Tibetan
་ལྟར། ངོ་བོས་ཐ་དད་ཡོད་མ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་གཞན་གྱིས་ཐ་དད་འགྱུར། །དཀར་པོར་ལྡན་ཕྱིར་སྣམ་བུ་ནི། །དཀར་པོ་ཡིན་ཞེས་རབ་ཏུ་བསྒྲགས། །གཞན་གྱི་ཐ་དད་པ་ནི་གཞན་དང་ལྡན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །སྤྱི་དང་གསལ་བ་དག་འཕྲོད་པ་འདུ་བས་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། སྤྱི་ཐ་དད་པ་མེད་པ་གསལ་བ་ལ་འཕྲོད་པ་འདུ་བའི་ཕྱིར་གསལ་བ་རྣམས་ཉིད་ཐ་དད་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་སྤྱི་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་བ་ལང་ཡང་རྟ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་བ་ལང་གི་སྤྱི་ནི་བ་ལང་ཉིད་ཡིན་ལ། གསལ་བ་རྣམས་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོས་རིགས་མཐུན་པ་དང་རིགས་མི་མཐུན་པ་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་གསལ་བ་སྤྱི་གཞན་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན། འོན་ཏེ་གསལ་བ་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོས་རིགས་མི་མཐུན་པ་དག་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན། འོ་ན་ཐ་དད་པ་མེད་པ་དེ་ཉིད་སྤྱི་ཡིན་ལ་རག་མོད། གཞན་གྱིས་ཅི་བྱ་སྤྱི་ཁས་བླངས་ཀྱང་གསལ་བ་ལ་ཐ་དད་པ་དེ་ཉིད་སྤྱི་སྤྱི་གཞན་དག་ལས་འབྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་བས། འོ་ན་སྤྱིའི་ཁྱད་པར་ནི་གྲུབ་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྤྱི་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་སྤྱི་གཞན་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ལ། སྤྱི་དང་ལྡན་པ་ནི་དེ་དང་ལྡན་པས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་དཀར་པོའི་རང་བཞིན་ནི་རང་ཉིད་ཁོ་ནས་ཡིན་ལ། སྣམ་བུ་ནི་དེ་དང་ལྡན་པ་ལས་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། ཁ་དོག་དཀར་པོའི་རང་བཞིན་ནི། །འབའ་ཞིག་འགར་ཡང་རྟོགས་པ་མེད། །དེ་ནས་དེ་ཡི་དང་ཉིད་ཀྱིས། །དཀར་པོའི་ངོ་བོར་ཇི་ལྟར་རྟོགས། །དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྟག་ཏུ་རྫས་ལ་གནས་པ་ཉིད་དོ། །དེས་ལོགས་སུ་བལྟ་བར་མི་རུང་བ་དག་རང་ཉིད་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་འགའ་ཞིག་གིས་རྟོགས་པར་འགྱུར། དེའི་དཀར་པོ་ཉིད་དེ་ནི་རྫས་ཉིད་ལས་ཡིན་ནོ་ཞེས། ཅི་སྟེ་མི་འདོད། གལ་ཏེ་དེའི་དཀར་པོ་ཉིད་རྫས་ ཡིན་ན། འོ་ན་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། འོ་ན་རྫས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡང་གང་ཡིན་ཞེས་ཉེས་པ་དེ་ཉིད་དོ། །རྫས་སོ་ཞེས་དེ་ལྟར་རྟོགས་པའོ་ཞེ་ན། རྫས་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ལ་མ་རེག་པ་རྟོགས་པ་མེད་དོ། །ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ཀྱང་ཡོན་ཏན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་བའི་རྫས་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར། དབྱིབས་ཀྱང་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐ་དད་པ་ལ་རྟེན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁ་དོག་ཉིད་དེ་ལྟར་ཟླུམ་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྫས་ཀྱང་སྣང་བ་ཉིད་དེ། འདི་ལྟར་རེག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཀྱང་བུམ་པ་དེ་ཉིད་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཅིག་ཉིད་དུ་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །ཡོན་ཏན་ཙམ་ནི་ངོ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་མ་ཡིན་ནོ་གཟུགས་ལ་རེག་གོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །རེག་པའི་ཡུལ་ནི་གཟུགས་ཡིན་པར་མི་འཐད་དོ། །དེས་ན་རྫས་ཉིད་ངོ་བོ་ཤེས་པར་རིག་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གང་ཞིག་གང་ལས་ཐ་དད་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་གཟུང་བར་བྱ་བ་དེ་ནི་དེ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཏེ་དཔེར་ན་བུམ་པ་ལས་སྣམ་བུ་བཞིན་རྫས་ཀྱང་ཐ་དད་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ་ཞེ་ན། འདིར་བརྗོད་པ། གཟུགས་སོགས་ལས་གཞན་དོན་ལ་ནི། །ངོ་ཤེས་པ་ནི་མཐོང་བ་མེད། །དྲན་པ་མེད་པར་སྔ་མ་ནི། །རྟོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་འགྱུར་མ་ཡིན། །རི་ཞིག་མཐོང་བ་ལ་ནི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་མེད་དོ། །རེག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་དང་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་ནི་ཡན་ལག་ཙམ་སྣང་ངོ༌། །དེ་ནི་ཡན་ལག་གཞན་མེད་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་སྣང་ངོ༌། །དེ་ནི་བུམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཡན་ལག་མ་ལུས་པ་ལ་ཁྱབ་པའི་ཡན་ལག་ཅན་བུམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ཙམ་ཡང་བུམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་འདུ་བ་ཅན་གྱི་རྒྱུ་དེ་ལྟར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེའི་ཚེ་ངོ་ཤེས་པ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཡན་ལག་གཞན་དང་གཞན་དག་དང་ཡོན་ཏན་གཞན་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་ན་ཡན་ལག་ཅན་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་ན། དེ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། དེ་ཚེ་ཕྱོགས་གཅིག་གཞན་དག་ཉིད། །གཟུང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་ན། །ཡན་ལག་ ཅན་གྱི་དབྱིབས་དག་ནི། །འཛིན་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཡོན་ཏན་གཞན་ལ་ཡང༌། །ཞིག་ནའང་དྲན་པ་སྐྱེ་བ་ཉིད། །རྗེས་དཔག་ལས་ནི་རྟོགས་པ་གང༌། །མངོན་སུམ་སྔོན་འགྲོ་མེད་པར་མིན། །གང་གི་ཚེ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡན་ལག་གཞན་དང་ཡོན་ཏན་གཞན་དམིགས་པ་དེའི་ཚེ་ཡོན་ཏན་དང་ཡན་ལག་གཞན་མ་དམིགས་ན་ཇི་ལྟར་ཡན་ལག་ཅན་ཡིན། དེ་ཙམ་ཉིད་ནི་བུམ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དྲན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་ངོ་ཤེས་པས་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་ཅན་ཡོངས་སུ་ཤེས་སོ་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་ཡན་ལག་དང་ཡོན་ཏན་གཞན་རྣམ་པར་ཕྱེ་ན་དེ་ལ་བུམ་པ་གང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་འགྱུར་རོ། །ཕན་ཚུན་མི་དབྱེ་བ་ནི་ཚོགས་པ་གཅིག་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་འབྲལ་བར་འཛིན་པའི་ཚད་མ་ཡང་ཡོད་
Chinese
如同。自性无有差别，如何由他而有差别？因具有白色，故将布匹宣称为白色。他者的差别不会变成与他者相连。若说，总相与显现相合，因聚集而关联，故成为具有性。总相无有差别，因与显现相合聚集，故显现相本身也变得没有差别。因此，因与一切总相相连，故牛也变成马等。再者，牛的总相即是牛本身，显现相也以自性与同类和异类互不相异，因此，如此显现相与总相各自有差别。然而，若显现相以自性与异类相异，那么，无有差别的那本身就是总相了。他人做什么呢？即使承认总相，显现相的差别也会将总相与其他的总相区分开来。那么，总相的特点就是将已成立的安立下来。那总相以自性与其他的总相相异，与总相相连者，因与之相连而相异，例如白色的自性是其自身，而布匹是因与之相连而有，若如是说。那也是不合理的，如下所说： 颜色白色的自性， 独自一处也无法了知。 从那之后由它的和自身， 如何了知白色的自性？ 白色等恒常存在于事物中。因此，无法单独观察的那些，如何能了知其自身就是它的自性呢？若不承认那白色本身就是事物本身。如果那白色本身就是事物，那么它的自性是什么呢？那么事物的自性又是什么呢？过失相同。若说，事物就是如此了知的，那么，所谓的事物，若不触及颜色和形状，则无法了知。颜色和形状也是功德，因此，从那之外转变的事物如何能成为了知的对境呢？形状也不依赖于与颜色等相异的事物，颜色本身就是圆形等的自性。
English
As it is. There is no difference in essence. How can there be difference due to others? Because it possesses whiteness, the cloth is proclaimed to be white. The difference of others does not become connected with others. If it is said that the general and the manifest coincide, and because they are connected by gathering, they become possessive. Since there is no difference in the general, because it coincides and gathers with the manifest, the manifest itself becomes without difference. Therefore, because it is connected with all generals, even a cow becomes a horse, etc. Furthermore, the general of a cow is the cow itself, and the manifest also does not differ from each other in its own nature, whether it is of the same kind or of a different kind. Therefore, in this way, the manifest makes the general different from others. However, if the manifest differs from things of different kinds by its own nature, then that which has no difference is the general. What else can be done? Even if the general is admitted, the difference in the manifest will distinguish the general from other generals. Then, the characteristic of the general is to establish what has already been established. That general is different from other generals by its own nature, and that which is connected with the general is different because it is connected with it. For example, the nature of white is only its own, and the cloth is because it is connected with it. If it is said like that, then it is not reasonable, as it is said: The nature of the color white, Cannot be understood even in one place alone. From then on, by its own and itself, How can one understand the nature of white? White and so on always exist in things. Therefore, how can one understand that those that cannot be viewed separately are its own nature? If one does not admit that the white itself is the thing itself. If the white itself is the thing, then what is its own nature? Then what is the nature of the thing? The fault is the same. If it is said that the thing is understood in this way, then the so-called thing cannot be understood without touching color and shape. Color and shape are also qualities, so how can a thing that changes from that become an object of understanding? Shape also does not depend on things that are different from color, etc. Color itself is the nature of being round, etc.
