Chinese
以觉受来体验意义。能够被理解的真实的意义，不是能够被理解的。当忆念不忘失的时候，那个时候所有的忆念都融入到体验意义之中，这样去理解。因此，这本身就是被认为是具有体验之境的。所承诺的本身不会变成过失。另外，这个忆念是没有境的，所以思虑这个忆念的境有什么用呢？这里说到，从先前体验蓝色之中，通过修习的力量，生起显现的光明，那个光明之境就是先前的蓝色。如果问：如何它是紧接着的呢？因为没有其他同类的识在中间产生。如果问：如何它能生起呢？这个问题已经回答过了。即使中间隔断，也能生起，这个已经阐述过了。或者，分别念的形象本身，从串习中生起显现的光明，因此成为境。因此，意义不是存在于那个形象之中。从任何种类产生，通过那个。通过这个道理，意义的形象是从修习的力量，从同类中产生，为了理解它是存在的意义，这是不合理的。因此，紧接着的识本身就成为境。如果是这样，那么，对于“我见了这个，我听到了这个”这件事，心中确定的是什么？如果那个是体验，那么什么会是那个的成立者呢？那些显现和所见，它们的接近是需要考察的。它们依赖于关联，那是观看者的确定。如果说，彻底地说是从确定而来。因此，它不会变成与意义相异的东西。有人会这样说。这并非是从紧接着的因缘产生，虽然没有那样的事实，但是我的体验之境是意义，而不是紧接着的因缘。没有体验意义，就无法确定那是意义，因为确定是跟随在体验之后的。这里说到，体验不是使意义完全存在，而是从跟随它的确定而来，这就像一个瞎子无法认识道路，而是由带领他的第二个人来认识一样，因为会变成那样，所以非常奇妙。这个。
English
Experiencing meaning through feeling. The real meaning that can be understood is not something that can be understood. When mindfulness is not forgotten, at that time all mindfulness is understood to enter into the experience of meaning. Therefore, this itself is considered to have the realm of experience. The commitment itself will not become a fault. Furthermore, this mindfulness is without an object, so what is the use of contemplating the object of this mindfulness? Here it is said that from the previous experience of blue, through the power of practice, whatever arises as a clear appearance, the object of that is the previous blue. If asked, how is it immediately after that? Because no other consciousness of the same kind arises in between. If asked, how does it cause it to arise? This question has already been answered. Even if there is an interruption in between, it can still arise, this has already been explained. Or, the very image of conceptual thought, from familiarity, arises as a clear appearance, therefore it becomes an object. Therefore, meaning does not exist in that image. From whatever kind it arises, through that. Through this reasoning, the image of meaning arises from the power of practice, from the same kind, in order to understand that it is the meaning of existence, this is unreasonable. Therefore, the immediately following consciousness itself becomes the object. If that is the case, then, regarding the statement "I saw this, I heard this," what is certain in the mind? If that is experience, then what would be the establisher of that? Those appearances and what is seen, their proximity is what needs to be examined. They depend on connection, that is the certainty of the viewer. If it is said that it comes completely from certainty. Therefore, it will not become something different from meaning. Someone might say that. This does not arise from the immediately following cause, although there is no such fact, but the object of my experience is meaning, not the immediately following cause. Without experiencing meaning, it is impossible to be certain that it is meaning, because certainty follows after experience. Here it is said that experience does not make meaning fully exist, but it comes from the certainty that follows it, just as a blind person cannot recognize the road, but the second person who leads him can, because it will become like that, so it is very wonderful. This.