Tibetan
་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་གློག་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ།། །།བམ་པོ་དགུ་པ། གལ་ཏེ་གློག་ལ་སོགས་པ་ནི་ཞིག་པས་ན་མི་རྟག་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་དུས་དང་འབྲེལ་པ་ཙམ་གྱིས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་འཇིག་པར་བྱེད་པ་འགའ་ཡང་མེད་པར་ཅི་ལྟར་འཇིག །སྤྲིན་གྱིས་བཀབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་གོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ཡང་རིགས་མཐུན་པ་དང་མི་མཐུན་པས་གནོད་པར་ཅི་སྟེ་མི་འདོད། དེའི་ཕྱིར་གློག་ཀྱང་དུས་ཕྱིས་མི་དམིགས་པ་ཉིད་འཇིག་པ་ཡིན་ལ་དེ་ནི་དོན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ཡོད་པས་རྟག་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དུས་ཀྱིས་ཀྱང་འཛིན་པས་ནི་ཅི་ལྟར་མི་འཛིན་པར་བརྗོད་ཅེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་མ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་གྱི་དུས་ཀྱང་བཟུང་བ་མེད་ན་དེའི་དུས་ན་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཡུད་ཙམ་དང་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་ལ་སོགས་པའི་དུས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ལས་ཐ་དད་པར་ཚད་མས་གྲུབ་པ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཉི་མ་དང་པོར་ཟླ་བ་རྟོགས་པ་མེད་ལ། ཉི་མ་གཉིས་པར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉི་མ་ལ་སོགས་པའི་དུས་ནི་དྲན་པས་རྟོགས་སོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་དྲན་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲན་པ་ནི་སྔ་ན་མེད་པའི་དོན་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དྲན་པ་མངོན་སུམ་སྔོན་འགྲོ་ཅན། །མངོན་སུམ་མིན་དོན་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་ཟླ་བ་ལ། །སོགས་པའི་དུས་ནི་འཛིན་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་དེ་ནི་བསགས་པ་ཡི། །རང་བཞིན་དུ་ཤེས་བརྗོད་ན་ནི། །བསགས་པ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ ཡི། །ཚད་མ་མེད་ཅེས་བསྒྲུབས་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་དུ་མ་ཡིས། །གྲུབ་ཕྱིར་མ་གྲུབ་མིན་འདོད་ན། །འགའ་ཡིས་ཅི་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་ནུས། །དྲན་པ་ཚད་མ་ཉིད་མིན་པ། །སྔར་ཉིད་དུ་ནི་བསྟན་པ་ཡིན། །དྲན་པ་ལས་འབྱུང་ཀུན་རྫོབ་པ། །ཡིན་གྱི་དེ་ནི་དོན་དམ་མིན། །དུས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་ཀྱིས་ན། །དེས་ཁྱབ་གསལ་བར་ཀུན་རྫོབ་པ། །དེས་ན་མི་རྟག་པ་ཉིད་ནི། །དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཅེས་རྟོགས། །གལ་ཏེ་འདི་ནི་རང་བཞིན་ཉིད། །ཀུན་རྫོབ་ཐ་དད་ཅི་ལྟར་འགྱུར། །མེད་པ་ཡི་ནི་ཀུན་རྫོབ་ནི། །བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་ཉིད་མ་ཡིན། །འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ལས་ནི། །བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་དག་ཏུ་གནས། །འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་དང་འབྲལ་བ། །བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་དག་མ་ཡིན། །འདིར་སྨྲས་པ། དུ་མའི་གཅིག་ལས་ལོག་པ་ནི། །རང་བཞིན་གཅིག་གིས
Chinese
会变化。如果这样，就像闪电等一样，就是无常的。 第九品。如果闪电等是因为坏灭才变成无常的吗？如果说不是仅仅因为与时间有关联，那么，如果没有任何坏灭之因，怎么会坏灭呢？如果说是被云遮盖而坏灭，那么，对于这个，为什么不认为同类和异类会造成损害呢？因此，闪电也是因为后来不显现而坏灭，而这在一切事物上都存在，所以不能执着为常。如果说瓶子等也是被时间所执持，为什么说不能执持呢？不是的，因为没有执持它本身。如果以前的时间也没有被执持，更何况那个时候存在的事物呢？刹那、太阳和月亮等时间，没有任何可以被量度证明是与色等事物不同的。第一天不了解月亮，第二天也不了解，因为那时不了解先前和后来。如果说太阳等时间是通过记忆来了解的，不是的，因为记忆不是量度。记忆不是成就先前没有的事物。记忆以现量为先导，不是现量的事物不是行境。现量不能执持月亮等的时间。如果说那是积累的自性，那么，已经成立了没有执持积累的量度。如果说不是因为现量成立，所以不认为是未成立，那么，谁能成立呢？记忆不是量度，这在之前已经说明了。从记忆产生的是世俗谛，那不是胜义谛。时间是世俗谛，因此，普遍明显的是世俗谛。因此，要知道无常就是事物的自性。如果这个是自性，怎么会与世俗谛不同呢？不存在的世俗谛，不是所立和能立。只有存在关联，才能安住为所立和能立。存在关联和分离，不是所立和能立。这里说道：从众多中分离出一个，以一个自性。
English