Chinese
也是显现。如果实体也是显现，就像这样，触觉的识也认为这个瓶子就是这个，而显现为一体。仅仅是功德不是认识，因为那不是，会变成说触到色。触觉的对境不应该是色。因此，实体本身是具有认识自性的觉知。因此，如果某种东西能被与某物不同的对境的识所抓住，那么它就与那物不同，例如瓶子与布匹一样，实体也能被具有不同对境的识所抓住，这就是自性推理。如果这样说，那么这里要说的是：从色等之外的其他事物来说，没有见到认识。没有记忆，先前的就不是领悟的行境。见到一座山时，不会显现瓶子等。触觉的识也不是最初的，最初只是显现部分。即使没有其他部分，也只是显现那一部分。那不是瓶子，因为具有周遍所有具有方位差别的部分的有分就是瓶子。仅仅是色也不是瓶子，因为会说色的集合的因是那样，而且那时也没有认识。如果认为显现其他部分和其他功德等时，就是执持着有分，那也是不存在的。就像这样：那时仅仅是一个其他部分，因为会被抓住，所以执持有分的形状是不存在的。同样，对于其他功德也是，即使坏了也会产生记忆。从比量中产生的领悟，没有现量作为先导是不行的。当在瓶子等上缘到其他部分和其他功德时，如果未缘到功德和其他部分，那怎么会是有分呢？仅仅是那些也不是瓶子。如果说是与记忆一起的认识完全了解瓶子等的有分，那么那时如果区分部分和功德，也会变成说哪个是瓶子。不互相区分是因为依赖于一个集合。也不存在不分离地执持的量。
English
It is also a manifestation. If the substance is also a manifestation, just like this, the consciousness of touch also thinks that this vase is this, and it appears as one. Merely merit is not recognition, because that is not, it will become saying that touch is color. The object of touch should not be color. Therefore, the substance itself is a knowing awareness with the nature of recognition. Therefore, if something can be grasped by a consciousness with a different object from something, then it is different from that thing, for example, just like a vase and a cloth, a substance can also be grasped by a consciousness with a different object, this is a reasoning of nature. If you say so, then what is to be said here is: From things other than form, etc., there is no recognition seen. Without memory, the previous one is not the object of comprehension. When seeing a mountain, vases, etc. do not appear. The consciousness of touch is also not the first, the first is only the appearance of a part. Even if there are no other parts, only that part appears. That is not a vase, because the part that pervades all parts with directional differences is the vase. Merely form is also not a vase, because it is said that the cause of the collection of forms is like that, and at that time there is no recognition. If it is thought that when other parts and other merits, etc. appear, it is holding the part with parts, that is also non-existent. Just like this: At that time, it is only one other part, because it will be grasped, so the shape of holding the part with parts does not exist. Similarly, for other merits, even if it is broken, memory will arise. The comprehension arising from inference cannot be done without direct perception as a guide. When other parts and other merits are cognized on a vase, etc., if merits and other parts are not cognized, how can it be a part with parts? Merely those are not vases. If it is said that the recognition together with memory completely understands the part with parts of the vase, etc., then at that time, if the parts and merits are distinguished, it will also become saying which is the vase. Not distinguishing each other is because it depends on a collection. There is also no valid cognition that holds without separation.