will change. If so, like lightning and so on, it is impermanent. Ninth Chapter. If lightning and so on become impermanent because they are destroyed, is that not the case? If it is said that it is not merely because it is related to time, then how can it be destroyed if there is no cause of destruction? If it is said that it is destroyed by being covered by clouds, then why is it not considered that similar and dissimilar things can cause harm to this? Therefore, lightning is also destroyed because it does not appear later, and this exists in all things, so it cannot be clung to as permanent. If it is said that pots and so on are also held by time, why is it said that they cannot be held? No, because it does not hold itself. If the previous time was not held, what about the things that existed at that time? Moments, suns, moons, and other times, there is nothing that can be measured to prove that it is different from form and other things. The moon is not understood on the first day, nor is it understood on the second day, because the previous and the later are not understood at that time. If it is said that time such as the sun is understood through memory, no, because memory is not a measure. Memory is not the accomplishment of something that did not exist before. Memory is preceded by direct perception, and what is not direct perception is not an object of experience. Direct perception cannot grasp the time of the moon and so on. If it is said that it is the nature of accumulation, then it has been established that there is no measure that grasps accumulation. If it is said that it is not established because it is not established by direct perception, then who can establish it? Memory is not a measure, which has been explained before. What arises from memory is conventional truth, that is not ultimate truth. Time is conventional truth, therefore, what is universally manifest is conventional truth. Therefore, know that impermanence is the nature of things. If this is the nature, how can it be different from conventional truth? Non-existent conventional truth is not what is to be established and what establishes. Only when there is a relationship can it abide as what is to be established and what establishes. Having a relationship and being separated are not what is to be established and what establishes. Here it is said: Separating one from many, with one nature.
Tibetan
་རྟོགས་པ་ཡིས། །ཡུལ་དུ་བྱེད་འགྱུར་དེ་བས་ན། །ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་རྣམ་པར་གནས། །དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རིགས་མཐུན་དང༌། །ཅིག་ཤོས་དོན་ལས་ལོག་པ་དང༌། །མངོན་སུམ་རྟོགས་པར་གཟུང་བ་སྟེ། །རྗེས་འགྲོ་རྟོགས་པ་ཙམ་ལས་ཡིན། །གལ་ཏེ་དབང་པོའི་བྱེད་པ་ལས། །སྔ་མ་ཕྱི་མར་རྟོགས་བཅས་པ། །མངོན་སུམ་ཞེ་ན་མངོན་སུམ་མིན། །ལྷན་ཅིག་འབྱུང་ཡང་རྗེས་འགྲོ་མེད། །གང་གིས་དང་པོ་གཅིག་ཉིད་མཐོང༌། །དེ་ནི་དེ་ལ་རྗེས་འགྲོ་བར། །སྣང་མིན་གསལ་བ་ཐམས་ཅད་ནི། །སྣང་བ་ཉིད་དུ་ཐལ་འགྱུར་ཕྱིར། །ཐག་རིང་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡིས། །གསལ་བ་མི་སྣང་ཞེས་གནས་ནས། །གསལ་བ་གཟུང་བ་མེད་པར་སྤྱི། །དེ་ཁྱབ་པར་ནི་འཛིན་མི་འགྱུར།། སྔར་གསལ་བ་གཟུང་བའི་འདུ་བྱེད་ལས་གསལ་བ་གཞན་ལ་དེ་ལྟར་འཛིན་ཏོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། དེ་དངོས་གཟུང་བས་བསྐྱེད་པ་ཡིས། །འདུ་བྱེད་དྲན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན། །གསལ་བ་འཛིན་པའི་འདུ་བྱེད་ལས། །དོན་གཞན་རིག་པར་ཅི་ལྟར་འགྱུར། །གསལ་བ་འཛིན་པས་བྱས་པའི་འདུ་བྱེད་ནི་དེ་ཉིད་ལ་དྲན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི། སྔ་མ་མེད་པའི་དོན་མཐོང་བ་འམ། སྔར་གྱི་དོན་མཐོང་བའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ལ། མ་མཐོང་བ་དྲན་པའི་རྒྱུ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །སྤྱི་ཡང་གསལ་བ་དག་ལས་དོན་གཞན་ཡིན་པས་ན་དེ་ཅི་ལྟར་མཐོང་བ་དེ་དྲན་པར་ཡང་ འགྱུར་བ་ཡིན། སྔར་གྱི་དོན་དྲན་པ་དང་མཐོང་བ་ལས་གསལ་བ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་གསལ་བ་ལས་ཐ་དད་པ་གཞན་ཅི་མཚུངས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་སྤྱི་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་བརྗོད་པ། དོན་བྱ་བ་གཅིག་པས་བྱས་པ་འམ། དེའི་རྣམ་པ་གཅིག་བྱས་པས་མཚུངས་པའི་རྟོག་པར་འགྱུར་གྱི་སྤྱིའི་རང་བཞིན་གྱིས་བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བྲམ་ཟེ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་མཚུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བྲམ་ཟེ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རིགས་མེད་ན་ཅི་ལྟར་བསོད་ནམས་དང་སྡིག་པ་རྣམ་པར་གནས་ཤེ་ན། རིགས་ཡོད་ཀྱང་ཅི་ལྟར་རིགས་ནི་གསད་པ་མ་ཡིན་ལ་ཆང་འཐུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །སྡིག་པ་དང་བསོད་ནམས་ནི་ལུང་ལས་གཞན་པའི་ཚད་མ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ལུང་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་རྟོགས་ཏེ། རིགས་མེད་པར་ནི་བྲམ་ཟེ་གསད་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གསལ་བར་སོ་སོར་རྟོགས་པར་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཉེ་བར་བསྟན་པའི་མ་མཚུངས་པའི་རྣམ་པ་ལས་འཛིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ། །མཚུངས་པའི་རྣམ་པར་འཛིན་པ་ཡང་ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ལ
Chinese
以领悟故，因此成为对境，法与有法各别安住。一切事物的同类，以及与另一事物意义相异，显现被领悟，仅是随行领悟。如果从根识的作用中，具有先后领悟，若是现量则非现量，同时生起也无随行。以何者首先见到唯一，则随行于彼，所有显现不显现，皆应成是显现之故。以远等之故，安住说显现不显现，普遍则不执持显现无有执持。若说从先前执持显现之作意，如是执持其他显现，则非也。如此，彼由实执所生，是作意忆念之因。从执持显现之作意，如何能了知其他义？执持显现所作之作意，是彼之忆念识之因，而非不见先前之义，或非见先前义之因，亦非不见者之忆念之因。总相也是从显现等之外义，那么如何见到彼也忆念彼。先前义之忆念与见，从显现与另一之相状的显现之外，其他何者相似之相状的领悟之因是总相，如是所说。以义作用相同所作，或以彼之相状相同所作，成为相似之分别，而非由总相自性所作，如婆罗门等之相似。若婆罗门等无有种姓，则如何福德与罪恶各别安住？即使有种姓，如何种姓非杀生也非饮酒。罪恶与福德并非有经文之外的量，如何领悟经文本身？无有种姓则不能领悟不应杀婆罗门，因为不可能各别领悟显现之故。若说从近示之不相似之相状而执持，故无过失。执持相似之相状也是从无始之习气之近示而
English
Because of understanding, it becomes an object, and phenomena and entities abide separately. The similarity of all things, and the difference from the meaning of another thing, are perceived as manifest, and are merely subsequent understandings. If, from the function of the sense faculties, there is a prior and subsequent understanding, if it is direct perception, then it is not direct perception, and even if it arises simultaneously, there is no subsequence. By what does one first see the one itself? Then it follows that. All that appears or does not appear is necessarily appearance. Because of distance, etc., it is said that appearance is not apparent, and in general, there is no grasping of appearance. It will not be universally grasped. If it is said that from the previous grasping of appearance, other appearances are grasped in this way, then it is not so. Like this, it is caused by the actual grasping, it is the reason for the memory of intention. From the intention of grasping appearance, how can other meanings be understood? The intention made by grasping appearance is the cause of the memory consciousness of that very thing, but it is not the cause of seeing the meaning without the previous one, or of seeing the previous meaning, nor is it the cause of remembering the unseen. The general characteristic is also a different meaning from the appearances, so how can it be that seeing it also remembers it? The memory and seeing of the previous meaning, apart from the appearance of the appearance and the other aspect, what other similar aspect is the cause of understanding is the general characteristic, as it is said. It is made by the same meaning function, or it is made by the same aspect of it, it becomes a similar distinction, but it is not made by the nature of the general characteristic, like the similarity of Brahmins, etc. If there is no caste for Brahmins, etc., then how do merit and demerit abide separately? Even if there is a caste, how is it that the caste does not kill or drink alcohol? Demerit and merit are not valid measures other than scripture. How is scripture itself understood? Without caste, it is not possible to understand that Brahmins should not be killed, because it is impossible to separately understand the appearances. If it is said that there is no fault because it is grasped from the dissimilar aspect of the near indication. Grasping the similar aspect is also from the near indication of beginningless habits.